.jpg "Sudska praksa")
Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev 5695/2025
22.10.2025. godina
Beograd
Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Gordane Komnenić, predsednika veća, dr Ilije Zindovića, Marije Terzić, Dobrile Strajina i Zorice Bulajić, članova veća, u parnici tužioca Preduzeća za finansijske usluge i konsalting „EOS MATRIX“ DOO Beograd, čiji je punomoćnik Svetlana Milošević Anđelković, advokat iz ..., protiv tužene AA iz ..., čiji je punomoćnik Mišo Dobrijević, advokat iz ..., radi isplate, odlučujući o reviziji tužene izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Novom Sadu Gž 2773/24 od 24.10.2024. godine, u sednici održanoj 22.10.2025. godine, doneo je
R E Š E NJ E
NE DOZVOLJAVA SE odlučivanje o posebnoj reviziji tužene izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Novom Sadu Gž 2773/24 od 24.10.2024. godine.
ODBACUJE SE, kao nedozvoljena, revizija tužene izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Novom Sadu Gž 2773/24 od 24.10.2024. godine.
O b r a z l o ž e nj e
Presudom Osnovnog suda u Zrenjaninu P 56/24 od 11.07.2024. godine, stavom prvim izreke, usvojen je tužbeni zahtev tužioca u celosti. Stavom drugim izreke, odbijen je prigovor mesne nenadležnosti Osnovnog suda u Zrenjaninu za postupanje u ovoj pravnoj stvari. Stavom trećim izreke, odlučeno je da se održava u celosti na snazi rešenje o izvršenju Osnovnog suda u Zrenjaninu IIv 603/23 od 02.10.2023. godine, kojim je tužena, kao izvršni dužnik obavezana da tužiocu kao izvršnom poveriocu isplati 2.803.104,02 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od 13.09.2023. godine do isplate kao i troškove izvršenja u iznosu od 50.637,00 dinara. Stavom četvrtim izreke, obavezana je tužena da tužiocu isplati 146.315,52 dinara na ime troškova parničnog postupka.
Presudom Apelacionog suda u Novom Sadu Gž 2773/24 od 24.10.2024. godine, stavom prvim izreke, žalba je delimično usvojena, delimično odbijena, a presuda Osnovnog suda u Zrenjaninu P 56/24 od 11.07.2024. godine preinačena, tako što je ukinuto rešenje o izvršenju Osnovnog suda u Zrenjaninu IIv 603/23 od 02.10.2023. godine, u delu kojim je tužena, kao izvršni dužnik, obavezana da tužiocu, kao izvršnom poveriocu, isplati zakonsku zateznu kamatu na iznos od 1.433.284,26 dinara od 13.09.2023. godine do isplate i u tom delu tužbeni zahtev odbijen, dok je u preostalom pobijanom nepreinačenom delu presuda potvrđena. Stavom drugim izreke, odbijen je zahtev tužene za naknadu troškova žalbenog postupka.
Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu, tužena je izjavila blagovremenu reviziju, zbog pogrešne primene materijalnog prava, pozivajući se na odredbu člana 404. stav 1. Zakona o parničnom postupku, radi ujednačavanja sudske prakse, razmatranja pravnih pitanja u interesu građana i potrebe novog tumačenja prava.
Odredbom člana 404. stav 1. Zakona o parničnom postupku („Službeni glasnik RS“, br. 72/11...18/20), u vezi odredbe člana 92. Zakona o uređenju sudova („Službeni glasnik RS“, br. 10/23), propisano je da je revizija izuzetno dozvoljena zbog pogrešne primene materijalnog prava i protiv drugostepene presude koja ne bi mogla da se pobija revizijom, ako je po oceni Vrhovnog suda potrebno da se razmotre pravna pitanja od opšteg interesa ili pravna pitanja u interesu ravnopravnosti građana, radi ujednačavanja sudske prakse, kao i ako je potrebno novo tumačenje prava (posebna revizija).
Po oceni Vrhovnog suda, u konkretnom slučaju nije potrebno da se razmotre pravna pitanja od opšteg interesa ili pravna pitanja u interesu ravnopravnosti građana, niti je potrebno ujednačavanje sudske prakse kao ni novo tumačenje prava, pa nisu ispunjeni uslovi propisani odredbom člana 404. stav 1. Zakona o parničnom postupku, za odlučivanje o posebnoj reviziji tužene. Pobijana odluka je doneta primenom odgovarajućih odredbi materijalnog prava na utvrđeno činjenično stanje, a revizijom tužene se osporava pravilnost utvrđenog činjeničnog stanja pri oceni prigovora zastarelosti potraživanja, što je bez uticaja na odlučivanje o posebnoj reviziji, imajući u vidu da se zastarelost ceni u zavisnosti od utvrđene činjenice dospelosti osnovnog potraživanja, jer je menica samo sredstvo obezbeđenja za slučaj neispunjenja obaveze, što nije razlog za izjavljivanje posebne revizije na osnovu odredbe člana 404. stav 1. Zakona o parničnom postupku. Revident uz reviziju nije dostavio drugačije odluke sudova donete u predmetima sa istim pravnim osnovom i činjeničnim stanjem kao u ovom predmetu, u smislu potrebe ujednačavanja sudske prakse.
Na osnovu odredbe člana 404. stav 2. Zakona o parničnom postupku, Vrhovni sud je odlučio kao u stavu prvom izreke.
Vrhovni sud je ispitao dozvoljenost revizije tužene, u smislu odredbe člana 410. stav 2. tačka 5. Zakona o parničnom postupku i utvrdio da revizija nije dozvoljena.
Prema odredbi člana 403. stav 3 ZPP, revizija nije dozvoljena u imovinskopravnim sporovima ako vrednost predmeta spora pobijenog dela ne prelazi dinarsku protivvrednost od 40.000 evra po srednjem kursu Narodne banke Srbije na dan podnošenja tužbe.
Tužba u ovoj pravnoj stvari je podneta 28.09.2023. godine, a vrednost predmeta spora je 2.803.104,02 dinara.
S obzirom na to da se radi o sporu u kome vrednost predmeta spora pobijanog dela ne prelazi dinarsku protivvrednost 40.000 evra na dan podnošenja tužbe, to je Vrhovni sud ocenio da je revizija nedozvoljena, primenom člana 403. stav 3. ZPP.
Iz tih razloga, Vrhovni sud je odluku kao u stavu drugom izreke doneo primenom odredbe člana 413. Zakona o parničnom postupku.
Predsednik veća - sudija
Gordana Komnenić, s.r.
Za tačnost otpravka
Zamenik upravitelja pisarnice
Milanka Ranković
