U postupku donošenja pobijane presude nije učinjena bitna povreda odredaba parničnog postupka iz člana 374. stav 2. tačka 2. ZPP, na koju revizijski sud pazi po službenoj dužnosti.

Prema utvrđenom činjeničnom stanju, tužilac je u vremenskom periodu od 12.09.2013. godine do 28.02.2022. godine zaključio više ugovora o radu na određeno vreme, za obavljanje poslova „referent za ... – referent ...– referent ...“ sa Preduzećem za zaštitu imovine i održavanje objekata „Kolubara usluge“ d.o.o. Lazarevac, registrovanog za pretežnu delatnost privatnog obezbeđenja. Poslodavac tužioca je dugi niz godina sa tuženim zaključivao ugovore o pružanju usluga mašinskog, elektro i rudarskog održavanja opreme i pratećih administrativnih usluga, u realizaciji kojih ugovora je tužilac uz BB, zaposlenu kod tuženog na radnom mestu „glavni knjigovođa ...“ faktički obavljao poslove glavnog knjigovođe. Prema Pravilniku o organizaciji i sistematizaciji poslova tuženog, pod rednim brojem 361 sistematizovano je radno mesto pod nazivom „glavni knjigovođa ...“, za koje je predviđen jedan izvršilac, na kom radnom mestu je u spornom periodu radila BB.

Nižestepeni sudovi odbijaju postavljeni tužbeni zahtev za prerastanje radnog odnosa na određeno vreme koji je tužilac zaključio sa „Kolubara usluge“ d.o.o. Lazarevac u radni odnos na neodređeno vreme kod tuženog, pošto se poslodavac tužioca ne može smatrati agencijom za zapošljavanje, koja se bavi registrovanom delatnošću zapošljavanja radi ustupanja korisniku pod uslovima iz članova 1. – 3. i člana 6. Zakona o agencijskom zapošljavanju („Službeni glasnik RS“ br. 86/2019). Sa druge strane, tužena kao korisnik javnih sredstava do 31.12.2020. godine nije imala mogućnost da zasniva radni odnos sa novim licima radi popunjavanja slobodnih, odnosno upražnjenih radnih mesta po odredbama članova 2. stav 1. tačka 5. i 27.e Zakona o budžetskom sistemu („Službeni glasnik RS“ br. 108/13 ... 72/19). Od isteka zabrane do 01.03.2022. godine, sa kojim danom se traži preobražaj radnog odnosa, nije protekao propisani rok od 24 meseca, koliko je najduže dozvoljeno trajanje ugovora o radu na određeno vreme iz člana 37. stav 2. Zakona o radu, pa ni u smislu ove odredbe ne postoje uslovi za preobražaj radnopravnog statusa tužioca.

Po stanovištu Vrhovnog suda, pravilno su nižestepeni sudovi primenili materijalno pravo kada su postavljeni tužbeni zahtev odbili, kao neosnovan.

Prema Zakonu o agencijskom zapošljavanju („Službeni glasnik RS“ br. 86/2019), koji je u primeni od 01.03.2020. godine, agencija za privremeno zapošljavanje je privredno društvo ili preduzetnik registrovan kod nadležnog organa na teritoriji Republike Srbije, koji zasniva radni odnos sa zaposlenim radi njegovog privremenog ustupanja poslodavcu korisniku na teritoriji Republike Srbije radi obavljanja poslova pod njegovim nadzorom i rukovođenjem; ustupljeni zaposleni je fizičko lice koje je u radnom odnosu u agenciji u skladu sa ovim zakonom i zakonom kojim se uređuje rad, a koje se ustupa poslodavcu korisniku radi privremenog obavljanja poslova pod njegovim nadzorom i rukovođenjem u skladu sa ovim zakonom (član 2. stavovi 1. i 2). Ministarstvo nadležno za poslove rada na zahtev privrednog društva ili preduzetnika registrovanog u Registru privrednih subjekata u skladu sa zakonom izdaje dozvolu za rad agencije, pod propisanim uslovima, a privredno društvo i preduzetnik ne može da obavlja ovu delatnost pre njenog upisa u skladu sa zakonom, niti može da ima upisanu delatnost bez prethodne dozvole (član 3). Poslodavac može zaposlenog na određeno vreme da ustupi na rad kod poslodavca korisnika u slučajevima i u trajanju utvrđenom za zasnivanje radnog odnosa na određeno vreme u skladu sa zakonom kojim se uređuje rad (član 16. stav1.); poslodavac ne može da ustupi zaposlenog na određeno vreme koji je prethodno bio u radnom odnosu na određeno vreme kod istog poslodavca korisnika neposredno ili drugog poslodavca u ukupnom trajanju dužem od 24 meseca (član 16. stav 2.); ustupljeni zaposleni, koji je prethodno kod istog poslodavca korisnika radio neposredno ili preko istog ili drugog poslodavca suprotno odredbama stavova 1. i 2. ovog člana, ili koji ostane da radi kod poslodavca korisnika najmanje pet radnih dana nakon isteka vremena na koje je ustupljen, smatra se da je zasnovao radni odnos na neodređeno vreme ( član 16. stav 3.).

Poslodavac tužioca u konkretnom slučaju nije agencija za privremeno zapošljavanje registrovana u smislu napred navedenih zakonskih odredbi, pa nema uslova za primenu člana 16. tog zakona, kako se to revizijom neosnovano ukazuje.

Osim toga, poslodavac tužioca je sa tuženim zaključio više sukcesivnih ugovora o pružanju usluga mašinskog, elektro i rudarskog održavanja opreme i pratećih administrativnih usluga, a ne ugovor o ustupanju zaposlenih između agencije i poslodavca korisnika u smislu člana 11. Zakona o agencijskom zapošljavanju.

Najzad, tužilac postavljenim tužbenim zahtevom traži utvrđenje da je njegov radni odnos prerastao u radni odnos kod tuženog na osnovu faktičkog obavljanja poslova „glavni knjigovođa“, na kom radnom mestu je po sistematizaciji tuženog predviđen jedan izvršilac, a taj zaposleni je u spornom periodu bila BB.

Iz iznetih razloga, na osnovu člana 414. stav 1. ZPP, odlučeno je kao u izreci.

Predsednik veća – sudija

Vesna Subić,s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković