Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tužilac je blagovremeno izjavio reviziju zbog bitnih povreda odredaba parničnog postupka i pogrešne primene materijalnog prava.

Odlučujući o izjavljenoj reviziji, na osnovu člana 408. i člana 441. ZPP, Vrhovni sud je našao da revizija tužioca nije osnovana.

U sprovedenom postupku nije učinjena bitna povreda odredaba parničnog postupka iz člana 374. stav 2. tačka 2. ZPP, na koju revizijski sud pazi po službenoj dužnosti. Nisu osnovani navodi revidenta da je u drugostepenom postupku učinjena bitna povreda odredaba parničnog postupka iz člana 374. stav 1. ZPP koja je uticala na pravilnost odluke o žalbi.

Prema utvrđenom činjeničnom stanju, radni odnos tužioca prestao je na osnovu pobijanog rešenja tuženog o otkazu ugovora o radu zbog likvidacije njegovog poslodavca JKP „Hammeum“, pokrenutog odlukom njegovog osnivača – Skupštine opštine Grada Prokuplja od 28.09.2022. godine. Tom odlukom, upisanom u registar Agencije za privredne registre rešenjem od 18.10.2022. godine, predviđeno je da danom njene registracije zaposlenima prestaje radni odnos i radno angažovanje, sa pravom na otpremninu, s tim da likvidacioni upravnik može zadržati na radu određeni broj zaposlenih radi obavljanja poslova likvidacije tuženog. Tokom 2021. i 2022. godine nad JKP „Hammeum“ sprovedena je statusna promena na osnovu odluke Skupštine Grada Prokuplja od 18.02.2021. godine („Službeni list Grada Prokuplja“, br. 4 od 18.02.2021. godine), prema kojoj se iz označenog privrednog društva (društvo prenosilac) izdvaja javno preduzeće za obavljanje delatnosti stabdevanja vodom za piće, upravljanje grobljima i sahranjivanje, pogrebnu delatnost i delatnost prečišćavanja i odvođenja atmosferskih i otpadnih voda (društvo sticalac). Isti gradski organ je 13.06.2022. godine doneo odluku o statusnoj promeni tuženog i odobrio nacrt plana podele, kao i odluku o osnivanju JKP „Hammeum“ i JKP „Gradski vodovod Prokuplje“, koje su objavljene u „Službenom listu Grada Prokuplja“ broj 24 od 13.06.2022. godine. Nadzorni odbor JKP „Hammeum“ je 12.08.2022. godine doneo plan podele na osnovu kojeg je na društvo sticaoca prenet novčani i nenovčani kapital društva prenosioca u određenim vrednostima. Sastavni deo tog plana je i spisak zaposlenih kod tuženog – društva prenosioca, koje će preuzeti tuženi – društvo sticalac. Tužilac se nije nalazio na tom spisku i nakon statusne promene nastavio je sa radom kod tuženog JKP „Hammeum“.

Na osnovu tako utvrđenog činjeničnog stanja, nižestepeni sudovi su odbili tužbeni zahtev za poništaj osporenog rešenja o otkazu ugovora o radu, jer je odredbom člana 176. tačka 5. Zakona o radu propisano da zaposlenom prestaje radni odnos nezavisno od njegove volje i volje poslodavca, u slučaju prestanka rada poslodavca.

Po oceni Vrhovnog suda, izloženo pravno stanovište nižestepenih sudova o zakonitosti pobijanog rešenja o otkazu ugovora o radu je pravilno.

Prema Zakonu o privrednim društvima („Službeni glasnik RS“, br. 36/11 sa kasnijim izmenama i dopunama), likvidacija društva počinje danom registracije odluke o likvidaciji i objavljivanjem oglasa o pokretanju likvidacije, u skladu sa Zakonom o registraciji (član 526.). Sve radnje propisane odredbama članova 524. – 548. navedenog zakona (prestanak rada organa upravljanja, postavljanje likvidacionog upravnika, popis imovine i prijava potraživanja, završni bilans, ograničenje isplata članovima društva u likvidaciji, okončanje postupaka započetih pre likvidacije), ukazuju da je poslodavac tužioca prestao da obavlja registrovanu delatnost, jer su sve te radnje usmerene na gašenje društva nakon izmirenja poverilaca.

Zbog toga, po nalaženju revizijskog suda, nisu osnovani navodi revidenta o pogrešnoj primeni materijalnog prava.

Osporeno rešenje sadrži pouku o pravnom leku, po kojoj protiv tog rešenja žalba nije dozvoljena. Izostanak pouke o pravu tužioca na sudsku zaštitu u radnom sporu, sam po sebi pobijano rešenje tuženog ne čini nezakonitim, jer je tužilac ostvario pravo na sudsku zaštitu podnošenjem tužbe u ovom sporu. Tužiocu je radni odnos prestao zbog prestanka rada – likvidacije tuženog, njegovog poslodavca, a ne kao višku zaposlenih u smislu člana 179. stav 5. tačka 1. Zakona o radu, da bi se u proceduri prestanka njegovog radnog odnosa primenile odredbe članova 153. – 160. tog zakona, odnosno merila i kriterijumi kod odlučivanja koji od zaposlenih će biti preuzet od strane društva sticaoca, a koji od njih će ostati da radi u društvu prenosiocu. U sprovedenom postupku utvrđeno je da su prilikom preuzimanja zaposlenih prednost imali oni koji su u društvu prenosiocu obavljali poslove neophodne za delatnost društva sticaoca. Samo na osnovu činjenice da je, nakon sprovedenog postupka statusne promene izdvajanja uz osnivanje pokrenut postupak likvidacije tuženog, ne može se zaključiti da su ti postupci bili simulovani i sa namerom da se izbegne procedura prestanka radnog odnosa tužioca kao tehnološkog viška, koja bi zahtevala primenu određenih merila i kriterijuma.

Tužilac se ne nalazi na spisku zaposlenih, kao sastavnom delu plana podele društva sticaoca – tuženog, tako da ne postoji osnov po kojem bi tuženi JKP „Gradski vodovod Prokuplje“ bio u obavezi da preuzme njegov ugovor o radu i da sa njim zasnuje radni odnos.

Iz tih razloga, na osnovu člana 414. stav 1. ZPP, odlučeno je kao u izreci.

Predsednik veća - sudija

Branislav Bosiljković s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković