Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Vesne Subić, predsednika veća, Jelice Bojanić Kerkez, Radoslave Mađarov, Zorice Bulajić i Irene Vuković, članova veća, u parnici iz radnog odnosa tužilja AA iz ..., BB iz ..., VV iz ..., GG iz ... i DD iz ..., čiji je zajednički punomoćnik Dragan Blagojević advokat iz ..., protiv tuženih Agencije za vođenje sporova u postupku privatizacije sa sedištem u Beogradu, kao pravnog sledbenika Agenicije za privatizaciju sa sedištem u Beogradu i Republike Srbije, koje zastupa Državno pravobranilaštvo sa sedištem u Beogradu, radi isplate, odlučujući o reviziji tužene Agencije za vođenje sporova u postupku privatizacije izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 1686/24 do 17.07.2024. godine, u sednici održanoj 16.10.2025. godine, doneo je

R E Š E NJ E

NE DOZVOLJAVA SE odlučivanje o posebnoj reviziji tužene Agencije za vođenje sporova u postupku privatizacije izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 1686/24 od 17.07.2024. godine.

ODBACUJE SE, kao nedozvoljena, revizija tužene Agencije za vođenje sporova u postupku privatizacije izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 1686/24 od 17.07.2024. godine.

ODBIJAJU SE, kao neosnovni, zahtevi tužene Agencije za vođenje sporova u postupku privatizacije i tužilja za naknadu troškova revizijskog postupka.

O b r a z l o ž e nj e

Presudom Apelacionog suda u Beogradu Gž1 1686/24 od 17.07.2024. godine, odbijene su, kao neosnovane, žalbe tužilja i tužene Agencije za vođenje spora u postupku privatizacije i potvrđena presuda Trećeg Osnovnog suda u Beogradu P1 467/20 od 06.12.2023. godine kojom je odbijen prigovor stvarne nenadležnosti suda i prigovor mesne nenadležnosti suda u odnosu na prvotuženu, kao neosnovan; odbačen prigovor mesne nenadležnosti ovog suda u odnosu na prvotuženu, kao nedozvoljen; dozvoljeno preinačenje tužbe tužiljama od 1-5 reda kako je precizirano podneskom od 24.03.2023. godine, pa je obavezana prvotužena Agencija za vođenje sporova u postupku privatizacije, pravni sledbenik Agencije za privatizaciju iz Beograda, da kao solidarno odgovorna sa kompanijama „International CG“ DP Beograd – u stečaju sa sedištem u Novom Beogradu i „Generalexport“ DP Beograd u stečaju, sa sedištem u Novom Beogradu, tužiljama od 1-5 reda isplati iznose bliže navedene u izreci presude, sa pripadajućom zakonskom zateznom kamatom; odbijen tužbeni zahtev svih tužilja u delu tužbenog zahteva kojim su tražile da se obaveže drugotužena Republika Srbija da solidarno sa prvotuženom, tužiljama isplati iznose iz stava III, kao neosnovan; usvojen tužbeni zahtev tužilja za solidarnu naknadu troškova postupka, pa je obavezana prvotužena da svim tužiljama solidarno naknadi troškove postupka u ukupnom iznosu od 1.879.875,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od dana kada se steknu uslovi za izvršnost presude pa do isplate; odbijen tužbeni zahtev svih tužilja u delu tužbenog zahteva kojim su tražile da se obaveže drugotužena Republika Srbija da solidarno sa prvotuženom, tužiljama od 1-5 reda naknadi troškove postupka iz stava V izreke presude, kao neosnovan; odbijen zahtev prvotužene za solidarnu naknadu troškova postupka svih tužilja u iznosu od 50.000,00 dinara kao neosnovan. Odbijeni su zahtevi tužilja za naknadu troškova drugostepenog postupka, tužene Agencije za vođenje sporova u postupku privatizacije za naknadu troškova drugostepenog postupka i tužene Republike Srbije za naknadu troškova drugostepenog postupka, kao neosnovan.

Protiv pravnosnažen presude donete u drugom stepenu tužena Agencija za vođenje sporova u postupku privatizacije je blagovremeno izjavila reviziju, zbog pogrešne primene materijalnog prava, sa predlogom da se o reviziji odluči kao posebnoj, u smislu člana 404. ZPP.

