Protiv drugostepene presude u pravnosnažnom delu, tuženi je blagovremeno izjavio reviziju zbog bitne povrede odredaba parničnog postupka i pogrešne primene materijalnog prava.

Vrhovni kasacioni sud je ispitao pobijanu presudu u smislu člana 408. Zakona o parničnom postupku – ZPP (''Službeni glasnik RS'' 72/11, 55/14, 87/18) i utvrdio da revizija tuženog nije osnovana.

U postupku nije učinjena bitna povreda odredaba parničnog postupka propisana odredbom člana 374. stav 2. tačka 2. ZPP, na koju revizijski sud pazi po službenoj dužnosti, a revizija ne ukazuje na druge bitne povrede odredaba parničnog postupka koje mogu biti revizijski razlog u smislu člana 407. stav 1. navedenog zakona.

Prema utvrđenom činjeničnom stanju, pravnosnažnom presudom Osnovnog suda u Ivanjici P2 23/2015 od 07.09.2015. godine, razveden je brak stranaka, a mal.deca stranaka i to sin GG (koji je tokom 2017. godine postao punoletan) i mal. VV (koja je u vreme donošenja prvostepene presude napunila 15 godina jer je rođena ...2003. godine) povereni su na samostalno vršenje roditeljskog prava tuženom, kao ocu, a tužilja obavezana da na ime svog doprinosa u izdržavanju mal. dece plaća iznos od po 5.000,00 dinara, a uređen je i način održavanja ličnog odnosa mal. dece sa tužiljom. Tužilja sada živi u ... sa starijom kćerkom stranaka DD i suprugom iz drugog braka u iznajmljenom stanu površine 58m2. Mal. kćerka stranaka VV, učenica je prvog razreda srednje ... škole u ..., emocionalno je bliska sa majkom i ima poverenje u nju, ocu se ne poverava i u odnosu na oca ne iskazuje emotivnu vezanost i od njega skriva da bi želela da živi sa majkom. Mišljenje Centra za socijalni rad u ... je da je u najboljem interesu mal. VV da bude poverena majci na samostalno vršenje roditeljskog prava, a da je mal. VV sposobna da samostalno izrazi svoje mišljenje sa kojim roditeljem želi da živi.

Pravilno je pobijanom odlukom primenjeno materijalno pravo iz člana 67. i 77., a u vezi člana 6. i 266. Porodičnog zakona (''Službeni glasnik RS'' br. 18/05), kada je odlučeno da se tužilji, kao majci, poveri samostalno vršenje roditeljskog prava nad mal. VV, zajedničkim detetom parničnih stranaka, uz pravilnu primenu i odredbe člana 272. stav 2. istog zakona, prilikom uređivanja načina održavanja ličnih odnosa mal.deteta sa tuženim, kao ocem, odnosno sa roditeljem sa kojim dete ne živi.

Naime, Vrhovni kasacioni sud nalazi da su prilikom donošenja odluke o poveravanju zajedničkog mal. deteta stranaka i načinu održavanja ličnog odnosa sa roditeljem sa kojim dete ne živi, nižestepeni sudovi pravilno procenili najbolji interes mal. deteta, ocenom nalaza i mišljenja Centra za socijalni rad u ... od 18.102.108. godine i 14.03.2019. godine, vodeći računa o mišljenju mal. deteta, kada su odlučili da se, s obzirom na kalendarski uzrast, emocionalnu povezanost sa majkom sa kojom je u svakodnevnom kontaktu i nakon njenog napuštanja porodičnog domaćinstva i izraženu želju mal. deteta da bude poverena majci. Naime, nakon ranije pravnosnažne presude od 07.09.2015. godine, sve životne okolnosti u odrastanju mal. deteta ukazuju da je u najboljem interesu za njen sadašnji i budući psihofizički razvoj, da bude poverena na negu, čuvanje i vaspitanje majci, koja pokazuje želju da joj dete bude povereno i prema kojoj je dete ispoljilo emotivnu prisnost i vezanost.

Revizijskim navodima se neosnovano osporava primena materijalnog prava u pogledu ocene najboljeg interesa mal. deteta za vršenje roditeljskog prava. Iz utvrđenih činjenica proizlazi da su nižestepeni sudovi zasnovali odluku na dokazima, između ostalih i na nalazu i mišljenju stručnog tima organa starateljstva i zaključili da promena postojećeg modela roditeljskog staranja, po želji mal.deteta, ne bi bio faktor rizika, kako se revizijom navodi, već faktor boljeg funkcionisanja deteta u daljem razvoju.

Vrhovni kasacioni sud je imao u vidu i ostale revizijske navode i nalazi da isti ne utiču na pravilnost zaključka o najboljem interesu mal.deteta, a isti su već bili predmet ocene nižestepenih sudova. U proceni najboljeg interesa mal.deteta sudovi po službenoj dužnosti sami ili preko organa starateljstva pribavljaju relevantne dokaze u smislu člana 270. Porodičnog zakona, a u konkretnom slučaju i u vezi sa članom 60. stav 4. istog zakona. Iz izloženog proizlazi da izmeštanje zajedničkog mal. deteta stranaka iz životne i vršnjačke sredine i poveravanje majci, za sada, ne bi se negativno odrazilo na njeno ponašanje i razvoj.

Pobijanom odlukom pravilno je odlučeno o načinu održavanja ličnih odnosa oca i mal.deteta, u smislu člana 61.stav 1., u vezi sa članom 272.stav 2. Porodičnog zakona. Naime, lični odnos mal.deteta i oca se ostvaruje u dovoljnoj meri u kojoj će detetu biti omogućena emotivna veza sa ocem, na način koji je u skladu sa odredbom člana 61. Porodičnog zakona.

Navode revizije kojima se osporava ocena izvedenih dokaza i utvrđeno činjenično stanje, Vrhovni kasacioni sud nije ispitivao budući da se utvrđeno činjenično stanje, u smislu člana 407. stav 2. ZPP, revizijom ne može pobijati.

Iz navedenih razloga, Vrhovni kasacioni sud je odlučio kao u izreci, primenom člana 414. stav 1. ZPP.

Predsednik veća - sudija

Jasminka Stanojević,s.r.

Za tačnost otpravka

Upravitelj pisarnice

Marina Antonić