U donošenju pobijanog rešenja nisu učinjene bitne povrede postupka iz člana 374. stav 2. tačka 2. Zakona o parničnom postupku, na koje Vrhovni sud pazi po službenoj dužnosti. Protivno navodima revizije, nema bitne povrede odredaba parničnog postupka u smislu člana 374, stav 1. ZPP, jer jeste održano ročište u smislu člana 294. ZPP.

Tužilac je tužbom u ovoj parnici tražio da sud utvrdi da je ništava odredba člana 1. ugovora koji je zaključen između pravnog prethodnika tužioca, Kargo logistički centar Brodogradilište „Beograd“ doo Beograd i pravnog prethodnika tuženog, ST Computers doo Beograd, koji ugovor je overen pred Petim opštinskim sudom u Beogradu pod Ov.br. 194/07 od 25.05.2007. godine. Tužbeni zahtev je zasnovao na navodima da je odredbom člana 1. stav 1. Ugovora pravni prethodnik tužioca ustupio pravnom prethodniku tuženog deo katastarske parcele .. KO Novi Beograd u površini od 14a 82,60m2, a pravni prethodnik tuženog je deo katastarske parcele .. KO Novi Beograd u površini od 3a 45,50m2 ustupio pravnom prethodniku tužioca, da je odredba člana 1. ugovora protivna odredbama člana 80, 81, 83. i 84. Zakona o planiranju i izgradnji koji je važio u vreme zaključenja predmetnog ugovora, jer su pravni prethodnici parničnih stranaka ugovorom vršili razmenu građevinskog zemljišta koje nije moglo biti u prometu, i kao takva je ništava. Drugi razlog ništavosti je u tome što tadašnji direktor pravnog prethodnika tužioca nije pribavio odobrenje člana - osnivača društva za zaključenje pravnog posla kojim se raspolagalo imovinom društva.

Prema utvrđenju prvostepenog suda, između istih stranaka vođena je parnica pred Privrednim sudom u Beogradu koja je okončana donošenjem pravnosnažne presude P 17187/10 od 29.09.2011. godine, kojom je u stavu VI izreke odbijen tužbeni zahtev kojim je pravni prethodnik ovde tužioca, Kargo logistički centar „Beograd“ doo Beograd tražio da se prema tuženima Delta M doo Beograd, Delta Maksi doo Beograd i ST Computers doo Beograd, pravnim prethodnikom ovde tuženog, utvrdi da je delimično ništav ugovor zaključen između Kargo logistički centar brodogradilište „Beograd“ doo Beograd i „CT computers“ doo Beograd i overen pred Petim opštinskim sudom u Beogradu pod Ov br. 194/07 dana 25.05.2007. godine. Presuda je potvrđena presudom Privrednog apelacionog suda Pž 70/12 od 13.09.2012. godine. Presudom Vrhovnog kasacionog suda Prev 3/2013 od 07.02.2013. godine odbijena je revizija. Iz obrazloženja presuda P 17187/10 od 29.09.2011. godine i Pž 70/12 od 13.09.2012. godine, sudovi su zaključili da postoji identitet predmeta odlučivanja, između istih parničih stranaka kao po tužbi u ovoj parnici. Prema obrazloženju presude Privrednog suda u Beogradu P 17187/10 od 29.09.2011. godine isti ugovor nije ništav, već je u svemu zaključen u skladu sa članom 19. tada važećeg Zakona o građevinskom zemljištu, kojim je predviđeno da se prenosom svojine na objektu izgrađenom na gradskom građevinskom zemljištu prenose i prava na zemljištu koje služi za redovnu upotrebu. Prema razlozima iz presude Privrednog apelacionog suda Pž 70/12 od 13.09.2012. godine, zahtev za utvrđenje ništavosti istog ugovora nije osnovan jer iz člana 83. Zakona o planiranju i izgradnji proizilazi da su sticanjem prava svojine na objektu ispunjeni uslovi za priznavanje prava korišćenja na parceli, te da prenos prava korišćenja zemljišta koje služi za redovnu upotrebu objekta nije uslovljen prethodnom preparcelacijom zemljišta. Prema razlozima presude koju je doneo Vrhovni kasacioni sud pod Prev 3/2013 od 07.02.2013. godine, kojom je odbijena kao neosnovana revizija istog tužioca protiv presude Privrednog apelacionog suda Pž 70/12 od 13.09.2012. godine, tužilac je tužbenim zahtevom tražio utvrđenje ništavosti istog ugovora u delu koji se odnosi na prenos prava korišćenja zemljišta, a revizija je neosnovana jer su nižestepeni sudovi pravilnom primenom odredaba člana 18. stav 1. Zakona o građevinskom zemljištu i člana 83. Zakona o planiranju i izgradnji utvrdili da ugovor koji je overen pred Petim opštinskim sudom u Beogradu pod Ov 194/07 od 25.05.2007. godine nije ništav, jer su samim sticanjem prava svojine na objektu ispunjeni uslovi za priznavanje prava korišćenja parcele na kojoj je i objekat izgrađen, na osnovu utvrđenja da je na osnovu ugovora sa tužiocem tuženom preneto pravo svojine na objektima kao i pravo korišćenja zemljišta koje služi za redovnu upotrebu objekta, koje je kao takvo utvrdio Grad Beograd.

Odredbom člana 1 Ugovora čije se utvrđenje ništavosti traži u ovoj parnici, ugovorne strane saglasno su konstatovale da se faktički delovi k.p. .. koje koriste CT Computers doo Beograd i Kargo ligistički centar, odrede u svemu sa geodetskom skicom datom u Prilogu 1 koji je sastavni deo ugovora, te da Kargo ligistički centar ustupi CT Computers-u deo k.p. .. površine 14a 82,60m2, koje sada faktički koristi, čime će CT Computers-u biti omogućen izlaz na ulicu Savski nasip i dobiće pravo korišćenja zemljišta koje služi za redovnu upotrebu zgrade Restorana društvene ishrane čiji je vlasnik. Istim članom predviđeno je da CT Computers ustupa Kargo logističkom centru deo KP .. na kome se nalazi gasna stanica površine 3a 45,60m2, u skladu sa skicom datom u Prilogu 1 ugovora.

Sledom navedenog, prvostepeni sud nalazi da postoji indetitet predmeta spora u ovoj parnici i parnici koja je okončana pred Privrednim sudom u Beogradu P. 17187/10, jer je u parnici pod brojem P 17187/10 predmet ocene između ostalog bila i punovažnost ugovora koja je predmet i ove parnice, i to sa aspekta odredaba tada važećeg propisa kojim je regulisan promet gradskog građevinskog zemljišta, te je utvrđeno da je ugovor zaključen u svemu u skladu sa zakonom. Pored navedenog, prvostepeni sud, zaključuje i da postoji indetitet stranaka u sporu, ovo iz razloga što su sva prava i obaveze pravnog prethodnika tužioca uključujući ona koja su zasnovana predmetnim ugovorom nakon izvršene statusne promene prešla na ovde tužioca, dok je kod tuženog rešenjem APR BD 9/15 od 05.01.2015. godine izvršena samo promena poslovnog imena, što nije od uticaja na subjektivitet tuženog. Zbog navedenog, prvostepeni sud je primenom člana 294. stav 1. tačka 4. Zakona o parničnom postupku, odbacio tužbu. Drugostepeni sud je prihvatio razloge prvostepenog suda u celosti.

Revizija nije osnovana.

Pravilan je zaključak nižestepenih sudova o pravnosnažno presuđenoj stvari, pravnosnažnom presudom Privrednog suda u Beogradu P. 17187/10 od 29.09.2011. godine.

Odredbom člana 294. stav 1. tačka 4. Zakona o parničnom postupku, propisano je da sud po prethodnom ispitivanju tužbe donosi rešenje kojim se tužba odbacuje ako utvrdi da je stvar pravnosnažno presuđena.

Protivno postavljenoj dilemi od strane revidenta, pravilno su sudovi zaključii da postoji identitet stranaka u ovoj i u pravnosnažno okončanoj parnici vođenoj pred Privrednim sudom u Beogradu pod P 17187/10 između pravnih prethodnika stranaka.

Identitet spora revident osporava navodima da je u pomenutoj parnici pravnosnažno odlučeno o delimičnoj ništavosti ugovora koji je predmet i ovog spora, pa ostali članovi ugovora nisu obuhvaćeni pravnosnažnošću presude. Iz obrazloženja odluke se može zaključiti da se sud u prethodno vođenom postupku ograničio samo na ništavost odredbe ugovora koji je za predmet imao prenos prava korišćenja zemljišta za redovnu upotrebu objekta, i smatra da o odredbi člana 1. stav 1. Ugovora koji je predmet ovog spora nije pravnosnažno odlučeno.

Međutim, dispozitiv pravnosnažne presude Privrednog suda u Beogradu P. 17187/10 od 29.09.2011. godine je nedovoljno određen u smislu da je odbijen tužbeni zahtev da se utvrdi da je delimično ništav ugovor, ali se prema razlozima presude, koji omogućavaju utvrđivanje sadržaja ugovora, izvodi zaključak o obimu pravnosnažnosti dispozitiva. Predmet spora i ove parnice jeste odredba člana 1. stav 1. Ugovora overenog kod Petog opštinskog suda pod Ov 194/07 dana 25.05.2007. godine, kojom su prema stanju u spisima predmeta i navodima revidenta ugovorne strane saglasne da se faktički delovi KP .. koje koristi CT Computers i Kargo ligističi centar odrede u svemu u skladu sa geodetskom skicom datom u Prilogu 1 ovog Ugovora, kaja je sastavni deo ovog Ugovora te da Kargo logistički centar ustupi CT Computers-u deo dela KP .. površine 14a 82,60 m2 koju sada faktički koristi, čime će CT Computers dobiti pravo korišćenja zemljišta koje služi za redovnu upotrebu zgrade restorana društvene ishrane čiji je vlasnik i ustupa Kargo logističkom centr udeo KP .. na kome se nalazi gasna stanica površine 3a 45,60 m2, u skladu sa skicom u Prilogu 1 ovog Ugovora. U Pravnosnažnoj presudi Privrednog suda u Beogradu P. 17187/10, raspravljeno je o dozvoljenosti raspolaganja pravom korišćenja zemljišta koje služi upotrebi objekta restorana društvene ishrane, a bilo je sporno da li je predmetni ugovor zaključen protivno prinudnim propisima u delu koji se odnosi na pravo korišćenja zemljišta - građevinske parcele na kojoj je isti objekat izgrađen, za redovnu upotrebu objekta. Dakle, u obe ove parnice predmet spora je zakonitost ugovora o prometu prava korišćenja na zemljištu iste građevinske parcele. Pritom, razlozi za ništavost odredbe ugovora koja čini suštinu ugovora, koje sada u tužbi navodi tužilac, nisu od značaja zato što sud po tužbi ceni sve razloge ništavosti, na koju pazi po službenoj dužnosti, te su svi razlozi ništavosti raspravljeni u prethodno pravnosnažno okončanoj parnici.

Iz navedenih razloga, Vrhovni sud je primenom odredbe člana 414. Zakona o parničnom postupku, a u vezi člana 420. stav 6. Zakona o parničnom postupku, doneo odluku u izreci.

Predsednik veća – sudija

Branko Stanić, s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković