.jpg "Sudska praksa")
Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev 4199/2025
28.03.2025. godina
Beograd
Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Jelice Bojanić Kerkez, predsednika veća, Radoslave Mađarov, Jasmine Simović, Zorice Bulajić i Irene Vuković, članova veća, u parnici tužioca – protivtuženog AA iz ..., čiji je punomoćnik Aleksandar Avramović, advokat iz ..., protiv tuženog – protivtužioca BB iz ..., čiji je punomoćnik Ratko Ivanov, advokat iz ..., radi utvrđenja, odlučujući o reviziji tužioca – protivtuženog izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Nišu Gž 1982/2024 od 23.10.2024. godine, u sednici održanoj 28.03.2025. godine, doneo je
R E Š E NJ E
NE DOZVOLJAVA SE odlučivanje o posebnoj reviziji tužioca – protivtuženog izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Nišu Gž 1982/2024 od 23.10.2024. godine, stava prvog izreke.
ODBACUJE SE, kao nedozvoljena, revizija tužioca – protivtuženog izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Nišu Gž 1982/2024 od 23.10.2024. godine, stava prvog izreke.
ODBIJA SE zahtev tuženog – protivtužioca za naknadu troškova revizijskog postupka.
O b r a z l o ž e nj e
Presudom Apelacionog suda u Nišu Gž 1982/2024 od 23.10.2024. godine, stavom prvim izreke, odbijena je kao neosnovana žalba tužioca – protivtuženog i potvrđena presuda Osnovnog suda u Vranju P 2291/21 od 12.02.2024. godine u delu kojim je odbijen tužbeni zahtev da se utvrdi da ne postoji pravo stvarne službenosti prolaza motornim vozilom na teret poslužnog dobra katastarske parcele broj .. KO Vranje 2, u korist povlasnog dobra katastarske parcele broj .. KO Vranje 2 u površini 34 m2, u označenim merama i granicama, kao neosnovan; odbijen tužbeni zahtev da se utvrdi da je tuženi samovlasno zauzeo deo katastarske parcele broj .. KO Vranje 2 izgradnjom ulazne porte sa strehom i ograde površine 2,7 m2, u označenim merama i granicama, kao neosnovan; usvojen protivtužbeni zahtev i utvrđeno da je tuženi – protivtužilac kao vlasnik povlasnog dobra kat. parc. br. .. upisane u LN br. .. KO Vranje putem održaja stekao pravo službenosti prolaza motornim vozilima preko katastarskih parcela broj .., .. i .. u vlasništvu tužioca – protivtuženog, u označnim merama i granicama; usvojen protivtužbeni zahtev i utvrđeno da je tuženi – protivtužilac na osnovu održaja stekao pravo svojine na delu katastarske parcele broj .. upisane u LN .. KO Vranje 2, ukupne površine 3 m2, u označenim merama i granicama; tuženi – protivtužilac ovlašćen da na osnovu ove presude izvrši upis stvarnih prava – službenosti i prava svojine u javnoj knjizi kod RGZ, SKN Vranje. Stavom drugim izreke, ukinuta je prvostepena presuda u preostalom delu i predmet vraćen prvostepenom sudu na ponovno suđenje.
Protiv drugostepene presude, stava prvog izreke, tužilac – protivtuženi je blagovremeno izjavio reviziju zbog pogrešne primene materijalnog prava, sa predlogom da se o reviziji odluči u smislu člana 404. Zakona o parničnom postupku.
Tuženi – protivtužilac je podneo odgovor na reviziju.
Odredbom člana 404. stav 1. Zakona o parničnom postupku - ZPP („Službeni glasnik RS“ br. 72/11...10/23), predviđeno je da revizija izuzetno dozvoljena zbog pogrešne primene materijalnog prava i protiv drugostepene presude koja ne bi mogla da se pobija revizijom, ako je po oceni Vrhovnog suda potrebno da se razmotre pravna pitanja od opšteg interesa ili pravna pitanja u interesu ravnopravnosti građana, radi ujednačavanja sudske prakse, kao i ako je potrebno novo tumačenje prava (posebna revizija).
Pobijanom presudom odlučeno je o koneksnim zahtevima tužbe i protivtužbe na osnovu odredbi članova 54. i 28. stav 4. Zakona o osnovama svojinskopravnih odnosa, na podlozi utvrđenja da je tuženi – protivtužilac u mirnom i nesmetanom posedu preko 30 godina kolskog prolaza i zemljišta zahvaćenog izgradnjom porte i strehe, na parceli koja je u vlasništvu tužioca – protivtuženog. Imajući u vidu utvrđene činjenice, kao i da je sud bio rukovođen načelima korisnosti i restrikcije službenosti i zabrane zloupotrebe prava, a da uz reviziju nisu priložene sudske odluke kao dokaz drugačijeg postupanja u bitno istovrsnim činjeničnim situacijama, po oceni Vrhovnog suda ne postoje pravna pitanja koja bi stvarala potrebu odlučivanja o izjavljenoj reviziji, kao o posebnoj.
Iz navedenih razloga, odluka u stavu prvom izreke doneta je na osnovu odredbe člana 404. stav 2. ZPP.
Ispitujući dozvoljenost revizije u smislu člana 410. stav 2. tačka 5. ZPP, Vrhovni sud je našao da revizija nije dozvoljena.
Odredbom člana 403. stav 3. Zakona o parničnom postupku propisano je da revizija nije dozvoljeno u imovinskopravnim sporovima ako vrednost predmeta spora pobijanog dela ne prelazi dinarsku protivvrednost od 40.000 evra po srednjem kursu Narodne banke Srbije na dan podnošenja tužbe.
Tužba radi utvrđenja zauzeća podneta 10.06.2021. godine, preinačena je 22.06.2021. godine postavljanjem zahteva za ukidanje službenosti. Protivtužba je podneta 02.11.2021. godine. Vrednost predmeta spora u smislu odredbe člana 33. stav 2. ZPP je 10.000,00 dinara.
S obzirom da u konkretnom slučaju vrednost predmeta spora ne prelazi dinarsku protivvrednost 40.000 evra po srednjem kursu Narodne banke Srbije na dan podnošenja tužbe, Vrhovni sud je utvrdio da revizija nije dozvoljena i na osnovu člana 413. ZPP odlučio kao u stavu drugom izreke.
Navodi odgovora na reviziju nisu bili potrebni za donošenje odluke, pa je na osnovu odredbi članova 165. stav 1. i 154. ZPP, stavom trećim izreke odbijen zahtev tuženog – protivtužioca za naknadu troškova revizijskog postupka.
Predsednik veća - sudija
Jelica Bojanić Kerkez,s.r.
Za tačnost otpravka
Zamenik upravitelja pisarnice
Milanka Ranković
