Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Gordane Komnenić, predsednika veća, dr Ilije Zindovića, Marije Terzić, Dobrile Strajina i Dragane Mirosavljević, članova veća, u parnici tužilje AA iz ..., čiji je punomoćnik advokat Jug Zubić iz ..., protiv tuženog Grada Beograda, koga zastupa Gradsko pravobranilaštvo Beograd, radi naknade štete, odlučujući o reviziji tuženog izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž 4749/20 od 14.05.2021. godine, u sednici održanoj 19.03.2026. godine, doneo je

R E Š E NJ E

NE DOZVOLJAVA SE odlučivanje o posebnoj reviziji tuženog izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž 4749/20 od 14.05.2021. godine.

ODBACUJE SE, kao nedozvoljena, revizija tuženog izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž 4749/20 od 14.05.2021. godine.

O b r a z l o ž e nj e

Presudom Trećeg osnovnog suda u Beogradu P 7756/17 od 12.11.2019. godine, stavom prvim izreke, delimično je usvojen tužbeni zahtev i obavezan tuženi da tužilji na ime naknade nematerijalne štete isplati ukupan iznos od 350.000,00 dinara i to: iznos od 70.000,00 dinara na ime naknade nematerijalne štete zbog pretrpljenog straha, iznos od 80.000,00 dinara zbog pretrpljenih fizičkih bolova i iznos od 200.000,00 dinara zbog umanjene životne aktivnosti, sve sa zakonskom zateznom kamatom od 12.11.2019. godine do isplate. Stavom drugim izreke, odbijen je tužbeni zahtev tužilje u delu kojim je tražila da se obaveže tuženi da joj na ime naknade nematerijalne štete isplati iznos od još 30.000,00 dinara na ime naknade nematerijalne štete zbog pretrpljenog straha, za razliku između dosuđenog iznosa od 70.000,00 dinara i traženog iznosa od 100.000,00 dinara i iznos od još 20.000,00 dinara na ime naknade nematerijalne štete zbog pretrpljenih fizičkih bolova, kao razliku između dosuđenog iznosa od 80.000,00 dinara i traženog iznosa od 100.000,00 dinara sve sa zakonskom zateznom kamatom od 12.11.2019. godine do isplate. Stavom trećim izreke, obavezan je tuženi da tužilji naknadi troškove parničnog postupka u iznosu od 103.600,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od presuđenja do isplate.

Presudom Apelacionog suda u Beogradu Gž 4749/20 od 14.05.2021. godine stavom prvim izreke, odbijena je kao neosnovana žalba tuženog i potvrđena prvostepena presuda u stavu prvom i delu stava trećeg izreke kojim je odlučeno o visini troškova postupka. Stavom drugim izreke, preinačena je prvostepena presuda u preostalom delu stava trećeg izreke kojim je odlučeno o zateznoj kamati na troškove parničnog postupka, tako što je obavezan tuženi da tužilji isplati zakonsku zateznu kamatu na dosuđeni iznos troškova postupka od 103.600,00 dinara počev od izvršnosti do isplate, dok je zahtev za isplatu zakonske zatezne kamate od presuđenja do izvršnosti odbijen. Stavom trećim izreke, odbijen je zahtev tuženog za naknadu troškova drugostepenog postupka.

Protiv navedene pravnosnažne presude donete u drugom stepenu, tuženi je blagovremeno izjavio reviziju zbog pogrešne primene materijalnog prava, pozivajući se na odredbu člana 404. ZPP.

Prema odredbi člana 404. stav 1. i 2. Zakona o parničnom postupku („Službeni glasnik RS“ br. 72/11...10/23 – drugi zakon), posebna revizija se može izjaviti zbog pogrešne primene materijalnog prava i protiv drugostepene presude koja se ne bi mogla pobijati revizijom, ako je po oceni Vrhovnog suda, potrebno razmotriti pravna pitanja od opšteg interesa ili u interesu ravnopravnosti građana, radi ujednačavanja sudske prakse, kao i ako je potrebno novo tumačenje prava. Prema stavu 2. istog člana, ispunjenost uslova za izuzetnu dozvoljenost revizije Vrhovni sud ceni u veću od pet sudija.

Pobijanom pravnosnažnom presudom odlučeno je o tužbenom zahtevu tužilje čiji je osnov naknada nematerijalne štete, tako što je ocenjeno da je tužbeni zahtev delimično osnovan.

Vrhovni sud nalazi da u konkretnom slučaju nisu ispunjeni uslovi iz člana 404. ZPP, jer je ocenjeno da ne postoji potreba da se razmotre pravna pitanja od opšteg interesa ili potreba tumačenja novog prava ili neujednačena sudska praksa. Odluke nižestepenih sudova zasnovane su na primeni odgovarajućih odredaba materijalnog prava na konkretno utvrđeno činjenično stanje, zbog čega je odlučeno kao u stavu prvom izreke. Revident nije uz reviziju priložio drugačije odluke sudova koje bi bile predmet ocene ispunjenosti uslova za odlučivanje o posebnoj reviziji.

Ispitujući dozvoljenost revizije primenom člana 410. stav 2. tačka 5. ZPP, Vrhovni sud je utvrdio da revizija nije dozvoljena.

Odredbom člana 403. stav 3. ZPP, propisano je da revizija nije dozvoljena u imovinskopravnim sporovima ako vrednost predmeta spora pobijanog dela ne prelazi dinarsku protivvrednost 40.000 evra po srednjem kursu NBS na dan podnošenja tužbe.

Tužbu radi naknade nematerijalne štete tužilja je podnela 28.12.2017. godine, a pobijana vrednost predmeta spora je 350.000,00 dinara, koja ne prelazi revizijski cenzus.

Imajući u vidu da se radi o imovinskopravnom sporu u kome vrednost predmeta spora pobijanog dela ne prelazi dinarsku protivvrednost od 40.000 evra prema srednjem kursu NBS na dan podnošenja tužbe, Vrhovni sud je utvrdio da revizija nije dozvoljena.

Na osnovu člana 413. ZPP, Vrhovni sud je odlučio kao u stavu drugom izreke.

Predsednik veća - sudija

Gordana Komnenić,s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković