Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev 6749/2025
05.06.2025. godina
Beograd

Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Tatjane Miljuš, predsednika veća, Jasmine Stamenković, Marine Milanović, Tatjane Matković Stefanović i Tatjane Đurica, članova veća, u parnici tužilaca AA iz ..., BB iz ..., VV iz ..., GG iz ..., DD iz ... i ĐĐ iz ..., koje zastupa punomoćnik Marija Joksović, advokat u ..., protiv tuženog JKP „Usluga“ iz Odžaka, čiji je punomoćnik Petar Mijanović, advokat u ..., radi isplate, odlučujući o reviziji tužilaca, izjavljenoj protiv presude Višeg suda u Somboru Gž 1284/24 od 28.02.2025. godine, u sednici održanoj dana 05.06.2025. godine, doneo je

R E Š E NJ E

NE DOZVOLJAVA SE odlučivanje o reviziji tužilaca, izjavljenoj protiv presude Višeg suda u Somboru Gž 1284/24 od 28.02.2025. godine, kao izuzetno dozvoljenoj.

ODBACUJE SE kao nedozvoljena revizija tužilaca, izjavljena protiv presude Višeg suda u Somboru Gž 1284/24 od 28.02.2025. godine.

O b r a z l o ž e nj e

Presudom Osnovnog suda u Somboru P 2605/21 od 10.10.2024. godine odbijen je tužbeni zahtev tužilaca da se obaveže tužena da tužiocima na ime neosnovano naplaćene naknade za održavanje vodomera isplati iznos od po 4.000,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od 31.08.2018. godine do isplate i troškove parničnog postupka sa zakonskom zateznom kamatom od izvršnosti presude do isplate. Tužioci su obavezani da tuženoj naknade troškove parničnog postupka u iznosu od po 11.250,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od izvršnosti presude do isplate.

Presudom Višeg suda u Somboru Gž 1284/24 od 28.02.2025. godine odbijena je žalba tužilaca i potvrđena prvostepena presuda Osnovnog suda u Somboru. Odbijen je i zahtev tužilaca za naknadu troškova žalbenog postupka.

Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tužioci su izjavili blagovremenu reviziju po osnovu odredbe člana 404. ZPP, zbog pogrešne primene materijalnog prava, radi razmatranja pravnog pitanja od opšteg interesa, ujednačavanja sudske prakse i novog tumačenja prava.

Odredbom člana 404. Zakona o parničnom postupku propisano je da je revizija izuzetno dozvoljena zbog pogrešne primene materijalnog prava i protiv drugostepene presude koja ne bi mogla da se pobija revizijom, ako je po oceni Vrhovnog kasacionog suda potrebno da se razmotre pravna pitanja od opšteg interesa ili pravna pitanja u interesu ravnopravnosti građana, radi ujednačavanja sudske prakse, kao i ako je potrebno novo tumačenje prava (posebna revizija). O dozvoljenosti i osnovanosti revizije odlučuje Vrhovni kasacioni sud u veću od pet sudija.

Predmet tražene pravne zaštite je legitimitet naplaćene naknade za održavanje vodomera, koju je tuženi naplaćivao od tužilaca po osnovu odredbe člana 56. Odluke o komunalnim delatnostima Opštine Odžaci i po ispostavljenim računima u periodu obuhvaćenim tužbom.

Polazeći od toga da je tuženi svoje poslovanje u svemu uskladio i zasnovao na Odluci koju je donela Opština Odžaci, nižestepeni sudovi su zauzeli stanovište da ne postoji nezakonito postupanje tuženog i da on nije pasivno legitimisan da tužiocima naknadi štetu pričinjenu plaćanjem naknade za održavanje vodomera. Opština Odžaci je u skladu sa Zakonom o komunalnim delatnostima nadležna da određuje prava i obaveze korisnika komunalnih usluga i način plaćanja cene komunalne usluge. Odluka kojom je utvrđena naknada za održavanje vodomera je doneta na osnovu tada važeće Odluke o komunalnim delatnostima Opštine Odžaci, koja je u članu 56. predviđala obavezu korisnika da za svaki vodomer plaća naknadu u jednakom iznosu za svaki mesec. Inspekcijski nadzor u kome je utvrđena nezakonitost u postupanju, u pogledu naplate navedene naknade, utvrđena je u odnosu na jedinicu lokalne samouprave, a ne u odnosu na tuženog. Kako tuženi nije postupao nezakonito i kako je predmetnu naknadu naplaćivao u skladu sa tada važećim propisima koji nisu proglašeni nezakonitim i neustavnim, odbijen je tužbeni zahtev tužilaca za vraćanje plaćene naknade.

Odluke nižestepenih sudova u skladu su sa odlukama revizijskog suda donetim u istoj činjenično-pravnoj situaciji. Stoga nisu ispunjeni uslovi za odlučivanje o reviziji tužilaca kao izuzetno dozvoljenoj. Revident osporava utvrđeno činjenično stanje, po kom osnovu se ne može izjaviti revizija u skladu sa odredbom člana 404. ZPP. Ne postoji neujednačenost sudske prakse na koju revident ukazuje, ističući da je odluka drugostepenog suda u suprotnosti sa stavom Vrhovnog kasacionog suda, zauzetim na sednici Građanskog odeljenja od 17.02.2021. godine, u pogledu odgovornosti Grada Kragujevca za štetu pričinjenu građanima nezakonitim i nepravilnim radom prilikom obračuna toplotne energije. Prema pomenutom stavu Vrhovnog kasacionog suda, Grad Kragujevac je odgovoran za štetu koju je prouzrokovao korisnicima toplotne energije svojim nezakonitim postupanjem koje je rezultiralo time da su korisnici plaćali veću cenu toplotne energije od propisane. U konkretnom slučaju, tuženo JKP postupalo je u skladu sa tada važećom Odlukom Opštine Odžaci kao nadležne jedinice lokalne samouprave, koja je prestala da važi donošenjem nove Odluke. Kako je navedenom Odlukom u članu 56. bila propisana obaveza korisnika da za svaki vodomer plaća naknadu, po kom osnovu je tuženi naplaćivao predmetnu naknadu, ne postoji identitet, odnosno bitna istovrsnost činjenično-pravnog stanja, na kome su zasnovane odluke o odgovornosti Grada Kragujevac i tuženog JKP „Usluga Odžaci“. Ni druge odluke na koje se ukazuje u reviziji tužilaca ne upućuju na neujednačenost sudske prakse o posmatranom pravnom pitanju budući da nisu zasnovane na istom ili bitno istovrsnom činjeničnom stanju.

Iz navedenih razloga nisu ispunjeni uslovi za razmatranje navedenog pravnog pitanja od opšteg interesa, niti za novo tumačenje prava ili ujednačavanje sudske prakse.