Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Gordane Komnenić, predsednika veća, dr Ilije Zindovića i Marije Terzić, članova veća, u parnici tužilje AA iz ..., čiji je punomoćnik Žarko Popčić advokat iz ..., protiv tužene BB - preduzetnik, Samostalna trgovinska komisiona radnja „Taša“, čiji je punomoćnik Dušan Vasović advokat iz ..., radi utvrđenja ništavosti rešenja o otkazu ugovora o radu i naknade štete, odlučujući o reviziji tužene izjavljenoj protiv preinačenog dela presude Apelacionog suda u Kragujevcu Gž1 901/24 od 06.03.2025. godine, u sednici održanoj 01.10.2025. godine, doneo je

R E Š E NJ E

ODBACUJE SE kao nedozvoljena revizija tužene izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Kragujevcu Gž1 901/24 od 06.03.2025. godine.

O b r a z l o ž e nj e

Presudom Osnovnog suda u Kraljevu P1 388/23 od 11.01.2024. godine, stavom prvim izreke, odbijen je, kao neosnovan, tužbeni zahtev tužilje kojim je tražila da se obaveže tužena da tužilju vrati na rad i rasporedi na odgovarajuće radno mesto koje odgovara njenoj stručnoj spremi, znanju i sposobonostima. Stavom drugim izreke, odbijen je tužbeni zahtev tužilje kojim je tražila da se obaveže tužena da tužilji naknadi štetu u vidu izgubljene zarade za period od januara 2019. godine do juna 2022. godine u iznosima i sa zakonskom zateznom kamatom na pojedinačne iznose od dospelosti do isplate, kao i da uplati pripadajuće doprinose kod nadležnog Republičkog Fonda PIO, Republičkog zavoda za zdravstveno osiguranje i Nacionalne službe za zapošljavanje. Stavom trećim izreke, obavezana je tužilja da tuženoj plati troškove parničnog postupka u iznosu od 341.300,00 dinara.

Presudom Apelacionog suda u Kragujevcu Gž1 901/24 od 06.03.2025. godine, stavom prvim izreke, odbijena je, kao neosnovana, žalba tužilje i potvrđena presuda Osnovnog suda u Kraljevu P1 388/23 od 11.01.2024. godine u stavu prvom izreke, u delu stava drugog izreke, kojim je odbijen tužbeni zahtev tužilje da se obaveže tužena da joj na ime naknade štete u vidu izgubljene zarade za period od januara 2019. godine zaključno sa junom 2019. godine, kao i za period od 01.01.2021. godine zaključno sa junom 2022. godine, isplati pojedinačne mesečne iznose sa zakonskom zateznom kamatom na način i u visini bliže navedenim u tom stavu izreke i za mesec januar 2020. godine iznos sa zakonskom zateznom kamatom od dospelosti do isplate, kao i da na napred navedene iznose uplati pripadajuće doprinose kod nadležnog Republičkog Fonda PIO, Republičkog zavoda za zdravstveno osiguranje i Nacionalne službe za zapošljavanje. Stavom drugim izreke, preinačena je presuda Osnovnog suda u Kraljevu P1 388/23 od 11.01.2024. godine, u delu stava drugog izreke, kojim je odbijen tužbeni zahtev tužilje da se obaveže tužena da joj na ime naknade štete u vidu izgubljene zarade za period od jula 2019. godine zaključno sa decembrom 2020. godine isplati pojedinačne iznose sa zakonskom zateznom kamatom, od dospelosti do isplate, na način i u visini naveden u sadržaju tog stava i da na te iznose uplati pripadajuće doprinose kod Republičkog Fonda za PIO, Republičkog zavoda za zdravstveno osiguranje i Nacionalne službe za zapošljavanje, pa je obavezana tužena da tužilji naknadi troškove parničnog postupka u iznosu od 282.375,15 dinara.

Protiv preinačenog dela pravnosnažne presude tužena je blagovremeno izjavila reviziju, zbog i pogrešne primene materijalnog prava, bitne povrede odredaba parničnog postupka i pogrešno i nepotpuno utvrđenog činjeničnog stanja u smislu člana 403. stav2. tačka 2. Zakona o parničnom postupku.

Ispitujući dozvoljenost revizije na osnovu člana 410. stav 2. tačka 3. Zakona o parničnom postupku – ZPP („Službeni glasnik RS“ broj 72/11...18/20 i 10/23 – drugi zakon), Vrhovni sud je utvrdio da revizija tužene nije dozvoljena.

Prema stanju u predmetu, tužena je ovom sudu podnela podesak od 02.06.2025. godine kojim povlači reviziju izjavljenu protiv presude Apelacionog suda u Kragujevcu Gž1 901/24 od 06.03.2025. godine.

Prema članu 410. stav 2. tačka 3. Zakona o parničnom postupku, revizija je nedozvoljena ako je reviziju izjavilo lice koje je povuklo reviziju. Prema odredbi člana 413. ZPP neblagovremenu, nepotpunu ili nedozvoljenu reviziju odbaciće revizijski sud rešenjem ako to, u granicama svojih ovlašćenja (član 410), nije učinio prvostepeni sud.

Kako je tužena povukla reviziju izjavljenu protiv presude Apelacionog suda u Kragujevcu Gž1 901/24 od 06.03.2025. godine, to revizija nije dozvoljena, primenom člana 410. stav 2. tačka 3. ZPP.

Na osnovu člana 413. ZPP, Vrhovni sud je odlučio kao u izreci.

Predsednik veća – sudija

Gordana Komnenić, s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković