U IME NARODA

Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Miroljuba Tomića, predsednika veća, Tatjane Vuković, Svetlane Tomić Jokić, Aleksandra Stepanovića i Dijane Janković, članova veća, sa savetnikom Irinom Ristić, kao zapisničarem, u krivičnom predmetu okrivljenog Željka Simeunovića, zbog krivičnog dela ubistvo iz člana 47. stav 2. tačka 3. KZ RS i dr, odlučujući o zahtevu za zaštitu zakonitosti branioca okrivljenog Željka Simeunovića - advokata Mileta Čogurića, podnetom protiv pravnosnažnih presuda Višeg suda u Beogradu K br. 476/20 Kv br. 2526/24 od 10.07.2024. godine i Apelacionog suda u Beogradu Kž1 1064/24 od 10.03.2025. godine, u sednici veća održanoj dana 01.07.2025. godine, jednoglasno je doneo

P R E S U D U

ODBIJA SE, kao neosnovan, zahtev za zaštitu zakonitosti branioca okrivljenog Željka Simeunovića - advokata Mileta Čogurića, podnet protiv pravnosnažnih presuda Višeg suda u Beogradu K br. 476/20 Kv br. 2526/24 od 10.07.2024. godine i Apelacionog suda u Beogradu Kž1 1064/24 od 10.03.2025. godine.

O b r a z l o ž e nj e

Presudom Višeg suda u Beogradu K br. 476/20 Kv br. 2526/24 od 10.07.2024. godine, u stavu I izreke, delimično je usvojen zahtev za izricanje jedinstvene kazne branioca okrivljenog Željka Simeunovića - advokata Mileta Čogurića od 11.04.2023. godine, pa su preinačene samo u pogledu odluke o kazni pravnosnažne presude i to:

1. Presuda Okružnog suda u Beogradu Kv br. 620/03 od 19.09.2023. godine, kojom su okrivljenom Željku Simeunoviću uzete kao utvrđene kazne zatvora po pravnosnažnim presudama Prvog opštinskog suda u Beogradu K br. 60/02 od 24.05.2022. godine i Četvrtog opštinskog suda u Beogradu K br. 677/01 od 27.12.2002. godine, te mu je izrečena jedinstvena kazna zatvora u trajanju od 11 meseci koju je izdržao u periodu od 11.04.2005. godine do 31.12.2005. godine.

2. Presuda Prvog osnovnog suda u Beogradu K br. 918/18 od 02.07.2019. godine pravnosnažna 27.07.2019. godine, kojom je okrivljeni Željko Simeunović oglašen krivim zbog izvršenja krivičnog dela bekstvo i omogućavanje bekstva lica lišenim slobode iz člana 339. stav 1. u vezi člana 30. KZ za koje mu je utvrđena kazna zatvora u trajanju od 6 meseci, a zatim mu je kao utvrđena uzeta kazna zatvora u trajanju od 8 godina i 9 meseci na koju je osuđen presudom Višeg suda u Beogradu K br. 535/12 – Kv br. 3024/15 od 14.10.2015. godine pravnosnažna 11.11.2015. godine i osuđen na jedinstvenu kaznu zatvora u trajanju od 9 godina u koju mu je uračunato vreme provedeno u pritvoru od 04.10.2007. godine do 18.04.2008. godine (po presudi Višeg suda u Beogradu K br. 1474/10 od 01.11.2012. godine, preinačena presudom Apelacionog suda u Beogradu Kž1 br. 2514/13 od 04.07.2013. godine) i vreme provedeno u pritvoru i na izdržavanju kazne zatvora od 18.04.2012. godine pa nadalje (po presudi Višeg suda u Beogradu K br. 535/12 od 05.07.2013. godine, preinačena presudom Apelacionog suda u Beogradu Kž1 5616/13 od 12.12.2013. godine).

3. Presuda Višeg suda u Beogradu K br. 476/20 od 14.06.2021. godine, pravnosnažna 27.12.2021. godine, kojom je okrivljeni Željko Simeunović oglašen krivim zbog izvršenja krivičnog dela ubistvo iz člana 47. stav 2. tačka 3. KZ RS i osuđen na kaznu zatvora u trajanju od 15 godina, u koju mu je uračunato vreme provedeno u pritvoru od 02.10.2020. godine do upućivanja u Zavod za izvršenje krivičnih sankcija, odnosno najduže dok ne istekne vreme trajanja kazne izrečene u prvostepenoj presudi, te je sud okrivljenog Željka Simeunovića uzimajući kao utvrđene kazne zatvora u trajanju od 11 godina po presudi Okružnog suda u Beogradu Kv br. 620/03 od 19.09.2003. godine, kaznu zatvora u trajanju od 9 godina po presudi Prvog osnovnog suda u Beogradu K br. 918/18 od 02.07.2019. godine, pravnosnažna 27.07.2019. godine i kaznu zatvora u trajanju od 15 godina po presudi Višeg suda u Beogradu K br. 476/20 od 14.06.2021. godine, pravnosnažna 27.12.2021. godine, osudio na jedinstvenu kaznu zatvora u trajanju od 18 godina u koju mu je uračunato vreme provedeno na izdržavanju kazne zatvora od 11.04.2005. godine, po presudi Okružnog suda u Beogradu Kv br. 620/03 od 19.09.2003. godine, vreme provedeno u pritvoru od 04.10.2007. godine do 18.04.2008. godine, vreme provedeno u pritvoru i na izdržavanju kazne zatvora od 18.04.2012. godine do 02.10.2020. godine po presudi Prvog osnovnog suda u Beogradu K br. 918/18 od 02.07.2019. godine pravnosnažna 27.07.2019. godine, kao i vreme provedeno u pritvoru od 02.10.2020. godine do 20.03.2021. godine i na izdržavanju kazne zatvora od 30.07.2021. godine pa nadalje po presudi Višeg suda u Beogradu K br. 476/20 od 14.06.2021. godine pravnosnažna 27.12.2021. godine, dok su u preostalom delu navedene presude ostale neizmenjene.

U stavu II izreke prvostepene presude odbijen je kao neosnovan zahtev za izricanje jedinstvene kazne branioca okrivljenog Željka Simeunovića - advokata Mileta Čogurića od 11.04.2023. godine u delu kojim je tražio da se pored presude Okružnog suda u Beogradu Kv br. 620/03 od 19.09.2003. godine, Prvog osnovnog suda u Beogradu K br. 918/18 od 02.07.2019. godine, pravnosnažna 27.07.2019. godine i Višeg suda u Beogradu K br. 476/20 od 14.06.2021. godine pravnosnažna 27.12.2021. godine istovremeno u pogledu odluke o kazni preinači i presuda Višeg suda u Beogradu K br. 535/12 – Kv br. 3024/15 od 04.10.2015. godine, pravnosnažna 11.11.2015. godine.

Presudom Apelacionog suda u Beogradu Kž1 1064/24 od 10.03.2025. godine odbijene su kao neosnovane žalbe javnog tužioca VJT u Beogradu, okrivljenog Željka Simeunovića i branioca okrivljenog – advokata Mileta Čogurića i presuda Višeg suda u Beogradu K br. 476/20 Kv br. 2526/24 od 10.07.2024.godine, potvrđena.

Protiv navedenih pravnosnažnih presuda zahtev za zaštitu zakonitosti podneo je branilac okrivljenog Željka Simeunovića - advokat Mile Čogurić, zbog povrede zakona iz člana 439. tačka 2) ZKP, sa predlogom da Vrhovni sud usvoji zahtev za zaštitu zakonitosti, preinači drugostepenu presudu i Željku Simeunoviću izrekne kaznu zatvora u trajanju od 15 godina.

Vrhovni sud je dostavio primerak zahteva za zaštitu zakonitosti branioca okrivljenog Vrhovnom javnom tužiocu i na sednici veća koju je održao u smislu člana 490. ZKP, bez obaveštenja Vrhovnog javnog tužioca i branioca okrivljenog, smatrajući da njihovo prisustvo nije od značaja za donošenje odluke (član 488. stav 2. ZKP), razmotrio spise predmeta i pravnosnažne presude protiv kojih je podnet zahtev za zaštitu zakonitosti, te je nakon ocene navoda iznetih u zahtevu, našao:

Branilac okrivljenog Željka Simeunovića u zahtevu za zaštitu zakonitosti ističe da je pobijanim pravnosnažnim presudama učinjena povreda krivičnog zakona iz člana 439. tačka 2) ZKP, jer su nižestepeni sudovi uspeli da povrede jedno od najosnovnijih prava okrivljenog propisano članom 5. KZ. Naime, sud je pogrešno primenio zakon, odnosno tačnije primenio je zakon koji se ne može primeniti. U vezi sa iznetim, branilac navodi da je okrivljeni Željko Simeunović presudom Višeg suda u Beogradu K br. 476/20 od 14.06.2021. godine osuđen na kaznu zatvora od 15 godina zbog krivičnog dela ubistvo iz člana 47. stav 2. tačka 3. KZ, te da je nesumnjivo navedeno krivično delo izvršio dana 06.02.2004. godine i to u vreme kada je važio Osnovni Krivični zakon („Sl. list SFRJ“ br. 44/76 ... „Službeni glasnik Republike Srbije“ broj 39/2003) i da je maksimalna kazna za to krivično delo bila 15 godina zatvora. Odredbom člana 38. tada važećeg OKZ okrivljeni je mogao biti osuđen na maksimalnu kaznu zatvora u trajanju od 15 godina pa je samim tim okrivljenom za sva dela za koja je traženo spajanje, bilo moguće izreći maksimalnu kaznu zatvora u trajanju od 15 godina.

Iznete navode zahteva za zaštitu zakonitosti branioca okrivljenog, Vrhovni sud ocenjuje kao neosnovane.

Na navedenu povredu zakona odbrana okrivljenog ukazivala je i u žalbi izjavljenoj protiv prvostepene presude, a drugostepeni sud je našao da su ti žalbeni navodi neosnovani i o tome, u obrazloženju, na strani 5, stav četiri, dao dovoljne i jasne razloge, koje Vrhovni sud u svemu prihvata i, u smislu odredbe člana 491. stav 2. ZKP, na te razloge i upućuje.

U delu zahteva u kojem branilac ukazuje da se nižestepeni sudovi u odlukama koriste terminima kao što su OKZ ili KZ ne označavajući kada je i gde zakon objavljen i da se ne zna koji je zakon važeći i koji se primenio, po stavu Vrhovnog suda ukazuje na povredu zakona iz člana 438. stav 2. tačka 2) ZKP, a koja ne predstavlja zakonom dozvoljen razlog za podnošenje zahteva za zaštitu zakonitosti okrivljenom preko branioca, iz kojih razloga zahtev u navedenom delu nije bio predmet ocene Vrhovnog suda u ovom postupku.

Iz iznetih razloga, Vrhovni sud je, na osnovu člana 491. ZKP odlučio kao u izreci ove presude.

Zapisničar-savetnik                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   Predsednik veća-sudija

Irina Ristić, s.r.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                             Miroljub Tomić, s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković