.jpg "Sudska praksa")
Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev 13814/2025
31.10.2025. godina
Beograd
Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Vesne Subić, predsednika veća, Radoslave Mađarov, Jasmine Simović, Branislava Bosiljkovića i Dragane Boljević, članova veća, u parnici tužioca JKP „Gradska toplana“ iz Zrenjanina, čiji je punomoćnik Nemanja Gavranić, advokat iz ..., protiv tužene AA iz ..., čiji je punomoćnik Zdravko Ćosić, advokat iz ..., radi isplate, odlučujući o reviziji tužene izjavljenoj protiv presude Višeg suda u Zrenjaninu Gž 468/22 od 18.09.2024. godine, u sednici veća održanoj 31.10.2025. godine, doneo je
R E Š E NJ E
NE DOZVOLJAVA SE odlučivanje o reviziji tužene izjavljenoj protiv presude Višeg suda u Zrenjaninu Gž 468/22 od 18.09.2024. godine, kao izuzetno dozvoljenoj.
ODBACUJE SE, kao nedozvoljena, revizija tužene izjavljena protiv presude Višeg suda u Zrenjaninu Gž 468/22 od 18.09.2024. godine.
O b r a z l o ž e nj e
Presudom Osnovnog suda u Zrenjaninu P 1846/21 od 10.02.2022. godine, stavom prvim izreke, održano je delimično na snazi rešenje o izvršenju javnog izvršitelja imenovanog za područje Višeg i Privrednog suda u Zrenjaninu Svetlane Garčev Peterka br. IIvk 113/21 od 17.03.2021. godine u delu kojim je obavezana tužena, kao izvršni dužnik da u roku od osam dana namiri potraživanje tužioca, kao izvršnog poverioca u iznosu od 9.820,80 dinara, sa zakonskom zateznom kamatom od 18.02.2021. godine do isplate, kao i troškove izvršnog postupka u iznosu od 5.284,80 dinara. Stavom drugim izreke, ukinuto je rešenje o izvršenju javnog izvršitelja imenovanog za područje Višeg i Privrednog suda u Zrenjaninu Svetlane Garčev Peterka IIvk 113/21 od 17.03.2021. godine u delu kojim je obavezana tužena, kao izvršni dužnik, da u roku od osam dana namiri potraživanje tužioca, kao izvršnog poverioca, u iznosu od 10.581,26 dinara, a preko dosuđenog iznosa od 9.820,80 dinara, za iznos od 760,46 dinara, sa zakonskom zateznom kamatom od 18.02.2021. godine do isplate. Stavom trećim izreke, obavezana je tužena da naknadi tužiocu troškove postupka u iznosu od 50.900,00 dinara.
Presudom Višeg suda u Zrenjaninu Gž 468/22 od 18.09.2024. godine, stavom prvim izreke, delimično je usvojena i delimično odbijena žalba tužene i delimično preinačena presuda Osnovnog suda u Zrenjaninu P 1846/21 od 10.02.2022. godine u delu odluke o troškovima parničnog postupka, tako što je dosuđeni iznos troškova postupka smanjen sa iznosa od 50.900,00 dinara na iznos od 37.400,00 dinara dok je navedena presuda potvrđena u preostalom ožalbenom delu. Stavom drugim izreke, odbijen je zahtev tužene za naknadu troškova žalbenog postupka.
Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tužena je blagovremeno izjavila posebnu reviziju, zbog pogrešne primene materijalnog prava, sa predlogom da se o reviziji odluči kao izuzetno dozvoljenoj u smislu člana 404. Zakona o parničnom postupku.
Vrhovni sud je na osnovu člana 404. Zakona o parničnom postupku - ZPP („Službeni glasnik RS“, br. 72/11 ... 10/23 – drugi zakon), ocenio da revizija tužene nije izuzetno dozvoljena.
Prema odredbi člana 404. stav 1. ZPP, revizija je izuzetno dozvoljena zbog pogrešne primene materijalnog prava i protiv drugostepene presude koja ne bi mogla da se pobija revizijom, ako je po oceni Vrhovnog suda potrebno da se razmotre pravna pitanja od opšteg interesa ili pravna pitanja u interesu ravnopravnosti građana, radi ujednačavanja sudske prakse, kao i ako je potrebno novo tumačenje prava (posebna revizija).
Iz navedenog proizlazi da su zakonom izričito propisani dodatni, posebni uslovi, pod kojima revizijski sud može izuzetno dozvoliti reviziju i odlučiti o ovom pravnom leku i onda kada revizija nije dozvoljena na osnovu člana 403. ZPP.
Isticanje pogrešne primene materijalnog prava predstavlja zakonski razlog za izjavljivanje posebne revizije isključivo ukoliko zbog pogrešne primene materijalnog prava u drugostepenoj odluci postoji potreba da se razmotre pravna pitanja od opšteg interesa ili u interesu ravnopravnosti građana, radi ujednačavanja sudske prakse ili novog tumačenja prava.
Predmet tražene pravne zaštite o kome je odlučeno pobijanom pravnosnažnom presudom je isplata duga u iznosu od 9.820,80 dinara na ime zaduženja za fiksni deo obračuna za period od januara 2020. godine do juna 2020. godine, jer tužena nije izmirila tužiocu navedeni iznos do zaključenja glavne rasprave, imajući u vidu da tužena stanuje u stanu za koji su izdati utuženi računi, ali da se isključila iz sistema daljinskog grejanja i u spornom periodu nije bila korisnik toplotne energije koju isporučuje tužilac.
Prema oceni Vrhovnog suda u konkretnom slučaju nisu ispunjeni uslovi za odlučivanje o reviziji tužene, kao izuzetno dozvoljenoj u smislu odredbe člana 404. stav 1. ZPP, s obzirom na to da ne postoji potreba za razmatranjem pravnih pitanja od opšteg interesa ili u interesu ravnopravnosti građana, radi ujednačavanja sudske prakse ili novog tumačenja prava, imajući u vidu vrstu spora, sadržinu tražene sudske zaštite, način presuđenja, kao i da je odluka o tužbenom zahtevu zasnovana na primeni člana 38. Odluke o uslovima i načinu snabdevanja toplotnom energijom („Službeni list Grada Zrenjanina“ br. 32/13...2/20) i u skladu sa pravnim shvatanjima izraženim kroz odluke Vrhovnog suda u kojima je odlučivano o istovetnim zahtevima tužioca, sa istim ili sličnim činjeničnim stanjem i pravnim osnovom. Pri tom, ukazivanje u reviziji na drugačije odluke nižestepenih sudova nije od značaja, jer pravilna primena materijalnog prava u sporovima sa tužbenim zahtevom, kao u konkretnom slučaju zavisi od utvrđenog činjeničnog stanja. Revizija se ne može izjaviti zbog pogrešno i nepotpuno utvrđenog činjeničnog stanja u smislu člana 407. stav 2. ZPP, osim u slučaju člana 403. stav 2. ZPP, pa ni u postupku po posebnoj reviziji, s obzirom na to da pogrešno i nepotpuno utvrđeno činjenično stanje nije propisano kao revizijski razlog odredbom člana 404. tav 1. ZPP.
Iz navedenih razloga, Vrhovni sud je primenom člana 404. ZPP odlučio kao u stavu prvom izreke.
Ispitujući dozvoljenost revizije u smislu člana 410. stav 2. tačka 5. a u vezi člana 479. stav 6. ZPP, Vrhovni sud je našao da revizija nije dozvoljena.
Odredbom člana 468. stav 1. ZPP propisano je da sporovi male vrednosti jesu sporovi u kojima se tužbeni zahtev odnosi na potraživanje u novcu koje ne prelazi dinarsku protivvrednost 3.000 evra po srednjem kursu Narodne banke Srbije na dan podnošenja tužbe.
Odredbom člana 479. stav 6. ZPP propisano je da protiv odluke drugostepenog suda (kojom je odlučeno u sporu male vrednosti) nije dozvoljena revizija.
Inicijalni akt-predlog za izvršenje na osnovu verodostojne isprave je podnet 18.02.2021. godine. Vrednost predmeta spora iznosi 9.820,80 dinara i radi se o sporu male vrednosti.
Kako je pobijanom drugostepenom presudom odlučeno u sporu male vrednosti u kome je prema članu 479. stav 6. ZPP isključeno pravo na izjavljivanje revizije, to revizija tužene nije dozvoljena.
Iz navedenih razloga, Vrhovni sud je primenom člana 413. ZPP, odlučio kao u stavu drugom izreke.
Predsednik veća - sudija
Vesna Subić,s.r.
Za tačnost otpravka
Zamenik upravitelja pisarnice
Milanka Ranković
