U IME NARODA

Vrhovni sud u veću sastavljenom od sudija Tatjane Miljuš, predsednika veća, Jasmine Stamenković i Vesne Mastilović, članova veća, u parnici tužilaca: 1. AA iz ..., .., 2. BB iz ..., 3. VV iz ..., ..., 4. GG iz ..., ..., 5. DD iz ..., ..., čiji punomoćnik tužilaca od 1-5. reda je Dušan Stojanović, advokat u ..., 6. ĐĐ iz ..., ..., 7. EE iz ..., ..., 8. ŽŽ iz ..., ..., 9. ZZ iz ..., 10. II iz ..., 11. JJ iz ..., čiji punomoćnik tužilaca od 7-11. je Dušan Stojanović, advokat u ..., 12. KK iz ..., ..., 13. LL iz ..., 14. LJLJ iz ..., 15. MM iz ..., 16. NN iz ..., 17. NJNJ iz ..., ..., 18. OO iz ..., ..., 19. PP iz ..., 20. RR iz ..., 21. SS iz ..., ..., čiji šunomoćnik tužilaca od 13-21. reda je Dušan Stojanović, advokat u ..., 22. TT iz ..., ..., čiji je punomoćnik Vladimir Stojanović, advokat u ..., 23. ĆĆ iz ..., ..., 24. UU iz ..., ..., 25. FF iz ..., ..., 26. HH iz ..., ..., 27. CC iz ..., čiji punomoćnik tužilaca od 23-27. je Dušan Stojanović, advokat u ..., 28. ČČ iz ..., ..., 29. DŽDŽ iz ..., ..., čiji punomoćnik tužilaca od 23-29. je Dušan Stojanović, advokat u ..., 30. ŠŠ iz ..., ..., 31. AB iz ..., ..., 32. AV iz ..., ..., 33. AG iz ..., 34. AD iz ..., ..., 35. AĐ iz ..., ..., 36. AE iz ..., 37. AŽ iz ..., 38. AZ iz ..., 39. AI iz ..., ..., 40. AJ iz ..., ..., 41. AK iz ..., ..., 42. AL iz ..., ..., 43. ALJ iz ..., 44. AM iz ..., 45. AN iz ..., 46. ANJ iz ..., ..., 47. AO iz ..., ..., 48. AP iz ..., ..., 49. AR iz ..., ... i 50. MILEŠEVKA Privatno preduzeće za proizvodnju, promet i usluge, d.o.o. Beograd, Zemun, koje tužioce od 31-50. zastupa Dušan Stojanović, advokat iz ..., protiv tuženih Fabrika auto-traktorskih kočnica FAK ad Loznica - u stečaju i Privredno društvo za trgovinu i usluge NEMTEH INTERNATIONAL doo Beograd, čiji je punomoćnik Matić Milorad, advokat u ..., radi utvrđivanja nepostojanja i neosnovanosti potraživanja i utvrđenja ništavosti ugovora, odlučujući o revizijama tužilaca AA, BB, VV, GG, DD, EE, ŽŽ, ZZ, II, JJ, LL, LJLJ, MM, NN, NJNJ, OO, PP, RR, SS, ĆĆ, UU, FF, HH, CC, DŽDŽ, AB, AV, AG, AD, AĐ, AE, ŽŽ, AZ, AI, AJ, AK, AL, ALJ, AM, AN, ANJ, AO, AP, AR i MILEŠEVKA d.o.o. Beograd, Zemun i predlagača mešanja AS izjavljenim protiv presude i rešenja Privrednog suda u Valjevu P 731/21 od 02.03.2022. godine i protiv presude Privrednog Apelacionog suda 9 Pž 4808/22 od 12.04.2023. godine, u sednici veća održanoj 23.10.2025. godine doneo je

P R E S U D U

ODBACUJU SE revizije tužilaca i revizija predlagača mešanja AS, izjavljene protiv presude i rešenja Privrednog suda u Valjevu P 731/21 od 02.03.2022. godine, i revizija predlagača mešanja AS izjavljena protiv presude Privrednog Apelacionog suda 9Pž 4808/22 od 12.04.2023. godine, kao nedozvoljene.

ODBIJAJU SE revizije tužilaca izjavljene protiv presude Privrednog apelacionog suda 9Pž 4808/22 od 12.04.2023. godine, kao neosnovane.

O b r a z l o ž e nj e

Rešenjem Privrednog suda u Valjevu P 731/21 od 02.03.2022. godine prekinut je postupak u odnosu na tužioca KK iz određeno je da će se postupak nastaviti kada naslednik ili staralac zaostavštine tog tužioca preuzme postupak ili kada ih sud na predlog protivne strane pozove da to učine.

Rešenjem istog suda P 731/21 od 24.03.2022. godine prekinut je postupak u odnosu na tužioca ŠŠ iz ..., Straža i određeno je da će se postupak nastaviti kada naslednik ili staralac zaostavštine tog tužioca preuzme postupak ili kada ga sud na predlog protivne strane pozove da to učini.

Presudom Privrednog suda u Valjevu P 731/21 od 24.03.2022. godine u stavu I izreke odbijeno je učešće umešača AS iz ... na strani tužilaca. Stavom II izreke odbijen je primarni tužbeni zahtev tužilaca kojim je traženo da se utvrdi da je u celosti neosnovano potraživanje tuženog HEMTEX INTERNATIONAL DOO Beograd koje je utvrđeno zaključkom Privrednog suda u Valjevu St 26/19 od 05.02.2020. godine u iznosu od 19.207.498,00 dinara kao obezbeđeno potraživanje, u iznosu od 8.164.257,00 dinara kao neobezbeđeno potraživanje, zbirno odnosno ukupno u iznosu od 27.371.755,00 dinara, prema tuženom Fabrika auto-traktorskih kočnica FAK AD Loznica – u stečaju, u predmetu Privrednog suda u Valjevu St 26/19, što su tuženi dužni priznati i trpeti. Stavom III izreke odbijen je eventualni tužbeni zahtev tužilaca koji su tražili da se utvrdi da su ništavi: Ugovor o zajmu br. .../... od 20.03.2006. godine i Ugovor o hipoteci Ov. br. .../... overen dana 21.03.2006. godine u Prvom opštinskom sudu u Beogradu, zaključeni između tuženih i da se poništi uknjižba u Službi za katastar nepokretnosti Loznica vansudske izvršne hipoteke u korist tuženog HEMTEX INTERNATIONAL DOO Beograd, te da se utvrdi da ne proizvodi pravno dejstvo upis izvršne vansudske hipoteke na nepokretnostima tuženog FAK AD Loznica – u stečaju upisanim u list nepokretnosti br. ... KO ... . Stavom IV izreke odbijen je eventualni tužbeni zahtev tužilaca kojim je traženo da se utvrdi da ne postoji potraživanje tuženog HEMTEX INTERNATIONAL DOO Beograd, utvrđeno zaključkom o listi utvrđenih potraživanja St 26/19 od 05.02.2019. godine Privrednog suda u Valjevu u visini od 19.207.498,00 dinara kao obezbeđeno potraživanje i u visini od 8.164.257,00 dinara kao neobezbeđeno potraživanje, zbirno odnosno ukupno u iznosu od 27.371.755,00 dinara, prema tuženom Fabrika auto- traktoriskih kočnica FAK AD Loznica – u stečaju, što su tuženi dužni priznati i trpeti. Stavom V izreke obavezani su tužioci da na ime troškova parničnog postupka solidarno isplate tuženom drugog reda iznos od 113.950,00 dinara.

Blagovremenim revizijama izjavljenim preko punomoćnika advokata Stojanović Dušana tužioci navedeni u uvodu ove presude i predlagač mešanja AS pobijaju presudu i rešenje Privrednog suda u Valjevu P 731/21 od 02.03.2022. godine i presudu Privrednog apelacionog suda 9Pž 4808/22 od 12.04.2023. godine. Pozivaju se i na odredbu člana 404. Zakona o parničnom postupku.

Revizija je nedozvoljena protiv presude Privrednog suda u Valjevu P 731/21. Prema odredbi člana 403. stav 1. Zakona o parničnom postupku („Sl. glasnik RS“ br. 72/2011…10/2023- dr. zakon), revizija može da se izjavi protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu, pod propisanim uslovima. Posebno, prvostepena presuda je doneta 24.03.2022. godine, a ne 02.03.2022. godine kako se navodi u revizijama. Revizija je nedozvoljena i protiv prvostepenog rešenja Privrednog suda u Valjevu P 731/21 od 02.03.2022. godine. Tim rešenjem je od strane prvostepenog suda određen prekid postupka po tužbi tužioca KK iz ... i određeno je da će se postupak nastaviti kada naslednik ili staralac zaostavštine tog tužioca preuzme postupak ili kada ih sud na predlog protivne strane pozove da to učine. Prema odredbi člana 420. stav 1. Zakona o parničnom postupku, stranke mogu da izjave reviziju i protiv rešenja drugostepenog suda kojim je postupak pravnosnažno okončan, što navedeno rešenje nije. Iz navedenih razloga su revizije protiv prvostepene presude i prvostepenog rešenja odbačene u stavu prvom izreke, kao nedozvoljene, po odredbi člana 413. Zakona o parničnom postupku.

Revizija predlagača mešanja u parnicu AS nije dozvoljena protiv rešenja donetog u drugom stepenu kojim je odbijena žalba predlagača mešanja i potvrđeno rešenje sadržano u stavu I prvostepene presude, kojim je odbijeno učešće u svojstvu umešača na strani tužioca AS, niti protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu kojom je odlučeno o tužbenim zahtevima tužilaca. Prema odredbi člana 217. Zakona o parničnom postupku, samo umešač koji je stupio u parnicu do pravnosnažnosti odluke o tužbenom zahtevu, ovlašćen je da izjavi vanredni pravni lek. AS nije priznato svojstvo umešača u parnici, te nije ovlašćen da izjavi vanredni pravni lek pozivom na odredbu člana 217. stav 2. ZPP. Stoga je revizija ovog lica odbačena, po odredbi člana 413. u vezi člana 410. stav 2. tačka 1. ZPP.

Revizije tužilaca izjavljene protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu su dozvoljene u delu kojim je presudom odlučeno o primarnom i eventualnom tužbenom zahtevu za utvrđenje da je neosnovano, odnosno da ne postoji potraživanje tuženog HEMTEX INTERNATIONAL DOO Beograd, utvrđeno zaključkom o listi utvrđenih potraživanja St 26/19 od 05.02.2019. godine Privrednog suda u Valjevu u visini od 19.207.498,00 dinara kao obezbeđeno potraživanje i u visini od 8.164.257,00 dinara kao neobezbeđeno potraživanje, zbirno odnosno ukupno u iznosu od 27.371.755,00 dinara, prema tuženom Fabrika auto-traktorskih kočnica FAK AD Loznica – u stečaju, i o tužbenom zahtevu za da su ništavi ugovor o zajmu i ugovor o hipoteci zaključeni između tuženih i da se poništi uknjižba hipoteke u korist tuženog, ta da se utvrdi da ne proizvodi pravno dejstvo upis izvršne vansudske hipoteke na nepokretnostima tužženog po odredbi člana 485. u vezi člana 28. i člana 33. stav 2. ZPP.

O revizijama tužilaca, osim označenog tužioca ĐĐ, u odnosu na koga je postupak prekinut, te sud u odnosu na njega ne može da preduzima nikakve radnje, po odredbi člana 224. stav 2. ZPP, Vrhovni sud je odlučio po odredbi člana 408. Zakona o parničnom postupku i zaključio da revizije nisu osnovane.

Pobijana presuda je doneta bez bitne povrede odredaba parničnog posutpka iz člana 374. stav 2. tačka 2. ZPP, na koju revizijski sud pazi po službenoj dužnosti.

Tužioci u revizijama ističu da su pred Privrednim apelacionim sudom sudile sudije koje po zakonu moraju da se isključe od suđenja u skladu sa odredbama članova 66, 67. i 68. ZPP, jer su protiv sudija koje su donele drugostepenu presudu tužioci TT i ČČ podnosili krivičnu prijavu, a tužilac ČČ i više zahteva za izuzeće istih sudija, parničnu tužbu i molbu za kontrolu rada sudija Ministarstvu pravde, a sudija Snežana Ilić protiv tog tužioca podnela je krivičnu prijavu, te se protiv njega vodi krivični postupak.

Prema sadržini revizija, TT nije podneo reviziju, pa izneti navodi nisu od značaja za postupak po tužbama drugih tužilaca. ČČ ističe da je podneo parničnu tužbu protiv sudija koje su učestvovale u donošenju drugostepene presude. Međutim, po o toj tužbi, zavedenoj pod brojem P 250/23 kod Osnovnog suda u Loznici, do dana donošenja revizijom pobijane presude nije počela da teče parnica, što bi bio razlog za isključenje sudija po odredbi člana 67. stav 1. tačka 5. ZPP. Nema dokaza da su sudije članovi veća drugostepenog suda izuzeti od postupanja u predmetu, u smislu člana 71. stav 1. ZPP. Okolnosti o podnošenju molbe Ministarstvu pravde u vezi sa radom sudija nisu zakonom predviđeni razlozi za isključenje sudija. Sudija Snežana Ilić podnela je prijavu MUP-u protiv revidenta ČČ 05.05.2023. godine, pa ta okolnost nije postojala u vreme donošenja drugostepene presude. Stoga, opbijana presuda nije zahvaćena bitnom povredom odredaba parničnog postupka u smislu člana 374. stav 1. u vezi člana 66, 67. i 68. ZPP. Protivno navodima revizija, u postupku pred drugostepenim sudom nisu učinjene povrede odredaba parničnog postupka koje bi bile od značaja za pravilnost odluke, u smislu odredba člana 374. stav 1. ZPP.

Tužioci osporavaju pravilnost odluke prvostepenog o dokaznom predlogu za veštačenje. Takvi navodi tiču se eventualnih povreda odredaba parničnog postupka učinjenih u postupku pred prvostepenim sudom, i pravilnosti utvrđenog činjeničnog stanja, što nisu zakonom dozvoljeni revizijski razlozi, po odredbama člana 407. ZPP.

Navodi revizija o toku izvršnog posutpka koji je prethodio ovoj parnici, nisu od značaja.

Prema činjeničnom stanju utvrđenom od strane prvostepenog suda, na osnovu kog je doneta pobijana presuda u drugom stepenu, između prvotuženog i drugotuženog zaključen je Ugovor o zajmu dana 20.03.2006. godine, kod prvotuženog zaveden pod brojem .../..., kojim su kontatovali da prvotuženi duguje drugotuženom na dan 28.02.2006. godine iznos od 1.990.008,31 dinar. Tim ugovorom predviđeno je i da će drugotuženi preuzeti izmirenje obaveza koje prvotuženi ima prema poveriocima do visine od 20.000.000,00 dinara u koji iznos je uključen i iznos od 1.990.008,31 dinar, te da će preuzimanje izmirenja obaveza prvotuženog prema poveriocima, kao i uplate sredstava za lične dohotke, biti regulisane posebnim ugovorom. Ovim ugovorom prvotuženi se obavezao da izvrši povraćaj sredstava drugotuženom u roku od 60 dana od dana nastanka obaveze, te da plati kamatu u visini od 2% mesečno počev od dana nastanka obaveze do dana vraćanja sredstava. Istim ugovorom predviđena je obaveza prvotuženog da zasnuje založno pravo na nepokretnoj imovini posebnim ugovorom. Dana 21.03.2006. godine tuženi su zaključili Ugovor o hipoteci, drugotuženi u svojstvu hipotekarnog poverioca, a prvotuženi u svojstvu hipotekarnog dužnika, koji ugovor je overen pred Prvim opštinskim sudom u Beogradu I Ov br. .../... od 21.03.2006. godine. Navedenim ugovorom obezbeđeno je potraživanje drugotuženog prema prvotuženom na osnovu ugovora o zajmu koji je zaključen 20.03.2006. godine u iznosu od 20.000.000,00 dinara, založnim pravom na nepokretnostima određenim članom 2. ugovora. U Listu nepokretnosti broj ... KO ... Službe za katastar nepokretnosti Loznica na nepokretnostima prvotuženog dana 10.04.2006. godine upisana je na osnovu Ugovora o hipoteci Ov br. .../... od 21.03.2006. godine izvršna vansudska hipoteka u korist drugotuženog radi obezbeđenja potraživanja u iznosu od 20.000.000,00 dinara. Na istoj nepokretnosti je dana 04.08.2016. godine dozvoljen upis zabeležbe rešenja o izvršenju Osnovnog suda u Loznici I br. 769/13 od 26.07.2013. godine na predlog drugotuženog, a kojim rešenjem drugotuženi pristupa postupku koji je određen rešenjem o izvršenju Osnovnog suda u Loznici I 434/2013 od 24.07.2013. godine, koji izvršni postupak je pokrenut 06.02.2006. godine na predlog FF i ostalih poverilaca. Osnovni sud u Loznici je na predlog drugotuženog doneo rešenje o izvršenju I 796/2013 dana 25.07.2013. godine na osnovu izvršne isprave - Ugovora o hipoteci Ov br. .../... od 21.03.2006. godine, radi naplate novčanog potraživanja u iznosu od 10.504.786,56 dinara sa zakonskom zateznom kamatom počev od 01.01.2008. godine do isplate i troškova postupka u iznosu od 127.500,00 dinara i izvršenje je određeno pristupanjem postupku izvršenja koji je određen rešenjem o izvršenju Osnovnog suda u Loznici I 434/13 od 24.07.2013. godine i to zabeležbom tog rešenja u javne knjige kod RGZ Službe za katastar nepokretnosti Loznica, utvrđivanjem vrednosti nepokretnosti i prodajom nepokretnosti izvršnog dužnika - prvotuženog upisanih u list nepokretnosti ... KO ... . Uz predlog za izvršenje drugotuženi je podneo potvrdu izdatu od strane prvotuženog zavedenu pod brojem ...-... od 18.07.2008. godine, kojom prvotuženi potvrđuje da na dan 31.12.2007. godine kao i na dan 18.07.2008. godine kao dan izdavanja ove potvrde, duguje drugotuženom iznos od 10.504.768,56 dinara bez obračunate kamate, po osnovu Ugovora o zajmu broj .../... od 20.03.2006. godine i Ugovora o hipoteci Ov br. .../... od 21.03.2006. godine. Na osnovu rešenja Osnovnog suda u Loznici I 434/13 od 06.03.2017. godine navedeni izvršni postupak je obustavljen pred sudom i nastavljen pred javnim izvršiteljem Petrović Draganom iz ... . Izvršni postupak prekinut je 12.09.2019. godine usled otvaranja stečajnog postupka nad prvotuženim dana 06.08.2019. godine.

Drugotuženi je podneo u stečajnom postupku prijavu potraživanja u iznosu od 8.146.257,00 dinara kao neobezbeđeno potraživanje i u iznosu od 19.207.498,00 dinara kao obezbeđeno potraživanje. Prijava je podneta na osnovu rešenja o izvršenju Osnovnog suda u Loznici I 796/13 od 25.07.2013. godine i ugovora o hipoteci. U prijavi je navedeno da je poverilac delimično namiren za troškove izvršnog postupka i za deo glavnog potraživanja u iznosu od 792.501,57 dinara. Pozivajući se na ugovor o hipoteci koji je upisan u javnu knjigu, drugotuženi je prijavio potraživanje za glavni dug u iznosu od 10.504.786,00 dinara i potraživanje po osnovu zakonske zatezne kamate u iznosu od 16.866.969,00 dinara. Zaključkom Privrednog suda u Valjevu St 26/19 od 05.02.2020. godine drugotuženom je kao stečajnom poveriocu priznato potraživanje u iznosu od 8.164.257,00 dinara, kao i potraživanje u iznosu od 19.207.498,00 dinara kao razlučnom poveriocu. Stečajno i razlučno potraživanje drugotuženog prema prvotuženom osporeno je od strane tužilaca, koji su upućeni na pokretanje parničnog postupka radi utvrđenja neosnovanosti potraživanja.

Ocenom izvedenog dokaza veštačenjem eveštaka ekonomsko-finansijske struke, utvrđeno je da je na kartici dobavljača prvotuženog na kraju 2007. godine evidentirana obaveza prama drugotuženom u iznosu od 4.582.612,67 dinara, a na kartici ostale kratkoročne obaveze 5.922.155,89 dinara. Navedena obaveza prvotuženog evidentirana je i u knjigovodstveno-finansijskom izveštaju od 01.01.2007. godine do 28.09.2007. godine u iznosu od 10.458.845,66 dinara. Iz nalaza i mišljenja sudskog veštaka prvostepeni sud utvrđuje i da drugotuženi prema podacima u svojoj poslovnoj evidenciji, ima evidentirano potraživanje prema prvotuženom na analitičkom kontu potraživanje iz specifičnih poslova, sva plaćanja iz perioda od 2006. i 2007. godine koje je drugotuženi vršio u ime prvotuženog po računima dobavljača, kao i zarade u ukupnom iznosu od 10.506.724,66 dinara. Struktura navedenog potraživanja, u smislu utvrđivanja pojedinačnih preuzetih i izmirenih obaveza prvotuženog prema njegovim poveriocima nije utvrđena, usled nepostojanja knjigovodstvene dokumentacije, koja se po Zakonu o računovodstvu čuva 10 godina.

Nižestepeni sudovi su zaključili da tužbeni zahtevi nisu osnovani. Ugovor o hipoteci koji su zaključile parnične stranke ispunjava uslove propisane članom 15. Zakona o hipoteci („Sl. glasnik RS" broj 115/2005), koji je bio na snazi u vreme zaključenja ugovora, a u izvršnom postupku koji je vođen pred Osnovnim sudom u Loznici izvršni sud već je ocenio navedeni ugovor o hipoteci kao izvršnu ispravu, podobnu da se na osnovu nje odredi izvršenje. Prvostepeni sud je primenom odredbe člana 113. stav 3. Zakona o stečaju, kojom su propisani razlozi osporavanja potraživanja prijavljenog na osnovu izvršne isprave, zaključio da u konkretnom slučaju nije ispunjen niti jedan od zakonom propisanih razloga za osporavanje potraživanja na osnovu izvršne isprave. Potraživanje po izvršnoj ispravi može se osporavati i ukoliko bi izvršna isprava bila takva da bi radnja njenog izvršenja, mogla biti predmet pobijanja u skladu sa ovim zakonom, što nije zahtev u ovoj parnici. Stoga sudovi odbijaju primarni tužbeni zahtev za utvrđenje da je neosnovano potraživanje utvrđeno zaključkom Privrednog suda u Valjevu St 26/19 od 05.02.2020. godine kao obezbeđeno potraživanje. Za neobezbeđeno potraživanje, prvostepeni sud obrazlaže da je utvrđeno da prvotuženi nije izvršio obavezu vraćanja pozajmljenog iznosa od 10.504.768,56 dinara, koliko je zajam iznosio na dan 31.12.2007. godine. Tužioci nisu dokazali da je prvotuženi vratio drugotuženom iznos glavnog duga po ugovoru o zajmu niti mu je platio zakonsku zateznu kamatu za period docnje. Prvotuženi kao dužnik po osnovu ugovora o zajmu u smislu člana 557. Zakona o obligacionim odnosima, nije zajmodavcu vratio zajam u ugovorenom roku od 60 dana, usled čega duguje zakonsku zateznu kamatu po odredbi člana 277. Zakona o obligacionim odnosima. Kako tužioci tokom postupka nisu osporili matematičku tačnost obračuna kamate, prvostepeni sud zaključuje da je osnovano potraživanje drugotuženog prema prvotuženom koje je priznato u stečajnom postupku, pa u odnosu na deo zahteva koji se odnosi na obezbeđeno potraživanje isti odbija primenom člana 113. Zakona o stečaju, dok deo zahteva koji se odnosi na neobezbeđeno potraživanje, odbija primenom člana 557. Zakona o obligacionim odnosima. Odlučujući o eventualnom tužbenom zahtevu prvostepeni sud zaključuje da ne postoje razlozi ništavosti ugovora o zajmu i ugovora o hipoteci u smislu člana 103. Zakona o obligacionim odnosima, pa odbija i eventualni tužbeni zahtev u celini. Drugostepeni sud prihvata za pravilne zaključke prvostepenog suda.

Vrhovni sud zaključuje da navodi revizija nisu osnovani.

Tužioci i u revizijama ističu da su ugovori o zajmu i hipoteci fiktivni ugovori, zaključeni sa ciljem da se izvrši nezakonita naplata i uspostavi prioritet u naplati nepostojećeg potraživanja drugotuženog prema prvotuženom. Revizijski sud ocenjuje da su pravilno nižestepeni sudovi po takvim navodima tužilaca pošli od okolnosti da je stečajni postupak nad prvotuženim otvoren 06.08.2019. godine, dok su predmetni ugovori zaključeni 20.03.2006. i 21.03.2006. godine, u periodu kada je okončana privatizacija prvotuženog i kada je prvotuženi obavljao svoju poslovnu delatnost. Navedeni ugovori nisu zaključeni neposredno pre podnošenja predloga za otvaranje stečajnog postupka ili neposredno pre otvaranja stečajnog postupka, kako bi se eventualno moglo zaključiti da je postojala namera da se osujeti naplata potraživanja drugih poverilaca stečajnog dužnika, pa ni tužilaca. Sa druge strane, iz nalaza i mišljenja veštaka ekonomsko - finansijske struke utvrđeno je da je na dan 31.12.2007. godine, obaveza po ugovoru o zajmu prvotuženog prema drugotuženom iznosila 10.504.768,56 dinara bez obračunate kamate.

Utvrđeno je da je drugotuženi prijavio potraživanje po osnovu ugovora o zajmu na ime glavnog duga i obračunate zakonske zatezne kamate, a ne na ime obračunate ugovorene kamate od 2% mesečno. Stoga nisu od značaja navodi revizija da je ugovorima o zajmu drugotuženom priznata kamata na godišnjem nivou od 15.730%, nezakonita, te da je u tom delu ugovor o zajmu ništav. Uz prijavu potraživanja priložen je obračun zakonske zatezne kamate u iznosu od 16.866.969,00 dinara, a navedeni iznos obračunate kamate tužioci tokom prvostepenog postupka u matematičkom i obračunskom smislu nisu osporili. Nema dokaza da je prvotuženi ispunio svoju ugovornu obavezu iz ugovora o zajmu i drugotuženom vratio zajam, po osnovu koga je i prema potvrdi izdatoj od strane prvotuženog, zavedenoj pod brojem ...-... od 18.07.2008. godine, na dan 31.12.2007. godine kao i na dan 18.07.2008. godine dugovao drugotuženom iznos od 10.504.768,56 dinara bez obračunate kamate, po osnovu Ugovora o zajmu broj .../... od 20.03.2006. godine i Ugovora o hipoteci Ov br. .../... od 21.03.2006. godine.

Navodima revizija nije dovedena u pitanje pravilnost primene materijalnog prava izložena od strane nižestepenih sudova, na utvrđeno činjenično stanje, kada su odbili primarni tužbeni zahtev za utvrđenje da je neosnovano potraživanje drugotuženog utvrđeno u stečajnom postupku nad prvotuženim, eventualni tužbeni zahtev da se utvtrdi da ne postoji isto potraživanje, i eventualni tužbeni zahtev za utvrđenje ništavosti ugovora o zajmu i ugovora o hipoteci, jer prema utvrđenom činjeničnom stanju nema osnova u materijalnom pravu za takvo utvrđenje. Zahtev da se utvrdi da ne postoji potraživanje drugotuženog utvrđeno zaključkom o listi utvrđenih potraživanja kao obezbeđeno i kao neobezbeđeno potraživanje, nije utemeljen ni u tvrdnji da su ugovor o zajmu i ugovor o hipoteci fiktivni pravni poslovi, niti prema sadržini utvrđenog činjeničnog stanja proizilazi da je potraživanje prestalo. Za odbijanje tužbenih zahteva je drugostepeni sud dao iscrpne i valjane razloge, koje u svemu prihvata revizijski sud, te na njih upućuje primenom odredbe člana 396. stav 1. i 2. u vezi člana 419. ZPP.

Zahtev za poništaj uknjižbe u Službi za katastar nepokretnosti Loznica vansudske izvršne hipoteke u korist drugotuženog, zasnovan je na tvrdnji da su ništavi i fiktivni ugovor o hipoteci i ugovor o zajmu, koja tvrdnja nije osnovana. Takav zahtev pravilno je odbijen kao neosnovan, budući da o upisu u katastar nepokretnosti odlučuje nadležni upravni organ u skladu sa Zakonom o postupku upisa u katastar nepokretnosti i vodova, a prema pravilima postupka koji su tim zakonom propisani.

Prema iznetom su revizije tužilaca odbijene kao neosnovane, primenom odredbe člana 414. ZPP.

Predsednik veća – sudija

Tatjana Miljuš, s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković