Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Mirjane Andrijašević, predsednika veća, Ivane Rađenović, Vladislave Milićević, Tatjane Miljuš i Marine Milanović, članova veća, u parnici tužioca JKP „Gradska toplana“ Zrenjanin, čiji je punomoćnik Slavko Radosavljev, advokat iz ..., protiv tužene AA iz ..., čiji je punomoćnik Zdravko Ćosić, advokat iz ..., radi isplate, odlučujući o reviziji tužene izjavljenoj protiv presude Višeg suda u Zrenjaninu Gž 78/22 od 30.06.2025. godine, u sednici održanoj 29.04.2026. godine, doneo je

R E Š E NJ E

NE PRIHVATA SE odlučivanje o reviziji tužene izjavljenoj protiv presude Višeg suda u Zrenjaninu Gž 78/22 od 30.06.2025. godine, kao izuzetno dozvoljenoj.

ODBACUJE SE, kao nedozvoljena, revizija tužene izjavljena protiv presude Višeg suda u Zrenjaninu Gž 78/22 od 30.06.2025. godine.

O b r a z l o ž e nj e

Presudom Osnovnog suda u Zrenjaninu P 1066/20 od 05.10.2021 godine, stavom prvim izreke, ukinuto je u celosti rešenje o izvršenju javnog izvršitelja Milana Galonje IIVK 80/20 od 24.03.2020. godine kojim je obavezana tužena da tužiocu isplati iznos od 10.068,90 dinara sa zakonskom zateznom kamatom počev od 14.02.2020. godine do isplate sa utvrđenim troškovima izvršenja u iznosu od 5.986,00 dinara. Stavom drugim izreke, obavezan je tužilac da tuženoj na ime troškova parničnog postupka isplati iznos od 67.500,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od izvršnosti ove odluke do isplate.

Presudom Višeg suda u Zrenjaninu Gž 78/22 od 30.06.2025. godine, stavom prvim izreke, preinačena je prvostepena presuda tako što je održano na snazi rešenje o izvršenju javnog izvršitelja Milana Galonje br. IIVK 80/20 od 24.03.2020. godine u delu kojim je tužena obavezana da isplati tužiocu iznos od 9.820,80 dinara sa zakonskom zateznom kamatom počev od 14.02.2020. godine do isplate, kao i da tužiocu na ime troškova izvršenja u iznosu od 5.976,00 dinara i u tom delu je tužbeni zahtev usvojen dok je u preostalom delu pobijana presuda potvrđena. Stavom drugim izreke, obavezana je tužena da na ime troškova prvostepenog postupka isplati tužiocu iznos od 50.300,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom počev od izvršnosti presude do isplate. Stavom trećim izreke obavezana je tužena da na ime troškova drugostepenog postupka isplati tužiocu iznos od 21.800,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom počev od izvršnosti presude do isplate.

Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tužena je blagovremeno izjavila reviziju zbog pogrešne primene materijalnog prava, s tim što je predložila da se revizija smatra izuzetno dozvoljenom (član 404. ZPP).

Vrhovni sud nalazi da u ovom slučaju nisu ispunjeni uslovi propisani odredbom člana 404. stav 1. Zakona o parničnom postupku („Službeni glasnik RS“ broj 72/11, 55/14, 87/18, 18/20 i 10/23), za odlučivanje o reviziji kao izuzetno dozvoljenoj, pošto ne postoji potreba razmatranja pravnih pitanja od opšteg interesa ili pravnih pitanja u interesu ravnopravnosti građana, radi ujednačavanja sudske prakse, niti novog tumačenja prava. Predmet tražene pravne zaštite o kome je odlučeno pobijanom pravnosnažnom presudom je isplata duga po osnovu zaduženja iskazanog u računima tuženog za fiksni deo ukupnog obračuna za isporučenu toplotnu energiju. O ovom pravu tužioca, sudovi su odlučili uz primenu odgovarajućih odredaba materijalnog prava kod utvrđenih činjenica da je tužilac tuženoj pružao usluge daljinskog grejanja, da je stan tužene isključen sa sistema daljinskog grejanja pre spornog perioda, te da se ima smatrati da je postojao ugovorni odnos između energetskog subjekta i kupca iako nije sklopljen ugovor o isporuci u pisanoj formi jer se smatra da je ugovorni odnos nastao danom početka isporuke toplotne energije kupcu. U pobijanoj presudi izražen je pravni stav da se nepokretnost – stan u vlasništvu tužene, nalazi u zgradi kolektivnog stanovanja, te da nije u pitanju individualna zgrada, zbog čega tužena kao tarifni kupac ima obavezu plaćanja 100% fiksnog dela ukupnog obračuna, u smislu odredbe člana 36. stav 1 2. Odluke o uslovima i načinu snabdevanja toplotnom energijom („Službeni list Grada Zrenjanina“ br. 32/2013... 25/14), koji je u skladu sa pravnim shvatanjem izraženim kroz odluke Vrhovnog suda u kojima je odlučivano o istovetnim zahtevima tužilaca, sa istim ili sličnim činjeničnim stanjem i pravnim osnovom. Revizijom se neosnovano ukazuje na drugačije odluke nižestepenih sudova jer postojanje drugačije odluke ne ukazuje nužno i na drugačiji pravni stav, budući da pravilna primena prava u sporovima sa zahtevom kao u konkretnom slučaju zavisi od utvrđenog činjeničnog stanja. Iz navedenih razloga, odlučeno je kao u stavu prvom izreke.

Ispitujući dozvoljenost revizije, u smislu člana 410. stav 2. tačka 5. ZPP, Vrhovni sud je našao da revizija nije dozvoljena.

Odredbom člana 468. stav 1. ZPP, propisano je da se sporovima male vrednosti smatraju sporovi u kojima se tužbeni zahtev odnosi na potraživanje u novcu koje ne prelazi dinarsku protivvrednost 3.000 evra po srednjem kursu NBS na dan podnošenja tužbe. Odredbom člana 479. stav 6. ZPP, propisano je da protiv odluke drugostepenog suda kojom je odlučeno u sporu male vrednosti revizija nije dozvoljena.

Predlog za izvršenje javnom izvršitelju podnet je 11.08.2020. godine. Vrednost predmeta spora je 9.820,80 dinara.

Imajući u vidu da se u konkretnom slučaju radi o sporu u kome se tužbeni zahtev odnosi na novčano potraživanje koje ne prelazi dinarsku protivvrednost 3.000 evra, što znači da se radi o sporu male vrednosti u kome revizija nije dozvoljena, to je i revizija tuženog nedozvoljena, primenom odredbe člana 479. stav 6. ZPP.

Na osnovu iznetog, primenom člana 413. u vezi člana 410. stav 2. tačka 5. ZPP, Vrhovni sud je odlučio kao u stavu drugom izreke.

Predsednik veća – sudija

Mirjana Andrijašević,s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković