.jpg "Sudska praksa")
Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev 7120/2025
05.06.2025. godina
Beograd
Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Branislava Bosiljkovića, predsednika veća, Dragane Boljević, Jasmine Simović, Radoslave Mađarov i Zorice Bulajić, članova veća, u parnici tužioca AA iz ... sa boravištem u ..., čiji je punomoćnik Slađana Sudimac advokat iz ..., protiv tuženog Grada Vranja kojeg zastupa Gradsko pravobranilaštvo Grada Vranja, radi naknade nematerijalne štete, odlučujući o reviziji tuženog izjavljenoj protiv presude Višeg suda u Vranju Gž 879/24 od 28.02.2025. godine, u sednici održanoj dana 05.06.2025. godine, doneo je
R E Š E NJ E
NE DOZVOLJAVA SE odlučivanje o posebnoj reviziji tuženog izjavljenoj protiv presude Višeg suda u Vranju Gž 879/24 od 28.02.2025. godine.
ODBACUJE SE kao nedozvoljena revizija tuženog izjavljena protiv presude Višeg suda u Vranju Gž 879/24 od 28.02.2025. godine.
O b r a z l o ž e nj e
Presudom Osnovnog suda u Vranju P 2402/20 od 22.06.2023. godine, koja je ispravljena rešenjem tog suda P 2402/20 od 17.05.2024. godine, stavom prvim izreke obavezan je tuženi da na ime naknade nematerijalne štete za pretrpljeni strah isplati tužiocu iznos od 15.000,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od 22.06.2023. godine do isplate. Stavom drugim izreke, odbijen je tužbeni zahtev u delu kojim je tužilac tražio da se tuženi obaveže na isplatu naknade nematerijalne štete za pretrpljeni strah u iznosu od još 35.000,00 dinara i za pretrpljene fizičke bolove u iznosu od 50.000,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom na ove iznose od 22.06.2023. godine do isplate. Stavom trećim izreke, obavezan je tuženi da na ime naknade troškova parničnog postupka isplati tužiocu iznos od 101.700,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od izvršnosti odluke do isplate.
Presudom Višeg suda u Vranju Gž 879/24 od 28.02.2025. godine, stavom prvim izreke, odbijena je kao neosnovana žalba tuženog i potvrđena presuda Osnovnog suda u Vranju P 2402/20 od 22.06.2023. godine, ispravljena rešenjem tog suda P 2402/20 od 17.05.2024. godine. Stavom drugim izreke, odbijen je zahtev tuženog za naknadu troškova drugostepenog postupka.
Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tuženi je, zbog bitne povrede odredaba parničnog postupka i pogrešne primene materijalnog prava, blagovremeno izjavio reviziju predviđenu članom 404. ZPP (posebna revizija).
Posebna revizija se, saglasno članu 404. stav 1. ZPP, može izjaviti samo zbog pogrešne primene materijalnog prava. Zato navodi revidenta o učinjenoj bitnoj povredi odredaba parničnog postupka iz člana 374. stav 2. tačka 12. ZPP i navodi kojima se, zbog pogrešne ocene izvedenih dokaza osporava utvrđeno činjenično stanje, nisu od značaja za ocenu dozvoljenosti i osnovanosti posebne revizije tuženog.
Pobijanom drugostepenom presudom pravnosnažno je odlučeno o zahtevu za naknadu nematerijalne štete za strah, kao posledice štetnog događaja u kojem je tužioca na teritoriji tuženog grada ugrizao pas lutalica.
Po oceni Vrhovnog suda, o posebnoj reviziji tuženog u ovom sporu nije potrebno odlučivati radi novog tumačenja prava.
Zakonom o komunalnim delatnostima („Službeni glasnik Republike Srbije“ broj 88/11 ... 94/24) delatnost zoohigijene predviđena je kao vrsta komunalne delatnosti (član 2. stav 3. tačka 14) i određena je njena sadržina (član 3. tačka 14). Tim zakonom propisano je da jedinica lokalne samouprave u skladu sa zakonom obezbeđuje obavljanje komunalnih delatnosti i njihov razvoj (član 4. stav 1) i da vrši nadzor nad radom vršioca komunalnih delatnosti (član 32. stav 4). Zakonom o veterinarstvu („Službeni glasnik Republike Srbije“ broj 91/05 ... 17/19) propisano je da je lokalna samouprava dužna da na svojoj teritoriji organizuje zoohigijensku službu koja obavlja poslove hvatanja i zbrinjavanja napuštenih životinja u prihvatilišta za životinje (član 46. stav 1. tačka2).
Tuženi je Odlukom o komunalnim delatnostima na teritoriji Grada Vranja („Službeni glasnik Grada Vranja“ broj 21/14 ... 8/17) predvideo zoohigijensku delatnost kao posebnu komunalnu delatnost (član 2. stav 1. tačka 14), odredio njenu sadržinu (član 5. stav 1. tačka 14) i organ gradske uprave koji vrši nadzor nad radom vršilaca komunalnih delatnosti (član 34. stav 2). Odlukom o organizoanju zoohigijene službe („Službeni glasnik Grada Vranja“ broj 37/18) tuženi je odredio vršioca delatnosti hvatanja i zbrinjavanja napuštenih životinja u prihvatilišta za životinje (član 1).
Tužena odgovara za štetu prouzrokovanu tužiocu ugrizom psa lutalice na osnovu člana 172. stav 1. Zakona o obligacionim odnosima, zbog propusta njenog organa da vrši pravilan nadzor nad radom javnog preduzeća kojem je povereno vršenje komunalne delatnosti hvatanja i zbrinjavanja napuštenih životinja u prihvatilišta za životinje.
Strah je članom 200. Zakona o obligacionim odnosima predviđen kao vid nematerijalne štete, za koji tužiocu u konkretnom slučaju pripada naknada sagalsno toj odredbi, određena prema dužini i intenzitetu njegovog trajanja.
Tuženi uz reviziju ne prilaže pravnosnažne presude donete u istim ili bitno istovetnim činjenično-pravnim sporovima, koje bi zbog različitog presuđenja opravdavale potrebu odlučivanja o njegovoj posebnoj reviziji radi ujednačavanja sudske prakse.
U sporovima za naknadu nematerijalne štete o troškovima postupka odlučuje se prema iznosu sa kojim je tužilac uspeo u sporu – visini dosuđene naknade.
Iz tih razloga, na osnovu člana 404. ZPP, odlučeno je koa u prvom stavu izreke.
Prema odredbi člana 479. stav 6. ZPP, protiv odluke drugostepenog suda u postupku u sporu male vrednosti revizija nije dozvoljena, zbog čega je na osnovu člana 413. tog zakona odlučeno kao u drugom stavu izreke.
Predsednik veća - sudija
Branislav Bosiljković, s.r.
Za tačnost otpravka
Zamenik upravitelja pisarnice
Milanka Ranković
