Vrhovni sud je ispitao pobijanu presudu primenom odredbe člana 408. Zakona o parničnom postupku - ZPP („Službeni glasnik RS“, br. 72/11...10/23) i ocenio da je revizija tuženih neosnovana.

U postupku nije učinjena bitna povreda odredaba parničnog postupka iz člana 374. stav 2. tačka 2. ZPP, na koju Vrhovni sud pazi po službenoj dužnosti.

Prema utvrđenom činjeničnom stanju, pravnosnažnom presudom Osnovnog suda u Čačku P2 106/19 od 02.07.2019. godine, obavezan je tužilac da na ime svog doprinosa za izdržavanje tada maloletnih ćerki plaća i to za ćerku BB iznos od 9.000,00 dinara, a za ćerku VV iznos od 8.000,00 dinara mesečno počev od 04.05.2018. godine pa ubuduće. U toku ovog postupka tužene su postale punoletne i to tužena BB punoletstvo je stekla ...2021. godine, a tužena VV ...2022. godine. BB je redovni student ... fakulteta u Beogradu, student je na budžetu i živi u studentskom domu. Tužena VV je školske 2022/2023. godine upisala prvu godinu Studija za ... kao redovan samofinansirajući student pa je u obavezi da plaća školarinu koja iznosi 86.000,00 dinara i prijavu za svaki ispit u iznosu od po 1.000,00 dinara. U Beogradu živi u zakupljenom stanu za koji plaća mesečnu zakupninu od 120 evra. Tužilac je rođen 1959. godine. Nakon donošenja prethodne presude oboleo je od malignog oboljenja zbog koga je operisan 22.12.2019. godine, kada mu je ugrađena stoma. Rešenjem RF PIO od 20.07.2020. godine, tužiocu je utvrđen potpuni gubitak radne sposobnosti kao posledica bolesti i priznato mu je pravo na invalidsku penziju počev od 21.05.2020. godine, koja sada iznosi 19.000,00 dinara. Drugih primanja tužilac nema. Živi u prizemnom delu kuće, vlasništvo njegove sestre, u okviru koga koristi jednu sobu, a u preostalom delu prizemlja žive majka stara 101 godinu i sestra, obe su penzioneri. Tužilac zbog svog zdravstvenog stanja i ugrađene stome ima mesečne rashode radi lečenja, pribavljanja diskova i kesa za stomu u iznosu od 3.000,00 dinara, sredstava za osnovnu i ličnu higijenu i medicinske kreme u iznosu od 1.700,00 dinara. Vlasnik je potkrovlja kuće – stana površine 72m2 u kom delu su živele tužene sa majkom do svog punoletstva na osnovu priznatog prava stanovanja. U toku 2022. godine tužene su se iselile iz ovog stana kojom prilikom su odnele brave, unutrašnja vrata, slavine, bojler. Tužilac je vlasnik pomoćnog objekta na istoj parceli površine 50m2, koji objekat je u lošem stanju iz kog razloga nije uslovan za stanovanje. Majka tuženih je rođena 1971. godine, zaposlena je, ostvaruje redovnu mesečnu zaradu u iznosu od 32.081,00 dinar. Po iseljenju iz stana tužioca, kupila je kuću u ... površine 70m2 sredstvima kredita. Operilasala je žuč, ima povišeni krvni i očni pritisak.

Na utvrđeno činjenično stanje, nižestepeni sudovi su pravilno primenili materijalno pravo, kada su usvojili tužbeni zahtev tužioca i utvrdili prestanak obaveze izdržavanja tuženih kao punoletne dece.

Prema odredbi člana 155. stav 2. Porodičnog zakona, punoletno dete koje se redovno školuje ima pravo na izdržavanje od roditelja srazmerno njihovim mogućnostima, a najkasnije do navršene 26. godine života. Izuzetak od ovog pravila propisan je stavom 4. istog člana, prema kome nema pravo na izdržavanje punoletno dete ako bi prihvatanje njegovog zahteva za izdržavanje predstavljalo očiglednu nepravdu za roditelja. Opšti uslovi za prestanak izdržavanja, propisani su članom 167. Porodičnog zakona. Prema stavu 1. ovog člana, izdržavanje prestaje kada istekne vreme trajanja izdržavanja. Prema stavu 2. istog člana, izdržavanje može da prestane kada poverilac izdržavanja stekne dovoljno sredstava za izdržavanje, osim ako poverilac izdržavanja nije maloletno dete i kada dužnik izdržavanja izgubi mogućnost za davanje izdržavanja ili davanja postane za njega očigledno nepravično, osim ako poverilac izdržavanja nije maloletno lice.

U konkretnom slučaju, tužene su na redovnom školovanju i po tom osnovu pripadalo bi im pravo na izdržavanje od strane tužioca kao oca i nakon sticanja punoletstva. Međutim, imajući u vidu lične, odnosno zdravstvene prilike tužioca, te visinu prihoda koje ostvaruje, obavezivanje tužioca da izdržava tužene može se podvesti pod pravni standard očigledne nepravde po njega predviđen članom 155. stav 4. Porodičnog zakona, koji predstavlja i osnov za prestanak njegove obaveze u smislu člana 167. stav 2. tačka 1. istog zakona. Naime, tužilac je u međuvremenu zbog maligne bolesti i izvršene operacije izgubio radnu sposobnost i jedini prihod koji ostvaruje je invalidska penzija od svega 19.000,00 dinara, koji iznos i po nalaženju ovog suda nije dovoljan da tužilac zadovolji svoje osnovne životne potrebe, i dodatne poterebe koje su u vezi sa njegovom bolešću.

Nasuprot revizijskim navodima, tužilac nije u stanju da ostvaruje dodatne prihode izdavanjem nepokretnosti čiji je vlasnik, jer nijedan od objekata čiji je vlasnik nije uslovan za stanovanje, a zbog niskih primanja tužilac nije u mogućnosti da uloži sredstva da bi ih osposobio za stanovanje odnosno za izdavanje.

Iz navedenih razloga, na osnovu člana 414. stav 1. Zakona o parničnom postupku, odlučeno je kao u izreci.

Predsednik veća - sudija

Gordana Komnenić, s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković