.jpg "Sudska praksa")
Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev2 3268/2025
19.11.2025. godina
Beograd
Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Branislava Bosiljkovića, predsednika veća, Dragane Boljević, Nadežde Vidić, Dobrile Strajina i Dragane Mirosavljević, članova veća, u parnici iz radnog odnosa tužioca AA iz ..., čiji je punomoćnik Nikola Nikolić advokat iz ..., protiv tuženog JKP Gradsko saobraćajno preduzeće „Beograd“ iz Beograda, čiji je punomoćnik Dragan Milovanović advokat iz ..., odlučujući o reviziji tuženog izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 1546/25 od 31.07.2025. godine, u sednici održanoj dana 19.11.2025. godine, doneo je
R E Š E NJ E
NE DOZVOLJAVA SE odlučivanje o posebnoj reviziji tuženog izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 1546/25 od 31.07.2025. godine.
ODBACUJE SE kao nedozvoljena revizija tuženog izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 1546/25 od 31.07.2025. godine.
O b r a z l o ž e nj e
Presudom Apelacionog suda u Beogradu Gž1 1546/25 od 31.07.2025. godine, stavom prvim izreke, odbijena je kao neosnovana žalba tuženog i potvrđena presuda Prvog osnovnog suda u Beogradu P1 2645/23 od 09.10.2024. godine, ispravljene rešenjem tog suda P1 2645/23 od 12.03.2025. godine, kojom je obavezan tuženi da na ime razlike u visini predviđene i isplaćene naknade troškova ishrane na radu u periodu od jula do septembra 2020. godine koja se isplaćuje u gotovom novcu i u bonovima isplati tužiocu novčane iznose navedene u prvom i drugom stavu izreke prvostepene presude sa zakonskom zateznom kamatom na svaki novčani iznos počev od označenih datuma do isplate, kao i da tužiocu naknadi troškove parničnog postupka u iznosu od 35.300,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od izvršnosti presude do isplate. Stavom drugim izreke, odbijen je zahtev tuženog za naknadu troškova postupka po žalbi.
Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tuženi je, zbog pogrešne primene materijalnog prava, blagovremeno izjavio reviziju predviđenu članom 404. ZPP (posebna revizija).
Po oceni Vrhovnog suda, o posebnoj reviziji tuženog u ovom sporu nije potrebno odlučivati radi ujednačavanja sudske prakse ili novog tumačenja prava.
O tužbenom zahtevu odlučeno je na osnovu člana 118. stav 1. tačka 5. Zakona o radu, kojim je propisano da se pravo zaposlenog na naknadu troškova za ishranu u toku rada ostvaruje u skladu sa opštim aktom i ugovorom o radu, ako poslodavac to pravo nije obezbedio na drugi način, i člana 64. Posebnog kolektivnog ugovora tuženog od 04.10.2018. godine o pravu zaposlenog na mesečnu naknadu troškova ishrane u toku rada u iznosu od 500,00 dinara po radnom danu - delom, u iznosu od 300,00 dinara u novcu, a delom, u iznosu od 200,00 dinara u gotovom novcu.
Pobijana drugostepena presuda ne odstupa od pravnosnažnih presuda donetih u istim činjenično-pravnim sporovima. U odlukama revizijskog suda u ovim sporovima izražen je stav da se pojedinačne odredbe kolektivnog ugovora i ugovora o radu tumače onako kako glase i da se zato, ako je u njima naveden konkretan novčani iznos koji se ima isplatiti zaposlenom na ime troškova ishrane u toku rada, bez obzira na princip bruto zarade uspostavljen članom 105. Zakona o radu, koja u sebi sadrži poreze i doprinose koji se plaćaju iz zarade, ne može na štetu zaposlenog pretpostaviti da je reč o ugovorenom bruto iznosu jer to nije izričito predviđeno.
Iz navedenih razloga, na osnovu člana 404. ZPP, odlučeno je kao u prvom stavu izreke.
O dozvoljenosti revizije u sporu o novčanom potraživanju iz radnog odnosa odlučuje se shodnom primenom člana 403. stav 3. ZPP - prema vrednosti predmeta spora pobijanog dela, kao u drugim imovinsko-pravnim sporovima. Vrednost predmeta ovog spora u pobijanom delu iznosi 8.850,40 dinara i niža je od vrednosti koja je po navedenoj odredbi merodavna za dozvoljenost revizije.
Zbog toga je, na osnovu člana 410. stav 2. tačka 5. i člana 413. ZPP, odlučeno kao u drugom stavu izreke.
Predsednik veća - sudija
Branislav Bosiljković, s.r.
Za tačnost otpravka
Zamenik upravitelja pisarnice
Milanka Ranković
