Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Mirjane Andrijašević, predsednika veća, Ivane Rađenović, Vladislave Milićević, Marine Milanović i Vesne Mastilović, članova veća, u parnici tužilje AA iz ..., čiji je punomoćnik Dragan Antić, advokat iz ..., protiv tužene Republike Srbije,Ministarstvo zdravlja RS,koju zastupa Državno pravobranilaštvo, Odeljenje u Leskovcu, radi isplate, odlučujući o reviziji tužene izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Nišu Gž1 411/2025 od 07.02.2025. godine, u sednici održanoj 25.09.2025. godine, doneo je

R E Š E NJ E

NE DOZVOLJAVA SE odlučivanje o posebnoj reviziji tužene izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Nišu Gž1 411/2025 od 07.02.2025. godine, kao izuzetno dozvoljenoj.

ODBACUJE SE, kao nedozvoljena, revizija tužene izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Nišu Gž1 411/2025 od 07.02.2025. godine.

O b r a z l o ž e nj e

Presudom Osnovnog suda u Surdulici P1 86/24 od 23.10.2024. godine, stavom prvim izreke, obavezana je tužena da tužilji na ime duga po rešenju Osnovnog suda u Surdulici II 345/23 od 18.09.2023. godine isplati i to: a) iznos od 514.507,00 dinara na osnovu naknade za odvojeni život za vreme specijalizacije sa zakonskom zateznom kamatom na pojedinačne mesečne iznose bliže navedene u ovom stavu izreke od dospeća do isplate; b) iznos od 219.800,00 dinara na ime troškova parničnog postupka sa zakonskom zateznom kamatom i to na iznos od 154.800,00 dinara od 25.05.2018. godine do isplate i na iznos od 65.000,00 dinara od 03.09.2021. godine do isplate; v) na ime troškova izvršenja nastalih pred sudom iznos od 29.581,00 dinar sa zakonskom zateznom kamatom od 18.09.2023. godine do isplate. Stavom drugim izreke, obavezana je tužena da tužilji naknadi troškove parničnog postupka u iznosu od 131.892,00 dinara.

Presudom Apelacionog suda u Nišu Gž1 411/2025 od 07.02.2025. godine, stavom prvim izreke, odbijena je kao neosnovana žalba tužene i potvrđena prvostepena presuda u delu stava prvog izreke pod a) u odnosu na dosuđeni iznos od 514.507,00 dinara po osnovu naknade za odvojeni život za vreme specijalizacije sa zakonskom zateznom kamatom na pojedinačne mesečne iznose bliže navedene u ovom stavu izreke od dospeća do isplate; b) u odnosu na iznos od 219.800,00 dinara na ime troškova parničnog postupka sa zakonskom zateznom kamatom na iznos od 154.800,00 dinara od 25.05.2018. godine do isplate i na iznos od 65.000.00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od 03.09.2021. godine do isplate; v) u odnosu na iznos od 29.581,00 dinar na ime troškova izvršenja pred sudom. Stavom drugim izreke, preinačena je prvostepena presuda u preostalom delu stava prvog izreke pod v) tako što je odbijen kao neosnovan zahtev tužilje za isplatu zakonske zatezne kamate na troškove izvršnog postupka (pred sudom) u iznosu od 29.581,00 dinara počev od 18.09.2023. godine do isplate. Stavom trećim izreke, preinačena je odluka o troškovima postupka sadržana u stavu drugom izreke prvostepene presude tako što je obavezana tužena da tužilji naknadi troškove parničnog postupka u iznosu od 118.392,00 dinara.

Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu, tužena je blagovremeno izjavila reviziju zbog pogrešne primene materijalnog prava, s tim što je predložila da se o reviziji odluči kao izuzetno dozvoljenoj primenom člana 404. ZPP.

Odredbom člana 404. stav 1. Zakona o parničnom postupku („Službeni glasnik RS“, br. 72/11 ... 10/23), propisano je da je revizija izuzetno dozvoljena zbog pogrešne primene materijalnog prava i protiv drugostepene presude koja ne bi mogla da se pobija revizijom, ako je po oceni Vrhovnog suda potrebno da se razmotre pravna pitanja od opšteg interesa ili pravna pitanja u interesu ravnopravnosti građana, radi ujednačavanja sudske prakse, kao i ako je potrebno novo tumačenje prava (posebna revizija).

Odlučujući o reviziji tužene izjavljenoj protiv drugostepene presude, Vrhovni sud je ocenio da nisu ispunjeni uslovi za odlučivanje o reviziji kao o izuzetno dozvoljenoj u smislu odredbe člana 404. stav 1. Zakona o parničnom postupku - ZPP („Službeni glasnik RS“ br. 72/11... 18/20 i 10/23 – drugi zakon), jer u konkretnom slučaju ne postoji potreba za ujednačavanjem sudske prakse, niti potreba novog tumačenja prava, kao ni da se razmotre pravna pitanja od opšteg interesa ili u interesu ravnopravnosti građana. Pobijanom presudom odlučeno je o tužbenom zahtevu tužilje kojim je tražila da se tužena obaveže da joj isplati na ime duga po osnovu rešenja Osnovnog suda u Surdulici II 345/23 od 18.09.2023. godine i troškova izvršnog postupka. O ovom pravu tužilje, kao i o istaknutom prigovoru zastarelosti potraživanja, sudovi su odlučili u skladu sa pravnim shvatanjem izraženim kroz odluke Vrhovnog suda u kojima je odlučivano o istovetnim zahtevima tužilaca, sa istim ili sličnim pravnim osnovom. Razlozi na kojima su zasnovane odluke nižestepenih sudova nisu u suprotnosti sa tumačenjem materijalnog prava iz odredbe člana 14. stav 1. Zakona o stečaju i 414. Zakona o obligacionim odnosima na osnovu utvrđenog činjeničnog stanja da je tužena osnivač pravnog lica na koje se ne primenjuje Zakon o stečaju za obaveze prema poveriocima, pa je, kao solidarni dužnik, u obavezi da tužilji isplati predmetno potraživanje. Shodno iznetom, Vrhovni sud nalazi da u konkretnom slučaju nisu ispunjeni uslovi za odlučivanje o reviziji, kao izuzetno dozvoljenoj primenom člana 404. stav 1. ZPP, na osnovu čega je i odlučeno kao u stavu prvom izreke.

Vrhovni sud je ispitao dozvoljenost revizije u smislu odredbe člana 410. stav 2. tačka 5. Zakona o parničnom postupku i utvrdio da revizija nije dozvoljena.

Odredbom člana 441. Zakona o parničnom postupku, propisano je da je u parnicama iz radnih sporova revizija uvek dozvoljena u sporovima o zasnivanju, postojanju i prestanku radnog odnosa. U svim drugim slučajevima revizija nije dozvoljena, osim kada se tužbeni zahtev odnosi na novčano potraživanje. Tada se primenjuje opšti režim dopuštenosti ovog pravnog leka, prema vrednosti predmeta spora pobijanog dela, u smislu odredbe člana 403. stav 3. Zakona o parničnom postupku. Tom odredbom Zakona, propisano je da revizija nije dozvoljena u imovinskopravnim sporovima ako vrednost predmeta spora pobijanog dela ne prelazi dinarsku protivvrednost od 40.000 evra po srednjem kursu Narodne banke Srbije na dan podnošenja tužbe.

Tužbu radi naplate potraživanja tužilja je podnela 08.03.2024. godine, a vrednost predmeta spora je 514.507,00 dinara.

Imajući u vidu da ovo nije parnica u radnom sporu koja za predmet ima zasnivanje, postojanje ili prestanak radnog odnosa, kod kojih je revizija uvek dozvoljena, a da je pobijana vrednost predmeta spora ispod 40.000 evra po srednjem kursu Narodne banke Srbije na dan podnošenja tužbe, sledi da revizija tužene nije dozvoljena.

Na osnovu odredbe člana 413. Zakona o parničnom postupku, Vrhovni sud je odlučio kao u stavu drugom izreke.

Predsednik veća - sudija

Mirjana Andrijašević, s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković