.jpg "Sudska praksa")
Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev2 1604/2025
06.11.2025. godina
Beograd
Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Branislava Bosiljkovića predsednika veća, Dragane Boljević, Jasmine Simović, Irene Vuković i Zorice Bulajić, članova veća, u parnici iz radnog odnosa tužilaca AA iz ..., BB iz ..., VV iz ... i GG iz ..., koje zastupa Dejan Antelj advokat iz ..., protiv tuženog „Elektroprivreda Srbije“ a.d. Beograd, radi utvrđenja ništavosti odredbe aneksa ugovora o radu, odlučujući o reviziji tužilaca izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 3868/24 od 07.11.2024. godine, na sednici održanoj 06.11.2025. godine, doneo je
R E Š E NJ E
NE DOZVOLJAVA SE odlučivanje o posebnoj reviziji tužilaca izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 3868/24 od 07.11.2024. godine.
ODBACUJE SE kao nedozvoljena revizija tužilaca izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 3868/24 od 07.11.2024. godine.
O b r a z l o ž e nj e
Presudom Apelacionog suda u Beogradu Gž1 3868/24 od 07.11.2024. godine, stavom prim izreke, odbijena je žalba tužilaca i potvrđena presuda Prvog osnovnog suda u Beogradu P1 1410/24 od 06.06.2024. godine kojom su odbijeni tužbeni zahtevi tužilaca za utvrđenje ništavosti odredbe člana 4. aneksa ugovora o radu koje su tužioci zaključili u periodu od 03.02.2015. – 06.02.2015. godine, u delu kojim je navedeno da se osnovna zarada zaposlenog određuje na osnovu pojedinačno navedenih koeficijenta posla, zaključenih između Privrednog društva za proizvodnju, preradu i transport uglja „Rudarski basen Kolubara“ d.o.o. Lazarevac, kao pravnog prethodnika tuženog i svakog tužioca zasebno, zbog povrede prava na jednaku zaradu za isti rad i rad iste vrednosti i zbog povrede zabrane diskriminacije, te odlučeno da svaka stranka snosi svoje troškove postupka. Stavom drugim izreke, odbijen je zahtev tužilaca za naknadu troškova drugostepenog postupka.
Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tužioci su izjavili blagovremenu reviziju, zbog pogrešne primene materijalnog prava, pozivajući se na odredbu člana 404. Zakona o parničnom postupku.
Odredbom člana 404. stav 1. Zakona o parničnom postupku („Službeni glasnik RS“ br. 72/11 ... 10/23; u daljem tekstu: ZPP), propisano je da je revizija izuzetno dozvoljena zbog pogrešne primene materijalnog prava i protiv drugostepene presude koja ne bi mogla da se pobija revizijom, ako je po oceni Vrhovnog suda potrebno da se razmotre pravna pitanja od opšteg interesa ili pravna pitanja u interesu ravnopravnosti građana, radi ujednačavanja sudske prakse, kao i ako je potrebno novo tumačenje prava (posebna revizija).
Predmet tražene pravne zaštite je ocena zakonitosti dela aneksa ugovora o radu zaključenih između parničnih stranaka kojima je određen koeficijent za obračun zarada tužilaca. Pobijana odluka kojom je tužbeni zahtev tužilaca odbijen u skladu je sa pravnim stanovištem koje je Vrhovni sud izrazio u svojim odlukama, prema kome osporene odredbe aneksa ugovora o radu nisu ništave pošto su koeficijenti poslova utvrđeni u skladu sa opšim aktima poslodavca - Odlukom o izmenama i dopunama Odluke o sistematizaciji poslova od 16.01.2015. godine, nakon čega je došlo do promene elemenata za utvrđivanje osnovne zarade i Odlukom o izmenama i dopunama Odluke o koeficijentima poslova od 30.01.2015. godine, čija zakonitost nije osporena pred Ustavnim sudom. Tužioci su ponude poslodavca za zaključenje aneksa, koje imaju osnov u navedenim opštim aktima prihvatili i zaključili anekse ugovora o radu pre 07.02.2015. godine kada je stupio na snagu Poseban kolektivni ugovor za Elektroprivredu Srbije (“Službeni glasnik RS“, broj 15/2015) čijim je članom 32. stav 2. propisano da se promena koeficijenta posla u metodologiji ne može menjati bez pismenog obrazloženja Poslodavca i saglasnosti Sindikata, te nema mesta retroaktivnoj primeni odredaba tog kolektivnog ugovora.
Iz navedenih razloga, odluka u stavu prvom izreke doneta je na osnovu člana 404. stav 2. ZPP.
Ispitujući dozvoljenost revizije kao redovne po članu 410. stav 2. tačka 5. ZPP, Vrhovni sud je utvrdio da je revizija nedozvoljena.
U parnicama iz radnih sporova revizija je dozvoljena, saglasno članu 441. ZPP, u sporovima o zasnivanju, postojanju i prestanku radnog odnosa. Van ovih radnih sporova revizija nije dozvoljena, osim ukoliko se tužba ne odnosi na novčano potraživanje, kada se primenjuje opšti režim dopuštenosti ovog pravnog leka, prema vrednosti spora.
Imajući ovo u vidu, iako tužioci tužbom traže zaštitu prava iz radnog odnosa, predmet tražene pravne zaštite nije zasnivanje, postojanje ili prestanak radnog odnosa, već utvrđenje ništavosti odredaba aneksa ugovora o radu koji su tužioci zaključili sa tuženim i njegovim pravnim prethodnikom, u delu koji se odnosi na koeficijent za određivanje osnovne zarade zaposlenog, a kako je vrednost predmeta spora ispod zakonom propisanog cenzusa za izjavljivanje revizije od 40.000 evra u dinarskoj protivvrednosti (član 403. stav 3. Zakona o parničnom postupku), to revizija tužilaca nije dozvoljena.
Iz navedenih razloga, na osnovu člana 413. ZPP, odlučeno je kao u stavu drugom izreke.
Predsednik veća – sudija
Branislav Bosiljković, s.r.
Za tačnost otpravka
Zamenik upravitelja pisarnice
Milanka Ranković
