Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Dragane Marinković, predsednika veća, Zorice Bulajić, Irene Vuković, Radoslave Mađarov i Vesne Stanković, članova veća, u parnici tužilaca AA iz ... i BB iz ..., čiji je zajednički punomoćnik Goran Branković, advokat iz ..., protiv tuženog Grada Valjeva, koga zastupa Zajedničko pravobranilaštvo Grada Valjeva i Opština Osečina, radi naknade štete, odlučujući o reviziji tuženog izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž 6304/23 od 22.05.2024. godine, u sednici održanoj 19.02.2025. godine, doneo je

R E Š E NJ E

NE PRIHVATA SE odlučivanje o reviziji tuženog izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž 6304/23 od 22.05.2024. godine, kao izuzetno dozvoljenoj.

ODBACUJE SE kao nedozvoljena revizija tuženog izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž 6304/23 od 22.05.2024. godine.

O b r a z l o ž e nj e

Presudom Osnovnog suda u Valjevu P 2381/22 od 27.09.2023. godine, stavom prvim izreke, usvojen je tužbeni zahtev tužilaca pa je obavezan tuženi da tužiocima solidarno isplati na ime naknade za faktički eksproprisane nepokretnosti – kp br. .. KO Valjevo u površini od 729 m2 i kp br. .. KO Valjevo u površini od 1405 m2 koje su obe upisane u LN br. .. KO Valjevo i to za kp br. .. KO Valjevo iznos od 1.458.000,00 dinara i za kp br. .. KO Valjevo iznos od 2.810.000,00 dinara, što ukupno iznosi 4.268.000,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom počev od 28.09.2023. godine. Stavom drugim izreke, obavezan je tuženi da tužiocima solidarno na ime troškova parničnog postupka isplati iznos od 438.690,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom počev od izvršnosti presude do konačne isplate.

Presudom Apelacionog suda u Beogradu Gž 6304/23 od 22.05.2024. godine, stavom prvim izreke, odbijena je, kao neosnovna, žalba tuženog i potvrđena prvostepena presuda. Stavom drugim izreke, odbijen je zahtev tuženog za naknadu troškova drugostepenog postupka.

Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tuženi je blagovremeno izjavio reviziju zbog bitne povrede odredaba parničnog postupka i pogrešne primene materijalnog prava, s tim što je predložio da se revizija smatra izuzetno dozvoljenom (član 404. ZPP).

Ceneći ispunjenost uslova za odlučivanje o reviziji tuženog kao izuzetno dozvoljenoj, u smislu odredbe člana 404. stav 1. Zakona o parničnom postupku - ZPP („Službeni glasnik RS“ br. 72/11... 18/20 i 10/23 – drugi zakon), Vrhovni sud nalazi da ne postoje razlozi za odlučivanje o reviziji kao izuzetno dozvoljenoj. Imajući u vidu sadržinu tražene pravne zaštite, činjenice utvrđene u postupku i način odlučivanja, Vrhovni sud je ocenio da je pobijana presuda u skladu sa praksom i pravnim shvatanjem izraženim u odlukama Vrhovnog suda u kojima je odlučivano o zahtevima sa istim ili sličnim činjeničnim stanjem i pravnim osnovom, u situaciji kada su planskim dokumentom – Planom generalne regulacije Novo Naselje („Službeni glasnik Grada Valjeva“ broj 1/22), predmetne parcele namenjene za površinu javne namene – saobraćajnu površinu i faktički privedene nameni (koriste se kao makadamski put uz travnati obod i služe za prilaz parcelama, dvorištima i kućama u ulici), ali bez prethodnog sprovođenja postupka eksproprijacije i isplaćivanja odgovarajuće naknade u skladu sa Zakonom o eksproprijaciji. Revizijom se neosnovano ukazuje na drugačije odluke ovog suda i nižestepenih sudova jer postojanje drugačije odluke ne ukazuje nužno i na drugačiji pravni stav, budući da pravilna primena prava u sporovima sa zahtevom kao u konkretnom slučaju zavisi od utvrđenog činjeničnog stanja, zbog čega ne postoji potreba za razmatranjem pravnih pitanja od opšteg interesa ili u interesu ravnopravnosti građana, kao ni potreba ujednačavanja sudske prakse ili novog tumačenja prava. Navodima revizije osporava se utvrđeno činjenično stanje, što u postupku po reviziji nije dozvoljeno po članu 407. stav 2. ZPP.

Na osnovu iznetog, primenom člana 404. stav 1. ZPP, odlučeno je kao u stavu prvom izreke.

Ispitujući dozvoljenost revizije, u smislu člana 410. stav 2. tačka 5. Zakona o parničnom postupku, Vrhovni sud je našao da revizija nije dozvoljena.

Naime, odredbom člana 403. stav 3. Zakona o parničnom postupku, propisano je da revizija nije dozvoljena u imovinskopravnim sporovima ako vrednost predmeta spora pobijanog dela ne prelazi dinarsku protivvrednost 40.000 evra po srednjem kursu Narodne banke Srbije na dan podnošenja tužbe.

Tužba radi naknade zbog izvršene faktičke eksproprijacije podneta je 28.10.2022. godine, a podneskom od 13.09.2023. godine preinačena povećanjem zahteva. Vrednost pobijanog dela pravnosnažne presude je ukupno 4.268.000,00 dinara, što prema srednjem kursu NBS na dan preinačenja tužbe, za svakog od tužilaca koji nisu jedinstveni suparničari, ne prelazi dinarsku protivvrednost 40.000 evra.

Imajući u vidu da se radi o imovinskopravnom sporu u kome se tužbeni zahtev odnosi na novčano potraživanje, u kome pobijana vrednost predmeta spora ne prelazi dinarsku protivvrednost 40.000 evra prema srednjem kursu Narodne banke Srbije na dan preinačenja tužbe, to je Vrhovni sud našao da je revizija nedozvoljena.

Na osnovu člana 413. u vezi člana 410. stav 2. tačka 5. Zakona o parničnom postupku, Vrhovni sud je odlučio kao u stavu drugom izreke.

Predsednik veća – sudija

Dragana Marinković, s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković