Tuženi je dostavio odgovor na reviziju u kojem je osporio revizijske navode u celosti.

Ispitujući drugostepenu presudu u granicama revizijskih razloga u skladu sa odredbom člana 408. ZPP, Vrhovni sud je utvrdio da je revizija tužioca neosnovana.

U donošenju drugostepene presude nije učinjena bitna povreda odredaba parničnog postupka iz člana 374. stav 2. tačka 2. ZPP, na koju revizijski sud pazi po službenoj dužnosti. Revizijski navodi koji se odnose na bitnu povredu odredaba parničnog postupka iz člana 374. stav 2. tačka 12. ZPP ne mogu biti revizijski razlozi primenom člana 407. ZPP, kao ni pozivanje na bitnu povredu odredaba parničnog postupka učinjenu pred prvostepenim sudom.

Prema utvrđenom činjeničnom stanju pred prvostepenim sudom, pravni prethodnik tužioca bio je u poslovnom odnosu sa XGI DD „Binačka Morava“ Gnjilane iz koga je nastalo potraživanje tužioca tokom 1997, 1998 i 1999. godine, koje nije plaćeno. Tužilac je izdejstvovao protiv HGI DD „Binačka Morave“, pravnosnažu presudu Trgovinskog suda u Prištini P 5/05 od 14.02.2005. godine, kojom je održano na snazi rešenje tog suda I 9/03 od 03.02.2003. godine za iznos od 1.316.034,00 dinara sa kamatom obračunatom na taksativno navedene pojedinačne iznose i za troškove izvršenja od 41.160,00 dinara. U izvršnom postupku, na osnovu navedene izvršne isprave, Trgovinski sud u Prištini doneo je rešenje o zapleni I 7/06 od 12.02.2009. godine. Izvršenje je određeno plenidbom novčanih sredstava izvršnog dužnika kod „Vojvođanske Banke“ AD Novi Sad i to kratkoročnog depozita u iznosu od 486.107,76 dinara i deviznih iznosa na deviznom računu od 37.500 CHF i 84.577,90 evra u dinarskoj protivvrednosti. Po navedenom rešenju izvršeno je delimično namirenje izvršnog poverioca 25.02.2009. godine, kada mu je „Vojvođanska Banka“ isplatila iznos od 10.820.184,71 dinara, kojim je obuhvaćen deo kamata i troškovi postupka. Dopisom od 18.02.2009. godine „Vojvođanska Banka“ AD Novi Sad je obavestila sud da iznos od 10.820.184,71 dinar predstavlja zaplenjen dinarski iznos i zaplenjene devizne iznose u dinarskoj protivvrednosti na dan 12.02.2009. godine i da za zatečena sredstva na računima nije bilo pripisivanje kamate, a dopisom od 20.07.2009. godine, da prilikom isplate u prinudnom izvršenju nije izvršen obračun kamate.

Radi naplate ostatka duga po izvršnoj ispravi, tužilac je kao izvršni poverilac podneo Privrednom sudu u Nišu, predlog za izvršenje protiv izvršnog dužnika DOO „Morava Mont“ iz Gnjilana, označivši ga kao pravnog sledbenika HGI DD „Binačka Morava“ Gnjilane, radi namirenja novčanog potraživanja u iznosu od 1.316.034,00 dinara sa kamatom obračunatom na pojedinačne iznose taksativno navedene. Kao sredstvo izvršenja označio je zaplenu potraživanja koja izvršni dužnik ima prema svom dužniku „Vojvođanska Banka“ AD Novi Sad, u vidu oročenih sredstava kao štedni ulog i zatezne kamate na oročena sredstva koju duguje izvršnom dužniku, a koja se nalaze na posebnim nenamenskim računima kod „Vojvođanske Banke“ AD Novi Sad i poslovnog računa i svih drugih računa i prenos ovog potraživanja na račun izvršnog dužnika. Po navedenom predlogu, doneto je rešenje Ii 222/2019 od 23.07.2019. godine. Zaključkom javnog izvršitelja Ii 257/19 od 16.10.2020. godine navedeno potraživanje izvršnog dužnika prema svom dužniku preneseno je radi naplaćivanja na izvršnog poverioca, tužioca do iznosa koji je potreban za namirenje potraživanja po rešenju o izvršenju Privrednog suda u Nišu Ii-222/2019 od 23.07.2019. godine. Potom je javni izvršitelj doneo rešenje Ii-2573/2019 od 16.10.2020. godine o obustavi izvršnog postupka, protiv koga je izvršni poverilac uložio žalbu, koja je odbijena rešenjem Privrednog apelacionog suda Iž 1695/20 od 10.12.2020. godine.

Iz nalaza i mišljenja sudskog veštaka ekonomsko-finansijske struke, prvostepeni sud je utvrdio: da potraživanje tužioca prema tuženom na dan 01.09.2022. godine iznosi 81.569.767,84 dinara, koji iznos obuhvata i obračunatu kamatu od 44.177.366,89 dinara primenom člana 1042. stav 2. Zakona o obligacionim odnosima.

Prvostepeni sud ukazuje da u izvršnom postupku Ii 222/19 nije mogla biti utvrđena osnovanost potraživanja izvršnog dužnika prema njegovom dužniku, s obzirom da je postojanje potraživanje bilo osporeno od strane tuženog kao dužnikovog dužnika, pa u takvoj situaciji javni izvršitelj nije ovlašćen da utvrđuje da li postoji potraživanje dužnika prema dužnikovom dužniku. Kako je navedena činjenica ostala sporna, izvršni poverilac, ovde tužilac bio je dužan da podnese tužbu da se u parničnom postupku utvrdi da li postoji potraživanje izvršnog dužnika prema dužnikovom dužniku, što je poverilac i učinioca, a što je predmet podnete tužbe.

Polazeći od nalaza i mišljenja sudskog veštaka ekonomsko-finansijske struke, prvostepeni sud utvrđuje da postoji potraživanje izvršnog dužnika „Morava Mont“ kao pravnog sledbenika HGI DD „Binačka Morava“ Gnjilane prema dužnikovom dužniku, ovde tuženom u iznosu od 81.569.767,84 dinara, jer banka nije izvršila obračun i pripis kamate na deponovana sredstva deponenta HGI „Binačka Morava“, pa je obračuunata kamata primenom člana 1042 ZOO. Prema obračunu kamate, utvrđeno je potraživanje dužnika prema dužnikovom dužniku, te je utvrđeno potraživanje poverioca, ovde tužioca prema svom dužniku HGI „Binačka Morava“ iz Gnjilana i potraživanje tužioca prema tuženom u iznosu od 81.569.769,84 dinara za koji iznos je usvojen tužbeni zahtev.

Prvostepeni sud nalazi da je neosnovan prigovor presuđene stvari, jer je pravnosnažnom presudom Privrednog suda u Leskovcu P 450/2013 od 11.06.2015. godine odbijen tužbeni zahtev XGI „Binačka Morava“ iz Vranja protiv „Vojvođanske Banke“ AD Novi Sad radi neosnovanog obogaćenja, jer se radi o dva različita pravna lica budući da je stranka u tom postupku XGI „Binačka Morava“ Vranje protiv kojeg je pokrenut stečajni postupak pred Privrednim sudom u Leskovcu St 66/2010.

Prvostepeni sud je odbio prigovor zastarelosti, jer je tužilac radi namirenja svog potraživanja iz presude Trgovinskog suda u Prištini P 5/05 od 14.02.2005. godine prema XGI DD „Binički Morava“ Gnjilane, inicirao izvršni postupak po osnovu izvršne isprave tokom 2009. godine, u kome je doneto rešenje o zapleni 12.02.2009. godini, novčanih sredstava na računu izvršnog dužnika kod „Vojvođanske Banke“ AD Novi Sad i izvršeno delimično namirenje potraživanja izvršnog poverioca – tužioca. Zatim je tužilac kao izvršni poverilac ponovo inicirao izvršni postupak protiv pravnog sledbenika HGI DD „Binačka Morava“ Gnjilane, DOO „Morava Mont“ iz Gnjilana radi naplate preostalog duga, u kome je doneto rešenje o izvršenje 23.07.2019. godine, a tužba je podneta 28.10.2021. godine.

Privredni apelacioni sud nalazi da je na utvrđeno činjenično stanje pogrešno primenjeno materijalno pravo, što je imalo za posledicu da je prigovor zastarelosti pogrešno ocenjen kao neosnovan. Drugostepeni sud je stava da je zastarelost potraživanja pogrešno cenjena prema pravnom odnosu između tužioca i njegovog dužnika, HGI DD „Binički Morava“ Gnjilane po presudi Trgovinskog suda u Prištini P 5/05 od 14.02.2005. godine, odnosno njegovog pravnog sledbenika DOO „Morava Mont“ iz Gnjilana, a ne prema pravnom odnosu između HGI DD „Binički Morava“ Gnjilane, odnosno njegovog pravnog sledbenika DOO „Morava Mont“ iz Gnjilana i ovde tuženog, odnosno njegovog pravnog prethodnika „Vojvođanska Banka“ AD Novi Sad.

Polazeći od činjenice da je 15.02.1999. godine HGI DD „Binačka Morava“ Gnjilane podnela „Vojvođanskoj banci“ AD Novi Sad, Filijala Priština, zahtev za prenos svih sredstava koja se nalaze na računima banke, po poslovnom odnosu 150800439 i to: i to efektiva 280 u iznosu od 165.420,00 DM i efektiva 756 u iznosu od 37.500 CHF, da se oslobode i konvertuju u dinare kao i da se oslobode dinarska sredstva koja se nalaze na računu 51013-200-742-365, sa računa banke sa pripadajućim kamatama i prenesu na poslovni račun HGI DD „Binačka Moravi“ Gnjilane broj 486000-601-25423 koji se nalazi kod SDK, drugostepeni sud zaključuje da je HGI DD „Binačka Morava“ Gnjilane imala pravo da zahteva ispunjenje obaveza od „Vojvođanska Banka“ AD Novi Sad, u vidu isplate kamate na navedena novčana sredstva, počevši od 16.02.1999. godine, primenom člana 361. stav 1. Zakona o obligacionim odnosima, a kako je tužba podneta 28.10.2021. godine, proizlazi da je protekao desetogodišnji rok zastarelosti iz člana 371. Zakona o obligacionim odnosima.

Po stavu drugostepenog suda do prekida roka zastarelosti za potraživanje HGI „Binačka Morava“ Gnjilane prema banci nije došlo podnošenjem predloga za dozvolu izvršenja tužioca prema HGI „Binačka Morava“ Gnjilane na osnovu izvršne isprave, presude Trgovinskog suda u Prištini P 5/05 od 14.02.2005. godine, jer nije preduzeta radnja prema banci, niti je vođenjem postupka P 450/13 tužioca protiv HGI DD „Binačka Morava“ Vranje, jer se radi o drugom pravnom licu, a ni pokretanjem izvršnog postupka Ii 222/19 koji je radi naplate ostatka duga po presudi Trgovinskog suda u Prištini P 5/05 od 14.02.2005. godine, pokrenut od strane tužioca kao izvršnog poverioca protiv pravnog sledbenika HGI DD „Binačka Morava“ Gnjilane, DOO „Morava Mont“ iz Gnjilana kao izvršnog dužnika.

Prilikom izvođenja zaključka da li je došlo do prekida roka zastarelosti gore navedenog potraživanja, drugostepeni sud je imao u vidu i izvršne postupke Ii 111/21, Ii 207/21 pred Privrednim sudom u Novom Sadu, inicirane predlogom za izvršenje tužioca kao izvršnog poverioca protiv izvršnog dužnika „Vojvođanska Banka“ AD Novi Sad, koji su okončani odbijanjem predloga za izvršenje, ali nalazi da se ne mogu primeniti odredbe člana 389. stav 2. Zakona o obligacionim odnosima, kao ni na rešenje javnog izvršitelja Ii 24/21 od 08.02.2021. godine o obustavi izvršni postupak zbog povlačenja predloga za izvršenje od strane izvršnog poverioca ovde tužioca protiv izvršnog dužnika „Vojvođanska Banka“ AD Novi Sad.

Na osnovu navedenog, drugostepeni sud je preinačio prvostepenu presudu i odbio tužbeni zahtev.

Ceneći revizijske navode tužioca kao revidenta, Vrhovni sud nalazi da je drugostepni sud na utvrđeno činjenično stanje pravilno primenio materijalno pravo i zaključio da je osnovan prigovor zastrelosti potraživanja izjavljen od strane tuženog.

Pravnosnažnim rešenjem o izvršenju Privrednog suda u Nišu Ii 222/2019 od 23.07.2019. godine na osnovu izvršne isprave, presude Trgovinskog suda u Prištini P 5/05 od 14.02.2005, određeno je izvršenje radi namirenja novčanog potraživanja izvršnog poverioca, ovde tužioca prema izvršnom dužniku, „Morava Mont“ Gnjilane, pravnom sledbeniku HGI „Binačka Morava“ Gnjilane, plenidbom potraživanja izvršnog dužnika prema njegovom dužniku, „Vojvođanska Banka“, pravnom predhodniku tuženog i prenosom na izvršnog poverioca. Dužnik izvršnog dužnik nema pravo na žalbu protiv rešenja o izvršenju (član 261. stav 3. ZIO). Zaključkom javnog izvršitelja Ii 2573/2019 od 16.10.2020. godine, potraživanje izvršnog dužnika prema banci u vidu oročenenih sredstava kao štedni ulog i zatezne kamata koju na oročena sredstva duguje dužnikov dužnik preneto je radi naplaćivanja na izvršnog poverioca, tužioca do iznosa koji je potreban za namirenje po rešenju o izvršenju Privrednog suda u Nišu Ii 222/2019 od 23.07.2019. godine. Dužnik izvršnog dužnika može izvršnom poveriocu na koga je preneseno potraživanje da istakne prigovor koji bi mogao da istakne izvršnom dužniku (član 279. stav 3. ZIO).

Iz obrazloženja rešenja javnog izvršitelja Ii 2573/2019 od 16.10.2020. godine kojim je obustavljen izvršni postupak proizlazi da je dužnik izvršnog dužnika dostavio prigovor u kome je osporio postojanje potraživanja izvršnog dužnika. Kako se potraživanje izvršnog dužnika prema njegovom dužniku ne zasniva ni na izvršnoj ili na verodostojnoj ispravi, izvršni poverilac može na osnovu zaključka o prenosu potraživanja pokrenuti parnični postupak u kome će dokazati osnovanost i visinu potraživanja izvršnog dužnika prema svom dužniku (član 282. ZIO), a što je i bio predmet raspravljanja u sprovedenom parničnom postupku.

Sledom navedenog, pravilan je zaključak drugostepenog suda da se osnovanost prigovora zastarelosti potraživanja treba ceniti u pogledu potraživanja XGI DD „Binačka Morava“ Gnjilane odnosno njegovog pravnog sledbenika DOO „Morava Mont“ iz Gnjilana prema tuženom, pravnom sledbeniku „Vojvođanske Banke“ AD Novi Sad. Svoje pravo na naplatu potraživanja iz izvršne isprave, presude Trgovinskog suda u Prištini P 5/05 od 14.02.2005. godine, prema dužniku izvršnog dužnika, tuženom, tužilac može ostvariti samo ako potraživanje izvršnog dužnika, HGI DD „Binički Morava“ Gnjilane, odnosno njegovog pravnog sledbenika nije zastarelo prema dužniku izvršnog dužnika.

Bez uticaja je revizijski navod tužioca da je tuženi u odgovoru na tužbu istakao zastarelost potraživanja samo prema tužiocu, s obzirom na izjašnjenje punomoćnika tuženog na ročištu održanom dana 20.12.2021. godine iz koga se može zaključiti da se prigovor zastarelosti odnosi i na potraživanje HGI DD „Binačka Morava“ Gnjilane prema tuženom. Punomoćnik tuženog je istakao da je pravni predhodnik tuženog, samo poslovna banka kod koje je XGI DD „Binačka Morava“ Gnjilane imala otvorene račune na kojima su se nalazila sredstva koja su bila predmet izvršnog postupka i koja su zaplenjena u korist poverioca, pa navedena sredstva, kao ni navedeni računi više ne postoje, a pravni predhodnik tuženog nije ni u kakvom drugom obligacionom odnosu sa XGI DD „Binačka Morava“ Gnjilane i da prema tome ne postoji potraživanje prema tuženoj, pošto ne postoji „Morava Mont“ iz Gnjilana, a bilo kakvo isticanje potraživanja zakonske kamate zastarelo je imajući u vidu kada su otvoreni namenski računi XGI DD „Binički Morava“ Gnjilane kod tuženog.

Odredbom člana 372. ZPP predviđeno je da se u žalbi ne mogu isticati materijalni pravni prigovori, što ima posledicu da se prigovor zasarelosti potraživanja može isticati do zaključenja glavne rasprave pred prvostepenim sudom. Nasuprot materijalnim prigovorima, tuženi je dužan da u odgovoru na tužbu istakne procesne prigovore primenom člana 298. ZPP, tako da tuženi nije prekludiran u pogledu istaknutog materijalnog prigovora zastarelosti potraživanja HGI DD „Binačka Morava“ Gnjilane prema tuženom.

Prema Zakonu o obligacionim odnosima, zastarevanje se prekida kada dužnik prizna dug. Priznanje duga može se učiniti ne samo izjavom poveriocu, nego i na posredan način kao što su davanje otplate, plaćanje kamate, davanje obezbeđenja (član 387. ZOO). Zastarevanje se prekida podizanjem tužbe i svakom drugom poveriočevom radnjom preduzetom protiv dužnika pred sudom ili drugim nadležnim organom u cilju utvrđivanja, obezbeđenja ili ostvarenja potraživanja (član 388. ZOO). Ako je tužba protiv dužnika odbačena zbog nenadležnosti suda ili nekog drugog uzroka koji se ne tiče suštine stvari, pa poverilac podigne ponovo tužbu u roku od 3 meseca od dana pravnosnažnosti odluke o odbacivanju tužbe, smatra se da je zastarevanje prekinuto prvom tužbom (član 390. ZOO).

Neosnovani su revizijski navodi da Privredni apelacioni sud prenebregava činjenicu da je Privredni sud u Nišu na osnovu predloga za izvršenje na osnovu izvršne isprave doneo rešenje o izvršenju Ii 222/2012 od 23.07.2019. godine koje je postalo pravnosnažno dana 07.08.2019. godine. Naime pravilno je drugostepeni sud cenio da podnošenje predloga za izvršenje i donošenje predmetnog rešenja o izvršenju nije radnja tužioca kao izvršnog poverioca kojom se prekida rok zastarelosti potraživanja HGI DD „Binačka Morava“ Gnjilane odnosno njegovog pravnog sledbenika DOO „Morava Mont“ iz Gnjilana prema „Vojvođanskoj Banci“, pri čemu dužnik izvršnog dužnika nema pravo žalbe na predmetno rešenje.

Zaključak javnog izvršitelja Ii 2573/2019 od 16.10.2020. godine kojim se prenosi potraživanje izvršnog dužnika radi naplaćivanja, ne predstavlja izvršnu ni verodostojnu ispravu i istim se ne prekida zastarevanja prenetog potraživanja, u situaciji kada je tuženi kao dužnik izvršnog dužnika izjavio prigovor da potraživanje ne postoji, pri čemu javni izvršitelj nije ovlašćen da utvrđuje činjenicu da li osporeno potraživanje postoji, a koje pitanje se može raspraviti jedino u parničnom postupku.

Iz utvrđenog činjeničnog stanja proizlazi da je 15.02.1999. godine HGI DD „Binačka Morava“ Gnjilane podnela „Vojvođanskoj Banci“ DD Novi Sad, Filijala Priština, zahtev za prenos sredstava na poslovni račun sa nalogom da sva sredstva koja pripadaju HGI DD „Binačka Morava“ Gnjilane a nalaze se na računima banke, po poslovnom odnosu 150800439 i to efektiva 280 u iznosu od 165.420,00 DM i efektiva 756 u iznosu od 37.500, CHF oslobodi i konvertuje u dinare, kao i da se oslobode dinarska sredstva koja su se nalazila na računu 51013-200-742-365, te navedene iznose sa računa banke, sa pripadajućom kamatom i prenesu na poslovni račun broj 48600-601-25423 HGI DD „Binačka Morava“ Gnjilane koji se nalazi kod SDK te da se isti ima smatrati nalogom za prenos sredstava. Kod postojećeg zahteva, pravilan je zaključak drugostepenog suda da je HGI DD „Binačka Morava“ Gnjilane imala pravo da zahteva ispunjenje obaveze u vidu isplate kamate od 16.02.1999. godine, narednog dana od upućivanja zahteva za prenos sredstava primenom člana 361. stav 1. Zakona o obligacionim odnosima. Utvrđeno je da nakon navedenog datuma HGI DD „Binačka Morava“ Gnjilane nije preduzimala radnje u cilju naplate ovde utuženog potraživanja, odnosno u cinju prekida zastarelosti niti je takve radnje preduzimao njen pravni sledbenik DOO „Morava Mont“ iz Gnjilana. Sledom navedenog proizlazi da je protekao desetogodišnji rok zastarelosti iz člana 371. ZOO, budući da je tužba u ovoj pravnoj stvari podneta 28.10.2021. godine.

Neosnovan je revizijski navod tužioca da je pravni predhodnik tuženog isplatom 25.02.2009. godine dela kamate izvršnom poveriocu, ovde tužiocu u iznosu od 10.660.327,23 dinara iz potraživanja izvršnog dužnika po rešenju o zapleni I 7/06 od 12.02.2009. godine, priznao da izvršni dužnik ima potraživanje prema dužniku izvršnog dužnika i da je na taj način svojom konkludentnom radnjom prekinuo zastarelost potraživanja HGI DD „Binačka Morava“ Gnjilane prema banci. Naime, radi se o sredstvu izvršenja kojim se namiruje potraživanje izvršnog poverioca zaplenom novčanih sredstava izvršnog dužnika koja se nalaze na posebnom računu kod banke. Isplatom iznosa od 10.660.327,23 dinara mogla je da bude prekinuta samo zastarelost potraživanja tužioca prema HGI „Binički Morava“ Gnjilane, ali ne i zastarelost potraživanja izvršnog dužnika, kao ni zasarelost potraživanja tužioca prema „Vojvođanskoj Banci“.

Pravilan je zaključak drugostepenog suda da prekid zastarelosti potraživanja nije nastupio ni pokretanjem postupka P 450/13 pred Privrednim sudom u Leskovcu od strane „Binačka Morava“ Vranje kao tužioca protiv „Vojvođanske Banke“ AD Novi Sad kao tuženi u kojem je pravnosnažno odbijen tužbeni zahtev sa razloga što „Binačka Morava“ Vranje nije pravni sledbenik HGI DD „Binačka Morava“ Gnjilane, pa je bez uticaja pozivanje tužioca na rešenje Privrednog suda u Novom Sadu P 2071/2012 koje je postalo pravnosnažno 03.10.2012. godine u kojem se Privredni sud u Novom Sadu oglasio nenadležnim za odlučivanje i spise dostavio Privrednom sudu u Leskovcu.

Drugostepeni sud je pravilno ocenio da do prekida zastarelosti potraživanja nije došlo ni pokretanjem izvršnog postupka Ii 111/21 i Ii 207/21 pred Privrednim sudom u Novom Sadu. Naime, u izvršnom postupku Ii 111/21 doneto je rešenje o izvršenju od 03.06.2021. godine kojim je dozvoljeno predloženo izvršenje na osnovu zaključka o prenosu potraživanja na izvršnog poverioca po rešenju o izvršenju Privrednog suda u Nišu Ii 222/19 od 23.07.2020. godine, te je isto rešenje ukinuto rešenjem Privrednog apelacionog suda Iž 454/21 od 03.06.2021. godine sa obrazloženjem da zaključak o prenosu potraživanja na izvršnog poverioca ne predstavlja izvršnu ispravu. U ponovnom postupku predlog za izvršenje izvršnog poverioca je pravnosnažno odbijen.

U izvršnom postupku Ii 207/21, rešenjem od 29.06.2021. godine koje je potvrđeno rešenjem Privrednog apelacionog suda Iž 701/21 od 02.09.2021. godine odbijen je predlog za izvršenje izvršnog poverioca sa obrazloženjem da se potraživanje ne zasniva na izvršnoj ispravi niti verodostojnoj ispravi, već na overenom zahtevu za upis kamate potpisanom od strane direktora HGI DD „Binačka Morava“ Vranje, pa nisu ispunjeni uslovi iz člana 279a stav 1. Zakona o izvršenju i obezbeđenju.

Drugostepeni sud pravilno zaključuje s obzirom da su navedeni postupci okončani odbijanjem predloga za izvršenje, da u konkretnom slučaju ni vođenje navedenih izvršnih postupaka nije dovelo do prekida zastarelosti potraživanja. Bez uticaja je na tok roka zastarelosti, navod javnog izvršitelja u rešenju o obustavi izvršnog postupka od 16.10.2020. godine da je Privredni sud u Nišu u predmetu I- 8/2016 već odlučivao po istom predlogu izvršnog poverioca i da je dana 20.06.2016. godine pravnosnažno obustavio postupak.

S obzirom na gore navedeno proizlazi da je da je drugostepeni sud pravilno primenio odredbe člana 388, 389. i 390. Zakona o obligacionim odnosima kada je preinačio drugostepenu presudu i odbio tužbeni zahtev usled osnovanosti izjavljenog prigovora zastarelosti od strane tuženog.

Revizijski sud je cenio i druge revizijske navode, ali su isti bez uticaja na pravilnost i zakonitost drugostepene presude, pa je primenom člana 414. ZPP odlučio kao u izreci presude.

Predsednik veća-sudija

Tatjana Matković Stefanović, s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković