Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev 14226/2025
05.11.2025. godina
Beograd

Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Dragane Marinković, predsednika veća, Zorice Bulajić, Irene Vuković, Dragane Boljević i Radoslave Mađarov, članova veća, u parnici tužioca JKP „Blace“ iz Blaca, čiji je punomoćnik Biljana Ilić, advokat iz ..., protiv tuženog AA iz ..., čiji je punomoćnik Ivana Radović, advokat iz ..., radi duga, odlučujući o reviziji tuženog izjavljenoj protiv presude Višeg suda u Prokuplju Gž 418/25 od 29.05.2025. godine, u sednici održanoj 05.11.2025. godine, doneo je

R E Š E NJ E

NE PRIHVATA SE odlučivanje o reviziji tuženog izjavljenoj protiv presude Višeg suda u Prokuplju Gž 418/25 od 29.05.2025. godine, kao izuzetno dozvoljenoj.

ODBACUJE SE kao nedozvoljena revizija tuženog izjavljena protiv presude Višeg suda u Prokuplju Gž 418/25 od 29.05.2025. godine.

O b r a z l o ž e nj e

Presudom Osnovnog suda u Kuršumliji P 852/2024 od 11.03.2025. godine, stavom prvim izreke, delimično je usvojen tužbeni zahtev i obavezan je tuženi da tužiocu na ime duga isplati 85.700,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od 28.11.2024. godine do isplate. Stavom drugim izreke, odbijen je tužbeni zahtev da se obaveže tuženi da mu na ime duga isplati 17.113,08 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od 28.11.2024. godine do isplate. Stavom trećim izreke, obavezan je tuženi da tužiocu naknadi troškove parničnog postupka od 36.906,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od izvršnosti odluke do isplate.

Presudom Višeg suda u Prokuplju Gž 418/25 od 29.05.2025. godine, odbijene su žalbe tužioca i tuženog i prvostepena presuda je potvrđena.

Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tuženi je izjavio reviziju zbog pogrešne primene materijalnog prava sa predlogom da se o reviziji odluči kao izuzetno dozvoljenoj, primenom člana 404. ZPP.

Odlučujući o dozvoljenosti izjavljene revizije na osnovu člana 404. stav 2. Zakona o parničnom postupku – ZPP („Službeni glasnik RS“, broj 72/11... 18/20 i 10/23 – drugi zakon), Vrhovni sud je našao da nisu ispunjeni uslovi za odlučivanje o reviziji tuženog kao izuzetno dozvoljenoj u smislu člana 404. stav 1. ZPP. Imajući u vidu vrstu spora i sadržinu tražene sudske zaštite, način presuđenja i razloge koje su nižestepeni sudovi dali za svoje odluke, u konkretnom slučaju ne postoji potreba za razmatranjem pravnih pitanja od opšteg interesa, odnosno pravnih pitanja u interesu ravnopravnosti građana, a ne postoji potreba novog tumačenja prava. Predmet tražene pravne zaštite je isplata duga, a po osnovu ugovora o pristupanju dugu zaključenog između tužioca i tuženog kojim se tuženi obavezao da tužiocu kao poveriocu ispuni potraživanje BB iz ..., a na ime pruženih komunalnih usluga i sporazuma o vansudskom poravnanju kojim su se stranke saglasile da predmetni dug tuženi kao dužnik isplati poveriocu u 12 mesečnih rata. O ovom pravu tužioca, pravnom osnovu potraživanja (potraživanje po osnovu isporučenih komunalnih usluga), kao i o istaknutom prigovoru zastarelosti potraživanja, sudovi su odlučili uz primenu materijalnog prava u skladu sa pravnim shvatanjem izraženim kroz odluke revizijskog suda u kojima je odlučivano o istovetnim zahtevima tužilaca, sa istim ili sličnim pravnim osnovom kao u ovoj pravnoj stvari. Tuženi u reviziji nije pružio dokaze o postojanju različitih odluka u istoj činjeničnoj i pravnoj situaciji, kao u konkretnom slučaju i suprotnom presuđenju sudova, pa nije ispunjen ni zakonski uslov koji se odnosi na potrebu za ujednačavanjem sudske prakse, s obzirom da je presuda revizijskog suda priložena uz reviziju doneta u sporu sa drugačijim činjeničnim i pravnim osnovom.

Preuzmite dokument u PDF formatu