U IME NARODA

Vrhovni kasacioni sud, u veću sastavljenom od sudija: Jasminke Stanojević, predsednika veća, Biserke Živanović i Spomenke Zarić, članova veća, u parnici tužioca AA iz …, čiji je punomoćnik Nikola Mađinac, advokat iz …, protiv tužene Republike Srbije – Ministarstvo pravde, koju zastupa Državno pravobranilaštvo, Beograd, radi zaštite od diskriminacije i naknade štete, odlučujući o reviziji tužioca izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž 4109/19 od 20.06.2019. godine, u sednici održanoj 04.12.2019. godine, doneo je

P R E S U D U

ODBIJA SE kao neosnovana revizija tužioca izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž 4109/19 od 20.06.2019. godine.

O b r a z l o ž e nj e

Presudom Višeg suda u Smederevu P br. 29/16 od 21.12.2018. godine, stavom prvim izreke, odbijen je tužbeni zahtev koji glasi:

Usvaja se tužbeni zahtev tužioca DOO „BB“ iz …, pa se obavezuje tuženi, da na ime štete isplati tužiocu iznos od 13.000,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom počev od 15.04.2016. godine do konačne isplate.

Utvrđuje se da je tuženi izvršio pravni posao - pravnu radnju dostavljanja sudskih pismena AA kroz postupak Z.P. 736/2010 od strane policijskih službenika VV i GG i to prema zamolnici parničnog suda koja je protivpravna jer je u direktnoj suprotnosti sa odredbom člana 18 Zakona o policiji kojim je propisano da policija primenjuje policijska ovlašćenja utvrđena Zakonom o krivičnom postupku kao i u prekršajnom postupku po nalozima suda koja je pravna radnja pored toga što je bila protivpravna ujedno bila i motivisana ličnim svojstvima tužioca pa se shodno zakona smatra da opisana radnja tuženog predstavlja diskriminatorsku radnju tuženog prema tužiocu s obzirom da je tuženi predmetnu radnju preduzeo samo prema tužiocu i s obzirom da je predmetna radnja tuženog preduzeta po osnovu političke različitosti (podobnosti) tužioca - političke pripadnosti, po osnovu javnog izražavanja stavova i mišljenja tužioca, po osnovu svojine, jer je ovde tužilac fizičko lice pa u smislu zakona tužiočeva imovina predstavlja privatnu svojinu dok je osnivač Opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta, puteve i komunalnu potrošnju opštine Kovin Država Srbija, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovnog stanja itd.

Utvrđuje se da je tuženi izvršio pravni posao - pravnu radnju dostavljanja sudskih pismena AA kroz postupak Z.P. 736/2010 od strane policijskih službenika VV i GG i to prema zamolnici parničnog suda što je u direktnoj suprotnosti sa odredbom člana 30 Zakona o policiji kroz koju nije propisano da u policijske poslove spada i dostavljanja sudskih pismena za potrebe parničnog suda, koja je pravna radnja pored toga što je bila protivpravna ujedno bila i motivisana ličnim svojstvima tužioca pa se shodno zakonu smatra da opisana radnja tuženog predstavlja diskriminatorsku radnju tuženog prema tužiocu s obzirom da je tuženi predmetnu radnju preduzeo samo prema tužiocu i s obzirom da je predmetna radnja tuženog preduzeta po osnovu političke različitosti (podobnosti) tužioca - političke pripadnosti, po osnovu javnog izražavanja stavova i mišljenja tužioca, po osnovu svojine, jer je ovde tužilac fizičko lice pa u smislu zakona tužiočeva imovina predstavlja privatnu svojinu dok je osnivač Opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta, puteve i komunalnu potrošnju opštine Kovin Država Srbija, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovnog stanja itd.

Utvrđuje se da je tuženi izvršio pravni posao - pravnu radnju dostavljanja sudskih pismena AA kroz postupak Z.P. 736/2010 od strane policijskih službenika VV i GG i to prema zamolnici parničnog suda što je u direktnoj suprotnosti sa odredbom člana 31 Zakona o policiji čime su policijski službenici opisanim postupanjem direktno ugrozili jednakost stranaka kroz parnični postupak posl. br. ZP.736/2010, koja je pravna radnja pored toga što je bila protivpravna ujedno bila i motivisana ličnim svojstvima tužioca pa se shodno zakonu smatra da opisana radnja tuženog predstavlja diskriminatorsku radnju tuženog prema tužiocu s obzirom da je tuženi predmetnu radnju preduzeo samo prema tužiocu i s obzirom da je predmetna radnja tuženog preduzeta po osnovu političke različitosti (podobnosti) tužioca - političke pripadnosti, po osnovu javnog izražavanja stavova i mišljenja tužioca, po osnovu svojine, jer je ovde tužilac fizičko lice pa u smislu zakona tužiočeva imovina predstavlja privatnu svojinu dok je osnivač Opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta, puteve i komunalnu potrošnju opštine Kovin Država Srbija, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovnog stanja itd.

Utvrđuje se da je tuženi izvršio pravni posao - pravnu radnju puštanja kroz pravni promet zamolnice za uručenje pismena posl. br. ZP.736/2010 od 10.06.2013. godine naslovljenu MUP-u-Policijska uprava Kovin suprotno zakonu odnosno suprotno odredbama člana 188 stav 1 Sudskog poslovnika, koja je pravna radnja pored toga što je bila protivpravna ujedno bila i motivisana ličnim svojstvima tužioca pa se shodno zakonu smatra da opisana radnja tuženog predstavlja diskriminatorsku radnju tuženog prema tužiocu s obzirom da je tuženi predmetnu radnju preduzeo samo prema tužiocu i s obzirom da je predmetna radnja tuženog preduzeta po osnovu političke različitosti (podobnosti) tužioca - političke pripadnosti, po osnovu javnog izražavanja stavova i mišljenja tužioca, po osnovu svojine, jer je ovde tužilac fizičko lice pa u smislu zakona tužiočeva imovina predstavlja privatnu svojinu dok je osnivač Opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta, puteve i komunalnu potrošnju opštine Kovin Država Srbija, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovnog stanja itd.

Utvrđuje se da je tuženi izvršio pravni posao - pravnu radnju puštanja kroz pravni promet zamolnice za uručenje pismena posl. br. ZP.736/2010 od 10.06.2013. godine naslovljenu MUP-u-Policijska uprava Kovin suprotno zakonu odnosno suprotno odredbama člana 205 stav 2 Sudskog poslovnika, koja je pravna radnja pored toga što je bila protivpravna ujedno bila i motivisana ličnim svojstvima tužioca pa se shodno zakonu smatra da opisana radnja tuženog predstavlja diskriminatorsku radnju tuženog prema tužiocu s obzirom da je tuženi predmetnu radnju preduzeo samo prema tužiocu i s obzirom da je predmetna radnja tuženog preduzeta po osnovu političke različitosti (podobnosti) tužioca - političke pripadnosti, po osnovu javnog izražavanja stavova i mišljenja tužioca, po osnovu svojine, jer je ovde tužilac fizičko lice pa u smislu zakona tužiočeva imovina predstavlja privatnu svojinu dok je osnivač Opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta, puteve i komunalnu potrošnju opštine Kovin Država Srbija, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovnog stanja itd.

Utvrđuje se da je tuženi izvršio pravni posao - pravnu radnju puštanja kroz pravni promet zamolnice za uručenje pismena posl. br. ZP.736/2010 od 10.06.2013. godine naslovljenu MUP-u-Policijska uprava Kovin suprotno zakonu, odnosno jer je tuženi kroz zamolnicu tražio od PU da se izvrši dostavljanje sudskih pismena P 736/2010 ovde tužiocu iako takav vid dostave sudskih pismena prema odredbama ZPP nije predviđen, odnosno jer je takav vid dostave sudskih pismena u parničnom postupku u direktnoj suprotnosti sa odredbom člana 127 ZPP (zakon u spornom periodu), koja je pravna radnja pored toga što je bila protivpravna ujedno bila i motivisana ličnim svojstvima tužioca pa se shodno zakonu smatra da opisana radnja tuženog predstavlja diskriminatorsku radnju tuženog prema tužiocu s obzirom da je tuženi predmetnu radnju preduzeo samo prema tužiocu i s obzirom da je predmetna radnja tuženog preduzeta po osnovu političke različitosti (podobnosti) tužioca - političke pripadnosti, po osnovu javnog izražavanja stavova i mišljenja tužioca, po osnovu svojine, jer je ovde tužilac fizičko lice pa u smislu zakona tužiočeva imovina predstavlja privatnu svojinu dok je osnivač Opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta, puteve i komunalnu potrošnju opštine Kovin Država Srbija, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovnog stanja itd.

Utvrđuje se da je tuženi izvršio pravni posao - pravnu radnju puštanja kroz pravni promet javne isprave u vidu zahteva Privrednog suda u Pančevu posl.br. ZP 736/2010 od 20.04.2015. godine koji je prosleđen prema MUP-u - Policijska uprava Kovin suprotno odredbi člana 188 stav 1 Sudskog poslovnika, koja je pravna radnja pored toga što je bila protivpravna ujedno bila i motivisana ličnim svojstvima tužioca pa se shodno zakonu smatra da opisana radnja tuženog predstavlja diskriminatorsku radnju tuženog prema tužiocu s obzirom da je tuženi predmetnu radnju preduzeo samo prema tužiocu i s obzirom da je predmetna radnja tuženog preduzeta po osnovu političke različitosti (podobnosti) tužioca - političke pripadnosti, po osnovu javnog izražavanja stavova i mišljenja tužioca, po osnovu svojine, jer je ovde tužilac fizičko lice pa u smislu zakona tužiočeva imovina predstavlja privatnu svojinu dok je osnivač Opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta, puteve i komunalnu potrošnju opštine Kovin Država Srbija, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovnog stanja itd.

Utvrđuje se da je tuženi izvršio pravni posao - pravnu radnju puštanja kroz pravni promet javne isprave u vidu zahteva Privrednog suda u Pančevu posl.br. ZP 736/2010 od 20.04.2015. godine koji je prosleđen prema MUP-u - Policijska uprava Kovin suprotno zakonu, odnosno jer je predmetnu javnu ispravu pustio kroz pravni promet sa lažnom sadržinom a sve to jer je kroz dostavnicu i to u delu predmetne dostavnice predviđenom za potvrđivanje prijema sudskih pismena i to od strane primaoca pismena (u predmetnom slučaju DOO „BB“) neko nepoznato lice se lažno predstavilo kao ovlašćeni predstavnik DOO „BB" i shodno tome i svojeručno napisalo u ime i za račun primaoca DOO „BB“ vreme i datum prijema sudskih pismena i sve to sa svojerčunom konstatacijom da je napred navedeno pismeno zaprimio dana 15.06.2013. godine, koja je pravna radnja pored toga što je bila protivpravna ujedno bila i motivisana ličnim svojstvima tužioca pa se shodno zakonu smatra da opisana radnja tuženog predstavlja diskriminatorsku radnju tuženog prema tužiocu s obzirom da je tuženi predmetnu radnju preduzeo samo prema tužiocu i s obzirom da je predmetna radnja tuženog preduzeta po osnovu političke različitosti (podobnosti) tužioca - političke pripadnosti, po osnovu javnog izražavanja stavova i mišljenja tužioca, po osnovu svojine, jer je ovde tužilac fizičko lice pa u smislu zakona tužiočeva imovina predstavlja privatnu svojinu dok je osnivač Opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta, puteve i komunalnu potrošnju opštine Kovin Država Srbija, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovnog stanja itd.

