Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Gordane Komnenić, predsednika veća, dr Ilije Zindovića, Marije Terzić, Dobrile Strajina i Zorice Bulajić, članova veća, u parnici tužioca Preduzeća za telekomunikacije „Telekom Srbija“ a.d. Beograd, protiv tuženog AA iz ..., čiji je punomoćnik advokat Aleksandar Aranđelović iz ..., radi duga, odlučujući o reviziji tuženog izjavljenoj protiv presude Višeg suda u Pančevu Gž 887/24 od 29.10.2024. godine, u sednici održanoj 22.10.2025. godine, doneo je

R E Š E NJ E

NE DOZVOLJAVA SE odlučivanje o posebnoj reviziji tuženog izjavljenoj protiv presude Višeg suda u Pančevu Gž 887/24 od 29.10.2024. godine u delu kojim je presuda Osnovnog suda u Pančevu P 518/24 od 26.03.2024. godine potvrđena u stavu trećem i petom izreke i protiv preinačujućeg dela presude Višeg suda u Pančevu Gž 887/24 od 29.10.2024. godine.

ODBACUJE SE, kao nedozvoljena, revizija tuženog izjavljena protiv presude Višeg suda u Pančevu Gž 887/24 od 29.10.2024. godine u delu kojim je presuda Osnovnog suda u Pančevu P 518/24 od 26.03.2024. godine potvrđena u stavu trećem i petom izreke i protiv preinačujućeg dela presude Višeg suda u Pančevu Gž 887/24 od 29.10.2024. godine.

O b r a z l o ž e nj e

Presudom Osnovnog suda u Pančevu P 518/24 od 26.03.2024. godine, stavom prvim izreke, ukinuto je rešenje o izvršenju javnog izvršitelja Biljane Đerić iz ... I.Ivk 429/2018 od 28.12.2018. godine kojom je obavezan tuženi da tužiocu isplati pojedinačne iznose određene u ovom stavu izreke sa zakonskom zateznom kamatom počev od dospelosti svakog pojedinačnog iznosa do isplate, kao i troškove predujma izvršnog postupka u iznosu od 7.675,20 dinara. Stavom drugim izreke, utvrđeno je da je tužba tužioca povučena u delu potraživanja od iznosa 17.660,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom počev od 21.11.2018. godine do isplate i to za iznos od 13.774,75 dinara. Stavom trećim izreke, delimično je usvojen tužbeni zahtev tužioca i obavezan tuženi da tužiocu isplati pojedinačne iznose određene u ovom stavu izreke sa zakonskom zateznom kamatom počev od dospelosti svakog pojedinačnog iznosa do isplate. Stavom četvrtim izreke, odbijen je tužbeni zahtev tužioca u preostalom delu kojim je tražio da se obaveže tuženi da mu isplati pojedinačne iznose određene u ovom stavu izreke sa zakonskom zateznom kamatom počev od dospelosti svakog pojedinačnog iznosa do isplate. Stavom petim izreke, obavezan je tuženi da tužiocu naknadi troškove parničnog postupka u iznosu od 1.900,00 dinara.

Presudom Višeg suda u Pančevu Gž 887/24 od 29.10.2024. godine, stavom prvim izreke, odbijena je kao neosnovana žalba tuženog, a žalba tužioca je delimično usvojena kao osnovana, a delimično odbijena kao neosnovana, pa je prvostepena presuda: potvrđena u stavu trećem i petom izreke, potvrđena u stavu prvom izreke u delu kojim je ukinuto rešenje o izvršenju javnog izvršitelja Biljane Đerić iz ... I.Ivk 429/2018 od 28.12.2018. godine kojom je obavezan tuženi da tužiocu isplati iznose određene u ovom stavu izreke sa zakonskom zateznom kamatom počev od dospelosti svakog pojedinačnog iznosa do isplate, kao i troškove predujma izvršnog postupka u iznosu od 3.283,20 dinara, dok je prvostepena presuda preinačena u delu stava prvog izreke, tako što je održano na snazi rešenje o izvršenju javnog izvršitelja Biljane Đerić iz ... I.Ivk 429/2018 od 28.12.2018. godine kojim je obavezan tuženi da tužiocu isplati na ime troškova predujma izvršnog postupka iznos od 4.392,00 dinara; potvrđena u stavu četvrtom izreke u delu u kome je odbijen tužbeni zahtev tužioca kojim je traženo da se obaveže tuženi da tužiocu isplati iznose određene u ovom stavu izreke sa zakonskom zateznom kamatom počev od dospelosti svakog pojedinačnog iznosa do isplate dok je preinačena u delu stava prvog izreke tako što je obavezan tuženi da tužiocu isplati iznos od 1.669,42 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od 21.06.2018. godine do isplate i iznos od 790,70 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od 30.07.2018. godine do isplate.

Protiv navedene pravnosnažne presude donete u drugom stepenu, u delu kojim je prvostepena presuda potvrđena u stavu trećem i petom izreke i protiv preinačujućeg dela drugostepene presude tuženi je blagovremeno izjavio reviziju zbog bitnih povreda odredaba parničnog postupka i pogrešne primene materijalog prava, predlažući da se o reviziji odlučuje kao o izuzetno dozvoljenoj na osnovu člana 404. Zakona o parničnom postupku („Službeni glasnik RS“, br. 72/11...10/23- drugi zakon).

Prema članu 404. ZPP, u vezi člana 92. Zakona o uređenju sudova („Službeni glasnik“ RS, br. 10/23) revizija je izuzetno dozvoljena zbog pogrešne primene materijalnog prava i protiv drugostepene presude kojom ne bi mogla da se pobija revizijom, ako je po oceni Vrhovnog suda potrebno da se razmotre pravna pitanja od opšteg interesa ili pravna pitanja u interesu ravnopravnosti građana, radi ujednačavanja sudske prakse, kao i ako je potrebno novo tumačenje prava (posebna revizija). O dozvoljenosti i osnovanosti posebne revizije odlučuje Vrhovni sud u veću od pet sudija.

Pravnosnažnom presudom odlučeno je o tužbenom zahtevu čiji je pravni osnov dug i ocenjeno je da je tužbeni zahtev tužioca delimično osnovan. O ovom pravu tužioca, sudovi su odlučili uz primenu relevantnih odredbi materijalnog prava, a na osnovu konkretno utvrđenog činjeničnog stanja, zbog čega u ovom slučaju ne postoji potreba za razmatranjem pravnih pitanja od opšteg interesa ili u interesu ravnopravnosti građana, kao ni potreba za ujednačavanjem sudske prakse, niti novim tumačenjem prava.

Na osnovu iznetog, Vrhovni sud nalazi da u ovom slučaju nisu ispunjeni uslovi za odlučivanje o reviziji tuženog, kao izuzetno dozvoljenoj, u smislu člana 404. stav 1. ZPP, zbog čega je odlučeno kao u stavu prvom izreke. Bez uticaja je ukazivanje revidenta na učinjenu povredu odredaba parničnog postupka imajući u vidu da se posebna revizija može izjaviti samo zbog pogrešne primene materijalnog prava pod uslovima propisanim članom 404. ZPP.

Vrhovni sud je ispitao dozvoljenost revizije primenom odredbe člana 410. stav 2. tačka 5. Zakona o parničnom postupku i utvrdio da je revizija nedozvoljena.

Odredbom člana 468. stav 1. ZPP, propisano je da se sporovima male vrednosti smatraju sporovi u kojima se tužbeni zahtev odnosi na potraživanje u novcu koje ne prelazi dinarsku protivvrednost od 3.000 evra po srednjem kursu NBS na dan podnošenja tužbe. Protiv odluke drugostepenog suda kojom je odlučeno o sporu male vrednosti revizija nije dozvoljena, jer je tako propisano odredbom člana 479. stav 6. istog zakona.

Tužilac je u svojstvu izvršnog poverioca podneo predlog za izvršenje na osnovu verodostojne isprave, a vrednost predmeta spora je 29.224,13 dinara.

Imajući u vidu da je ovo spor male vrednosti u kome se tužbeni zahtev odnosi na potraživanje u novcu koje ne prelazi dinarsku protivvrednost 3.000 evra po srednjem kursu NBS na dan podnošenja tužbe, sledi da revizija nije dozvoljena na osnovu odredbe člana 479. stav 6. ZPP.

Delimično preinačenje odluke nije od uticaja na dozvoljenost revizije u smislu člana 403. stav 2. tačka 2. ZPP, jer je u posebnoj glavi Zakona o parničnom postupku koja reguliše postupak u sporu male vrednosti propisano da revizija u ovim slučajevima nije dozvoljena, pa specijalno pravilo isključuje primenu opštih prava (član 467. ZPP).

Iz tih razloga, Vrhovni sud je doneo odluku kao u stavu drugom izreke primenom odredbe člana 413. Zakona o parničnom postupku.

Predsednik veća – sudija

Gordana Komnenić s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković