Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tužilja je blagovremeno izjavila reviziju zbog bitne povrede odredaba parničnog postupka, pogrešne i nepotpuno utvrđenog činjeničnog stanja i pogrešne primene materijalnog prava sa predlogom da se o reviziji odluči na osnovu člana 404. ZPP.

Odlučujući o dozvoljenosti izjavljene revizije na osnovu člana 404. stav 1. ZPP („Službeni glasnik RS“ br. 72/11 ... 10/23) u vezi člana 92. Zakona o uređenju sudova („Službeni glasnik RS“ br. 10/23) Vrhovni sud je ocenio da nisu ispunjeni uslovi za odlučivanje o reviziji tužilje kao izuzetno dozvoljenoj jer ne postoji potreba za razmatranjem pravnih pitanja od opšteg interesa ili u interesu ravnopravnosti građana kao ni potreba ujednačavanja sudske prakse ili novog tumačenja prava. Predmet tražene pravne zaštite o kojoj je odlučeno pobijanom presudom je utvrđenje nedozvoljenosti izvršenja u smislu člana 81. Zakona o izvršenju i obezbeđenju („Službeni glasnik RS“ br. 106/2015 sa svim izmenama i dopunama) određeno rešenjem Osnovnog suda u Užicu Ii 702/21 od 06.09.2021. godine, radi naplate novčanog potraživanja koje je pravni prethodnik tuženog „Banca Intesa“ imala po ugovoru o dugoročnom kreditu zaključenom 22.10.2007. godine sa korisnikom kredita „Biljarda“ doo a koje je obezbeđeno, između ostalog i hipotekom na stanu koji je vlasništvo tužilje. Potraživanje iz ovog ugovora o kreditu banka je ustupila ovde tuženom Ugovorom o ustupanju potraživanja zaključenim 15.12.2016. godine (ispravljenim 26.08.2021. godine) u formi javnobeležničke isprave kojim je na primaoca preneto i sredstvo obezbeđenja, hipoteka zasnovana na stanu tužilje. O zahtevu tužilje da se utvrdi nedozvoljenost izvršenja jer se zasniva na ništavom ugovoru o ustupanju izvršne vansudske hipoteke prvog reda drugostepeni sud je odlučio primenom materijalnog prava, člana 437. Zakona o obligacionim odnosima koje u skladu sa pravnim shvatanjem izraženim kroz više odluka revizijskog suda u kojima je odlučivano o zahtevima sa istim ili sličnim činjeničnim stanjem i pravnim osnovom. Zbog toga u konkretnom slučaju ne postoji potreba za razmatranjem pravnih pitanja od opšteg interesa, niti u interesu ravnopravnosti građana, kao ni potreba ujednačavanja sudske prakse ili novog tumačenja prava.

Delom revizijskih navoda ukazuje se na učinjene bitne povrede odredaba parničnog postupka i osporava utvrđeno činjenično stanje, koji razlozi nisu mogli biti predmet ocene revizijskog suda jer nisu razlozi iz kojih se može izjaviti revizija iz člana 404. stav 1. ZPP čija dozvoljenost je uslovljena ispunjavanjem uslova propisanog u ovoj zakonskoj odredbi.

Iz navedenih razloga Vrhovni sud je ocenio da nisu ispunjeni uslovi za odlučivanje o reviziji kao izuzetno dozvoljenoj zbog čega je na osnovu člana 404. stav 2. ZPP odlučio kao u stavu prvom izreke.

Ispitujući dozvoljenost revizije u smislu člana 410. stav 2. tačka 5. ZPP, Vrhovni sud je ocenio da revizija nije dozvoljena.

U konkretnoj parnici tužba radi utvrđenja nedozvoljenosti izvršenja podneta je 08.12.2021. godine, a kao vrednost predmeta spora označen je iznos od 150.000,00 dinara i postupak je vođen po pravilima postupka u sporovima male vrednosti. Kako je odluka doneta u sporu male vrednosti u kome revizija nije dozvoljena shodno članu 479. stav 6. ZPP to činjenica da je drugostepenom presudom preinačena prvostepena presuda ne utiče na dozvoljenost revizije jer je posebnim pravilom sadržanim u članu 479. stav 6. ZPP isključeno opšte pravilo o dozvoljenosti revizije.

Iz ovih razloga primenom člana 413. ZPP Vrhovni sud je odlučio kao u stavu drugom izreke.

Predsednik veća – sudija

Dragana Marinković, s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković