.jpg "Sudska praksa")
Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev2 531/2022
22.06.2023. godina
Beograd
U IME NARODA
Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Branislava Bosiljkovića, predsednika veća, Dragane Boljević i Radoslave Mađarov, članova veća, u parnici tužilje AA iz ..., čiji je punomoćnik Rade Mitrović advokat iz ..., protiv tužene Opštine Vlasotince, koju zastupa Opštinsko pravobranilaštvo, radi utvrđenja diskriminacije, odlučujući o reviziji tužilje izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Nišu Gž1 1833/2021 od 12.10.2021. godine, u sednici veća održanoj dana 22.06.2023. godine, doneo je
P R E S U D U
ODBIJA SE kao neosnovana revizija tužilje izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Nišu Gž1 1833/2021 od 12.10.2021. godine.
O b r a z l o ž e nj e
Presudom Višeg suda u Leskovcu P1 20/20 od 25.01.2021. godine, stavom prvim izreke, odbijen je tužbeni zahtev kojim je tužilja tražila da se utvrdi da je pretrpela diskriminaciju na radu u Opštinskoj upravi Opštine ..., od strane odgovornog lica - predsednika Opštine ... i Opštinskog veća, tako što joj je uskraćeno pravo da svoju obavezu prema tuženoj izmiri na način kao i ostali zaposleni, i da je takvim postupanjem stavljena u nejednak položaj u odnosu na ostale zaposlene. Stavom drugim izreke, odbijen je tužbeni zahtev kojim je tužilja tražila da se tužena obaveže na isplatu naknade nematerijalne štete u iznosu od 100.000,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od dana presuđenja do isplate. Stavom trećim izreke, odbijen je zahtev tužilje kojim je tražila da joj tužena naknadi sve troškove postupka sa zakonskom zateznom kamatom od dana presuđenja do isplate, kao i tužbeni zahtev se se tuženi obaveže da u dnevnom listu „Blic“ o svom trošku objavi presudu donetu povodom tužbe. Stavom četvrtim izreke, obavezana je tužilja da na ime troškova parničnog postupka isplati tuženoj iznos od 80.250,00 dinara.
Presudom Apelacionog suda u Nišu Gž1 1833/2021 od 12.10.2021. godine odbijena je kao neosnovana žalba tužilje i potvrđena presuda Višeg suda u Leskovcu P1 20/20 od 25.01.2021. godine.
Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tužilja je blagovremeno izjavila reviziju, zbog bitnih povreda odredaba parničnog postupka i pogrešne primene materijalnog prava.
Tužena je dala odgovor na reviziju.
Odlučujući o izjavljenoj reviziji u skladu sa članom 408. ZPP, Vrhovni sud je našao da tužiljina revizija nije osnovana.
U sprovedenom postupku nije učinjena bitna povreda odredaba parničnog postupka iz člana 374. stav 2. tačka 2. ZPP, na koju revizijski sud pazi po službenoj dužnosti. Nisu osnovani navodi revidenta o bitnoj povredi odredaba parnčinog postupka iz člana 383. stav 4. ZPP, učinjenoj u drugostepenom postupku. Navedena odredba ne propisuje obavezu održavanja rasprave u postupku u kojem je prvostepena presuda već jedanput bila ukinuta u svakom slučaju. Drugostepeni sud je dužan održati raspravu samo u slučaju ako je pobijana presuda doneta uz učinjene bitne povrede odredaba parničnog postupka ili je zasnovana na pogrešno i nepotpuno utvrđenom činjeničnom stanju. U ovom slučaju drugostepeni sud je pravilno zaključio da nižestepeni sud nije učinio bitne povrede odredaba parničnog postupka na koje pazi po službenoj dužnosti i da nisu osnovani navodi žalbe o postojanju drugih bitnih povreda odredaba parničnog postupka, odnosno o pogrešno i nepotpuno utvrđenom činjeničnom stanju.
Tužbom, podnetom na osnovu člana 41. stav 1. tačke 2. i 4. Zakona o zabrani diskriminacije, tražena je sudska zaštita od diskriminacije koju je tužena izvršila zaključkom Opštinskog veća od 10.12.2018. godine. Tužilja tvrdi da je donošenjem tog zaključka bila diskriminisana po osnovu svoje političke opredeljenosti.
Prema utvrđenom činjeničnom stanju, tužilja je zaposlena u tuženoj opštini. Pravnosnažnom presudom P1 4/14 od 08.05.2015. godine tužilja je obavezana da plati tuženoj troškove postupka. Tužilja je pravobranilaštvu tužene opštine podnela zahtev da joj se omogući plaćanje troškova u više rata. Opštinsko veće tužene je 30.09.2016. godine donelo zaključak kojim je takav zahtev tužilje odbilo. Isti organ tužene je 10.12.2018. godine doneo zaključak kojim je nekolicini drugih zaposlenih omogućeno odloženo plaćanje troškova parničnog postupka i ovlašćeno Opštinsko pravobranilaštvo da sa tim licima zaključi poravnanje o isplati duga u 18 jednakih mesečnih rata. Navedeni zaključak stavljen je van snage zaključkom Opštinskog veća tužene od 17.01.2019. godine.
Polazeći od tako utvrđenog činjeničnog stanja, koje se navodima revidenta ne dovodi u sumnju, nižestepeni sudovi su zaključili da tužilja nije diskriminisana dnošenjem zaključka od 10.12.2018. godine jer je isti stavljen van snage pre podnošenja tužbe u ovom sporu i nije proizveo posledice - omogućio određenom broju zaposlenih da svoje novčane obaveze prema tuženoj izvrše u više rata, što tužilji nije bilo omogućeno zaključkom od 30.09.2016. godine.
Po oceni Vrhovnog suda, nisu osnovani revizijski navodi kojima se ukazuje na pogrešnu primenu materijalnog prava. Postojanje diskriminacije pretpostavlja da je prema nekom od zaposlenih neopravdano nejednako postupljeno, na otvoren ili prikriven način, a da se takvo postupanje zasniva isključivo na nekom od ličnih svojstava zaposlenog, među kojima je i političko opredeljenje. Zaključak od 10.12.2018. godine nije prozveo posledice jer je stavljen van snage 17.01.2019. godine, tako da su zaposleni na koje se taj zaključak odnosio svoje novčane obaveze prema tuženoj izvršili na isti način kao i tužilja, čiji zahtev za ispunjenje njene obaveze u ratama je odbijen zaključkom tužene od 30.09.2016. godine. Osim toga, tužilja nije učinila verovatnim da je donošenje različitih zaključaka, povodom istih zahteva zaposlenih, učinjeno zbog njenog političkog opredeljenja. Stoga je tužbeni zahtev odbijen pravilnom primenom članova 2, 4, 16. i 45. Zakona o zabrani diskriminacije.
Iz navedenih razloga, na osnovu člana 414. stav 1. ZPP, odlučeno je kao u izreci.
Predsednik veća - sudija
Branislav Bosiljković, s.r.
Za tačnost otpravka
Upravitelj pisarnice
Marina Antonić
