.jpg "Sudska praksa")
Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev 2602/2025
05.03.2025. godina
Beograd
Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Jelice Bojanić Kerkez, predsednika veća, Radoslave Mađarov i Jasmine Simović, članova veća, u parnici tužioca AA iz ... ..., ..., čiji je punomoćnik Dragiša Đorđević, advokat iz ..., protiv tužene Republike Srbije, Ministarstva za rad, zapošljavanje, boračka i socijalna pitanja, koju zastupa zakonski zastupnik Državno pravobranilaštvo, sa sedištem u Beogradu, radi naknade štete, odlučujući o reviziji tužene izjavljenoj protiv presude Višeg suda u Beogradu Gž 13015/2020 od 10.10.2024. godine, u sednici održanoj 05.03.2025. godine, doneo je
R E Š E NJ E
ODBACUJE SE, kao nedozvoljena, revizija tužene izjavljena protiv presude Višeg suda u Beogradu Gž 13015/2020 od 10.10.2024. godine.
O b r a z l o ž e nj e
Presudom Prvog osnovnog suda u Beogradu P 3049/19 od 11.02.2020. godine, stavom prvim izreke, obavezana je tužena da na ime naknade štete za period od januara 2016. godine do marta 2018. godine isplati tužiocu pojedinačne mesečne iznose sa zakonskom zateznom kamatom, u visini i na način kako je to određeno u tom stavu izreke. Stavom drugim izreke, odbijen je tužbeni zahtev da se obaveže tužena da tužiocu na ime naknade štete za period od januara 2000. godine do decembra 2015. godine isplati pojedinačne mesečne iznose sa zakonskom zateznom kamatom, u visini i na način kako je to određeno u tom stavu izreke. Stavom trećim izreke, odbijeni su predlozi za prekid i zastoj postupka. Stavom četvrtim izreke, obavezana je tužena da tužiocu naknadi troškove parničnog postupka u iznosu od 27.000,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od izvršnosti do isplate. Stavom petim izreke, odbijen je zahtev tužene za naknadu troškova parničnog postupka.
Presudom Višeg suda u Beogradu Gž 13015/2020 od 10.10.2024. godine, odbijena je kao neosnovana žalba tužene, potvrđena prvostepena presuda i odbijen je zahtev tužioca za naknadu troškova drugostepenog postupka.
Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu, tužena je blagovremeno izjavila reviziju, zbog pogrešne primene materijalnog prava, sa predlogom da se o reviziji odluči kao o posebnoj u smislu člana 404. Zakona o parničnom postupku („Službeni glasnik RS“, br. 72/2011... 10/2023, u daljem tekstu: ZPP).
Ispitujući dozvoljenost revizije, na osnovu člana 410. stav 2. tačka 1. ZPP, Vrhovni sud je utvrdio da je revizija nedozvoljena.
Zakonom o pravobranilaštvu („Službeni glasnik RS“ broj 55/2014) propisano je da je Državno pravobranilaštvo organ koji obavlja poslove pravne zaštite imovinskih prava i interesa Republike Srbije ( član 2. stavovi 1. i 2.); poslove iz nadležnosti pravobranilaštva obavlja pravobranilac i njegovi zamenici ( član 23. stav 1.); kada je propisano da je u određenom postupku ili za preduzimanje samo određene radnje u postupku obavezno zastupanje od strane advokata, Državno pravobranlaštvo je ovlašćeno da preduzima zastupanje pod istim uslovima kao advokat ( član 11. stav 4.).
Pošto Zakon o pravobranilaštvu navedenim odredbama izjednačava državnog pravobranioca sa advokatom, a prema odredbi člana 85. stav 6. ZPP stranku mora da zastupa advokat u postupku po vanrednim pravnim lekovima, izuzev ako je sama advokat, sledi da u ime Republike Srbije reviziju i druge vanredne pravne lekove može da izjavi isključivo državni pravobranilac, odnosno njegov zamenik.
Revizija nije izjavljena od strane označenog zamenika državnog pravobranioca Marinka Čobanina, već lica koje se potipisalo (nečitak potpis) i označilo da to čini za zamenika Državnog pravobranioca, pa revizija nije dozvoljena.
Iz iznetih razloga, na osnovu člana 413. ZPP, odlučeno je kao u izreci.
Predsednik veća-sudija
Jelica Bojanić Kerkez, s.r.
Za tačnost otpravka
Zamenik upravitelja pisarnice
Milanka Ranković
