Protiv rešenja drugostepenog suda krajnji korisnik je blagovremeno izjavio reviziju zbog pogrešne primene materijalnog prava.

Predlagač je blagovremeno dao odgovor na reviziju zahtevajući troškove za sastav podneska.

Vrhovni sud je ispitao pobijano rešenje primenom člana 408. u vezi člana 420 Zakona o parničnom postupku - ZPP (''Službeni glasnik RS'' br.72/11...10/23) i člana 27. stav 2. i 30. stav 2. Zakona o vanparničnom postupku - ZVP (''Službeni glasnik RS'' br.25/82...14/22) i ocenio da je revizija neosnovana.

U postupku nije učinjena bitna povreda odredaba postupka iz člana 374. stav 2. tačka 2. ZPP, na koju Vrhovni sud pazi po službenoj dužnosti.

Prema utvrđenom činjeničnom stanju, predlagač je pravni sledbenik iza pokojnog dede BB, bivšeg iz ..., na osnovu dopunskog rešenja Drugog osnovnog suda u Beogradu O 1186/20 od 24.06.2020. godine, kojim je između ostalog utvrđeno da naknadno pronađenu imovinu pokojnog BB čine prava na osnovu pravnosnažnog rešenja SO Čukarica II -01 broj 463 – 46/79 od 27.11.1980. godine i pravo korišćenja na katastarskoj parceli broj .../..., zemljište pod delom zgrade od 2 m2 i voćnjak II klase od 45 m2, upisano u list nepokretnosti broj ... KO ... . Rešenjem Izvršnog saveta SO Čukarica broj 463 – 46/79 od 27.11.1980. godine, koje je postalo konačno 29.12.1980. godine, stavom prvim izreke, izuzeto je iz poseda ranijeg vlasnika BB, uz naknadu, neizgrađeno gradsko građevinsko zemljište u korist Opštine Čukarica za potrebe Zavoda za izgradnju grada Beograda, radi izgradnje I Mesne zajednice u Žarkovu i to kp. br. .../... starog premera, odnosno .../... novog premera KO ..., u površini od 637 m2. Stavom drugim izreke, odlučeno je da pre ulaska u posed zemljišta iz prethodnog stava raniji vlasnik ima pravo skinuti useve i sabrati plodove sa tog zemljišta. Stavom trećim izreke, određeno je da će se naknada za zemljište iz stava prvog izreke odrediti u posebnom postupku. S obzirom da nije postignut sporazum radi određivanja naknade za izuzeto zemljište, pokrenut je vanparnični postupak radi donošenja odluke povodom naknade za eksproprisano zemljište. Prema izveštaju i zapisniku Poreske uprave – Odeljenje za kontrolu izdvojenih aktivnosti Čukarica od 07.11.2022. godine, tržišna vrednost nepokretnosti - kp. br. .../... KO ... iznosi 27.000,00 dinara po m2.

Kod ovako utvrđenog činjeničnog stanja, po oceni Vrhovnog suda, pravilno su nižestepeni sudovi odredili naknadu za eksproprisano zemljište primenom odredbi članova 41. stav 2. i 42. Zakona o eksproprijaciji, kao i člana 132. Zakona o vanparničnom postupku, obavezujući krajnjeg korisnika da predlagaču isplati naknadu za izuzeto neizgrađeno gradsko građevinsko zemljište – katastarsku parcelu broj .../... KO ... površine 637 m2, u iznosu od 17.199.000,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od 12.12.2022. godine, kao dana presuđenja, do isplate.

Neosnovano se revizijom ukazuje da pravnom prethodniku predlagača nije ni pripadalo pravo na naknadu za predmetno zemljište, s obzirom da mu je nakon izvršene eksproprijacije po sili zakona prestalo pravo korišćenja na zemljištu, koje pravo je imao samo dok je na parceli postojao objekat, koji je nakon eksproprijacije prenet u posed Opštine Čukarica, te stoga pravo na naknadu ne može pripada ni predlagaču. Ovo sa razloga što je pravnom prethodniku predlagača pravnosnažnim rešenjem SRJ – SO Čukarica od 27.11.1980. godine, izuzeta iz poseda kat.parcela starog premera br. .../... KO ..., odnosno novog premera kp. br. .../.. KO ..., površine 637 m2, uz pravo na naknadu. Pravo na naknadu za eksproprisanu nepokretnost utvrđuje se u upravnom postupku, te su protivnik predlagača i krajnji korisnik imali mogućnost da osporavaju navedeno rešenje SO Čukarica od 27.11.1980. godine u upravnom postupku, što nisu učinili, dok se u ovom vanparničnom postupku određuje samo visina naknade, s obzirom da korisnik eksproprijacije i raniji sopstvenik pred nadležnim opštinskim organom uprave nisu zaključili punovažan sporazum o naknadi za zauzeće nepokretnosti.

Nasuprot revizijskim navodima, krajnji korisnik predmetnog zemljišta jeste Direkcija za građevinsko zemljište i izgradnju Beograda JP Beograd, čiju pasivnu legitimaciju su nižestepeni sudovi pravilno ocenili. Raniji Zavod za izgradnju Grada Beograda više nije ovlašćena organizacija za pripremu, uređivanje i davanje zemljišta za izgradnju građevinskih objekata, te samim tim nije ni u obavezi da isplaćuje naknadu za eksproprisano zemljište. Zavod za izgradnju Grada Beograda bio je samo zastupnik Gradskog fonda za građevinsko zemljište, koji nije imao svojstvo pravnog lica, te kao takav nije mogao da se pojavi u pravnom prometu. Zavod je bio zastupnik pomenutog fonda sve do formiranja Direkcije za građevinsko zemljište i izgradnju Grada Beograda, koja je postala pravni sledbenik fonda, preuzevši sva prava i obaveze bivšeg fonda, pa samim tim i obavezu isplaćivanja naknade.

S obzirom da se ni ostalim navodima revizije ne dovodi u sumnju pravilnost pobijanog rešenja, to je ovaj sud primenom člana 414. stav 1. u vezi sa članom 420. ZPP i članom 30. stav 2. ZVP, odlučio kao u stavu prvom izreke.

Kako troškovi odgovora na reviziju nisu bili potrebni predlagaču za vođenje ove parnice, Vrhovni sud je primenom člana 154. stav 1. u vezi člana 165. stav 1. ZPP odlučio kao u stavu drugom izreke.

Predsednik veća – sudija

Branka Dražić, s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković