Ispitujući pobijanu odluku u granicama propisanim članom 408. ZPP (''Službeni glasnik RS'', br. 72/11 ... 10/23), u vezi člana 92. Zakona o uređenju sudova (''Službeni glasnik RS'', br. 10/23), Vrhovni sud je ocenio da revizija tuženih nije osnovana.

U postupku nije učinjena bitna povreda odredaba parničnog postupka iz člana 374. stav 2. tačka 2. ZPP, na koju revizijski sud pazi po službenoj dužnosti. Nije učinjena ni bitna povreda odredaba parničnog postupka iz člana 374. stav 1. u vezi člana 383. stav 3. i 4. ZPP, jer je drugostepeni sud prihvatio u celosti činjenično stanje utvrđeno u prvostepenom postupku zasnovano na oceni dokaza koje je kao pravilne prihvatio i drugostepeni sud, zbog čega drugostepeni sud nije izmenio utvrđeno činjenično stanje pa nije učinjena navedena bitna povreda odredaba parničnog postupka pred drugostepenim sudom.

Prema utvrđenom činjeničnom stanju, maloletni tužilac AA, rođen je ...2014. godine iz emotivne veze majke, tužilje BB i oca, sada pok. ĐĐ. Maloletni tužilac je rođen u vreme dok su njegova majka i sada pok. ĐĐ bili u emotivnoj i intimnoj vezi. ĐĐ, koji je bio upoznat sa začećem maloletnog tužioca, je zajedno sa tužiljom BB doneo odluku da se dete rodi. Dogovor između njih je bio da se ĐĐ prijavi kao otac deteta, ali do toga nije došlo jer se ubrzo nakon rođenja maloletnog AA razboleo i lečio od teške bolesti u dužem vremenskom periodu, ne samo u Srbiji, već i u inostranstvu da bi preminuo na lečenju u Turskoj ...2020. godine. Ocenom nalaza i mišljenja Instituta za sudsku medicinu Medicinskog fakulteta Univerziteta u Beogradu, koje je izvršeno analizom uzorka netumorskog tkiva sada pok. ĐĐ, koji je pribavljen radi veštačenja i utvrđivanjem sa prikupljenim uzorcima briseva, utvrđeno je podudaranje utvrđenih DNK profila i to 3.378.698 puta, tako da je verovatnoća očinstva pok. ĐĐ nad maloletnim AA više od 99,997%. Dodatnim izjašnjenjem predstavnika Instituta za sudsku medicinu, sudsko – medicinski genetičar prof. dr. Oliver Stojković naveo je da je prilikom tretiranja biološkog materijala postupljeno u svemu u skladu sa pravilima struke i da su u cilju povećavanja informativnosti urađenog DNK profila analize sprovedene više puta, da se ni po jednom tipiziranom genu očinstvo ĐĐ nad maloletnim AA ne može isključiti, da je izračunata verovatnoća očinstva na 7 gena bila 99,727%, što prema standardima veštačenja spornog očinstva predstavlja graničnu vrednost između „očinstvo vrlo verovatno“ i „očinstvo praktično potvrđeno“. U svim ponovljenim analizama su potvrđeni rezultati za prethodno očitane i nedvosmisleno identifikovane genske varijante iznad stohastičkog praga i prva analiza je potvrđena naknadnim analizama, čiji cilj je da se na različito stručno opravdane načine poveća senzitivnost testiranja, kako bi se na osnovu oskudne količine DNK materijala utvrdio najkompletniji mogući DNK profil i time postigla najveća moguća informativnost rezultata. S obzirom na to da su sve definitivno očitane varijante na genima vWa, D 21 S 11, fga d3s1 358 i d1s1656, koji su očitani iznad stohastičkog praga, odgovaraju pateralnim varijantama iz DNK profila maloletnog AA, čime je verovatnoća očinstva povećana na 99,998%, što je daleko iznad praga koji ovaj nalaz smešta u oblast praktično potvrđenog očinstva.

Polazeći od ovako utvrđenog činjeničnog stanja, nižestepeni sudovi su pravilnom primenom materijalnog prava utvrdili da je sada pok. ĐĐ biološki otac maloletnog tužioca AA.

Pravo na poreklo i identitet je prirodno pravo svakog čoveka, pa i deteta, garantovano članom 64. Ustava Republike Srbije, koji propisuje da svako dete ima pravo na lično ime, upis u matičnu knjigu rođenih, pravo da sazna svoje poreklo i pravo da očuva svoj identitet. Odredbom člana 7. stav 1. Konvencije UN o pravima deteta (''Službeni list SFRJ'' – Međunarodni ugovori, br. 15/90, 4/96, 2/97), propisano je da se dete prijavljuje odmah nakon rođenja i od rođenja ima pravo na ime, pravo na državljanstvo i koliko je to moguće, pravo da zna ko su mu roditelji i pravo na njihovo staranje.

Prema odredbi člana 59. stav 1. Porodičnog zakona, dete, bez obzira na uzrast, ima pravo da zna ko su mu roditelji, a ocem deteta koje je rođeno van braka smatra se muškarac čije je očinstvo utvrđeno priznanjem, odnosno čije je očinstvo utvrđeno pravnosnažnom sudskom presudom (član 45. stav 4.). Ako očinstvo nije utvrđeno priznanjem može biti utvrđeno pravnosnažnom sudskom presudom (član 55. stav 1.), a pravo deteta na podnošenje tužbe radi utvrđivanja očinstva vremenski nije ograničeno (član 251. stav 1.). U slučaju da tuženi u sporu o očinstvu nije više živ, tužba se podnosi protiv njihovih naslednika (član 255. stav 1.).

Po oceni Vrhovnog suda, s obzirom da činjenica očinstva nije upisana u matičnu knjigu rođenih za maloletnog tužioca, pravilno su nižestepeni sudovi, na osnovu utvrđenog činjeničnog stanja primenili navedeno materijalno pravo kada su utvrdili da je sad pok. ĐĐ biološki otac maloletnog tužioca. Naime, u postupku je nesumnjivo utvrđeno da je maloletni tužilac rođen u toku trajanja emotivne i intimne veze svoje majke tužilje BB i sada pok. ĐĐ. Na osnovu analize DNK materijala koje nije zahvaćeno tumorom, izvršena od strane Instituta za sudsku medicinu Medicinskog fakulteta Univerziteta u Beogradu, utvrđeno je da dobijeni rezultat praktično potvrđuje očinstvo, obzirom da je verovatnoća očinstva pok. ĐĐ nad maloletnim AA povećana na 99,998%.

Suprotno navodima revizije pravilno su nižestepeni sudovi u sklopu svih dokaza kao celine i na osnovu rezultata celokupnog postupka ocenili rezultate veštačenja i mišljenja Instituta za sudsku medicinu Medicinskog fakulteta Univerziteta u Beogradu zasnovanim na izvršenim DNK analizama netumorskog tkiva pok. ĐĐ i maloletnog tužioca, koje su dovoljno razjašnjene veštačenjem i koje ukazuju da je očinstvo ĐĐ praktično dokazano i da se ne isključuje, a izjašnjenje stručnog savetnika tužene strane nije dovelo u sumnju pravilnost sprovedenog veštačenja, zbog čega nije postojala potreba za određivanjem novog veštačenja.

Imajući u vidu navedeno, neosnovani su navodi revizije o pogrešnoj primeni materijalnog prava, a ostalim navodima revizije se drugačije ocenjuju izvedeni dokazi koji su, po oceni Vrhovnog suda, pravilno ocenjeni od strane nižestepenih sudova.

Pravilna je i odluka o troškovima parničnog postupka jer je doneta pravilnom primenom odredbe člana 153. stav 1. i 154. Zakona o parničnom postupku i člana 207. Porodičnog zakona.

Na osnovu odredbe člana 414. stav 1. Zakona o parničnom postupku, Vrhovni sud je odlučio kao u izreci.

Predsednik veća – sudija

Dragana Marinković, s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković