.jpg "Sudska praksa")
Republika Srbija
VRHOVNI KASACIONI SUD
Rev 4829/2018
14.11.2019. godina
Beograd
Vrhovni kasacioni sud, u veću sastavljenom od sudija: Branislave Apostolović, predsednika veća, Branislava Bosiljkovića, Zorane Delibašić, Biserke Živanović i Spomenke Zarić, članova veća, u parnici tužilaca AA iz ..., BB iz ..., VV iz ..., GG iz ..., DD iz ..., ĐĐ iz ..., EE iz ..., ŽŽ iz ..., ZZ iz ..., II iz ..., JJ iz ..., KK iz ..., LL iz ..., LJLJ iz ..., MM iz ..., NN iz ..., NJNJ iz ..., OO iz ..., PP iz ..., RR iz ..., SS iz ..., TT iz ..., ĆĆ iz ..., UU iz ..., FF iz ..., HH iz ..., CC iz ..., ČČ iz ..., DŽDŽ iz ..., ŠŠ iz ..., AA1 iz ..., BB1 iz ..., VV1 iz ... GG1 iz ..., DD1 iz ... i ĐĐ1 iz ..., koje zastupa zajednički punomoćnik Korać Mile advokat iz ..., protiv tuženog JVP “EE1“ ..., radi utvrđenja, odlučujući o reviziji tužilaca izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Novom Sadu Gž 2579/18 od 21.06.2018. godine, u sednici veća održanoj 14.11.2019. godine, doneo je
R E Š E NJ E
NE DOZVOLJAVA SE odlučivanje o posebnoj reviziji tužilaca izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Novom Sadu Gž 2579/18 od 21.06.2018. godine.
ODBACUJE SE kao nedozvoljena revizija tužilaca izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Novom Sadu Gž 2579/18 od 21.06.2018. godine.
O b r a z l o ž e nj e
Presudom Osnovnog suda u Novom Sadu P 1686/17 od 24.01.2018. godine, stavom prvim izreke, odbijen je prigovor stvarne nenadležnosti suda. Stavom drugim izreke, odbijen je tužbeni zahtev tužilaca kojim su zahtevali da se utvrdi da su tužioci kao zakupci nepokretnosti upisane u list nepokretnosti broj .. KO ... parcele br. .. ukupne površine 5 ha 88 a 32 m2 dužni da na ime zakupnine za korišćenje vodnog zemljišta i to od 2011. do kraja 2017. godine plaćaju godišnju zakupninu u visini naknade koja se, po godišnjim Uredbama Vlade Republike Srbije o visini naknade za vode, plaća za vodna zemljišta treće zone, kao i zahtev tužilaca da se obaveže tuženi da im naknadi troškove spora sa zakonskom zateznom kamatom.
Presudom Apelacionog suda u Novom Sadu Gž 2579/18 od 21.06.2018. godine odbijena je žalba tužilaca i potvrđena presuda Osnovnog suda u Novom Sadu P 1686/17 od 24.01.2018. godine u ožalbenom delu – stavu drugom izreke.
Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tužioci su blagovremeno izjavili reviziju zbog pogrešne primene materijalnog prava. Predložili su da se o reviziji odlučuje na osnovu člana 404. stav 1. Zakona o parničnom postupku, radi ujednačavanja sudske prakse i razmatranja pravnih pitanja od opšteg interesa i u interesu ravnopravnosti građana.
Prema odredbama člana 404. Zakona o parničnom postupku („Službeni glasnik RS“, br. 72/11, 49/13-US, 74/13-US, 55/14 i 87/18 – u daljem tekstu: ZPP) revizija je izuzetno dozvoljena zbog pogrešne primene materijalnog prava i protiv drugostepene presude koja se ne bi mogla pobijati revizijom, ako Vrhovni kasacioni sud oceni da je potrebno razmotriti pravna pitanja od opšteg interesa ili u interesu ravnopravnosti građana, ujednačiti sudsku praksu ili dati novo tumačenje prava (posebna revizija). O dozvoljenosti i osnovanosti te revizije odlučuje Vrhovni kasacioni sud u veću od pet sudija.
Tužbom u ovom sporu tužioci su tražili da se utvrdi da su kao zakupci dužni da za korišćenje vodnog zemljišta označene parcele plaćaju zakupninu u visini naknade koja se plaća za vodno zemljište treće zone po godišnjim Uredbama Vlade RS o visini naknade za vodu.
Po oceni Vrhovnog kasacionog suda, u ovom sporu ne postoje zakonski razlozi za odlučivanje o posebnoj reviziji tužilaca, uzimajući u obzir vrstu spora i sadržinu tražene sudske zaštite, način presuđenja i razloge nižestepenih sudova za odbijanje tužbenog zahteva. Pri tome, uz reviziju tužioci nisu priložili, niti su se pozvali na različite sudske odluke u istim ili bitno istovetnim činjenično-pravnim situacijiama kao u konkretnom slučaju, pa nije ispunjen zakonski uslov koji se odnosi na potrebu za ujednačavanjem sudske prakse. Tužioci u reviziji ukazuju na činjenična i pravna pitanja koja se odnose na konkretan spor, što nije razlog za odlučivanje o reviziji kao o izuzetno dozvoljenoj. Obrazloženje pobijane drugostepene presude da tužioci u ovoj parnici faktički zahtevaju da se kao prethodno pitanje raspravi ispunjenost uslova za izmenu konačnog upravnog akta - pojedinačnih rešenja o utvrđivanju naknade za korišćenje vodnog zemljišta koje je tuženi donosio, a da su imali mogućnost da prava koja tvrde da im pripadaju ostvaruju po pravilima upravnog postupka, ne iziskuje potrebu da se razmotre pravna pitanja od ošteg interesa, niti u interesu ravnopravnosti građana.
Iz navedenih razloga, primenom člana 404. ZPP odlučeno je kao u prvom stavu izreke.
Odlučujući o dozvoljenosti izjavljene revizije, u smislu člana 410. stav 2. tačka 5. ZPP, Vrhovni kasacioni sud je našao da revizija nije dozvoljena.
Odredbom člana 403. stav 3. ZPP, propisano je da revizija nije dozvoljena u imovinskopravnim sporovima ako vrednost predmeta spora pobijenog dela ne prelazi dinarsku protivvrednost od 40.000 evra po srednjem kursu Narodne banke Srbije na dan podnošenja tužbe.
Revizija tužilaca nije dozvoljena po članu 403. stav 3. ZPP, jer vrednost predmeta spora od 10.000,00 dinara očigledno ne prelazi imovinski cenzus koji je merodavan za ocenu dozvoljenosti revizije u smislu navedenog člana.
S`toga je, na osnovu člana 413. ZPP, odlučeno kao u drugom stavu izreke.
Predsednik veća - sudija
Branislava Apostolović, s.r.
Za tačnost otpravka
Upravitelj pisarnice
Marina Antonić
