Vrhovni sud je ocenio da nisu ispunjeni uslovi da se dozvoli odlučivanje o posebnoj reviziji tuženog na osnovu člana 404. ZPP („Sl. glasnik RS“, br. 72/11...10/23).

Pravnosnažnom presudom, primenom odredbi članova 171. i 172. Zakona o radu („Službeni glasnik RS“ broj 24/05...113/17), člana 33. Pravilnika o radu tuženog od 22.02.2021. godine i odredbi Posebnog kolektivnog ugovora za javna preduzeća u komunalnoj delatnosti na teritoriji Republike Srbije poništen je član 1. Aneksa III ugovora o regulisanju međusobnih odnosa iz radnog odnosa sa zaposlenim broj .. od 10.03.2021. godine, zaključenog između stranaka 16.03.2021. godine, kojim je izmenjen koeficijent zarade zaposlenog i određeno da osnovna zarada na osnovu koeficijenta zarade zaposlenog od 1,90 iznosi 44.783,00 dinara. Ovo zbog toga što je spornim članom Aneksa III ugovora o radu tužiocu predviđen neodgovarajući koeficijent zarade (1,90), niži od onog koji mu prema opisu poslova njegovog radnog mesta i stepenu stručne spreme pripada saglasno Pravilniku o radu tuženog (1,95 do 2,00) u skladu sa Posebnim kolektivnim ugovorom za javna preduzeća u komunalnoj delatnosti na teritoriji Republike Srbije.

Imajući u vidu sadržinu tražene pravne zaštite, činjenice utvrđene u postupku, način presuđenja i razloge na kojima su zasnovane odluke nižestepenih sudova, Vrhovni sud je ocenio da su nižestepene presude u skladu sa praksom i pravnim stavovima izraženim u odlukama Vrhovnog suda koje su donete u istim ili bitno istovetnim činjenično - pravnim sporovima, zbog čega nema uslova za odlučivanje o reviziji tuženog kao izuzetno dozvoljenoj, a radi razmatranja pravnog pitanja od opšteg interesa ili u interesu ravnopravnosti građana, radi ujednačavanja sudske prakse ili novog tumačenja prava. Pravilnost primene materijalnog prava zavisi od činjeničnog stanja utvrđenog u svakom konkretnom slučaju, a tuženi nije uz reviziju dostavio pravnosnažne presude iz kojih bi proizilazio zaključak o različitom odlučivanju u istoj ili bitno sličnoj činjenično - pravnoj situaciji (kada je tužiocu određen neodgovarajući koeficijent zarade - ispod propisanog minimuma za konkretno radno mesto).

Iz navedenih razloga, na osnovu člana 404. ZPP, odlučeno je kao u stavu prvom izreke.

Odredbom člana 441. ZPP propisano je da je revizija dozvoljena u sporovima o zasnivanju, postojanju i prestanku radnog odnosa. Kada se tužbeni zahtev u radnom sporu odnosi na novčano potraživanje, za dozvoljenost revizije primenjuju se isti uslovi kao i u imovinskopravnim sporovima koji se odnose na novčana potraživanja (član 403. stav 3. ZPP). Sledstveno tome, revizija u ovom sporu za utvrđenje ništavosti odredbe aneksa ugovora o radu nije dozvoljena po vrsti (predmetu) spora, jer se tužbeni zahtev ne odnosi na zasnivanje, postojanje ili prestanak radnog odnosa, a tužbeni zahtev se ne odnosi na novčano potraživanje, zbog čega je Vrhovni sud ocenio da revizija nije dozvoljena, pa je primenom člana 413. ZPP, odlučio kao u drugom stavu izreke.

Predsednik veća – sudija

Branislav Bosiljković, s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković