.jpg "Sudska praksa")
Republika Srbija
VRHOVNI KASACIONI SUD
Rev2 1294/2022
07.06.2022. godina
Beograd
U IME NARODA
Vrhovni kasacioni sud, u veću sastavljenom od sudija: Branislava Bosiljkovića, predsednika veća, Branke Dražić i Danijele Nikolić, članova veća, u parnici iz radnog odnosa tužilje AA iz ..., čiji je punomoćnik Žarko Gajić advokat iz ..., protiv tuženog Grada Prištine, kojeg zastupa Gradsko pravobranilaštvo sa sedištem u Gračanici, radi isplate jubilarne nagrade, odlučujući o reviziji tužilje izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Nišu Gž1 1890/2021 od 03.09.2021. godine, u sednici veća održanoj dana 07.06.2022. godine, doneo je
P R E S U D U
ODBIJA SE kao neosnovana revizija tužilje izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Nišu Gž1 1890/2021 od 03.09.2021. godine.
O b r a z l o ž e nj e
Presudom Apelacionog suda u Nišu Gž1 1890/2021 od 03.09.2021. godine, stavom prvim izreke, preinačena je presuda Osnovnog suda u Leskovcu P1 782/19 od 23.11.2020. godine tako što je odbijen tužbeni zahtev kojim je tužilja tražila da se obaveže tuženi na isplatu iznosa od 55.155,00 dinara, na ime jubilarne nagrade za 20 godina rada provedenih u radnom odnosu u organu jedinice lokalne samouprave, sa zakonskom zateznom kamatom od 01.01.2016. godine do isplate, kao i da joj nadoknadi troškove parničnog postupka u iznosu od 55.206,20 dinara. Stavom drugim izreke, obavezana je tužilja da naknadi tuženom troškove parničnog postupka u iznosu od 7.500,00 dinara.
Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tužilja je blagovremeno izjavila reviziju zbog pogrešno i nepotpuno utvrđenog činjeničnog stanja i pogrešne primene materijalnog prava.
Odlučujući o izjavljenoj reviziji, na osnovu člana 403. stav 2. tačka 2. i člana 408. ZPP, Vrhovni kasacioni sud je našao da tužiljina revizija nije osnovana.
U sprovedenom postupku nije učinjena bitna povreda odredaba parničnog postupka iz člana 374. stav 2. tačka 2. ZPP, na koju revizijski sud pazi po službenoj dužnosti.
Tužilja je podnetom tužbom tražila isplatu jubilarne nagrade za ostvarenih 20 godina u radnom odnosu kod tuženog, u visini utvrđenoj veštačenjem i u skladu sa Posebnim kolektivnim ugovorom za državne organe.
Prema utvrđenom činjeničnom stanju, tužilja je 13.12.1995. godine zasnovala radni odnos kod tuženog na radnom mestu ugostiteljski radnik - konobar. Od juna 1999. godine tužilja živi u ... i od tada nije radno angažovana na poslovima za koje je zasnovala radni odnos. Rešenjem tuženog od 30.08.2006. godine utvrđen je status tužilje kao radno neangažovanog radnika, sa pravom na naknadu plate, odnosno zarade u visini minimalne zarade, počev od 01.02.2006. godine.
Polazeći od tako utvrđenog činjeničnog stanja, koje se navodima revizije ne dovodi u sumnju, drugostepeni sud je u ovom sporu pravilno primenio materijalno pravo.
Posebnim kolektivnim ugovorom za državne organe („Službeni glasnik Republike Srbije“ broj 25/15) sa aneksom („Službeni glasnik Republike Srbije“ broj 50/15), koji se primenjuje na prava i obaveze iz radnog odnosa zaposlenih u organima teritorijalne autonomije i organima lokalne samouprave, priznato je pravo na jubilarnu nagradu za određeni broj godina rada zaposlenog u radnom odnosu u tim organima. Tužilja nije radila od juna 1999. godine - od 01.02.2006. godine ima status radno neangažovanog radnika, tako da bez obzira što se i dalje nalazi u radnom odnosu kod tuženog nema pravo na jubilarnu nagradu, jer je navedenim posebnim kolektivnim ugovorom to pravo vezano za rad zaposlenog, a tužilja rad nije obavljala.
Iz tih razloga, nisu osnovani navodi revizije o pogrešnoj primeni materijalnog prava, zbog čega je na osnovu člana 414. stav 1. ZPP, odlučeno kao u izreci.
Predsednik veća - sudija
Branislav Bosiljković, s.r.
Za tačnost otpravka
Upravitelj pisarnice
Marina Antonić
