Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Prev 233/2025
17.04.2025. godina
Beograd

Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Tatjane Matković Stefanović, predsednika veća, Jasmine Stamenković i Tatjane Đurica, članova veća, u pravnoj stvari tužioca „Elektrodistribucija Srbije“ doo Beograd, Ogranak elektrodistribucija Leskovac, koga zastupa punomoćnik Nemanja Folić, advokat iz ..., protiv tuženog „Limomont Steel“, doo Leskovac, koga zastupa punomoćnik Dušan Mitić, advokat iz ..., radi sticanja bez osnova, odlučujući o reviziji tuženog, izjavljenoj protiv presude Privrednog apelacionog suda Pž 2816/24 od 16.01.2025. godine, u sednici veća održanoj dana 17.04.2025. godine, doneo je

R E Š E NJ E

ODBACUJE SE revizija tuženog, izjavljena protiv presude Privrednog apelacionog suda Pž 2816/24 od 16.01.2025. godine, kao nedozvoljena.

O b r a z l o ž e nj e

Presudom Privrednog suda u Leskovcu P 7/2024 od 26.02.2024. godine utvrđeno je da postoji potraživanje tužioca prema tuženom u iznosu od 4.983.499,14 dinara. U stavu drugom utvrđeno je da postoji potraživanje tuženog prema tužiocu u ukupnom iznosu od 214.897,36 dinara. U stavu trećem izvršeno je prebijanje potraživanja tužioca prema tuženom sa potraživanjem tuženog prema tužiocu do iznosa od 214.897,36 dinara. U stavu četvrtom, tuženi je obavezan da tužiocu na ime sticanja bez osnova isplati iznos od 4.768.601,78 dinara, sa zakonskom zateznom kamatom od 01.08.2017. godine do konačne isplate. U stavu petom, odbijen je deo tužbenog zahteva od iznosa dosuđenog stavom četvrtim izreke do zatraženog iznosa na ime zakonske zatezne kamate na iznos od 4.768.601,78 dinara počev od 10.02.2016. godine do 01.08.2017. godine. U stavu šestom, tuženi je obavezan da tužiocu naknadi troškove parničnog postupka u iznosu od 721.514,00 dinara, sa zakonskom zateznom kamatom od izvršnosti presude do isplate.

Presudom Privrednog apelacionog suda Pž 2816/24 od 16.01.2025. godine odbijena je žalba tuženog i potvrđena prvostepena presuda Privrednog suda u Leskovcu u stavu prvom, trećem, četvrtom i šestom izreke.

Protiv pravnosnažne drugostepene presude tuženi je blagovremeno izjavio reviziju, zbog pogrešne primene materijalnog prava, bitne povrede odredaba parničnog postupka iz člana 374. stav 2. tačka 2. ZPP i bitne povrede odredaba parničnog postupka iz člana 374. stav 1. ZPP, učinjene u postupku pred drugostepenim sudom. Tuženi je u reviziji predložio da Vrhovni sud preinači prvostepenu i drugostepenu presudu tako što će utvrditi da je potraživanje tužioca prema tuženom osnovano u iznosu od 1.373.338,92 dinara, pa obavezati tuženog da tužiocu na ime duga isplati iznos od 1.321.079,68 dinara, sa zakonskom zateznom kamatom od 01.08.2017. godine do isplate, a višak tužbenog zahteva od dosuđenog pa do traženog iznosa od 4.983.499,14 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od 10.02.2016. godine do konačne isplate, odbiti kao neosnovan.

Ceneći dozvoljenost izjavljene revizije tuženog, u smislu odredbe člana 410. stav 2. ZPP, Vrhovni sud je utvrdio da je revizija tuženog nedozvoljena u smislu odredbe člana 410. stav 2. tačka 5. ZPP.

Prema odredbi člana 485. ZPP, revizija u privrednim sporovima nije dozvoljena ako vrednost predmeta spora pobijanog dela pravnosnažne presude ne prelazi dinarsku protivvrednost od 100.000 evra po srednjem kursu NBS na dan podnošenja tužbe.

Tužba u ovoj pravnoj stvari podneta je 28.02.2018. godine, a preinačena 21.07.2022. godine.

Imajući u vidu da tuženi revizijom pobija presudu preko dosuđenog iznosa od 1.321.079,68 dinara pa do traženog iznosa od 4.768.601,78 dinara, odnosno za iznos od 3.447.522,10 dinara, te imajući u vidu da je taj iznos dinarska protivvrednost iznosa od 29.359,70 evra, obračunatog po srednjem kursu NBS na dan preinačenja tužbe, sledi da je revizija tuženog nedozvoljena u smislu odredbe člana 485. ZPP.

Iz navedenih razloga, Vrhovni sud je odlučio kao u izreci, primenom odredbe člana 413. ZPP.