.jpg "Sudska praksa")
Republika Srbija
VRHOVNI KASACIONI SUD
Rev 4067/2019
02.07.2020. godina
Beograd
U IME NARODA
Vrhovni kasacioni sud u veću sastavljenom od sudija dr Dragiše B. Slijepčevića, predsednika veća, Jasmine Stamenković i dr Ilije Zindovića, članova veća, u parnici tužilje AA iz ..., čiji je punomoćnik Dragiša Miladinović, advokat u ..., protiv tuženih BB, VV, GG, DD i ĐĐ, svi iz ..., koje zastupa punomoćnik Svetlana Ratković, advokat u ..., radi utvrđenja, odlučujući o reviziji tužilje izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Kragujevcu Gž 6715/18 od 17.05.2019. godine, u sednici veća od 02.07.2020. godine, doneo je
P R E S U D U
ODBIJA SE, kao neosnovana, revizija tužilje izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Kragujevcu Gž 6715/18 od 17.05.2019. godine.
O b r a z l o ž e nj e
Presudom Osnovnog suda u Despotovcu, Sudske jedinice u Svilajncu, P 126/18 od 17.09.2018. godine odbijen je tužbeni zahtev da se utvrdi da zaostavštinu pok. EE po osnovu sticanja u porodičnoj zajednici sa tuženima čini 1/3 nepokretnosti upisane u list nepokretnosti broj .. KO ..., zgrada broj 1-stambeni objekat, zgrada broj 2-pomoćni objekti (štala sa šupom, bazen za đubre, poljski VC), zgrada broj 3-pomoćni objekti (koš sa šupom, letnja kuhinja, obori, pokrivena šupa), betonska ograda i gvozdena ograda i kat. parc. br. .., na kojoj su navedeni objekti, i da se zaostavština raspravi u ostavinskom postupku i obavezana je tužilja da tuženima, kao solidarnim poveriocima, naknadi troškove postupka u iznosu od 596.900,00 dinara.
Presudom Apelacionog suda u Kragujevcu Gž 6715/18 od 17.05.2019. godine ukinuta je prvostepena presuda, odbijen tužbeni zahtev kao u prvostepenoj presudi i obavezana tužilja da tuženima, kao solidarnim poveriocima, naknadi troškove postupka u iznosu od 635.150,00 dinara.
Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tužilja je blagovremeno izjavila reviziju zbog pogrešne primene materijalnog prava i bitne povrede odredaba parničnog postupka.
Ispitujući pobijanu presudu u smislu člana 408. Zakona o parničnom postupku („Službeni glasnik RS“, br. 72/11...18/20), Vrhovni kasacioni sud je ustanovio da revizija nije osnovana.
U postupku donošenja pobijane presude nije učinjena bitna povreda odredaba parničnog postupka iz člana 374. stava 2. tačke 2) Zakona o parničnom postupku, na koju revizijski sud pazi po službenoj dužnosti. Revizijske navode kojima se opisno ističe da je pobijana presuda zahvaćena bitnom povredom odredaba parničnog postupka iz člana 374. stava 2. tačke 12) ZPP, ovaj sud nije razmatrao jer se, prema članu 407. ZPP, revizija ne može izjaviti zbog navedene bitne povrede odredaba parničnog postupka.
Prema utvrđenom činjeničnom stanju u postupku pred drugostepenim sudom, tužena ĐĐ je supruga pok. EE, tužilja mu je kćerka, tuženi BB i VV sin i snaja, a tuženi GG i DD unuk i snaja po sinu BB. Parnične stranke i pok. EE živeli su u porodičnoj zajednici do njegove smrti ...2012. godine. Tužilja se udala sa 14,5 godina i odselila iz domaćinstva, a objekti koji su predmet ove parnice su izgrađeni nakon toga.
Parc. br. .. KO ..., površine 5,26 ari, sa izgrađenim objektom br. 1 za koji nije poznata namena, upisana je u list nepokretnosti broj .. KO ... kao svojina pok. EE. Na navednoj parceli izgrađeni su i drugi objekti koji su predmet tužbenog zahteva, a koji nisu upisani u list nepokretnosti.
Ugovorom o doživotnom izdržavanju R ../95 od 18.01.1995. godine, koji je zaključen između pok. EE i tužene ĐĐ, kao primalaca izdržavanja, i tuženog GG, kao davaoca izdržavanja, pok. EE je, između ostalog, kat. parc. br. .. KO ..., pov. 4,96a, i zgrade u površini od 0,30a ostavio tuženom GG. U ostavinskom postupku iza pok. EE tužilja je osporila ugovor o doživotnom izdržavanju, ali nije pokrenula parnicu radi utvrđenja da ugovor ne proizvodi pravno dejstvo.
Kat. parc. br. .. KO ... je nasledio pokojni EE. Stambena zgrada i pomoćni objekat u produžetku na navedenoj katastarskoj parceli izgrađeni su 1978. godine, a pomoćni objekat naspram stambenog objekta tri godine kasnije. Posle smrti pok. EE, tuženi GG i DD su finansirali izvođenje radova na stambenom objektu na stolariji, fasadi, stepenicama, terasi i olucima, izgradnju nove šupe i gvozdene ograde sa kapijom.
Pok. EE je radio u ... dve godine, u ... osam meseci, potom u rudniku ..., nakon čega je, usled povrede, ostvario pravo na invalidsku penziju. Tuženi BB je radio u ... osam godina, a nakon toga u rudniku ... do penzije 2004. godine. Tužena VV je radila 1990. godine u ... oko 9 meseci. Tuženi GG radi u ... od pre 10 godina, a tužena DD od pre 9 godina. Svi članovi porodične zajednice su svoju zaradu unosili u domaćinstvo. Članovi porodične zajednice su obrađivali poljoprivredno zemljište površine 3-4 hektara. Pok. EE, ĐĐ i VV su gajili stoku za potrebe domaćinstva i za prodaju.
Prema stanovištu drugostepenog suda, kat. parc. br. .. KO ..., stambeni objekat i dva pomoćna objekta su izgrađeni pre 1995. godine, pa nisu zaostavština pok. EE jer je njima raspolagao ugovorom o doživotnom izdržavanju, kao ni šupa i gvozdena ograda koje su izgrađene nakon njegove smrti. U pogledu ostalih objekata koji nisu predmet ugovora o doživotnom izdržavanju i uvećanja vrednosti cele nepokretnosti nakon zaključenja ugovora o doživotnom izdržavanju, tužilja nije dokazala činjenice o visini prihoda pok. EE.
Nisu osnovani revizijski navodi kojima se ukazuje na pogrešno i nepotpuno utvrđeno činjenično stanje. Tužilja nije pokrenula parnični postupak za utvrđenje da je ugovor o doživotnom izdržavanju R ../95 od 18.01.1995. godine bez pravnog dejstva, pa nepokretnosti koje su predmet tog ugovora, shodno članu 194. stavovima 1. i 2. Zakona o nasleđivanju ("Službeni glasnik RS", 46/95, 101/03), ne čine zaostavštinu pok. EE, a to su kat. parc. br. .. KO ..., stambeni objekat i dva pomoćna objekta koji su izgrađeni pre zaključenja ugovora o doživotnom izdržavanju. Šupa i gvozdena ograda sa kapijom, prema članu 206. Zakona o nasleđivanju ne mogu biti zaostavština pok. EE jer su izgrađeni nakon njegove smrti. U pogledu objekata koji nisu predmet ugovora o doživotnom izdržavanju i u pogledu uvećanja vrednosti cele nepokretnosti u porodičnoj zajednici u periodu od zaključenja ugovora o doživonom izdržavanju do smrti pok. EE, tužilja je, prema članu 231. stavu 2. ZPP i članu 195. Porodičnog zakona ("Službeni glasnik RS", br. 18/05,72/11), dužna da dokaže prihode pok. EE ostvarene radom u struci, na poljoprivrednom imanju i od uzgoja stoke, kao i prihode svih drugih članova porodične zajednice. Tužilja nije dokazala navedene činjenice. Veštačenje koje je predložila na ročištu od 12.01.2017. godine nije podobno dokazno sredstvo za utvrđivanje navedenih činjenica jer je predloženo da se utvrdi vrednost imovine koja je predmet ugovora o doživotnom izdržavanju prema cenama iz 2012. godine, pa suprotni revizijski navodi nisu osnovani. Shodno navedenom, drugostepeni sud je na osnovu pravilne primene navedenog materijalnog prava, kao i pravila o teretu dokazivanja iz člana 231. ZPP, odbio tužbeni zahtev.
Vrhovni kasacioni sud je, na osnovu člana 414. stava 1. ZPP, odlučio kao u izreci.
Predsednik veća-sudija
dr Dragiša B. Slijepčević, s.r.
Za tačnost otpravka
Upravitelj pisarnice
Marina Antonić