Utvrđuje se da je tuženi izvršio pravni posao - pravnu radnju puštanja kroz pravni promet javne isprave u vidu zahteva Privrednog suda u Pančevu posl.br. ZP 736/2010 od 20.04.2015. godine koji je prosleđen prema MUP-u - Policijska uprava Kovin suprotno zakonu, odnosno jer je predmetnu javnu ispravu pustio kroz pravni promet sa lažnom sadržinom a sve to jer su se VV i GG potpisali na dostavnici Privrednog suda u Pančevu koja se vodi pod oznakom spisa Z.P 736/2010 evidencija 30/06/2013 u funkciji dostavljača iako u stvarnosti nisu imali zakonom dozvoljena ovlašćenja da obavljaju dostavu sudskih pismena za potrebe parničnog postupka a sve jer nisu ni registrovani za obavljanje poslova dostavljanja (odredbom člana 127 određeno kako se dostavljaju sudska pismena) a pogotovo što su VV i GG stalno zaposleni u MUP-u gde je u odnosu na zakon koja određuje predmetnu oblast jasno određeno sistematizacijom radnih mesta da VV i GG rade na radnom mestu policijskih službenika i da su shodno tome i obučeni za poslove i radne zadatke policijskih službenika (a što analogno iznetom znači da nisu obučeni da obavljaju poslove dostavljača sudskih pismena i da samim tim i ne mogu da obavljaju nešto zašta nisu obučeni a što im nije ni u opisu radnog mesta - sistematizacije), koja je pravna radnja pored toga što je bila protivpravna ujedno bila i motivisana ličnim svojstvima tužioca pa se shodno zakonu smatra da opisana radnja tuženog predstavlja diskriminatorsku radnju tuženog prema tužiocu s obzirom da je tuženi predmetnu radnju preduzeo samo prema tužiocu i s obzirom da je predmetna radnja tuženog preduzeta po osnovu političke različitosti (podobnosti) tužioca - političke pripadnosti, po osnovu javnog izražavanja stavova i mišljenja tužioca, po osnovu svojine, jer je ovde tužilac fizičko lice pa u smislu zakona tužiočeva imovina predstavlja privatnu svojinu dok je osnivač Opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta, puteve i komunalnu potrošnju opštine Kovin Država Srbija, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovnog stanja itd.

Utvrđuje se da je tuženi izvršio pravni posao - pravnu radnju puštanja kroz pravni promet javne isprave u vidu dostavnice Privrednog suda u Pančevu koja se vodi pod oznakom spisa Z.P 736/2010 evidencija 30/06/2013 suprotno zakonu, odnosno jer je predmetnu javnu ispravu pustio kroz pravni promet sa lažnom sadržinom a sve to jer su se policijski službenici VV i GG označili na dostavnici Privrednog suda u Pančevu koja se vodi pod oznakom spisa Z.P 736/2010 evidencija 30/06/2013 lažni navod i to da je primalac DOO „BB“ odbio prijem pismena i da je pismeno ostavljeno u prostorije na radnom mestu primaoca- DOO „BB“ a sve to jer su policijski službenici VV i GG u kasnijem delu kroz druga dokumenta i sami priznali da su sudska pismena ostavili u kući na stolu lica AA, koja je pravna radnja pored toga što je bila protivpravna ujedno bila i motivisana ličnim svojstvima tužioca pa se shodno zakonu smatra da opisana radnja tuženog predstavlja diskriminatorsku radnju tuženog prema tužiocu s obzirom da je tuženi predmetnu radnju preduzeo samo prema tužiocu i s obzirom da je predmetna radnja tuženog preduzeta po osnovu političke različitosti (podobnosti) tužioca - političke pripadnosti, po osnovu javnog izražavanja stavova i mišljenja tužioca, po osnovu svojine, jer je ovde tužilac fizičko lice pa u smislu zakona tužiočeva imovina predstavlja privatnu svojinu dok je osnivač Opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta, puteve i komunalnu potrošnju opštine Kovin Država Srbija, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovnog stanja itd.

Utvrđuje se da je tuženi izvršio pravni posao - pravnu radnju puštanja kroz pravni promet javne isprave u vidu dostavnice Privrednog suda u Pančevu koja se vodi pod oznakom spisa Z.P 736/2010 evidencija 30/06/2013 suprotno zakonu, odnosno jer je predmetnu javnu ispravu pustio kroz pravni promet sa lažnom sadržinom a sve to jer su se policijski službenici VV i GG označili na dostavnici Privrednog suda u Pančevu koja se vodi pod oznakom spisa Z.P 736/2010 evidencija 30/06/2013 lažni navod i to da je primalac DOO „BB“ naveo da „PS -Kovin nije nadležan da mu uruči pismena, presuda nije u koverti“ a sve to jer su policijski službenici VV i GG u kasnijem delu kroz druga dokumenta i sami priznali da su sudska pismena pokušali da uruče licu AA koji je odbio da ih primi i da su oni ostavili sudska pismena na stolu u kući AA, koja je pravna radnja pored toga što je bila protivpravna ujedno bila i motivisana ličnim svojstvima tužioca pa se shodno zakonu smatra da opisana radnja tuženog predstavlja diskriminatorsku radnju tuženog prema tužiocu s obzirom da je tuženi predmetnu radnju preduzeo samo prema tužiocu i s obzirom da je predmetna radnja tuženog preduzeta po osnovu političke različitosti (podobnosti) tužioca - političke pripadnosti, po osnovu javnog izražavanja stavova i mišljenja tužioca, po osnovu svojine, jer je ovde tužilac fizičko lice pa u smislu zakona tužiočeva imovina predstavlja privatnu svojinu dok je osnivač Opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta, puteve i komunalnu potrošnju opštine Kovin Država Srbija, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovnog stanja itd.

Utvrđuje se da je tuženi izvršio pravni posao - pravnu radnju puštanja kroz pravni promet javne isprave u vidu dostavnice Privrednog suda u Pančevu koja se vodi pod oznakom spisa Z.P 736/2010 evidencija 30/06/2013 suprotno zakonu, odnosno jer je predmetnu javnu ispravu pustio kroz pravni promet sa lažnom sadržinom a sve to jer su se policijski službenici VV i GG označili na dostavnici Privrednog suda u Pančevu koja se vodi pod oznakom spisa Z.P 736/2010 evidencija 30/06/2013 lažni navod i to da je primalac DOO „BB“ naveo da „PS-Kovin nije nadležan da mu uruči pismena, presuda nije u koverti“, naime policijski službenici VV i GG su sami opovrgli navod koji su oni sami napisali i to navod da „PS-Kovin nije nadležan da mu uruči pismena, presuda nije u koverti“ i sve to kroz izjavu koja uzeta od policijskog službenika VV koju je uzeo MUP - Policiijska stanica Kovin bez broja dana 27.04.2015. godine putem samostalnog policijskog insprektora DD kroz izjavu je policijski službenik VV nedvosmisleno potvrdio da je navod na predmetnoj dostavnici u pogledu toga da „PS-Kovin nije nadležan da mu uruči pismena, presuda nije u koverti“ neistinit i da je jedina istina citiramo: „Izjavljujem da je pored dva naloga za plaćanje takse, gospodinu AA uručena i presuda Privrednog suda u Pančevu koja se nalazila u koverti koja je bila otvorena, pa je imenovani zbog otvorene koverte rekao da ne želi da primi navedena pismena i da ne želi da potpiše na dostavnici da je preuzeo navedena pismena:“, koja je pravna radnja pored toga što je bila protivpravna ujedno bila i motivisana ličnim svojstvima tužioca pa se shodno zakonu smatra da opisana radnja tuženog predstavlja diskriminatorsku radnju tuženog prema tužiocu s obzirom da je tuženi predmetnu radnju preduzeo samo prema tužiocu i s obzirom da je predmetna radnja tuženog preduzeta po osnovu političke različitosti (podobnosti) tužioca - političke pripadnosti, po osnovu javnog izražavanja stavova i mišljenja tužioca, po osnovu svojine, jer je ovde tužilac fizičko lice pa u smislu zakona tužiočeva imovina predstavlja privatnu svojinu dok je osnivač Opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta, puteve i komunalnu potrošnju opštine Kovin Država Srbija, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovnog stanja itd.

Utvrđuje se da je tuženi izvršio pravni posao - pravnu radnju puštanja kroz pravni promet javne isprave u vidu podneska policijske uprave Pančevo-PU Kovin br. … od 18. juna 2013. godine suprotno zakonu, odnosno jer je predmetnu javnu ispravu pustio kroz pravni promet sa lažnom sadržinom a sve to jer je kroz javnu ispravu u vidu podneska Policijske uprave Pančevo - Policijska uprava Kovin broj: ... od 18. juna 2013. godine svojeručno navedeno od strane načelnika P.S.-glavnog policijskog inspektora lažni navod po kojem je citiramo „AA vlasnik firme BB je odbio da primi pismena pa su ista ostavljena na stolu u kući što je i konstatovano na dostavnici“, naime jasno je vidljivo iz same dostavnice Privrednog suda u Pančevu koja se vodi pod oznakom spisa ZP 736/2010 evidencija 30/06/2013 da nigde u dostavnici nije konstatovano da su predmetna pismena ostavljena na „stolu u kući" kao i što nigde u dostavnici nije konstatovano da AA vlasnik firme BB je odbio da primi pismena, koja je pravna radnja pored toga što je bila protivpravna ujedno bila i motivisana ličnim svojstvima tužioca pa se shodno zakonu smatra da opisana radnja tuženog predstavlja diskriminatorsku radnju tuženog prema tužiocu s obzirom da je tuženi predmetnu radnju preduzeo samo prema tužiocu i s obzirom da je predmetna radnja tuženog preduzeta po osnovu političke različitosti (podobnosti) tužioca - političke pripadnosti, po osnovu javnog izražavanja stavova i mišljenja tužioca, po osnovu svojine, jer je ovde tužilac fizičko lice pa u smislu zakona tužiočeva imovina predstavlja privatnu svojinu dok je osnivač Opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta, puteve i komunalnu potrošnju opštine Kovin Država Srbija, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovnog stanja itd.

Utvrđuje se da je tuženi izvršio pravni posao – pravnu radnju dostavljanja sudskih pismena AA u postupku ZP 736/2010suprotno zakonu, odnosno suprotno odredbi člana 128 stav 3 ZPP po kojoj je jasno određeno da se dostavljanje pravnim licima vrši predajom pismena u prostorijama pravnog lica i to ovlašćenom licu za prijem pismena koja je pravna radnja pored toga što je bila protivpravna ujedno bila i motivisana ličnim svojstivma tužioca pa se shodno zakonu smatra da opisana radnja tuženog predstavlja diskriminatorsku radnju tuženog prema tužiocu s obzirom da je tuženi predmetnu radnju preduzeo samo prama tužiocu i s obzirom da je predmetna radnja tuženog preduzeta po osnovu političke različitosti (podobnosti) tužioca – političke pripadnosti, po osnovu javnog izražavanja stavova i mišljenja tužioca, po osnovu svojine, jer je ovde tužilac fizičko lice pa u smislu zakona tužiočeva imovina predstavlja privatnu svojinu dok osniva Opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta , puteve i komunalnu potrošnju Opštine Kovin Država Srbija, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovnog stanja itd.

Utvrđuje se da je tuženi izvršio pravni posao - pravnu radnju dostavljanja sudskih pismena AA u postupku ZP 736/2010 suprotno zakonu, odnosno suprotno odredbi člana 128 stav 3 ZPP i to putem ostavljanja predmetnih sudskih pismena koja su bila upućena pravnom licu DOO „BB.“ u kući na stolu fizičkom licu AA koja je pravna radnja pored toga što je bila protivpravna ujedno bila i motivisana ličnim svojstvima tužioca pa se shodno zakonu smatra da opisana radnja tuženog predstavlja diskriminatorsku radnju tuženog prema tužiocu s obzirom da je tuženi predmetnu radnju preduzeo samo prema tužiocu i s obzirom da je predmetna radnja tuženog preduzeta po osnovu političke različitosti (podobnosti) tužioca - političke pripadnosti, po osnovu javnog izražavanja stavova i mišljenja tužioca, po osnovu svojine, jer je ovde tužilac fizičko lice pa u smislu zakona tužiočeva imovina predstavlja privatnu svojinu dok je osnivač Opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta, puteve i komunalnu potrošnju opštine Kovin Država Srbija, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovnog stanja itd.

Utvrđuje se da je tuženi izvršio pravni posao - pravnu radnju dostavljanja sudskih pismena AA u postupku ZP 736/2010 suprotno zakonu, odnosno suprotno zahtevu iz zamolnice za uručenje pismena posl.br.ZP.736/2010 od 10.06.2013. godine naslovljenu MUP-u-Policijska uprava Kovin kroz koju zamolnicu je traženo da se sudska pismena P 736/2010 uruče pravnom licu DOO „BB“ a ne fizičkom licu AA kako su to radili policijski službenici koja je pravna radnja pored toga što je bila protivpravna ujedno bila i motivisana ličnim svojstvima tužioca pa se shodno zakonu smatra da opisana radnja tuženog predstavlja diskriminatorsku radnju tuženog prema tužiocu s obzirom da je tuženi predmetnu radnju preduzeo samo prema tužiocu i s obzirom da je predmetna radnja tuženog preduzeta po osnovu političke različitosti (podobnosti) tužioca - političke pripadnosti, po osnovu javnog izražavanja stavova i mišljenja tužioca, po osnovu svojine, jer je ovde tužilac fizičko lice pa u smislu zakona tužiočeva imovina predstavlja privatnu svojinu dok je osnivač Opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta, puteve i komunalnu potrošnju opštine Kovin Država Srbija, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovnog stanja itd.
Utvrđuje se da je tuženi izvršio pravni posao - pravnu radnju dostavljanja sudskih pismena AA u postupku ZP 736/2010 suprotno zakonu, odnosno suprotno odredbi člana 40 Ustava RS kojom se garantuje nepovredivost stana i to ulaskom u kuću-stan AA radi uručenja sudskih pismena koja su i ostavili na stolu u kući AA (videti izjavu VV iz spisa predmeta od 27.04.2015. godine) koja je pravna radnja pored toga što je bila protivpravna ujedno bila i motivisana ličnim svojstvima tužioca pa se shodno zakonu smatra da opisana radnja tuženog predstavlja diskriminatorsku radnju tuženog prema tužiocu s obzirom da je tuženi predmetnu radnju preduzeo samo prema tužiocu i s obzirom da je predmetna radnja tuženog preduzeta po osnovu političke različitosti (podobnosti) tužioca - političke pripadnosti, po osnovu javnog izražavanja stavova i mišljenja tužioca, po osnovu svojine, jer je ovde tužilac fizičko lice pa u smislu zakona tužiočeva imovina predstavlja privatnu svojinu dok je osnivač Opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta, puteve i komunalnu potrošnju opštine Kovin Država Srbija, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovnog stanja itd.

Utvrđuje se da je tuženi izvršio pravni posao - pravnu radnju dostavljanja sudskih pismena AA u postupku ZP 736/2010 suprotno zakonu, odnosno suprotno odredbi člana 41 Ustava RS kojom se garantuje tajnost pisama i drugih sredstava opštenja i to na taj način što su pročitali sudska pismena koja su se nalazila u koverti suda čime su dobili saznanje da su ostavili na stolu u kući AA (videti izjavu VV iz spisa predmeta od 27.04.2015. godine) pored dva naloga za plaćanje takse ujedno i presudu Privrednog suda u Pančevu P.broj 736/2010 od 04.03.2013. godine koja je pravna radnja pored toga što je bila protivpravna ujedno bila i motivisana ličnim svojstvima tužioca pa se shodno zakonu smatra da opisana radnja tuženog predstavlja diskriminatorsku radnju tuženog prema tužiocu s obzirom da je tuženi predmetnu radnju preduzeo samo prema tužiocu i s obzirom da je predmetna radnja tuženog preduzeta po osnovu političke različitosti (podobnosti) tužioca - političke pripadnosti, po osnovu javnog izražavanja stavova i mišljenja tužioca, po osnovu svojine, jer je ovde tužilac fizičko lice pa u smislu zakona tužiočeva imovina predstavlja privatnu svojinu dok je osnivač Opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta, puteve i komunalnu potrošnju opštine Kovin Država Srbija, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovnog stanja itd.

Utvrđuje se da je tuženi izvršio pravni posao - pravnu radnju dostavljanja sudskih pismena AA u postupku ZP 736/2010 suprotno zakonu, odnosno suprotno odredbi člana 58 Ustava RS kojom se jemči pravo na mirno uživanje svojine i to na taj način što su policijski službenici ušli u kuću AA da bi sudska pismena ostavili na stolu u kući AA (videti izjavu VV iz spisa predmeta od 27.04.2015. godine) koja je pravna radnja pored toga što je bila protivpravna ujedno bila i motivisana ličnim svojstvima tužioca pa se shodno zakonu smatra da opisana radnja tuženog predstavlja diskriminatorsku radnju tuženog prema tužiocu s obzirom da je tuženi predmetnu radnju preduzeo samo prema tužiocu i s obzirom da je predmetna radnja tuženog preduzeta po osnovu političke različitosti (podobnosti) tužioca - političke pripadnosti, po osnovu javnog izražavanja stavova i mišljenja tužioca, po osnovu svojine, jer je ovde tužilac fizičko lice pa u smislu zakona tužiočeva imovina predstavlja privatnu svojinu dok je osnivač Opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta, puteve i komunalnu potrošnju opštine Kovin Država Srbija, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovnog stanja itd.

Utvrđuje se da je tuženi izvršio pravni posao - pravnu radnju dostavljanja sudskih pismena AA u postupku ZP 736/2010 suprotno zakonu, odnosno jer su predmetnu radnju izvršili suprotno ne samo zakonu, propisima, moralu već i suprotno razumu iz razloga što policijska stanica u Kovinu gde su zaposleni predmetni policijski službenici koji su vršili dostavu sudskih pismena nije registrovana za obavljanje poslova dostavljanja sudskih pismena u vezi sa parničnim postupkom ili bilo kojim drugim postupkom a što je potvrdio sam MUP kroz obaveštenje MUP-a-Policijska uprava u Pančevu pod brojem … od 02.06.2015. godine koja je pravna radnja pored toga što je bila protivpravna ujedno bila i motivisana ličnim svojstvima tužioca pa se shodno zakonu smatra da opisana radnja tuženog predstavlja diskriminatorsku radnju tuženog prema tužiocu s obzirom da je tuženi predmetnu radnju preduzeo samo prema tužiocu i s obzirom da je predmetna radnja tuženog preduzeta po osnovu političke različitosti (podobnosti) tužioca - političke pripadnosti, po osnovu javnog izražavanja stavova i mišljenja tužioca, po osnovu svojine, jer je ovde tužilac fizičko lice pa u smislu zakona tužiočeva imovina predstavlja privatnu svojinu dok je osnivač Opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta, puteve i komunalnu potrošnju opštine Kovin Država Srbija, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovnog stanja itd.

Utvrđuje se da je tuženi izvršio pravni posao - pravnu radnju dostavljanja sudskih pismena AA u postupku ZP 736/2010 suprotno zakonu, odnosno jer su predmetnu radnju izvršili suprotno ne samo zakonu, propisima, moralu već i suprotno razumu iz razloga što nije postojao nalog kojim se nalaže policijskim službenicima VV i GG da uruče AA sa stanom u ulici … broj … u …, sudska pismena Privrednog suda u Pančevu u vezi parnice P 736/2010 koja se vodi između DOO „BB“ i opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta opštine Kovin a što je potvrdio sam MUP kroz obaveštenje MUP-a-Policijska uprava u Pančevu pod brojem … od 02.06.2015. godine, koja je pravna radnja pored toga što je bila protivpravna ujedno bila i motivisana ličnim svojstvima tužioca pa se shodno zakonu smatra da opisana radnja tuženog predstavlja diskriminatorsku radnju tuženog prema tužiocu s obzirom da je tuženi predmetnu radnju preduzeo samo prema tužiocu i s obzirom da je predmetna radnja tuženog preduzeta po osnovu političke različitosti (podobnosti) tužioca - političke pripadnosti, po osnovu javnog izražavanja stavova i mišljenja tužioca, po osnovu svojine, jer je ovde tužilac fizičko lice pa u smislu zakona tužiočeva imovina predstavlja privatnu svojinu dok je osnivač Opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta, puteve i komunalnu potrošnju opštine Kovin Država Srbija, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovnog stanja itd.

Utvrđuje se da je tuženi izvršio pravni posao - pravnu radnju dostavljanja sudskih pismena AA u postupku ZP 736/2010 suprotno zakonu, odnosno jer su predmetnu radnju izvršili suprotno ne samo zakonu, propisima, moralu već i suprotno razumu iz razloga što nije postojao nalog kojim se nalaže policijskim službenicima VV i GG da uđu u kuću-stan AA sa stanom u ulici … broj … u … i da ostave na stolu u kući-stanu sudska pismena Privrednog suda u Pančevu P 736/2010 koja se vodi između DOO „BB“ i opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta opštine Kovin a što je potvrdio sam MUP kroz obaveštenje MUP-a-Policijska uprava u Pančevu pod brojem … od 02.06.2015. godine koja je pravna radnja pored toga što je bila protivpravna ujedno bila i motivisana ličnim svojstvima tužioca pa se shodno zakonu smatra da opisana radnja tuženog predstavlja diskriminatorsku radnju tuženog prema tužiocu s obzirom da je tuženi predmetnu radnju preduzeo samo prema tužiocu i s obzirom da je predmetna radnja tuženog preduzeta po osnovu političke različitosti (podobnosti) tužioca - političke pripadnosti, po osnovu javnog izražavanja stavova i mišljenja tužioca, po osnovu svojine, jer je ovde tužilac fizičko lice pa u smislu zakona tužiočeva imovina predstavlja privatnu svojinu dok je osnivač Opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta, puteve i komunalnu potrošnju opštine Kovin Država Srbija, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovnog stanja itd.

Utvrđuje se da je tuženi izvršio pravni posao - pravnu radnju uzimanja izajve od svedoka policijskog službenika VV i to od strane samostalnog policijskog insprektora DD koja je uzeta za potrebe parničnog postupka Z.P.736/2010 suprotno zakonu, odnosno jer je predmetna radnja uzimanja izjave od svedoka policijskog službenika VV u totalnoj suprotnosti sa odredbom člana 255 ZPP kojom je jasno određeno da jedino sud ili zamoljeni sud može da uzima izjavu od svedoka u parničnom postupku i sve to na ročištu i sve to uz obaveštenje stranaka o datumu održavanja ročišta koja je pravna radnja pored toga što je bila protivpravna ujedno bila i motivisana ličnim svojstvima tužioca pa se shodno zakonu smatra da opisana radnja tuženog predstavlja diskriminatorsku radnju tuženog prema tužiocu s obzirom da je tuženi predmetnu radnju preduzeo samo prema tužiocu i s obzirom da je predmetna radnja tuženog preduzeta po osnovu političke različitosti (podobnosti) tužioca - političke pripadnosti, po osnovu javnog izražavanja stavova i mišljenja tužioca, po osnovu svojine, jer je ovde tužilac fizičko lice pa u smislu zakona tužiočeva imovina predstavlja privatnu svojinu dok je osnivač Opštine Kovin i Fonda za uređenje građevinskog zemljišta, puteve i komunalnu potrošnju opštine Kovin Država Srbija, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovnog stanja itd.".

Presudom Apelacionog suda u Beogradu Gž br. 4109/19 od 20.06.2019. godine, odbijena je, kao neosnovana, žalba tužioca i potvrđena je prvostepena presuda, dok je ukinuto rešenje kojim je odbijen predlog tužicoa za donošenje dopunske presude.

Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tužilac je izjavio reviziju zbog bitne povrede odredaba parničnog postupka iz člana 374. stav 1. ZPP, koja je učinjena u postupku pred drugostepenim sudom, prekoračenja tužbenog zahteva, pogrešne primene materijalnog prava i pogrešno i nepotpuno utvrđenog činjeničnog stanja.

Ispitujući pobijanu presudu na osnovu odredbe člana 408. ZPP, Vrhovni kasacioni sud je našao da revizija nije osnovana.

U postupku nije učinjena bitna povreda odredaba parničnog postupka iz člana 374. stav 2. tačka 2. ZPP, na koju revizijski sud pazi po službenoj dužnosti. Osim navedene bitne povrede, revizijski razlog u smislu člana 407. ZPP, mogu biti bitne povrede odredaba parničnog postupka iz člana 374. stav 2. tačka 6, 8, 10. i 11. ovog zakona, pod uslovom da su isticane u žalbi, odnosno da su učinjene u postupku pred drugostepenim sudom, kao i bitne povrede odredaba parničnog postupka iz člana 374. stav 1. ovog zakona, koje su učinjene u postupku pred drugostepenim sudom. Revizijski navodi o učinjenim bitnim povredama postupka iz člana 374. stav 2. tačka 5, 7, 9. i 12. ZPP, ne mogu se isticati u reviziji, dok je ukazivanje revidenta na bitne povrede iz člana 374. stav 1. ZPP, učinjene pred drugostepenim sudom neosnovan, imajući u vidu da se na te povrede revident pozivao i u žalbi, a da je drugostepeni sud za neprihvatanje žalbenih navoda dao jasne razloge. Pobijanom presudom nije prekoračen tužbeni zahtev tako da su neosnovani i revizijski navodi o učinjenoj povredi koja je propisana članom 407. stav 1. tačka 5. ZPP.

Prema utvrđenom činjeničnom stanju tužilac je vodio postupak pred Privrednim sudom u Pančevu pod brojem 3 P. 736/10 i po njegovom shvatanju tužena je diskriminatorski postupala prema tužiocu radnjama koje su navedeni u izreci ove presude. Polazeći od ovako utvrđenog činjeničnog stanja prvostepeni sud je primenom člana 45 Zakona o zabrani diskriminacije odbio kao neosnovan zahtev tužioca, uz obrazloženje da tužilac tokom postupka pred prvostepenim sudom nije dostavio dokaze da je tužena radnjama koje je bliže odredio u tužbenom zahtevu, po osnovu stručne osposobljenosti tužioca za oblast prava, po osnovu imovine, političke različitosti diskriminatorski postupala prema tužiocu, a što proizilazi i iz izjave tužioca koji je saslušan pred prvostepenim sudom 17.10.2016. godine.

Apelacioni sud u Beogradu je svojom odlukom Gž br. 4109/19 od 20.06.2019. godine, odbio kao neosnovanu žalbu tužioca i potvrdio prvostepenu presudu, prihvatajući u svemu razloge prvostepenog suda, konstatujući da iz dokaza izvedenih tokom prvostepenog postupka proizlazi da tužiocu zbog nekog njegovog ličnog svojstva nije povređeno neko ljusdko ili manjinsko pravo zajamčeno Ustavom, a koje bi ukazivalo na diskriminaciju, shodno odredbama Zakona o diskriminaciji koji bi se na tu situaciju imali primeniti, a na osnovu kojih bi tužilac eventualno mogao ostvariti pravo na naknadu štete (član 43 Zakona).

Polazeći od ovako utvrđenog činjeničnog stanja, pravilan je zaključak nižestepenih sudova da tužilac nije bio diskriminisan radnjama tužene, niti je na strani tužene bilo diskriminatorskog ponašanja prema tužiocu.

Zakon o zabrani diskriminacije („Sl. glasnik RS“, broj 22/09), u članu 2. stav 1. tačka 1) propisuje da izrazi „diskriminacija“ i „diskriminatorsko postupanje“ označavaju svako neopravdano pravljenje razlike ili nejednako postupanje odnosno propuštanje (isključivanje, ograničavanje ili davanje prvenstva), u odnosu na lica ili grupe kao i članove njihovih porodica, ili njima bliska lica na otvoren ili prikriven način, a koji se zasniva na rasi, boji kože, precima, državljanstvu, nacionalnoj pripadnosti ili etničkom poreklu, jeziku, verskim ili političkim ubeđenjima, polu, rodnom identitetu, seksualnoj orijentaciji, imovnom stanju, rođenju, genetskim osobenostima, zdravstvenom stanju, invaliditetu, bračnom i porodičnom statusu, osuđivanosti, starosnom dobu, izgledu, članstvu u političkim, sindikalnim i drugim organizacijama i drugim stvarnim, odnosno pretpostavljenim ličnim svojstvima; pod tač.2) propisano je da izrazi „lice“ i „svako“ označavaju onog ko boravi na teritoriji Republike Srbije ili na teritoriji pod njenom jurisdikcijom, bez obzira na to da li je državljanin Republike Srbije, neke druge države ili je lice bez državljanstva, kao i pravno lice koje je registrovano, odnosno obavlja delatnost na teritoriji Republike Srbije. Članom 3. stav 1. istog zakona, propisano je da svako ima pravo da ga nadležni sudovi i drugi organi i javne vlasti Republike Srbije efikasno štite od svih oblika diskriminacije. Članom 4. stav 1. istog zakona propisano je da su svi jednaki i uživaju jednak položaj i jednaku pravnu zaštitu bez obzira na lična svojstva, a stavom 2. da je svako dužan da poštuje načelo jednakosti, odnosno zabranu diskriminacije.

Ceneći citirane odredbe Zakona o zabrani diskriminacije, određeno je glavno obeležje diskriminacije, a to je neopravdano pravljenje razlike ili nejednako postupanje, odnosno propuštanje u odnosu na lica koja su bliže određena članom 2. st.1. tačka 2).

Predmet tužbenog zahteva je utvrđenje diskriminatorskog postupanja tužene prema tužiocu, a koje se ogleda u načinu na koje su preduzete određene procesne radnje u postupku koji je vođen pred Privrednim sudom u Pančevu u predmetu P br. 736/10.

Po oceni Vrhovnog kasacionog suda tužilac nije bilo kojim aktom ili propuštanjem, ni na neposredan ni na posredan način diskriminisan od strane tužene prilikom odlučivanja. Različito viđenje sadržine pojedinih dokaza od strane tužioca, te drugačije viđenje utvrđenog utvrđenog činjeničnog stanja, kao i njegovi komentari pojedinih članova zakona kojima se drugačije interpretira njihovo značenje i sadržina, u odnosu na način kako je to učinjeno u sudskom postupku, ne znači da su u odnosu na tužioca preduzete radnje koje, same po sebi, imaju karakter diskriminatorskih ni po bilo kom osnovu. Tužilac nije u skladu sa pravilom o teretu dokazivanja iz člana 45. stav 2. Zakona o zabrani diskriminacije učinio verovatnim da su procesne radnje suda, koje su povod pravne zaštite, konkretno preduzete, odnosno propuštene, uticale na tok i ishod postupka i ostvarenje tužiočevih prava u tom postupku, te da je uzročno posledično takvim procesnim radnjama prema tužiocu učinjen bilo koji oblik diskriminacije.Zato tužbeni zahtev koji je odbijen nižestepenim presudama ne uživa traženu zaštitu u smislu člana 43. navedenog zakona, pa nisu osnovani navodi revizije o pogrešnoj primeni materijalnog prava.

Na osnovu izloženog, Vrhovni kasacioni sud je, smatrajući da revizijom tužioca nije dovedena u sumnju pravilnost i zakonitost pobijane presude, na osnovu člana 414. ZPP, odbio reviziju tužioca kao neosnovanu i odlučio kao u izreci presude.

Predsednik veća-sudija
Jasminka Stanojević,s.r.

Za tačnost otpravka
Upravitelj pisarnice
Marina Antonić