Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Dragane Marinković, predsednika veća, Zorice Bulajić, Irene Vuković, Dragane Boljević i Radoslave Mađarov, članova veća, u parnici tužilaca AA iz …, BB iz …, VV iz …, GG iz …, DD iz …, ĐĐ iz …, EE iz …, ŽŽ iz …, ZZ iz … i II iz …, čiji je zajednički punomoćnik Dejan Antelj, advokat iz …, protiv tuženog AD „Elektroprivreda Srbije“ Beograd, čiji je punomoćnik Sabahudin Tahirović, advokat iz …, radi utvrđenja ništavosti, odlučujući o reviziji tužilaca, izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 676/25 od 16.04.2025. godine, u sednici održanoj 23.10.2025. godine, doneo je

R E Š E NJ E

NE PRIHVATA SE odlučivanje o reviziji tužilaca izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 676/25 od 16.04.2025. godine, kao izuzetno dozvoljenoj.

ODBACUJE SE kao nedozvoljena revizija tužilaca izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 676/25 od 16.04.2025. godine.

O b r a z l o ž e nj e

Presudom Prvog osnovnog suda u Beogradu P1 206/21 od 21.10.2024. godine, odbijeni su kao neosnovani tužbeni zahtevi kojima su tužioci tražili da se utvrdi ništavost člana Aneksa ugovora o radu iz 2015. godine (koje su tužioci zaključili sa tuženim), u delu kojim je navedeno da se osnovna zarada zaposlenog određuje na osnovu koeficijenta posla za svakog od tužioca i obavezan je tuženi da tužiocima naknadi troškove parničnog postupka od 1.008.562,50 dinara.

Presudom Apelacionog suda u Beogradu Gž1 676/25 od 16.04.2025. godine, preinačena je prvostepena presuda tako što su odbijeni kao neosnovani tužbeni zahtevi kojima su tužioci tražili da se utvrdi ništavost člana Aneksa ugovora o radu iz 2015. godine (koje su tužioci zaključili sa tuženim), u delu kojim je navedeno da se osnovna zarada zaposlenog određuje na osnovu koeficijenta posla za svakog od tužioca, odbijen je zahtev tužilaca za naknadu troškova parničnog postupka od 1.008.562,50 dinara i zahtev tuženog za naknadu troškova drugostepenog postupka.

Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tužioci su izjavili blagovremenu reviziju, zbog pogrešne primene materijalnog prava, pozivajući se na odredbu člana 404. Zakona o parničnom postupku.

Odlučujući o dozvoljenosti izjavljene revizije, na osnovu člana 404. stav 2. ZPP („Službeni glasnik RS“, br. 72/2011 ... 10/2023), u vezi odredbe člana 92. Zakona o uređenju sudova (''Službeni glasnik RS'', br. 10/23), Vrhovni sud je ocenio da nema mesta odlučivanju o reviziji kao izuzetno dozvoljenoj na osnovu odredbe stava 1. tog člana, s obzirom da ne postoji potreba za razmatranjem pravnih pitanja od opšteg interesa, pravnih pitanja u interesu ravnopravnosti građana, ujednačavanjem sudske prakse ili novim tumačenjem prava.

Pravnosnažnom presudom odlučeno je o zahtevima tužilaca za utvrđenje ništavosti dela Aneksa ugovora o radu, kojima su utvrđeni koeficijenti za obračun zarada tužiocima, tako što su zahtevi odbijeni. Vrhovni sud nalazi da u konkretnom slučaju nisu ispunjeni uslovi iz člana 404. ZPP, za razmatranje pravnih pitanja od opšteg interesa, pravnih pitanja u interesu ravnopravnosti građana, ujednačavanje sudske prakse ili novo tumačenje prava, jer je pobijana odluka doneta na osnovu utvrđenog činjeničnog stanja da su tužiocima, u konkretnom slučaju, osporenim aneksima utvrđeni koeficijenti za obračun osnovne zarade zbog izmena u sistematizaciji radnih mesta. Kako su odluke nižestepenih sudova o osnovanosti tužbenih zahteva zasnovane na primeni odgovarajućih odredaba materijalnog prava, to nisu ispunjeni uslovi za odlučivanje o poseboj reviziji, zbog čega je i odlučeno kao u stavu prvom izreke.

Vrhovni sud je ispitao dozvoljenost revizije u smislu odredbe člana 410. stav 2. tačka 5. Zakona o parničnom postupku i utvrdio da revizija nije dozvoljena.

Tužbe radi utvrđenja ništavosti odredbe aneksa ugovora o radu tužioci su podneli 2021. godine, a označene vrednosti predmeta spora su 7.000,00 dinara.

Odredbom člana 441. ZPP, propisano je da je revizija dozvoljena u parnicama o zasnivanju, postojanju i prestanku radnog odnosa, pa van ovih radnih sporova revizija nije dozvoljena, osim ukoliko se tužba ne odnosi na novčano potraživanje, kada se primenjuje opšti režim o dopuštenosti ovog pravnog leka, a prema vrednosti spora.

Naime, iako tužioci traže zaštitu prava iz radnog odnosa, ne radi se o parnici iz radnih sporova u smislu člana 441. ZPP (kod kojih je revizija uvek dozvoljena), jer predmet tražene pravne zaštite nije zasnivanje, postojanje ili prestanak radnog odnosa. Imajući u vidu navedeno, Vrhovni sud je našao da je revizija tužilaca nedozvoljena, primenom člana 441. ZPP.

Na osnovu odredbe člana 413. Zakona o parničnom postupku, Vrhovni sud je odlučio kao u stavu drugom izreke.

Predsednik veća – sudija

Dragana Marinković,s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković