.jpg "Sudska praksa")
Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev 15740/2023
11.07.2024. godina
Beograd
U IME NARODA
Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Vesne Subić, predsednika veća, Mirjane Andrijašević, Vesne Mastilović, Dobrile Strajina i Dragane Mirosavljević, članova veća, u parnici tužioca JP za uređivanje građevinskog zemljišta „Kuršumlija“ iz Kuršumlije, čiji je punomoćnik Milisav Đorđević, advokat iz ..., protiv tuženog AA iz ..., čiji je punomoćnik Željko Budimlić iz ..., radi isplate, odlučujući o reviziji tužioca izjavljenoj protiv presude Višeg suda u Subotici Gž 483/22 od 10.06.2022. godine, u sednici veća održanoj 11.07.2024. godine, doneo je
P R E S U D U
PRIHVATA SE odlučivanje o reviziji tužioca izjavljenoj protiv presude Višeg suda u Subotici Gž 483/22 od 10.06.2022. godine, kao izuzetno dozvoljenoj.
PREINAČUJE SE presuda Višeg suda u Subotici Gž 483/22 od 10.06.2022. godine, tako što se ODBIJA, kao neosnovana, žalba tuženog i POTVRĐUJE presuda Osnovnog suda u Subotici P 4201/21 od 08.02.2022. godine.
OBAVEZUJE SE tuženi da tužiocu naknadi troškove revizijskog postupka u iznosu od 27.500,00 dinara, u roku od 8 dana od dana prijema otpravka presude.
O b r a z l o ž e nj e
Presudom Osnovnog suda u Subotici P 4201/21 od 08.02.2022. godine, održano je na snazi rešenje Javnog izvršitelja Zorana Jovića iz ... I Ivk 749/21 od 22.09.2021. godine, kojim je obavezan tuženi da tužiocu isplati iznos od 1.000,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od 14.09.2021. godine do isplate, kao i troškove izvršnog postupka u iznosu od 12.643,20 dinara i obavezan tuženi da tužiocu naknadi troškove izvršnog postupka u iznosu 9.806,40 dinara, kao i troškove parničnog postupka u iznosu od 12.400,00 dinara.
Presudom Višeg suda u Subotici Gž 483/22 od 10.06.2022. godine, usvojena je žalba tuženog, pa je prvostepena presuda preinačena, tako što je rešenje Javnog izvršitelja Zorana Jovića iz Subotice I Ivk 749/21 od 22.09.2021. godine ukinuto i odbijen zahtev tužioca za naknadu troškova izvršnog i parničnog postupka.
Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu, tužilac je blagovremeno izjavio reviziju, zbog pogrešne primene materijalnog prava, sa predlogom da se o reviziji odluči kao izuzetnoj dozvoljenoj, primenom člana 404. Zakona o parničnom postupku.
Po oceni Vrhovnog suda, u konkretnom slučaju ispunjeni su uslovi za odlučivanje o posebnoj reviziji tužioca, radi ujednačavanja sudske prakse, na osnovu odredbe člana 404. stav 1. Zakona o parničnom postupku („Službeni glasnik RS“ br. 72/11...10/23, u daljem tekstu: ZPP), pa je odlučeno kao u stavu prvom izreke.
Ispitujući pobijanu presudu, u smislu člana 408. ZPP, Vrhovni sud je ocenio da je revizija tužioca osnovana.
U postupku nije učinjena bitna povreda odredaba parničnog postupka iz člana 374. stav 2. tačka 2. ZPP, na koju revizijski sud pazi po službenoj dužnosti.
Prema utvrđenom činjeničnom stanju, tužilac je 20.04.2021. godine u Ulici Koste Vojinovića u Kuršumliji, u zoni 1, u 10,42 časa izdao nalog br. ... za plaćanje dnevne parking karte za vozilo marke „Smart“ reg. oznaka ..., na iznos od 1.000,00 dinara, sa rokom plaćanja do 28.04.2021. godine. Prema izvodu iz poslovnih knjiga - verodostojne isprave broj ../2021 izdate 30.06.2021. godine dug tuženog prema tužiocu po osnovu parking usluga iznosi 1.000,00 dinara. Tuženi je, kao poklonodavac, sa BB, kao poklonoprimcem, zaključio Ugovor o poklonu 17.02.2021. godine, overen kod Javnog beležnika Jasmine Filipović Uzelac 17.02.2021. godine. U članu 1. Ugovora naveden je predmet poklona-vozilo marke „Smart“ reg. oznaka ... . U članu 2. ugovora je navedeno da poklonodavac poklanja poklonoprimcu motorno vozilo i da mu ga u isto vreme predaje u državinu zajedno sa saobraćajnom dozvolom. U članu 4. ugovora je navedeno da je poklonodavac saglasan da se poklonoprimac može upisati kao vlasnik vozila u registar kod nadležnog organa i bez njegovog naknadnog prisustva i naknadne saglasnosti. Novčana obaveza po izdatom nalogu br. ... za plaćanje dnevne parking karte nije izvršena.
Na ovako utvrđeno činjenično stanje prvostepeni sud je primenio materijalno pravo iz odredbi Zakona o osnovama svojinskopravnih odnosa, Zakona o bezbednosti saobraćaja na putevima, Zakona o obligacionim odnosima i Odluke o javnim parkiralištima Opštine Kuršumlija, citiranih u obrazloženju presude i primenom člana 460. stav 4. ZPP održao na snazi rešenje javnog izvršitelja, jer tuženi nije dostavio dokaz da je prijavio promenu podataka o vlasništvu na vozilu na osnovu zaključenog Ugovora o poklonu motornog vozila niti reklamaciju na izvod iz poslovnih knjiga tužioca-verodostojnu ispravu broj ... od 30.06.2021. godine zbog čega je u obavezi da plati dospeo dug po osnovu dnevne parking karte.
Drugostepeni sud je preinačio prvostepenu presudu i rešenje javnog izršitelja ukinuo. Prema datim razlozima, tuženi je 17.02.2021. godine ugovorom o poklonu predmetno vozilo prodao i predao u državinu BB zajedno sa saobraćajnom dozvolom i dao mu saglasnost da se upiše kao vlasnik vozila u registru nadležnog organa bez njegovog daljeg prisustva i naknade saglasnosti, iz čega proizlazi da tuženi 20.04.2021. godine nije parkirao predmetno vozilo na javnom parkiralištu, odnosno da nije koristio usluge javnog parkirališta, zbog čega nije u obavezi tužiocu plati utuženi novčani iznos.
Po stanovištu Vrhovnog suda, osnovano se revizijom ukazuje da je drugostepeni sud pogrešno primenio materijalno pravo.
Tužilac je javno preduzeće kome je između ostalog povereno upravljanje javnim parkiralištima na teritoriji Opštine Kuršumlija i u smislu Zakona o komunalnim delatnostima i Odluke o javnim parkiralištima Opštine Kuršumlija ovlašćen da vrši naplatu usluge parkiranja i da, u situaciji kada korisnik parkirališta postupa protivno odredbama navedene odluke, na licu mesta naplaćuje i doplatnu naknadu propisanu njegovim cenovnikom.
U konkretnom slučaju, tužilac je preko svojih ovlašćenih lica za vršenje nadzora utvrdio da je dana 20.04.2021. godine u Ulici Koste Vojinovića u Kuršumliji, u zoni 1, u 10,42 časa, vozilo marke „Smart“ reg. oznaka ..., bilo parkirano na javnom parkiralištu bez plaćene parking karte, zbog čega je izdao nalog br. ... za plaćanje dnevne parking karte u iznosu od 1.000,00 dinara, sa rokom plaćanja do 28.04.2021. godine, koja nije plaćena.
Prema odredbi člana 9. stav 2. Odluke o javnim parkiralištima Opštine Kuršumlija korisnikom parkirališta smatra se vozač ili vlasnik vozila, ako vozač nije identifikovan.
Po stanovištu Vrhovnog suda, tužilac nije u obavezi da u svakom konkretnom slučaju utvrđuje ko koristi vozilo koje je parkirano na javnom parkiralištu bez plaćene naknade. U situaciji kada se vozač prilikom izdavanja doplatne parking karte ne zatekne na licu mesta, korisnikom parkinga se smatra lice koje je u zvaničnoj evidenciji MUP-a upisano kao vlasnik vozila. Kod utvrđene činjenice da spornom prilikom vozač (korisnik vozila) nije zatečen odnosno identifikovan na licu mesta prilikom kontrole plaćanja usluge parkiranja, to je pravilnom primenom materijalnog prava na tuženom, kao registrovanom vlasniku vozila, obaveza plaćanja doplatne karte. Tuženi nije prijavio promenu podataka o vlasništvu na vozilu na osnovu zaključenog Ugovora o poklonu motornog vozila, a činjenica o zaključenju ugovora o poklonu motornog vozila može biti od uticaja samo na pravo tuženog, kao registrovanog vlasnika vozila, da se za obavezu plaćanja doplatne karte regresira od korisnika vozila po osnovu pravnog osnova po kome se po tvrdnji tuženog vozilo spornom prilikom nalazilo kod trećeg lica.
Iz navedenih razloga tuženi kao registrovani vlasnik vozila za koje je izdata doplatna karta jeste pasivno legitimisan u pogledu isplate doplatne karte za korišćenje parking mesta, kako je to pravilno ocenio prvostepeni sud, pa je primenom odredbe člana 416. stav 1. ZPP, Vrhovni sud, stavom drugim izreke, preinačio drugostepenu presudu tako što je odbio, kao neosnovanu, žalbu tuženog i potvrdio prvostepenu presudu.
Tužiocu koji je uspeo u postupku po reviziji, saglasno odredbama člana 153, 154. i 163.ZPP, pripada pravo na naknadu troškova revizijskog postupka i to za sastav revizije u iznosu od 18.000,00 dinara, sudske takse na reviziju u iznosu od 3.800,00 dinara i sudske takse na odluku o reviziji u iznosu od 5.700,00 dinara, što ukupno iznosi 27.500,00 dinara, prema Tarifi o nagradama i naknadama roškova za rad advokata i Taksenoj tarifi iz Zakona o sudskim taksama, zbog čega je primenom člana 165. ZPP doneta odluka kao u stavu trećem izreke.
Predsednik veća – sudija
Vesna Subić,s.r.
Za tačnost otpravka
Zamenik upravitelja pisarnice
Milanka Ranković