Tužilje su podnele odgovor na reviziju.

Prema odredbi člana 404. stav 1. ZPP, revizija je izuzetno dozvoljena zbog pogrešne primene materijalnog prava i protiv drugostepene presude koja ne bi mogla da se pobija revizijom, ako je po oceni Vrhovnog suda potrebno da se razmotre pravna pitanja od opšteg interesa ili pravna pitanja u interesu ravnopravnosti građana, ujednačavanje sudske praske, kao i ako je potrebno novo tumačenje prava (posebna revizija). Prema odredbi stava 2. ovog člana, o dozvoljenosti i osnovanosti revizije iz stava prvog ovog člana odlučuje Vrhovni sud u veću od pet sudija.

Po oceni Vrhovnog suda, nisu ispunjeni navedeni zakonski uslovi za odlučivanje o posebnoj reviziji tužene, pošto solidarna obaveza tužene postoji zbog propusta njenog pravnog prethodnika - Agencije za privatizaciju, u postupku usvajanja socijalnog programa, kao organa nadležnog za sprovođenje postupka restrukturiranja poslodavca tužilaca Kompanija „International CG“ d.p. Beograd i „Generalexport“ d.p. Beograd. O ovom pitanju izražen je stav u presudi Vrhovnog kasacionog suda Rev2 1341/2016 od 31.01.2018. godine, nakon odluke Ustavnog suda Už 2049/2013 od 04.10.2013. godine, koja je prihvatila stanovište u odluci Už 4639/2012 od 08.05.2013. godine i koja ima pravno dejstvo i prema licima koja nisu podnela ustavnu žalbu, a nalaze se u istoj pravnoj situaciji kao i podnosioci ustavne žalbe u tom predmetu, saglasno odredbi člana 87. Zakona o Ustavnom sudu. Po tako ustanovljenoj praksi, odgovornost tužene proizlazi iz propusta da u programu restrukturiranja utvrdi način realizacije i izvor sredstava za isplatu spornih naknada, pa pošto su novčana sredstva ostvarena prodajom imovine subjekata privatizacije preneta u stečajnu masu jula 2016. godine, pravilno je ocenjen kao neosnovan prigovor zastarelosti potraživanja, pošto objektivni rok od pet godina iz člana 376. Zakona o obligacionim odnosima nije protekao u vreme podnošenja tužbe u ovoj parnici 18.09.2019. godine.

Iz navedenih razloga, na osnovu člana 404. ZPP, odlučeno je kao u prvom stavu izreke.

Ispitujući dozvoljenost revizije, u smislu člana 410. stav 2. tačka 5. ZPP, Vrhovni sud je ocenio da revizija nije dozvoljena ni kao redovna.

Prema članu 441. ZPP, revizija je uvek dozvoljena u sporovima o zasnivanju, postojanju i prestanku radnog odnosa.

Ukoliko se tužbeni zahtev odnosi na potraživanje u novcu u radnom sporu, dozvoljenost revizije se ocenjuje na osnovu člana 403. stav 3. ZPP, prema kome revizija nije dozvoljena u imovinskopravnim sporovima ako vrednost predmeta spora pobijanog dela ne prelazi dinarsku protivvrednost od 40.000 evra po srednjem kursu NBS na dan podnošenja tužbe.

Tužba radi isplate podneta je 11.04.2019. godine, a preinačena 24.03.2023. godine. Tužioci se nalaze u položaju običnih (prostih) suparničara iz člana 205. stav 1. tačka 2. ZPP, kada se vrednost predmeta spora merodavna za ocenu dozvoljenosti revizije određuje prema vrednosti glavnog zahteva svakog od tužilaca posebno. Najveća vrednost pojedinačnog zahteva o kome je odlučeno pobijanom presudom je 11.060,78 evra, pa kako ne prelazi navedeni imovinski cenzus, odluka je u stavu drugom izreke doneta na osnovu člana 413. ZPP.

Tužena Agencija za vođenje sporova u postupku privatizacije nije uspela u revizijskom postupku, a navodi odgovora na reviziju nisu bili potrebni i nužni za odluku o reviziji, pa je odluka u stavu trećem izreke doneta na osnovu odredbi članova 154. i 165. stav 1. ZPP.

Predsednik veća-sudija

Vesna Subić,s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković