.jpg "Sudska praksa")
Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev2 2189/2024
24.10.2024. godina
Beograd
U IME NARODA
Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Branislava Bosiljkovića, predsednika veća, Dragane Boljević i Jasmine Simović, članova veća, u parnici iz radnog odnosa tužioca AA iz ..., čiji je punomoćnik Nikola Grčić advokat iz ..., protiv tuženog AD „EPS“ Beograd, Ogranak RB „Kolubara“ Lazarevac, radi naknade štete, odlučujući o reviziji tužioca izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 2157/24 od 29.05.2024. godine, u sednici održanoj dana 24.10.2024. godine, doneo je
P R E S U D U
PREINAČUJE SE presuda Apelacionog suda u Beogradu Gž1 2157/24 od 29.05.2024. godine u stavu prvom izreke tako što SE ODBIJA kao neosnovana žalba tuženog i POTVRĐUJE presuda Osnovnog suda u Lazarevcu P1 315/23 od 04.04.2024. godine u stavu prvom izreke.
OBAVEZUJE SE tuženi da na ime troškova revizijskog postupka isplati tužiocu iznos od 47.208,76 dinara u roku od 15 dana od dostavljanja prepisa presude.
O b r a z l o ž e nj e
Presudom Osnovnog suda u Lazarevcu P1 315/23 od 04.04.2024. godine, stavom prvim izreke, obavezan je tuženi da tužiocu na ime manje isplaćene zarade po osnovu smenskog rada za period od februara 2022. godine zaključno sa januarom 2023. godine isplati pojedinačne novčane iznose za svaki mesec sa zakonskom zateznom kamatom od dospelosti do isplate, kao i da za tužioca na ove iznose uplati nadležnom Republičkom fondu za PIO zaposlenih doprinose za obavezno penzijsko i invalidsko osiguranje. Stavom drugim izreke, obavezan je tuženi da tužiocu na ime manje isplaćene naknade zarade za vreme korišćenja godišnjeg odmora isplati pojedinačno navedene mesečne iznose sa zakonskom zateznom kamatom od označenih datuma do isplate, kao i da za tužioca na ove iznose uplati nadležnom Republičkom fondu za PIO zaposlenih doprinose za obavezno penzijsko i invlaidsko osiguranje. Stavom trećim izreke, obavezan je tuženi da tužiocu na ime troškova parničnog postupka isplati 81.660,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od nastupanja izvršnosti do isplate.
Presudom Apelacionog suda u Beogradu Gž1 2157/24 od 29.05.2024. godine, stavom prvim izreke, preinačena je presuda Osnovnog suda u Lazarevcu P1 315/23 od 04.04.2024. godine u prvom stavu izreke, tako što je odbijen tužbeni zahtev tužioca kojim je tražio da se obaveže tuženi da tužiocu na ime manje isplaćene zarade po osnovu smenskog rada, isplati pojedinačno označene mesečne iznose sa zakonskom zateznom kamatom, kao i da za tužioca na navedene iznose uplati nadležnom Republičkom fondu za PIO zaposlenih doprinose za obavezno penzijsko i invalidsko osiguranje. Stavom drugim izreke, ukinuta je prvostepena presuda u stavu drugom i trećem izreke, i u ukinutom delu predmet vraćen prvostepenom sudu na ponovno suđenje.
Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu - stava prvog izreke, tužilac j, zbog pogrešne primene materijalnog prava blagovremeno izjavio reviziju na osnovu člana 403. stav 2. tačka 2. ZPP.
Odlučujući o izjavljenoj reviziji u smislu člana 408. ZPP, Vrhovni sud je našao da je revizija osnovana.
U sprovedenom postupku nije učinjena bitna povreda odredaba parničnog postupka iz člana 374. stav 2. tačka 2. ZPP, na koju revizijski sud pazi po službenoj dužnosti.
Prema utvrđenom činjeničnom stanju, tužilac je u spornom periodu radio u režimu 12 sati rada - 36 odmora - 12 sati rada. Tuženi mu je za takav rad obračunavao i isplaćivao zaradu ali bez uvećanja od 8,9% po osnovu smenskog rada, predviđenog članom 38. stav 1. tačka 4. Posebnog kolektivnog ugovora za Elektroprivredu Srbije. Visina neipslaćenog dela zarade po osnovu smenskog rada utvrđena je veštačenjem, u ukupnom iznosu od 53.543,80 dinara.
Polazeći od tako utvrđenog činjeničnog stanja, prvostepeni sud je zaključio da je tužilac obavljao rad u smenama i da zato ima pravo na uvećanu zaradu po tom osnovu, u smislu člana 108. stav 3. Zakona o radu u vezi sa članom 38. stav 1. tačka 4. Posebnog kolektivnog ugovora za Elektroprivredu Srbije, u visini utvrđenoj veštačenjem za koju je usvojio tužbeni zahtev.
Drugostepeni sud je usvojio žalbu tuženog i preinačio prvostepenu presudu. Po stanovištu tog suda, tužilac je rad obavljao u jednoj smeni - svaki drugi dan od 7 časova do 19 časova, tako da nema smenskog rada - izmene smena koju propisuje član 63. Zakona o radu, zbog čega on nema pravo na uvećanu zaradu po tom osnovu.
Po oceni revizijskog suda, osnovani su navodi tužioca da je drugostepeni sud u ovom sporu pogrešno primenio materijalno pravo.
Prema stanovištu Vrhovnog suda, izraženom u njegovim odlukama donetim u istim činjenično-pravnim sporovima protiv istog tuženog kao poslodavca, tužilac je radio u smenama i zato je prvostepeni sud pravilno odlučio kada je u stavu prvom izreke obavezao tuženog na traženu isplatu po osnovu uvećane zarade i uplatu doprinosa za penzijsko i invalidsko osiguranje.
Iz tih razloga, na osnovu člana 416. stav 1. ZPP odlučeno je kao u prvom stavu izreke.
Tužilac je uspeo u postupku po reviziji i zato ima pravo na naknadu troškova postupka za sastav revizije u iznosu od 27.000,00 dinara, sudske takse za reviziju u iznosu od 8.083,50 dinara i odluku po reviziji u iznosu od 12.125,26 dinara, koji su obračunati primenom važeće Advokatske i Taksene tarife (prema vrednosti revizijom pobijanog dela od 53.543,81 dinar). Zbog toga je, na osnovu člana 165. stav 2. u vezi članova 153. stav 1. i 154. ZPP, odlučeno kao u drugom stavu izreke.
Predsednik veća - sudija
Branislav Bosiljković, s.r.
Za tačnost otpravka
Zamenik upravitelja pisarnice
Milanka Ranković
