U postupku nije učinjena bitna povreda odredaba postupka iz člana 374. stav 2. tačka 2. ZPP, na koju Vrhovni sud pazi po službenoj dužnosti.

Prema utvrđenom činjeničnom stanju, rešenjem Odeljenja za opštu upravu i imovinskopravne poslove GO Grocka broj I-12 broj 465-63/2015 od 16.07.2015. godine eksproprisana je uz naknadu u korist Grada Beograda, radi izgradnje postrojenja za upravljanje otpadom, sanacije i proširenje deponije „Vinča“ zemljište i to kat.parcela .. voćnjak 1. klase u površini 3102m2, kat.parcela .. voćnjak 1. klase u površini 503m2 i kat.parcela .. voćnjak 1. klase u površini 520m2, sve upisane u list nepokretnosti br. .. k.o. Vinča, vlasništvo predlagača. Kako nije postignut sporazum između Grada Beograda i vlasnika nepokretnosti u visini naknade za izuzeto zemljište, predmet je dostavljen sudu na nadležnost. Visina naknade za izuzeto zemljište utvrđena je na osnovu nalaza i mišljenja veštaka, primenom komparativnog principa procene tržišne vrednosti u visini od 1.651,44 dinara po m2, što je prema površini navedenog zemljišta ukupno 6.812.190,00 dinara.

Kod ovako utvrđenog činjeničnog stanja, po oceni Vrhovnog suda, pravilno su nižestepeni sudovi odredili naknadu za eksproprisano zemljište u vlasništvu predlagača od ukupno 6.812.190,00 dinara, pa krajnji korisnik neosnovano u reviziji ukazuje na pogrešnu primenu materijalnog prava.

Članom 41. stav 2. Zakona o eksproprijaciji („Službeni glasnik RS“, br. 53/95... 55/13 i 106/16), propisano je da se visina naknade u novcu za eksproprisanu nepokretnost određuje prema tržišnoj ceni, prema okolnostima u momentu zaključenja sporazuma o visini naknade, a ako sporazum nije postignut, prema okolnostima u vreme donošenja prvostepene odluke o naknadi. Članom 42. stav 1. ovog zakona, propisano je da se naknada za eksproprisano poljoprivredno zemljište i građevinsko zemljište određuje u novcu prema tržišnoj ceni takvog zemljišta, ako zakonom nije drugačije propisano, dok je stavom 2. određeno da procenu tržišne cene iz stava 1. ovog člana vrši organ nadležan za određivanje poreza na prenos apsolutnih prava nepokretnosti.

Imajući u vidu citirane odredbe zakona sledi da kod određivanja visine naknade u novcu za eksproprisanu nepokretnost prema tržišnoj ceni, organ nadležan za određivanje poreza na prenos apsolutnih prava na nepokretnosti ne određuje tržišnu cenu eksproprisane nepokretnosti već vrši njenu procenu (procena poreske uprave) i da ukoliko sporazum o naknadi nije postignut, naknadu za eksproprisanu nepokretnost određuje sud u vanparničnom postupku. U tom slučaju, u vanparničnom postupku, pored procene koju je dala poreska uprava, sud je ovlašćen da izvede i druge dokaze koje učesnici predlažu ako nađe da su od značaja za određivanje visine naknade, kao i da po potrebi odredi veštačenje (saglasno članu 136. stav 2. Zakona o vanparničnom postupku).

U konkretnom slučaju, sudovi su prilikom određivanja visine naknade za eksproprisane nepokretnosti cenili izveštaj Poreske uprave o proceni tržišne vrednosti predmetnih nepokretnosti, dok su visinu naknade pravilno odredili na osnovu nalaza i mišljenja sudskog veštaka zasnovanog na komparativnom metodu procene. Veštačenje je obavljeno na osnovu uvida u stanje nepokretnosti na licu mesta, uzimajući u obzir sve relevantne kriterijume kao što je lokacija, ponuda i potražnja zemljišta i uporedne cene na istoj lokaciji, a posebno okolnost da predmetna katastarska parcela pripada šestoj zoni u skladu sa Odlukom o određivanju zona na teritoriji Grada Beograda („Službeni list Grada Beograda“, broj 89/2017) u kojoj je prosečna cena kvadratnog metra 1.650,00 dinara.

S obzirom na izneto, suprotno navodima revizije, prihvatanjem navedene procene veštaka zasnovane na principu komparative metode, nižestepeni sudovi su pravilnom primenom člana 41. stav 2. i 42. Zakona o eksproprijaciji odredili visinu naknade tržišne vrednosti eksproprisanih nepokretnosti. U tom smislu bez značaja je i ukazivanje revizije na odredbe Zakona o porezu na imovinu i Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji, kojima su propisani kriterijumi i način utvrđiva poreske osnovice (u odnosu za porez na prenos apsolutnih prava).

Kako se ostalim navodima revizije kroz ukazivanje na pogrešnu primenu materijalnog prava zapravo osporava pravilnost utvrđenog činjeničnog stanja, sa kojih razloga se revizija ne može izjaviti, isti su ocenjeni kao neosnovani i bez uticaja na drugačije odlučivanje u ovoj pravnoj stvari.

Iz iznetih razloga, na osnovu člana 414. stav 1. u vezi sa članom 420. ZPP i člana 30. stav 2. ZVP odlučeno je kao u stavu prvom izreke.

Predsednik veća – sudija

Branka Dražić s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković