Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Tatjane Miljuš, predsednika veća, Jasmine Stamenković i Tatjane Đurica, članova veća, u parnici po tužbi tužioca Biodom 27 DOO, Kozina, Slovenija i SC Biodom SRL, Sighisoara Rumunija, čiji je punomoćnik Mina Jovanović, advokat u ..., protiv tuženog Preduzeće za promet i usluge Megaterm DOO Novi Pazar, čiji je punomoćnik Dragoljub M. Ćosović, advokat u ..., radi utvrđenja povrede industrijskog dizajna i nepoštene tržišne utakmice, vrednost predmeta spora 300.000,00 dinara, odlučujući o reviziji tuženog, izjavljenoj protiv presude Privrednog apelacionog suda 9Pž 1737/24 od 31.10.2024. godine, u sednici veća održanoj 24.04.2025. godine, doneo je

R E Š E NJ E

USVAJA se revizija tuženog, UKIDAJU se presuda Privrednog suda u Beogradu P 1430/22 od 04.07.2022. godine u stavu II, III, IV i V izreke, u usvajajućem delu za tužbeni zahtev za utvrđenje da je tuženi izvršio povredu registrovanog industrijskog dizajna broj DM/099-388, time što je nudio kotlove na pelet „Bauger 34“ i kamine na pelet „Bauger 25“, i što je pokušao da uveze 6 kotlova koji su obuhvaćeni Obaveštenjima Uprave carina broj 14-21-291-03-994/2/2018 od 07.09.2018. godine, broj 148-21-291-03-919/2/2018 od 04.09.2018. godine i broj 14821-291-03-999/2/2018 od 07.09.2018. godine, a u kojima je ugrađen i na kojima je primenjen navedeni dizajn tužioca SC Biodom SRL, Sighisoara, Rumunija, naloženo uništenje robe obuhvaćene tim stavom izreke o trošku tuženog, obavezan tuženi da snosi i troškove skladištenja te robe do uništenja, zabranjen tuženom uvoz, reklamiranje, stavljanje u promet kotlova na pelet koji su istovetni proizvodima iz drugog stava izreke presude i obavezan tuženi da objavi izreku ove presude u stavu II do VI i to u javnim glasilima „Politika“ (reg. br. NV000094) i Nezavisne dnevne novine „Informer“ (reg.br. NV000638) u izdanjima za celu zemlju, kao i u „Službenom glasniku Republike Srbije“, i presuda Privrednog apelacionog suda 9Pž 1737/24 od 31.10.2024. godine u delu kojim je potvrđena presuda Privrednog suda u Beogradu P 1430/22 od 04.07.2022. godine u navedenom delu, i u delu u kom je odlučeno o troškovima postupka, i u tom delu se predmet vraća prvostepenom sudu na ponovno suđenje.

ODBACUJE SE kao nedozvoljena revizija tuženog izjavljena protiv presude Privrednog apelacionog suda 9Pž 1737/24 od 31.10.2024. godine u delu kojim je potvrđena presuda Privrednog suda u Beogradu P 1430/22 od 04.07.2022. godine u stavu I izreke u usvajajućem delu za tužbeni zahtev tužioca Biodom 27 DOO Kozina, Slovenija za utvrđenje da je tuženi izvršio radnju nepoštene tržišne utakmice time što je nudio kotlove na pelet „Bauger 34“ i kamine na pelet „Bauger 25“, i što je pokušao da uveze 6 kotlova koji su obuhvaćeni Obaveštenjima Uprave carina broj 14-21-291-03- 994/2/2018 od 07.09.2018. godine, broj 148-21-291-03-919/2/2018 od 04.09.2018. godine i broj 14821-291-03-999/2/2018 od 07.09.2018. godine, a koji su po obliku i unutrašnjoj konstrukciji slični proizvodima tužioca Biodom 27 DOO Kozina, Slovenija.

O b r a z l o ž e nj e

Privredni sud u Beogradu je doneo presudu 12.P 1430/2022 dana 04.07.2022. godine kojom je u stavu I izreke utvrdio da je tuženi izvršio radnju nepoštene tržišne utakmice time što je nudio kotlove na pelet „Bauger 34“ i kamine na pelet „Bauger 25“, i što je pokušao da uveze 6 kotlova koji su obuhvaćeni Obaveštenjima Uprave carina broj 14-21-291-03-994/2/2018 od 07.09.2018. godine, broj 148-21-291-03- 919/2/2018 od 04.09.2018. godine i broj 14821-291-03-999/2/2018 od 07.09.2018. godine, a koji su po obliku unutrašnjoj konstrukciji slični proizvodima prvotužioca, u II stavu izreke utvrdio da je tuženi izvršio povredu registrovanog industrijskog dizajna broj DM/099-388, time što je nudio kotlove na pelet „Bauger 34“ i kamine na pelet „Bauger 25“, i što je pokušao da uveze 6 kotlova koji su obuhvaćeni Obaveštenjima Uprave carina broj 14-21-291-03-994/2/2018 od 07.09.2018. godine, broj 148-21-291-03-919/2/2018 od 04.09.2018. godine i broj 14821-291-03-999/2/2018 od 07.09.2018. godine, a u kojima je ugrađen i na kojima je primenjen navedeni dizajn drugotužioca, u stavu III izreke naložio uništenje robe obuhvaćene stavovima I i II izreke o trošku tuženog i obavezao tuženog da snosi i troškove skladištenja te robe do uništenja, u stavu IV izreke zabranio tuženom uvoz, reklamiranje, stavljanje u promet kotlova na pelet koji su istovetni proizvodima obuhvaćenim stavovima I i II izreke, u stavu V izreke obavezao tuženog da objavi izreku ove presude i to u javnim glasilima „Politika“ (reg. br. NV000094) i Nezavisne dnevne novine „Informer“ (reg.br. NV000638) u izdanjima za celu zemlju, kao i u „Službenom glasniku Republike Srbije“ i u stavu VI izreke obavezao tuženog da tužiocima naknadi troškove parničnog postupka u iznosu od 597.050,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od izvršnosti presude do isplate.

Privredni apelacioni sud je presudom 9Pž 1737/24 od 31.10.2024. godine odbio žalbu tuženog i potvrdio presudu Privrednog suda u Beogradu P 1430/22 od 04.07.2022. godine u stavovima I, II, III, IV i V izreke; preinačio odluku o troškovima postupka sadržanu u stavu VI izreke prvostepene presude tako što je obavezao tuženog da tužiocima naknadi troškove parničnog postupka u iznosu od 1.680.050,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od izvršnosti presude do isplate i obavezao tuženog da tužiocima naknadi troškove drugostepenog postupka u iznosu od 244.500,00 dinara.

Protiv navedene pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tuženi je izjavio blagovremenu reviziju, kojom presudu pobija zbog bitnih povreda odredaba parničnog postupka, zbog pogrešno i nepotpuno utvrđenog činjeničnog stanja i zbog pogrešne primene materijalnog prava.

Revizija je dozvoljena u delu u kome je pravnosnažnom presudom donetom u drugom stepenu odlučeno po tužbenom zahtevu tužioca SC Biodom SRL Sighisoara Rumunija, za zaštitu registrovanog industrijskog dizajna, po odredbi člana 74a Zakona o pravnoj zaštiti industrijskog dizajna („Službeni glasnik RS“ br 104/2009, 45/2015 i 44/2018- dr. zakon), o čemu je odlučeno u II, III, IV i V stavu izreke prvostepene presude.

Revizija nije dozvoljena protiv presude o tužbenom zahtevu tužioca Biodom 27 DOO Kozina, Slovenija, za utvrđenje da je tuženi izvršio radnju nepoštene tržišne utakmice time što je nudio i pokušao da uveze proizvode koji su po obliku i unutrašnjoj konstrukciji slični proizvodima tog tužioca, o čemu je odlučeno u I stavu izreke prvostepene presude. Zakonom o trgovini („Sl. glasnik RS“ br. 53/10, 10/13), koji je bio na snazi u vreme Obaveštenja Uprave carina koja se odnose na predmete zaštite, kojim je uređena i sudska zaštita od nepoštene tržišne utakmice utvrđivanjem radnje nepoštene tržišne utakmice, koju tužbenim zahtevom traži tužilac Biodom 27 DOO Kozina, Slovenija, nije određen uslov za reviziju. Prema tome, uslov za reviziju u parnici po toj tužbi određen je odredbom člana 485. Zakona o parničnom postupku prema vrednosti predmeta spora pobijanog dela pravnosnažne presude. Vrednost predmeta spora je u konkretnom slučaju 300.000,00 dinara i ne prelazi dinarsku protivvrednost iznosa od 100.000,00 evra na dan podnošenja tužbe tužioca Biodom 27 DOO Kozina, Slovenija. Zato je reviziju tuženog protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu kojom je odlučeno o tužbenom zahtevu tužioca Biodom 27 DOO Kozina, Slovenija Vrhovni sud odbacio, kao nedozvoljenu, primenom odredaba člana 410. stav 2. tačka 5, člana 485. i člana 413. Zakona o parničnom postupku. Ne stoje navodi revizije da je revizija dozvoljena i protiv odluke u delu o aktu nelojalne konkurencije zato što se zasniva na navodnoj povredi industrijskog dizajna. Ovo stoga, što je priroda spora i parničnog postupka određena sadržinom tužbenog zahteva, što je konkretno zahtev za utvrđenje radnje nepoštene tržišne utakmice, a ne činjeničnim sklopom na kome se zahtev zasniva.

U delu u kome je pravnosnažnom presudom odlučeno o tužbenim zahtevima tužioca SC Biodom SRL Sighisoara Rumunija revizija je osnovana, zbog pogrešne primene materijalnog prava na osnovu koje je presuda doneta, zbog čega je činjenično stanje nepotpuno utvrđeno.

Prema utvrđenom činjeničnom stanju, drugotužilac SC Biodom SRL Sighisoara Rumunija je međunarodno registrovao industrijski dizajn broj DM/099-388, važeći i za teritoriju Republike Srbije. Prvotužilac, Biodom 27 Kozina, Slovenija je isključivo ovlašćen od strane drugotužioca da registrovani industrijski dizajn broj DM/099- 388 primenjuje na svoje proizvode koje stavlja u promet na teritoriji Republike Srbije. Registrovani industrijski dizajn se odnosi na više dizajna: 1.- 4. Kotlovi za grejanje, 5. Posuda za pelet za kotao, 6. Turbulator za kotao, 7. – 8. Kotlovi za centralno grejanje, 1. - 3. Ognjišta i 4. - 7. Kotlovi za grejanje. Zavod za intelektualnu svojinu priznao je važnost registrovanog međunarodnog dizajna DM/099-388 za teritoriju Republike Srbije, kojim je zaštitio dizajn pojedinačnih delova kotlova za pelet i ti delovi predstavljaju komponente, odnosno proizvode koji su ugrađeni u složeni proizvod – kotao/peć na pelet i čine njegov sastavni deo. Iz rešenja Zavoda za intelektualnu svojinu – Sektora za oznake razlikovanja 990 broj 2021/2450 – DM 099038 od 26.01.2022. godine, za koji drugostepni sud navodi da je pravnosnažno, a revident osporava pravilnost tako utvrđenog svojstva pravnosnažnosti, utvrđeno je da je odbijen predlog društva Lafat Komerc DOO za oglašavanje ništavim registrovanog industrijskog dizajna broj DM/099-388, kojim su zaštićeni spoljni oblici peći na pelet (dizajn pod 4, 7 i 8) kao i njegovi unutrašnji delovi koji ostaju vidljivi prilikom redovne upotrebe od strane krajnjeg korisnika (dizajni pod rednim brojem 1,2,3,5 i 6). Iz nalaza i mišljenja veštaka Ljubinke Radosavljević je utvrđeno da spoljašni oblici kotlova na pelet koji su privremeno zadržani i obuhvaćeni obaveštenjima Uprave carina od 07.09.2018. godine nisu izrađeni korišćenjem dizajna DM/099-388. Spoljašni oblik kotla na pelet „Bauger 25“, koji je tuženi nudio na prodaju na svojoj internet stranici, nije izrađen korišćenjem registrovanog dizajna drugotužioca. Ali, utvrđeno je da unutrašnje konstrukcije kotlova „Bauger 35“ i „Lafat 35“, a koji su zadržani u carinskom postupku i čiji je uvoznik tuženi, jesu izrađene korišćenjem tog dizajna, kao i da unutrašnja konstrukcija kotla na pelet „Bauger 25“ i kamina na pelet „Bauger 25“ sadrži izmenjivač koji je po konstrukciji sličan izmenjivaču registrovanog dizajna, a da se unutrašnja konstrukcija može videti sa prednje, zadnje i bočnih strana, koja sadrži uočljive cevi turbulatora koje se nalaze po 8 u nizu jednog reda i pločaste površine na kojima su četvrtasti i kružni otvori, a da se krajevi cevi vide sa gornje strane unutrašnje konstrukcije. Unutrašnji elementi koji su predmet dizajna drugotužioca ostaju vidljivi tokom redovnog korišćenja proizvoda jer se vide kada je otvoren poklopac peći, vrata ložišta i vrata kotla. Pod redovnom upotrebom može se smatrati svakodnevno punjenje i pražnjenje šolje gorionika koja je sastavni deo peći, te ista ostaje vidljiva tokom redovne upotrebe peći.

Prvostepeni sud je tumačenjem odredaba člana 1, 2, 6, 39, 41. i 63. Zakona o pravnoj zaštiti industrijskog dizajna („Sl. glasnik RS“ br. 104/2009, 45/2015 i 44/2018), zaključio da povredu prava na dizajn može da izvrši lice koje bez ovlašćenja nosioca prava preduzme neku od pobrojanih radnji radi komercijalnog iskorišćavanja proizvoda na kojima je opredmećen zaštićeni dizajn, pod uslovom da primenjeni dizajn ostane dostupan pogledu i vizuelno uočljiv tokom redovne upotrebe složenog proizvoda (u koje ne spadaju servisiranje i popravka), sa razloga što se smisao dizajna i njegove zaštite ostvaruje isključivo ukoliko potrošači odnosno krajnji korisnici koji se redovno susreću sa takvom vrstom proizoda, mogu pri uobičajenoj i redovnoj upotrebi proizvoda da uoče zaštićeni dizajn. Kod utvrđenja da je tuženi pokušao da uveze dva kotlove na pelet „Bauger 35“ i „Lafat 35“, te što je na svojoj internet stranici nudio na prodaju kamine na pelet „Bauger 25“, i pokušao da uveze kotao na pelet „Bauger 25“, na kojima je opredmećen, odnosno ugrađen registrovani dizajn drugotužioca, sudovi su zaključili da je tuženi u smislu člana 63. Zakona o pravnoj zaštiti industrijskog dizajna izvršio povredu registrovanog dizajna drugotužioca budući da elementi predmetnog dizajna koji su ugrađeni u unutrašnjost kotlova tuženog ostaju vizuelno dostupni krajnjim potrošačima prilikom redovne upotrebe predmetnih kotlova u koje su ugrađeni.

Što se tiče povrede predmetnog dizajna od strane tuženog nuđenjem na prodaju modela kotlova na pelet „Bauger 34“ na koju se takođe odnosi tužbeni zahtev, sudovi konstatuju da nije bio predmet veštačenja spoljni oblik i unutrašnja konstrukcija i njihova sličnost sa registrovanim dizajnom drugotužioca, ali da tuženi nakon preciziranja tužbenog zahteva i u odnosu na taj proizvod nije osporio navode tužioca da je i na tom modelu primenjen dizajn registarskog broja DM/099-388, već samo da je u tom delu tužbeni zahtev neprecizan, pa zaključuju da je tužbeni zahtev osnovan i u tom delu, primenom navedenih odredaba materijalnog prava, i da je tuženi izvršio povredu registrovanog dizajna drugotužioca time što je na svojoj internet stranici nudio na prodaju te kotlove na pelet. Pritom, prvostepeni sud je uvidom u fotografije i uporednom analizom modela „BIO DOM 34 DOUBLE FUN“ čiji je drugi naziv „BIO DOM 27S5“ na kome je primenjen spoljašnji oblik zaštićenog dizajna, i modela „Bauger 34“, utvrdio da je spoljašnji izgled tih modela identičan i to prema obliku i boji, i da se jedina razlika odnosi na oznake u grafizmu kojima su predmetni kotlovi obeleženi. Odlučujući o tužbenom zahtevu drugotužioca, prvostepeni sud je odlučio da tužbeni zahtev tog tužioca, da sud naloži uništenje predmetne robe o trošku tuženog i da snosi troškove skadištenja predmetne robe do uništenja, da tuženm zabrani uvoz, reklamiranje i stavljanje u promet proizvoda – kotlova na pelet koji su istovetni zadržanim proizvodima, kao i da obaveže tuženog da objavi izreku ove presude u izdanjima javnih glasila za celu zemlju, kao i u Službenog glasniku Republike Srbije, predstavljaju posledicu utvrđujućeg zahteva za povredu industrijskog dizajna i na osnovu člana 64A Zakona o pravnoj zaštiti industrijskog dizajna ocenio osnovanim, pa je doneo odluku o usvajanju tih tužbenih zahteva u stavu III – V izreke prvostepene presude.

Drugostepeni sud je potvrdio prvostepenu presudu prihavatajući razloge prvostepenog suda. Posebno, obrazlaže da je termin „unutrašnja konstrukcija kotla“ upotrebljen u kontekstu naznačenja da je reč o unutrašnjim delovima složenog proizvoda koji su zaštićeni predmetnim dizajnom drugotužioca. Ocenjuje pravilnom primenu materijalnog prava iz člana 64a Zakona o pravnoj zaštiti industrijskog dizajna i u delu kojim je naložena objava izreke presude u više glasila, čime se postiže svrha objavljivanja izreke presude u odnosu na utvrđenu povredu prava i učinjenu radnju nepoštene utakmice, da se preventivno deluje na lice koje je učinilo povredu i radnju nepoštene tržišne utakmice, kao i treća lica radi efikasne zaštite i satisfakcije tužiocima.

Tuženi pobija pravilnostu utvrđenog činjeničnog stanja o vidljivosti prilikom redovne upotrebe unutrašnjih delova proizvoda. Nadalje, osporava primenu kriterijuma „krajnjeg korisnika“ od strane nižestepenih sudova. Smatra da su sudovi morali angažovati stručnu pomoć lica koje ima znanja iz oblasti proizvodnje i korišćenja kotlova na pelet da bi se obavestio o tome šta je redovna upotreba i ko je zamišljeni krajnji korisnik. Sudovi su se stavili u ulogu prosečnog korisnika u proceni da li su unutrašnji delovi vidljivi prilikom redovne upotrebe, u kom delu smatra da je pogrešno utvrđeno činjenično stanje, jer potršač ne može da vidi oblike u odnosu na pozicije industrijskog dizajna na koji se odnosi nalaz veštaka Ljubinke Radosavljević bez da skida čitavu oplatu, i o čemu postoje dva oprečna nalaza veštaka. Nisu određeni elementi izdustrijskog dizajna označeni kao unutrašnji delove u kojima postoji sličnost sa proizvodima tužilaca. Ukazuje na pogrešnu primenu materijalnog prava iz člana 6. stav 2. Zakona o pravnoj zaštiti industrijskog dizajna i na pogrešnu primenu materijalnog prava u delu odluke o objavljivanju presude u više glasila.

U delu odluke o tužbenim zahtevima drugotužioca, Vrhovni sud ocenjuje za pogrešnu primenu materijalnog prava od strane nežestepenih sudova.

Odredbom člana 1. Zakona o pravnoj zaštiti industrijskog dizajna, tim zakonom uređuje se i zaštita prava na spoljašnji izgled proizvoda (stav 1.), pod čim se podrazumeva ukupan vizuelni utisak koji proizvod ostavlja na informisanog potrošača ili korisnika (stav 2.). Pod informisanim potrošačem ili korisnikom u smislu tog zakona podrazumeva se fizičko lice koje se redovno susreće sa tipom proizvoda o kojima je reč (stav 3.) Ne proizilazi iz razloga pobijane presude da su nižestepeni sudovi ocenili izgled celog proizvoda (konkretno „Bauger 34“) i delova proizvoda (kotla na pelet „Bauger 35“, kotla na pelet „Lafat 35“, kamina na pelet „Bauger 25“, odnosno kotla na pelet „Bauger 25“),sa aspekta ukupnog vizuelnog utiska koji proizvodi ostavljaju na fizičko lice koje se redovno susreće sa tipom proizvoda o kojima je reč, odnosno na informisanog potrošača ili korisnika.

Naprotiv, cenili su da je spoljašnji izgled proizvoda kotla na pelet „Bauger 34“ identičan spoljašnjem obliku proizvoda „BIO DOM 27S5“ na kome je primenjen spoljašnji oblik zaštićenog dizajna drugotužioca, i to prema obliku i boji, i da unutrašnje konstrukcije kotlova „Bauger 35“ i „Lafat 35“, a koji su zadržani u carinskom postupku i čiji je uvoznik tuženi, jesu izrađene korišćenjem tog dizajna, kao i da unutrašnja konstrukcija kotla na pelet „Bauger 25“ i kamina na pelet „Bauger 25“ sadrži izmenjivač koji je po konstrukciji sličan izmenjivaču registrovanog dizajna, ali ne i sa aspekta vizuelnog utiska informisanog potrošača, odnosno korisnika.

Odredbom člana 63. stav 3. Zakona o pravnoj zaštiti industrijskog dizajna, prilikom utvrđivanja da li postoji povreda prava na industrijski dizajn, sud naročito vodi računa, između ostalih, o odredbama člana 41. istog zakona. Odredbom člana 41. stav 1, pravo koje se stiče na osnovu registrovanog industrijskog dizajna obuhvata svaki industrijski dizajn koji na informisanog korisnika ne ostavlja drugačiji ukupan utisak.

Navedene odredbe ukazuju na kvalitet informisanosti korisnika, kao relevantnog za ocenu ukupnog utiska koji ostavlja određeni dizajn, a ne bilo kog korisnika. Relevantan je samo utisak na onog korisnika proizvoda koji se redovno susreće sa tipom proizvoda o kojima je reč. Standard koji se koristi za utvrđivanje sličnosti sa predmetom zaštite industrijskim dizajnom je specifičan. Standard pažnje informisanog korisnika je drugačiji od pažnje prosečnog potrošača, upravo zato što informisani korisnik koji se redovno susreće sa tipom proizvoda o kojima je reč većim stepenom pažnje i pristupa i ocenjuje utisak koji na njega ostavlja određeni dizajn.

Stoje navodi revizije da u iz utvrđenih činjenica ne proizilazi zaključak na kojim unutrašnjim delovima predmetnih proizvoda je primenjen zaštićeni dizajn pojedinačnih delova. Odnosno koji delovi predstavljaju komponente, odnosno proizvode koji su ugrađeni u složeni proizvod – kotao/peć na pelet i ostaju vidljivi tokom redovne upotrebe, a da je na njima primenjen zaštićeni dizajn određenih pojedinačnih delova i da, pritom, spoljašnji izgled tih proizvoda nije isključivo određen tehničkom funkcijom proizoda. Utvrđeno je da unutrašnja konstrukcija kotla na pelet „Bauger 25“ i kamina na pelet „Bauger 25“ sadrži izmenjivač koji je po konstrukciji sličan izmenjivaču registrovanog dizajna, i da se unutrašnja konstrukcija može videti sa prednje, zadnje i bočnih strana, koja sadrži uočljive cevi turbulatora koje se nalaze po 8 u nizu jednog reda i pločaste površine na kojima su četvrtasti i kružni otvori, a da se krajevi cevi vide sa gornje strane unutrašnje konstrukcije, što se ne može dovesti u vezu sa pojedinim unutrašnjim delovima obuhvaćenim registrovanim industrijskim dizajnom broj DM/099-388.

Prema sadržini razloga pobijane presude, odlukom u stavu V izreke prvostepene presude, o obavezi objavljivanja presude, štite se i prava prvotužioca, i drugotužioca, primenom odredbe člana 64a Zakona o pravnoj zaštiti industrijskog dizajna. Takođe, odlukama iz prvostepene presude koja je potvrđena pobijanom presudom, iz stava III nalaže se tuženom uništenje i robe iz stava I na koju se odnosi tužbeni zahtev prvotužioca, i robe iz stava II, a stavom IV određena je zabrana uvoza iste robe. Radi se o merama zaštite u slučaju povrede prava na industrijski dizajn po odredbama člana 64a Zakona o pravnoj zaštiti industrijskog dizajna. Pravo na takvu zaštitu zavisi od pravilno utvrđenog činjeničnog stanja o tome da li je učinjena povreda prava na industrijski dizajn u napred navedenom smislu, pravilnom primenom citiranih odredaba zakona. Posebno, pravo prvotužioca na takvu zaštitu zavisi od sadržine njegovog prava, budući da nije on nosilac prava na industrijski dizajn, dok obim njegovih prava nije raspravljen za pravilnu primenu odredaba člana 64. Zakona o pravnoj zaštiti industrijskog dizajna.

Revident ističe za pogrešno utvrđenu činjenicu o pravnosnažnosti rešenja Zavoda za intelektualnu svojinu - Sektora za znake razlikovanja 990 broj 2021/2450 – DM 099038 od 26.01.2022. godine kojim je odbijen predlog podnet od strane LAFAT KOMERC DOO za oglašavanje ništavim registrovanog industrijskog dizajna broj DM 099 388, čiji je nosilac drugotuženi, i navodi da je rešenje predmet upravnog spora, a da i nije utvrđen datum pravnosnažnosti. Ovaj navod revizije nije od značaja, s obzirom na odredbe člana 58. i 65. Zakona o pravnoj zaštiti industrijskog dizajna prema kojima je od značaja konačna odluka nadležnog organa. Međutim, nije raspravljena relevantna sadržina tog rešenja da bi se proverila pravilnost zaključaka prvostepenog suda, jer prvostepeni sud raspravlja činjenicu o vidljivosti unutrašnjih delova proizvoda pozivom na razloge tog rešenja.

S obzirom na iznete razloge, Vrhovni sud je usvojio reviiju tuženog i ukinuo prvostepenu presudu u stavovima II – V izreke i drugostepenu presudu u delu u kojem je ista potvrđena, kao i odluku o troškovima celog postupka, primenom odredaba člana 416. stav 2. i člana 165. stav 3. Zakona o parničnom postupku.

Predsednik veća - sudija

Tatjana Miljuš, s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković