Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tužilja je blagovremeno izjavila reviziju, zbog pogrešne primene materijalnog prava, s predlogom da se o reviziji odluči primenom člana 403. stav 2. tačka 2.. Zakona o parničnom postupku.

Vrhovni sud je ispitao pobijanu presudu primenom odredbe 408. u vezi člana 403. stav 2. tačka 2. Zakona o parničnom postupku - ZPP („Službeni glasnik RS“, br. 72/11... 10/23 – drugi zakon), pa je utvrdio da revizija tužilje nije osnovana.

U postupku nije učinjena bitna povreda odredaba parničnog postupka iz člana 374. stav 2. tačka 2. ZPP, na koju revizijski sud pazi po službenoj dužnosti.

Prema utvrđenom činjeničnom stanju, tužilja je rešenjem tužene od 12.04.2016. godine bila raspoređena na radno mesto ... u Službi za ... u Vaspitno-popravnom domu (VPD) u Kruševcu, koje je razvrstano u zvanje komandira. Rešenjem tužene od 20.04.2016. godine tužilji je određena XIII platna grupa, prvi platni razred i koeficijent za obračui i isplatu plate 1,70 i da se isti povećava za 30% po osnovu staža osiguranja koji se računa sa uvećanim trajanjem, a koji ima stepen uvećanja 12/16 tako da ukupan koeficijent iznosi 2,21 i da se ovo rešenje primenjuje od 15.04.2016. godine. Rešenjem tužene od 22.05.2019. godine tužilja je trajno premeštena sa radnog mesta ... u službi za ... VPD u Kruševcu na radno mesto ... - ... u odseku za ... u službi za ... . U spornom periodu tužilja je samostalno obavljala poslove ... u ... Vaspitno- popravnog doma u Kruševcu koji su predviđeni za zvanje starijeg komandira i koeficijent za obračun zarade, koji je veći od koeficijenta za zvanje komnadira. Poslove ..., kao i druge poslove tužilja je obavljala po nalogu neposrednog rukovodioca, bez rešenja o raspoređivanju na to radno mesto. Tužilja ima srednju stručnu spremu. Za obavljanje poslova radnog mesta ... u zvanju starijeg komandira pored srednje stručne spreme zahteva se i položen ispit za zvanje starijeg komandira i najmanje 2 godine radnog iskustva u Službi za ... . Tužilja je po jedan dan u svakoj nedelji utuženog perioda obavljala poslove komandira (spoljašnje ...) a ostalim danima u svakoj nedelji poslove starijeg komandira (unutrašnje ...). Na osnovu dopunskog nalaza i mišljenja veštaka ekonomsko-finansijske struke utvrđena je visina potraživanja tužilje odnosno razlika između plate koju je tužilja primala prema obračunu plate sa ukupnim koeficijentom za zvanje komandira zaključno sa septembrom 2016. godnie u visini od 2,21, a od oktobra 2016. godine do kraja utuženog perioda u visini od 2,30 i plate koju prima stariji komandir primenom ukupnog koeficijenta 2,44 za obračun plate zaključno sa septembrom 2016. godine, a počev od oktobra 2016. godine prema plati starijeg komandira sa koeficijentom 2,55 uz umanjenje razlike za po jedan dan za svaku nedelju utuženog perioda i da ta razlika (između obračunate neto plate po koeficijentu za radno mesto starijeg komandira i isplaćene neto plate po koeficijentu za radno mesto komandira) iznosi ukupno 191.232,18 dinara.

Polazeći od ovako utvrđenog činjeničnog stanja, prvostepeni sud je primenom odredbe člana 104. Zakona o radu i člana 4. Zakona o državnim službenicima, ocenio da tužilji pripada pravo na razliku između pripadajuće i isplaćene plate za utuženi period, na osnovu toga što je faktički obavljala poslove starijeg komandira po nalogu neposredno pretpostavljenog i za takav rad nije bila plaćena.

Drugostepeni sud je zauzeo drugačije pravno stanovište, preinačio prvostepenu presudu i odbio tužbeni zahtev tužilje, kod utvrđenja da tužilja ne ispunjava uslove za obavljanje poslova u zvanju starijeg komandira, pa ne postoji osnov za ostvarivanje prava na isplatu tražene razlike plate primenom člana 104. Zakona o radu i člana 91. Zakona o državnim službenicima jer radno mesto „stariji komandir“ ne predstavlja tzv. odgovarajuće radno mesto.

Izjavljenom revizijom, po nalaženju Vrhonog suda, neosnovano se ukazuje na pogrešnu primenu materijalnog prava.

Odredbom člana 104. Zakona o radu propisano je da zaposleni ima pravo na odgovarajuću zaradu, koja se utvrđuje u skladu sa zakonom, opštim aktom i ugovorom o radu (stav 1.); - zaposlenima se garantuje jednaka zarada za isti rad ili rad iste vrednosti koji ostvaruju kod poslodavca (stav 2.); - pod radom jednake vrednosti podrazumeva se rad za koji se zahteva isti stepen stručne spreme, odnosno obrazovanja, znanja i sposobnosti, u kome je ostvaren jednak radni doprinos uz jednaku odgovornost.

Odredbom člana 11. Zakona o platama državnih službenika i nameštenika („Službeni glasnik RS“ br. 62/06...99/14 ) izvršilačko radno mesto svrstava se u platnu grupu koja odgovara zvanju u koje je razvrstano, a odredbom člana 13. stav 2. istog zakona, koeficijent za izvršilačko radno mesto određuje se prema platnom razredu platne grupe u kojoj se nalazi izvršilačko radno mesto. Prema odredbi člana 14. istog zakona koeficijent se određuje rešenjem. Rešenjem o koeficijentu određuje se platna grupa u kojoj se nalazi radno mesto, broj platnog razreda i visina koeficijenta.

Odredbom člana 91. Zakonom o državnim službenicima (''Službeni glasnik RS'', br. 79/2005...95/2018), propisano je da odgovarajuće radno mesto jeste ono čiji se poslovi rade u istom zvanju kao poslovi radnog mesta sa koga se državni službenik premešta i za koje državni službenik ispunjava sve uslove.

Po oceni Vrhovnog suda, imajući u vidu napred citirane odredbe, pravilno je drugostepeni sud ocenio da tužilji ne pripada pravo na isplatu manje isplaćene zarade od isplaćene do potraživane zarade, prema koeficijentu isplate zarade za obavljanje poslova na radnom mestu u zvanju starijeg komandira, jer ne postoji pravni osnov za ostvarivanje predmetnog prava. U konkretnom slučaju, tužilja je rešenjem tužene, prema Zakonu o Policiji, Pravilnikom o unutrašnjem uređenju i sistematizaciji radnih mesta u VPD u Kruševcu, u skladu sa stepenom stručne spreme koji poseduje - srednja stručna sprema i uslovima koje ispunjava za obavljanje poslova u zvanju komandira, raspoređena na radno mesto ... u Službi za ... u Vaspitno- popravnom domu u Kruševcu u zvanju komandira, sa ukupnim koeficijentom za obračun i isplatu plate 2,21 i za to radno mesto je u utuženom periodu primala platu u odgovarajućoj visini u skladu sa citiranim zakonskim odredbama, s tim da je po nalogu neposredno pretpostavljenog, bez donošenja rešenja o raspoređivanju, u spornom periodu obavljala i poslove starijeg komandira.

Prema odredbama Zakona o radu, zaposlenom se garantuje jednaka zarada za isti rad ili rad iste vrednosti koji ostvaruje kod poslodavca, pri čemu se pod radom iste vrednosti podrazumeva rad za koji se zahteva isti stepen stručne spreme, odnosno obrazovanja i sposobnosti u kome je ostvaren jednak radni doprinos uz jednaku odgovornost. To dalje znači da rad jednake vrednosti predstavlja ne samo rad za koji se zahteva odgovarajući stepen stručne spreme, odnosno obrazovanja (objektivni elementi), već i znanje i sposobnost koji se ispoljavaju kao stručnost, umeće, veštinu, vičnost, umešnost i druga radna svojstva od kojih zavisi sposobnost zaposlenog da samostalo i kvalitetno obavlja poslove koji su mu povereni (subjektivni elementi), u čijem prisustvu je ostvaren jednak radni doprinos, a sve uz jednaku odgovornost. Pored toga, a da bi došlo do povrede principa jednake zarade za isti rad ,potrebno je da radno mesto čije poslove zaposleni obavlja predstavlja tzv. odgovarajuće radno mesto.

Međutim u konkretnom slučaju, za obavljanje poslova na radnom mestu u zvanju starijeg komandira za koji je propisan veći koeficijet za obračun plate čiju primenu tužilja traži, neophodno je da su ispunjeni opšti i posebni uslovi (srednja stručna sprema, položen ispit za zvanje starijeg komandira i najmanje dve godine radnog iskustva u Službi za ... na istim ili odgovarajućim poslovima, kao i potrebne kompetencije za rad na radnom mestu), a iz činjeničnog utvrđenja ne proizilazi da je tužilja kumulativno ispunjavala te uslove, niti su propisani isti uslovi u odnosu na poslove koje je obavljala na radnom mestu u zvanju komandira (srednja stručna sprema, položen ispit za zvanje komandira i radno iskustvo u Službi za ... na istim ili odgovarajućim poslovima od šest meseci i tokom pripravničkog staža, kao i potrebe kompetecije za rad na radnom mestu). Iz tih razloga, činjenica da je tužilja faktički obavljala i poslove iz delokruga poslova starijeg komandira, po usmenom nalogu, suprotno navodima revizije, ne utiče na usvajanje tužbenog zahteva jer nije došlo do povrede principa jednake zarade za isti rad, kako je to pravilno zaključio drugostepeni sud. Zbog toga tužilja neosnovano u reviziji ukazuje na pogrešnu primenu materijalnog prava.

Iz navedenih razloga na osnovu člana 414. stav 1. ZPP odlučeno je kao u izreci.

Predsednik veća - sudija

Mirjana Andrijašević, s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković