.jpg "Sudska praksa")
Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev2 3006/2025
30.10.2025. godina
Beograd
U IME NARODA
Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Branislava Bosiljkovića, predsednika veća, Dragane Boljević i Jasmine Simović, članova veća, u parnici iz radnog odnosa tužilje AA iz ..., čiji je punomoćnik Dejan Jakimov advokat iz ..., protiv tužene Osnovne škole „Stevan Sinđelić“ sa sedištem u Beogradu, koju zastupa Državno pravobranilaštvo sa sedištem u Beogradu, radi naknade štete, odlučujući o reviziji tužilje izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 1707/25 od 04.06.2025. godine, u sednici održanoj dana 30.10.2025. godine, doneo je
P R E S U D U
ODBIJA SE kao neosnovana revizija tužilje izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 1707/25 od 04.06.2025. godine, drugog, trećeg i četvrtog stava izreke.
ODBIJA SE zahtev tužene za naknadu troškova postupka po reviziji.
O b r a z l o ž e nj e
Presudom Apelacionog suda u Beogradu Gž1 1707/25 od 04.06.2025. godine, stavom prvim izreke, potvrđena je presuda Prvog osnovnog suda u Beogradu P1 1943/23 od 20.03.2025. godine u stavu prvom izreke kojim je dozvoljeno objektivno preinačenje tužbe, izvršeno podneskom od 17.09.2024. godine i delu drugog stava izreke kojim je obavezana tužena da na ime naknade štete zbog neuvećanja koeficijenta za obračun plate isplati tužilji za period od 01.07.2020. godine do 28.02.2021. godine pojedinačne mesečne iznose sa zakonskom zateznom kamatom od označenih datuma i žalba tužene u tom delu odbijena kao neosnovana. Stavom drugim izreke, preinačena je presuda Prvog osnovnog suda u Beogradu P1 1943/23 od 20.03.2025. godine u preostalom delu drugog stava izreke tako što je odbijen tužbeni zahtev kojim je tužilja tražila da se obaveže tužena na isplatu naknade štete zbog neuvećanja koeficijenta za obračun plate u periodu od 01.03.2021. godine do 31.10.2023. godine, u pojedinačnim mesečnim iznosima sa zakonskom zateznom kamatom od njihove dospelosti do isplate. Stavom trećim izreke, preinačeno je rešenje o troškovima parničnog postupka sadržano u četvrtom stavu izreke presude Prvog osnovnog suda u Beogradu P1 1943/23 od 20.03.2025. godine i obavezana tužena da naknadi tužilji troškove postupka u iznosu od 112.374,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od izvršnosti do isplate. Stavom četvrtim izreke, obavezana je tužilja da naknadi tuženom troškove drugostepenog postupka u iznosu od 27.000,00 dinara u roku od 15 dana od dana prijema prepisa presude.
Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu, dela kojim je preinačena presuda prvostepenog suda i odbijen njen tužbeni zahtev, tužilja je i na osnovu člana 404. ZPP blagovremeno izjavila reviziju zbog pogrešne primene materijalnog prava.
O tužiljinoj reviziji nije odlučivano na osnovu člana 404. ZPP, jer je ona u ovom slučaju dozvoljena na osnovu člana 403. stav 2. tačka 2. ovog zakona.
Odlučujući o izjavljenoj reviziji na osnovu člana 408. ZPP, Vrhovni sud je našao da tužiljina revizija nije osnovana.
U sprovedenom postupku nije učinjena bitna povreda odredaba parničnog postupka iz člana 374. stav 2. tačka 2. ZPP, na koju revizijski sud pazi po službenoj dužnosti.
Prema utvrđenom činjeničnom stanju, tužilja radi kao nastavnica ... . Tokom školskih godina u periodu od 2020. godine do 2023. godine tužilja je držala nastavu po individualnom obrazovnom programu 2 sa učenicima koji imaju rešenje interesorne komisije. Tužena joj za takav rad nije isplaćivala zaradu obračunatu primenom koeficijenta uvećanog za 10% u iznosu utvrđenom veštačenjem.
Na osnovu tako utvrđenog činjeničnog stanja, drugostepeni sud je preinačio prvostepenu presudu i odbio tužbeni zahtev za isplatu uvećane plate u periodu od 01.03.2021. godine do 31.10.2023. godine. Po stanovištu tog suda, zasnovanom na članu 1. Uredbe o izmenama i dopunama Uredbe o koeficijenima za obračun i isplatu plata zaposlenim u javnim službama („Službeni glasnik Republike Srbije“ broj 19 od 05.03.2021. godine) koja se primenjuje na obračun i isplatu plata počev od plate za mart 2021. godine, tužilja nema pravo na uvećanje koeficijenta za obračun i isplatu plate zbog rada sa učenicima sa smetnjama u razvoju, jer to pravo pripada nastavnicima u redovnoj školi za rad u odeljenju koje je formirano samo za učenike sa smetnjama u razvoju, u kojima svi učenici stiču obrazovanje po individualnom obrazovnom programu 1 i individualnom obrazovnom programu 2.
Po oceni Vrhovnog suda, nisu osnovani navodi tužilje o pogrešnoj primeni materijalnog prava i potrebi da se Uredba o koeficijentima za obračun i isplatu plata zaposlenih u javnim službama tumači šire i sistematski, jer je po stanovištu revidenta intencija njenog donosioca da uvećanje koeficijenta za obračun i isplatu plata od 10% pripada i nastavniku u redovnoj školi koji radi sa decom sa smetnjama i teškoćama u razvoju, nezavisno od odeljenja u koja su ta deca upisana.
Takvo tumačenje sudovi su primenjivali u odnosu na član 3. tačka 1. podtačka 4. označene Uredbe, kojom je bilo propisano da se koeficijenti iz člana 2. Uredbe uvećavaju za zaposlene u školi za decu ometenu u razvoju i nastavniku odeljenja za decu ometenu u razvoju pri redovnoj školi - 10%. Uredbom o izmenama i dopunama Uredbe o koeficijentima za obračun i isplatu plata zaposlenim u javnim sužbama („Službeni glasnik Republike Srbije“ broj 19/21) izmenjen je član 3. stav 1. podtačka 4. označene Uredbe i uvećanje koeficijenta za obračun i isplatu plate od 10% priznato zaposlenima u školi za učenike sa smetnjama u razvoju. Istom novelom Uredbe, u članu 3. stav 1. dodata je podtačka 4a kojom je pravo na uvećanje koeficijenta u označenom procentu priznato i nastavnicima u redovnoj školi, za rad u odeljenju koje je formirano samo za učenike sa smetnjama u razvoju, dakle u kojima učenici stiču obrazovanje po posebnom individualnom obrazovnom programu. Takva formulacija dopunjene Uredbe ne omogućava ni gramatičko niti ciljno tumačenje kojim bi se tužilji, za rad u odeljenju redovne škole koje pohaćaju najviše dva učenika sa smetnjama u razvoju i indaliditetom, počev od plate za mart 2021. godine priznalo pravo na uvećanje koeficijenta za njen obračun i isplatu po tom osnovu.
Delimičan uspeh tužilje u sporu utiče na visinu troškova postupka koji su joj dosuđeni prvostepenom presudom, i na obavezu da naknadi tuženoj troškove postupka po žalbi, u kojem je tužena delimično uspela.
Iz tih razloga, na osnovu člana 414. stav 1. ZPP, odlučeno je kao u prvom stavu izreke.
Troškovi odgovora na reviziju, po oceni Vrhovnog suda, nisu bili nužni. Ztao je zahtev tužene za naknadu tih troškova odbijen i na osnovu člana 165. stav 1. u vezi člana 154. stav 1. ZPP, odlučeno kao u drugom stavu izreke.
Predsednik veća - sudija
Branislav Bosiljković, s.r.
Za tačnost otpravka
Zamenik upravitelja pisarnice
Milanka Ranković
