Protiv drugostepene presude tužilac je blagovremeno izjavio reviziju preko punomoćnika zbog pogrešne primene materijalnog prava, s predlogom kao u reviziji.

Vhovni kasacioni sud, ispitao je pobijanu druostepenu presudu u smislu odredbe člana 408. Zakona o parničnom postupku („Službeni glasnik RS“ br. 72/11 i 55/14) i utvrdio:

Revizija tužioca je neosnovana.

U postupku nisu učinjene bitne povrede odredaba parničnog postupka iz člana 374. stav 1, 2, 3, 5, 7. i 9. ZPP, na koje revizijski sud pazi po službenoj dužnosti.

Prema činjeničnom stanju tuženoj H.-t. školi u V., rešenjem o dodeli stanova solidarnosti pravnim licima van privrede od strane SO Vranje broj 06-01/2001-08 od 12.02.2001.godine dodeljen je stan u bloku „ ...“ lamela ..., stan tipa ..., broj ..., ... sprat, površine 45,12 m2. Odlukom Stambene komisije broj 34 od 09.02.2006.godine ovaj stan dodeljen je umešaču D.S., profesoru računarstva i informatike. Odlukom Školskog odbora tužene broj 328 od 04.04.2006.godine odbijen je prigovor tužioca izjavljen protiv odluke Stambene komisije broj 134 od 09.02.2006.godine. Pravnosnažnom odlukom Opštinskog suda u Vranju P1 337/06 od 21.07.2008.godine, poništene su navedene odluke, a tužena obavezana da u roku od 60 dana od prijema presude izvrši ponovni izbor po istom konkursu između prijavljenih kandidata koji ispunjavaju uslove po konkursu. Postupajući po ovoj presudi Stambena komisija tužene donela je odluku broj 27 od 25.05.2009.godine, kojom je navedeni stan solidarnosti dodeljen istom zaposlenom, a odlukom Školskog odbora broj 94 od 09.06.2009.godine odbijen prigovor tužioca i potvrđena odluka Stambene komisije. Presudom Osnovnog suda u Vranju P1 982/11 od 06.04.2012.godine, odbijen je tužbeni zahtev tužioca za poništaj navedenih odluka. Apelacioni sud u Nišu presudom Gž1 1182/12 od 09.01.2013.godine preinačio je presudu Osnovnog suda u Vranju P1 982/11 od 06.04.2012.godine, i poništio kao nezakonite odluke: Stambene komisije tuženog broj 277 od 25.05.2009.godine i Školskog odbora broj 94 od 09.06.2009.godine i predmet vratio na ponovno odlučivanje. Pravnosnažnom presudom Osnovnog suda u Vranju P1 694/13 od 05.02.2015.godine, poništene su kao nezakonite odluke Stambene komisije tužene broj 574 od 27.05.2013.godine i odluka Školskog odbora broj 660 od 01.07.2013.godine, kojim je stan solidarnosti dodeljen profesoru računarstva i informatike D.T. iz V., a tužena obavezana ponovo da u roku od 60 dana od prijema presude izvrši ponovni izbog po istom konkursu između prijavljenih kandidata. Postupajući po ovoj presudi Stambena komisija tužene donela je odluku broj 390 od 23.03.2015.godine kojom je stan solidarnosti ponovo dodeljen istom zaposlenom, na osnovu utvrđenog činjeničnog stanja i utvrđene končane rang liste broj 388 od 23.03.2015.godine. Odlukom školskog odbora tužene broj 426 od 08.04.2015.godine potvrđena je navedena odluka. Na konačnoj rang listi od 23.03.2015.godine, umešač D.S. nalazio se na prvom mestu rang liste sa 77 bodova, a tužilac M.A. na drugom sa 69 bodova. Utvrđeno je da tužilac živi u selu Z., u novosagrađenoj, ali nezavršenoj kući sa suprugom i troje dece, nema kupatilo i parketa u kući i kuća ne odgovara standardima i uslovima života. Prema zapisniku stambene komisije od 19.07.2005.godine, tužilac sa decom i suprugom živi u jednoj sobi i predsoblju roditeljske kuće, nema sanitarnog čvora, vode i kanalizacije, a ostale prostorije nisu bile dostupne komisiji jer su zaključane. Tužiocu je po osnovu stambene ugroženosti utvrđeno 30 bodova jer živi sa članovima porodice do 8 m2 po članu porodičnog domaćinstva, 19 bodova po osnovu radnog staža (uvidom u radnu knjižicu na dan donošenja odluke imao 19 godina, 2 meseca i 7 dana radnog staža) i 10 bodova po osnovu broja članova porodičnog domaćinstva (živi sa suprugom i troje dece), a po osnovu materijalnog položaja 10 bodova, a u pogledu zdravstvenog stanja tužiocu ne pripada ni jedan bod. U odnosu na umešača D.S. utvrđeno je da živi sa suprugom, detetom i dva brata u ruiniranoj kući, koja je stara preko 100 godina - bez patosa i to u jednoj prostoriji i predsoblju, da su zidovi ispucali, da se WC nalazi van kuće i kuća ni uslovno ni prostorno ne odgovara potrebama stanovanja. Umešač živi sa suprugom, detetom i dva brata u jednoj polovini kuće, u drugoj polovini žive tetka i teča i kvadratura za stanovanje po članu domaćinstva 8 m2 do 12 m2, pa mu je po osnovu kriterijuma stambene ugroženosti utvrđeno 27 bodova. Utvrđeno je da umešač ima 22 godine radnog staža, ali da se isti broj uvećava na osnovu beneficiranog radnog staža zbog invalidnosti od 70% još za godinu dana i da mu pripada još 27 bodova, a 10 bodova na osnovu broja članova domaćinstva, jer živi sa suprugom, detetom i dva brata, 7 bodova po osnovu materijalnog položaja i 3 boda po osnovu zdravstvenog stanja. Stambena komisija zapisnički je 23.03.2015.godine konstatovala da oba kandidata žive u neadekvatnim uslovima tako da im pripada po 30 bodova po osnovu stepena stambene ugroženosti, pa je nakon toga dana 23.03.2015.godine utvrdila konačnu rang listu i donela odluku broj 390 kojom je stan dodeljen umešaču D.S., a koja odluka je potvrđena odlukom Školskog odbora od 08.04.2015.godine. Ugovorom o poklonu iz 1998.godine, overenog pred Opštinskim sudom u Vranju broj O 1085/98 od 30.06.2008.godine, V.D. iz V. poklonio je svom sinu D.S. iz V. u ovoj parnici umešaču, nepokretnost koja se vodi na kp. ... KO V., po kulturi zgrada i zemljište koja služi redovnoj upotrebi, kao i voćnjak ukupne površine 219,5 m2, a koji ugovor o poklonu je poništen presudom na osnovu propuštanja Opštinskog suda u Vranju P br. 1795/06 od 29.01.2007.godine. Tužilac se dana 28.02.2005.godine bespravno uselio u sporni stan, zbog čega je protiv njega vođen krivični postupak zbog krivičnog dela samovlašće iz člana 225. stav 1. KZ RS, doneta presuda Opštinskog suda u Vranju K br. ... od 24.07.2006.godine, kojom je oglašen krivim i osuđen na kaznu zatvora od 3 meseca, s tim da se ista neće izvršiti ako u roku od 1 godine tužilac u vremenu proveravanja ne izvrši novo krivično delo. Po nalogu opštinskog organa opštine Vranje 26.07.2005.godine tužilac se sa porodicom iselio iz predmetnog stana.

Polazeći od ovako utvrđenog činjeničnog stanja, po oceni Vrhovnog kasacionog suda, nižestepeni sud je pravilnom primenom materijalnog prava- odredbe člana 3, 4. i 5. Pravilnika o rešavanju stambenih potreba zaposlenih i odredbe člana 64. do 64D Pravilnika o izmenama i dopunama Pravilnika o rešavanju stambenih potreba zaposlenih kod tuženog, i odbio zahtev tužioca da se ponište kao nezakonite odluke: Stambene komisije od 23.03.2015.godine i Školskog odbora od 08.04.2015.godine o dodeli stana solidarnosti umešaču D.S.. U skladu sa navedenim odredbama Pravilnika o rešavanju stambenih potreba zaposlenih kod tuženog, umešaču je na konačnoj rang listi utvrđeno prvo mesto sa 77 bodova, dok se na drugom mestu rang liste nalazio se tužilac M.A. sa 69 bodova. Prilikom ocenjivanja pravilnosti izvršenog bodovanja umešača i tužioca, pravilno nižestepeni sud zaključuje da i tužiocu i umešaču po osnovu kriterijuma „stepen stambene ugroženosti“ pripada pravo na 30 bodova, kao zaposlenima koji stanuju u delimično nekonfornom stanu (do 30% vlažnog, bez kanalizacionih i vodovodnih instalacija), a prema kvadraturi po članu porodičnog domaćinstva koji u tom stanu stanuju koriste od 8m2 do 30 bodova, s tim da umešaču po osnovu kriterijuma radnog staža u smislu člana 64B navedenog Pravilnika umesto utvrđenih 27 bodova pripada pravo na 22 boda, tako da isti ostvaruje po svim kriterijumima ukupno 72 boda, a tužilac 69, sa kojim brojem bodova zauzima prvo mesto na rang listi i ostvaruje pravo na dodelu spornog stana u naznačenoj raspodeli.

Ne može se prihvatiti navod revidenta da umešač ne ispunjava uslove za dodelu stana solidarnosti, zbog navodno stečenog prava na nepokretnost po osnovu ugovora o poklonu. Ovo iz razloga što je pravnosnažnom sudskom odlukom ugovor o poklonu kojim je otac umešača istom poklonio nepokretnost oglašen ništavim i utvrđeno da ne proizvodi pravno dejstvo. Umešač je ispunjavao uslove za dodelu stana solidarnosti propisane Pravilnikom o rešavanju stambenih potreba kod tuženog, jer kao zaposleno lice u momentu donošenja osporenih odluka o dodeli stanova solidarnosti nije imao rešenu stambenu potrebu, kao ni članovi njegovog porodičnog domaćinstva u mestu zaposlenja, u smislu člana 5. Pravilnika o rešavanju stambenih potreba.

Tužilac u reviziji potražuje troškove za sastav revizije, kao i troškove sudske takse u neopredeljenim iznosima, ali ovi troškovi tužiocu nisu priznati imajući u vidu postignuti uspeh tužioca u postupku po reviziji, a primenom člana 153, 154. i 163. ZPP.

Na osnovu ovlašćenja iz člana 414. stav 2. Zakona o parničnom postupku, Vrhovni kasacioni sud je odlučio kao u izreci, bez detaljnog obrazlaganja revizijske odluke, jer obrazlaganjem revizijske odluke ne bi se postiglo novo tumačenje prava, niti doprinelo ujednačenom tumačenju prava.

Predsednik veća - sudija

Snežana Andrejević,s.r.