Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Branke Dražić, predsednika veća, Marine Milanović, Vesne Mastilović, Ivane Rađenović i Vladislave Milićević, članova veća, u pravnoj stvari tužioca “ODM collections” iz Beograda, čiji su punomoćnici Dejan Vuković i Predrag Miladinović, advokati iz ..., protiv tuženih AA i BB iz ..., čiji je punomoćnik Dušan Kostić, advokat iz ..., radi duga, odlučujući o reviziji tuženih izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž 5953/23 od 03.04.2024. godine, u sednici održanoj 09.10.2025. godine, doneo je

R E Š E NJ E

NE DOZVOLJAVA SE odlučivanje o posebnoj reviziji tuženih izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž 5953/23 od 03.04.2024. godine.

ODBACUJE SE, kao nedozvoljena, revizija tuženih izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž 5953/23 od 03.04.2024. godine.

O b r a z l o ž e nj e

Presudom Prvog osnovnog suda u Beogradu P 25943/21 od 24.05.2023. godine stavom prvim izreke, usvojen je tužbeni zahtev pa su obavezani tuženi da tužiocu na ime duga solidarno isplate 12.169,46 evra u dinarskoj protivvrednosti prema srednjem kursu NBS na dan isplate i to 11.235,91 evro u dinarskoj protivvrednosti po srednjem kursu NBS na dan isplate na ime osnovnog duga sa pripadajućom kamatom na ovaj iznos određenom od strane Centralne banke Evropske Unije počev od 03.10.2008. godine do 24.12.2012. godine i iznos pripadajuće kamate koja se obračunava na ovaj iznos u visini referentne kamatne stope ECB na glavne operacije za refinansiranje uvećane za osam procentnih poena počev od 25.12.2012. godine do dana isplate u skladu sa Zakonom o zateznoj kamati; 933,53 evra u dinarskoj protivvrednosti prema srednjem kursu NBS na dan isplate na ime obračunate a neisplaćene kamate obračunate za period od puštanja kredita u tečaj do oglašavanja dospelosti. Stavom drugim izreke, obavezani su tuženi da tužiocu solidarno naknade troškove parničnog postupka od 194.352,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od izvršnosti do isplate. Stavom trećim izreke, odbijen je tužbeni zahtev u delu koji se odnosi na zakonsku zateznu kamatu na troškove postupka od dana presuđenja do dana izvršnosti kao neosnovan.

Presudom Apelacionog suda u Beogradu Gž 5953/23 od 03.04.2024. godine stavom prvim izreke, potvrđena je presuda Prvog osnovnog suda u Beogradu P 25943/21 od 24.05.2023. godine u delu stava prvog izreke kojim su obavezani tuženi da tužiocu na ime duga solidarno isplate 12.169,43 evra i to na ime osnovnog duga 11.235,91 evro u dinarskoj protivvrednosti po srednjem kursu NBS na dan isplate i na ime obračunate a neisplaćene kamate za period od puštanja kredita u tečaj do oglašavanja dospelosti 933,55 evra u dinarskoj protivvrednosti prema srednjem kursu NBS na dan isplate i u stavu drugom izreke, a žalba tuženih u tom delu odbijena je kao neosnovana. Stavom drugim izreke, preinačena je presuda Prvog osnovnog suda u Beogradu P 25943/21 od 24.05.2023. godine u preostalom delu stava prvog izreke tako što su obavezani tuženi da tužiocu na iznos od 11.235,91 evro plate kamatu koju utvrđuje Evropska centralna banka za period od 03.10.2008. godine do 24.12.2012. godine a od 25.12.2012. godine do isplate u visini referentne kamatne stope ECB na glavne operacije za refinansiranje uvećene za osam procentnih poena, sve u dinarskoj protivvrednosti prema srednjem kursu NBS na dan isplate. Stavom trećim izreke, odbijen je zahtev tužioca za naknadu troškova drugostepenog postupka.

Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu, tuženi su blagovremeno izjavili reviziju, zbog bitne povrede odredaba parničnog postupka i pogrešne primene materijalnog prava, pozivajući se na odredbu člana 404. Zakona o parničnom postupku.

Revident ukazuje na prekoračenje tužbenog zahteva zato što je prvostepeni sud tužiocu dosudio kamatu na iznos od 11.235,91 evro koju utvrđuje Evropska centralna banka počev od 03.10.2008. godine do 24.12.2012. godine, a počev od 25.12. 2012. godine do isplate kamatu u visini referentne kamatne stope ECB na glavne operacije za refinansiranje uvećane za osam procentnih poena, bez označenja da se isplata vrši u dinarskoj protivvrednosti, a drugostepeni sud je pobijanu presudu u tom delu preinačio i istu kamatu dosudio sa obavezom tuženih da kamatu plate u dinarskoj protivvrednosti po srednjem kursu NBS na dan isplate. Ovaj navod nije od značaja za dozvoljenost posebne revizije jer se to izuzteno pravno sredstvo može izjaviti samo zbog pogrešne primene materijalnog prava a ne zbog bitne povrede odredaba parničnog postupka, a na osnovu člana 404. ZPP, kojim je propisano da je revizija izuzetno dozvoljena zbog pogrešne primene materijalnog prava i protiv drugostepene presude koja ne bi mogla da se pobija revizijom ako je po oceni Vrhovnog suda potrebno da se razmotre pravna pitanja od opšteg interesa ili pravna pitanja u interesu ravnopravnosti građana, radi ujednačavanja sudske prakse kao i ako je potrebno novo tumačenje prava (posebna revizija). S tim u vezi pravilo koje se primenjuje u sudskoj praksi je da tužbeni zahtev u stranoj valuti sadrži u sebi i zahtev za isplatu u domaćoj valuti, zbog čega nema potrebe za ujednačavanjem sudske prakse, niti se radi o pravnom pitanju od opšteg interesa ili u interesu ravnopravnosti građana i novog tumačenja prava, zbog čega je saglasno odredbi člana 404. stav 1. ZPP odlučeno kao u stavu prvom izreke.

Ceneći dozvoljenost revizije tuženih u smislu odredbe člana 410. stav 2. tačka 5. ZPP, Vrhovni sud je našao da revizija nije dozvoljena.

Tužba je podneta 18.10.2017. godine, a vrednost predmeta spora pobijanog dela ne prelazi dinarsku protivvrednost od 40.000 evra po srednjem kursu NBS na dan podnošenja tužbe koja je odredbom člana 403. stav 3. ZPP propisana kao merodavna za dozvoljenost revizije.

Zbog toga je na osnovu člana 410. stav 2. tačka 5. i 413. ZPP odlučeno kao u stavu drugom izreke.

Predsednik veća- sudija

Branka Dražić,s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković