.jpg "Sudska praksa")
Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev 12311/2024
03.10.2024. godina
Beograd
Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Vesne Subić, predsednika veća, Zorana Hadžića i Dragane Mirosavljević, članova veća, u parnici tužilaca AA iz ..., BB iz ..., sa boravištem u ..., koga zastupa njegov brat, ovde tužilac AA iz ..., kao pravnih sledbenika sada pokojne VV, bivše iz ..., GG iz ..., kao pravni sledbenik pokojnog DD, bivšeg iz ... i pokojne ĐĐ, bivše iz ..., EE iz ... i ŽŽ iz ..., kao pravnih sledbenika sada pokojne ZZ, biv. iz ..., koje zastupa punomoćnik Slobodan Pavlović, advokat iz ..., protiv tuženih Republike Srbije, koju zastupa Državno pravobranilaštvo - Odeljenje u Leskovcu, JVP „Srbijavode“ Beograd - Vodaprivredni centar „Morava“ Niš, Direkcije za razvoj i igradnju Grada Vranja u likvidaciji, koju zastupa Gradsko pravobranilaštvo u Vranju i Grada Vranja, koga zastupa Gradsko pravobranilaštvo u Vranju, radi utvrđivanja prava trajnog korišćenja i isplate novčane naknade, odlučujući o reviziji četvrtotuženog Grada Vranja, izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Nišu Gž 2990/22 od 17.01.2023. godine, u sednici održanoj 03.10.2024. godine, doneo je
R E Š E NJ E
ODBACUJE SE, kao nedozvoljena, revizija četvrtotuženog Grada Vranja, izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Nišu Gž 2990/22 od 17.01.2023. godine.
O b r a z l o ž e nj e
Presudom Osnovnog suda u Vranju P 524/22 od 26.05.2022. godine, stavom prvim izreke, obavezani su tuženi da tužiocima na ime naknade za bespravno oduzeti deo parcele kp br ... iz posedovnog lista broj ... za KO ..., po premeru iz 1953. godine, u merama i granicama bliže navedenim u stavu prvom izreke prvostepene presude, solidarno isplate novčanu naknadu na ime njihovog dela od po 1/6 idealne i to tužiocu AA iz ... iznos od 94.250,00 dinara i tužiocu BB iz ... iznos od 94.250,00 dinara, sa zakonskom zateznom kamatom na navedene iznose počev od 04.04.2022. godine kao dana veštačenja pa do isplate.Stavom drugim izreke, obavezani su tuženi da tužiocima naknade za bespravno oduzeti deo parcele kp br ... iz posedovnog lista broj ... za KO ..., po premeru iz 1953. godine, u merama i granicama kao u stavu drugom izreke prvostepene presude solidarno isplate novčanu naknadu na ime njihovog dela od po 1/6 idealne i to tužiocu AA iz ... iznos od 162.500,00 dinara i tužiocu BB iz ... iznos od 162.500,00 dinara, sa zakonskom zateznom kamatom na navedene iznose počev od 04.04.2022. godine kao dana veštačenja pa do konačne isplate. Stavom trećim izreke, obavezani su tuženi da tužiocima na ime naknade za bespravno oduzeti deo parcele kp br ... iz posedovnog lista broj ... za KO ..., po premeru iz 1953. godine, po merama i granicama kao u stavu trećem izreke prvostepene presude, solidarno isplate novčanu naknadu na ime njihovog dela od po idealne šesnaestine za površinu zauzetu kolovozom u ulici ... u ... i to tužiocu AA iz ... iznos od 32.500,00 dinara i tužiocu BB iz ... iznos od 32.500,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom na navedene iznose počev od 04.04.2022. godine kao dana veštačenja pa do isplate.Stavom četvrtim izreke, obavezani su tuženi da tužiocima solidarno naknade troškove parničnog postupka u ukupnom iznosu od 219.633,33 dinara.Stavom petim izreke, obavezani su tuženi da tužiocima na ime naknade za bespravno oduzeti deo parcele kp br ... iz posedovnog lista broj ... za KO ..., po premeru iz 1953. godine, po merama i granicama kao u stavu petom izreke prvostepene presude solidarno isplate i to tužilji GG iz ... njen deo od idealne 1/3 u iznosu od 188.500,00 dinara i tužiocu EE iz ... njen deo od idealne 1/6 u iznosu od 94.250,00 dinara, tužiocu ŽŽ iz ... njegov deo od idealne 1/6 u iznosu od 94.250,00 dinara, sa zakonskom zateznom kamatom na navedene iznose počev od 04.04.2022. godine, kao dana veštačenja pa do konačne isplate.Stavom šestim izreke, utvrđeno je da prema tuženoj Republici Srbiji gde je tužilac GG iz ... nosilac prava trajnog korišćenja na delu idealne 1/3 na delu parcele kp br ... iz posedovnog lista broj ... za KO ..., po premeru iz 1953. godine, sa merama i granicama kao u stavu šestom izreke prvostepene presude te su obavezani tužena Republika Srbija da prednje pravo prizna tužiocu GG iz ..., i da joj po izvršenoj deobi ustupi u državinu i na korišćenje deo od idealne 1/3 a u površini od 50 m2, opisanog zemljišta i da trpi da se tužilja na osnovu ove presude upiše kao nosilac prava korišćenja na navedenom delu parcele, a tužena Republika Srbija, JVP Srbijavode Beograd - Vodoprivredni centar „Morava“ Niš - JP Direkcija za razvoj i izgradnju Grada Vranja u likvidaciji i Grad Vranje se obavezuju da tužiocima EE i ŽŽ solidarno isplate novčanu naknadu na ime naknade za bespravno oduzeti njihov deo opisanog zemljišta od po idealne 1/6 i to tužiocu EE iz ... u iznosu od 162.500,00 dinara, i tužiocu ŽŽ iz ... u iznosu od 162.500,00 dinara, sa zakonskom zateznom kamatom na navedene iznose počev od 04.04.2022. godine kao dana veštačenja pa do isplate.Stavom sedmim izreke, obavezan je tuženi Grad Vranje, JP Direkcija za razvoj i izgradnju Grada Vranja u likvidaciji da tužiocima GG iz ... i EE iz ... i ŽŽ iz ..., na ime naknade za bespravno oduzeti deo parcele kp br ... iz posedovnog lista broj ... za KO ..., po premeru iz 1951. godine, u merama i granicama kao u stavu sedmom izreke prvostepene presude solidarno isplate novčanu naknadu za površinu zauzetu kolovozom u ulici ... u ... i to tužilji GG iz ... 1/3 vrednosti opisanog zemljišta u iznosu od 65.000,00 dinara, sa zakonskom zateznom kamatom od 04.04.2022. godine kao dana veštačenja pa do konačne isplate, a tužilji EE iz ... 1/6 vrednosti opisanog zemljišta u iznosu od 32.500,00 dinara i tužiocu ŽŽ iz ... 1/6 opisanog zemljišta u iznosu od 32.500,00 dinara, sa zakonskom zateznom kamatom na navedene iznose počev od 04.04.2022. godine kao dana veštačenja pa do konačne isplate.Stavom osmim izreke, obavezani su tuženi da tužiocima solidarno isplate troškove parničnog postupka u ukupnom iznosu od 695.136,66 dinara.
Presudom Apelacionog suda u Nišu Gž 2990/22 od 17.01.2023. godine, stavom prvim izreke, odbijene su kao neosnovane žalba tužene Republike Srbije i Grada Vranja i potvrđena presuda Osnovnog suda u Vranju P 524/22 od 26.05.2022. godine u stavu prvom, četvrtom, petom, utvrđujućem delu stava šestog u odnosu na tužilju GG i stavu osmom izreke u odnosu na Republiku Srbiju i u stavu trećem, četvrtom, sedmom i osmom izreke u odnosu na Grad Vranje. Stavom drugim izreke, preinačena je ista presuda u odnosu na tužene JVP Srbijavode Beograd - Vodoprivredni centar „Morava“ Niš, Direkciju za razvoj i izgradnju Grada Vranja, Republiku Srbiju i Grad Vranje i to u stavu prvom, drugom, četvrtom, petom, obavezujućem delu stava šestog izreke za isplatu naknade i u stavu osmom izreke u odnosu na tuženu JVP „Srbijavode“ Beograd – Vodoprivredni centar „Morava“ Niš, u stavu: drugom, trećem, četvrtom, obavezujućem delu stava šestog za isplatu naknade, stavu sedmom i osmom izreke u odnosu na tuženu Direkciju za razvoj i izgradnju Grada Vranja, u stavu drugom, obavezujućem delu stava šestog za isplatu naknade u odnosu na tuženu Republiku Srbiju, obavezujućem delu stava šestog izreke za naplatu naknade u odnosu na Grad Vranje, tako tako što je odbijen tužbeni zahtev tužilaca kojim su tražili da se tuženi JVP Srbijavode Beograd, Vodoprivredni centar „Morava“ Niš obaveže da tužiocima na ime naknade za bespravno oduzeti deo parcele kp br ... iz posedovnog lista broj ... za KO ..., po premeru iz 1953. godine, po merama i granicama kao u izreci prvostepene presude isplate novčanu naknadu na ime njihovog dela od po idealne 1/6 i to tužiocu AA iz ... iznos od 94.250,00 dinara i tužiocu BB iz ... iznos od 94.250,00 dinara, sa zakonskom zateznom kamatom na navedene iznose počev od 04.04.2022. godine kao dana veštačenja pa do konačne isplate. Stavom četvrtim izreke, odbijen je tužbeni zahtev tužilaca AA i BB, obojice iz ..., u delu kojim su tražili da se tuženi LPV Srbijavode Beograd, Vodoprivredni centar „Morava“ Niš, Direkcija za razvoj i izgradnju Grada Vranje, Republike Srbije i Grad Vranje obaveže da tužiocima na ime naknade za bespravno oduzeti deo parcele kp br ... iz posedovnog lista broj ... za KO ..., po premeru iz 1953. godine po merama i granicama iz izreke prvostepene presude solidarno isplate novčanu naknadu na ime njihovog dela kao neosnovan. Stavom petim izreke, odbijen je tužbeni zahtev tužilaca AA i BB, obojice iz ..., kojim su tražili da se za bespravno oduzeti deo parcele kp br ... iz posedovnog lista broj ... za KO ..., po premeru iz 1953. godine, sa merama i granicama kao u izreci prvostepene presude, tuženi JP Direkcija za razvoj i izgradnju Grada Vranja obaveže da tužiocima solidarno isplati novčanu naknadu na ime njihovog dela od po idealne 1/6 kao neosnovan. Stavom šestim izreke, odbijen je tužbeni zahtev tužilaca GG iz ..., EE i ŽŽ, oboje iz ..., koji su tražili da se tuženi JVP „Srbijavode“ Beograd, Vodoprivredni centar „Morava“ Niš obaveže da tužiocima na ime naknade za bespravno oduzeti deo parcele kp br ... iz posedovnog lista broj ... za KO ..., po premeru iz 1953. godine, u merama i granicama kao u izreci prvostepene presude solidarno isplate njihov deo od idealne 1/6 kao neosnovan. Stavom sedmim izreke, odbijen je tužbeni zahtev tužioca EE i ŽŽ, oboje iz ..., kojim su tražili da se tuženi LVP Srbijavode Beograd, Vodoprivredni centar „Morava“ Niš, Direkcija za razvoj i izgradnju Grada Vranja, Republike Srbije i Grad Vranje obavežu da tužiocima solidarno isplate novčanu naknadu na ime naknade za bespravno oduzet deo kp br .../.. po premeru iz 1972. godine iz lista nepokretnosti broj ..., u merama i granicama kao u izreci prvostepene presude, kao neosnovan. Stavom osmim izreke, odbijen je tužbeni zahtev tužilaca GG iz ..., EE i ŽŽ, oboje iz ..., kojim su tražili da se obaveže tuženi JP Direkcija za razvoj i izgradnju Grada Vranja u likvidaciji da tužiocima na ime naknade za bespravno oduzeti deo parcele kp br ... iz posedovnog lista broj ... za KO ..., po premeru iz 1951. godine, sa merama i granicama kao u izreci prvostepene presude solidarno isplate novčanu naknadu za zauzetu površinu kao neosnovan. Stavom devetim izreke, obavezani su tužioci da tuženom JVP Srbijavode Beograd, Vodoprivredni centar „Morava“ Niš solidarno na ime troškova postupka isplate iznos od 84.695,00 dinara. Stavom desetim izreke, obavezani su tužioci da tuženom JP Direkcija za razvoj i izgradnju Grada Vranja u likvidaciji solidarno isplate iznos od 116.075,00 dinara na ime troškova parničnog postupka.
Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu, četvrtotuženi – Grad Vranje je izjavio reviziju zbog pogrešne primene materijalnog prava, s tim što je predloženo da se revizija smatra izuzetno dozvoljenom radi ujednačavanja sudske prakse u smislu člana 395. ZPP.
Rešenjem R3 31/24 od 21.05.2024. godine, Apelacioni sud u Nišu, nije predložio Vrhovnom sudu da odluči o reviziji četvrtotuženog Grada Vranja, izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Nišu R3 2990/22 od 17.01.2023. godine, kao izuzetno dozvoljenoj, nalazeći da za to nisu ispunjeni uslovi predviđeni članom 395. ZPP.
Prema članu 395. Zakona o parničnom postupku („Službeni glasnik RS“, br. 125/04 i 111/09 – u daljem tekstu: ZPP), koji se primenjuje na osnovu člana 506. stav 1. ZPP („Službeni glasnik RS“, br. 72/11 ... 55/14 i 87/18), revizija je izuzetno dozvoljena i protiv drugostepene presude koja se ne bi mogla pobijati revizijom po članu 394. ovog zakona, kad je po oceni Apelacionog suda o dopuštenosti ove revizije potrebno da se razmotre pravna pitanja od opšteg interesa, ujednači sudska praksa ili kad je potrebno novo tumačenje prava.
Ispitujući dozvoljenost revizije, u smislu člana 401. stav 2. tačka 5. ZPP, Vrhovni sud je našao da revizija nije dozvoljena.
Iz člana 395. ZPP proizlazi da Vrhovni sud odlučuje o izuzetnoj reviziji samo pod uslovom da takvo odlučivanje predloži Apelacioni sud, nakon ocene dopuštenosti ove revizije iz nekog od navedenih razloga.
U konkretnom slučaju, rešenjem Apelacionog suda u Nišu, nije predloženo odlučivanje o reviziji tuženog kao izuzetno dozvoljenoj reviziji, a vrednost predmeta spora od 1.735.500,00 dinara očigledno ne prelazi dinarsku protivvrednost 40.000 evra po srednjem kursu Narodne banke Srbije dana preinačenja tužbe od 08.04.2022. godine (član 23. stav. 3. Zakona o izmenama i dopunama Zakona o parničnom postupku - „Sl. glasnik RS“, broj 55/14), zbog čega je primenom člana 404. ranije važećeg Zakona o parničnom postupku odlučeno kao u izreci.
Predsednik veća - sudija
Vesna Subić,s.r.
Za tačnost otpravka
Zamenik upravitelja pisarnice
Milanka Ranković
