Odredbom člana 404. Zakona o parničnom postupku propisano je da je revizija izuzetno dozvoljena zbog pogrešne primene materijalnog prava i protiv drugostepene presude koja ne bi mogla da se pobija revizijom, ako je po oceni Vrhovnog kasacionog suda potrebno da se razmotre pravna pitanja od opšteg interesa ili pravna pitanja u interesu ravnopravnosti građana, radi ujednačavanja sudske prakse, kao i ako je potrebno novo tumačenje prava (posebna revizija). O dozvoljenosti i osnovanosti revizije, saglasno stavu 2. iste odredbe, odlučuje Vrhovni kasacioni sud u veću od pet sudija.

Prema razlozima drugostepene presude, tužiocima je u ovom postupku dosuđena naknada po osnovu izvršene faktičke eksproprijacije nepokretnosti u njihovom vlasništvu i to tako što su parcele, čiji su oni bili titulari, ušle u sastav ulice, u skladu sa Planom generalne regulacije naseljenog mesta Futog i Planom detaljne regulacije dela Kupusišta u Futogu. Postupak eksproprijacije u odnosu na sporne parcele nije vođen, niti je doneta odluka kojom bi bio utvrđen javni interes za eksproprijaciju i određena pravična naknada vlasnicima. Imajući u vidu da su tužioci kao titulari prava svojine na predmetnim parcelama lišeni svog prava na opisani način, to po nalaženju drugostepenog suda predstavlja pravni osnov za dosuđivanje tržišne vrednosti nepokretnosti, u skladu sa članom 1. Protokola broj 1, uz Konvenciju za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda, u vezi sa članom 58. Ustava RS koji garantuje pravo na neometano uživanje svojine.

Odluka drugostepenog suda u skladu je sa pravnim shvatanjem Vrhovnog suda o navedenom pravnom pitanju, odnosno o pravu nekadašnjih vlasnika na naknadu u slučaju faktičke eksproprijacije njihovih nepokretnosti, izraženim u brojnim revizijskim odlukama donetim u identičnim, odnosno bitno istovrsnim činjeničnim situacijama. Revizijom izjavljenom po osnovu odredbe člana 404. ZPP ne može da se pobija utvrđeno činjenično stanje i utvrđena činjenica da je u konkretnom slučaju izvršena faktička eksproprijacija tako što je zemljište privedeno nameni u skladu sa Planom regulacije. Pri tako utvrđenoj činjenici pravo bivšeg titulara na naknadu tržišne vrednosti nepokretnosti je nesporno. To što je Planom predviđeno i što je privedeno nameni, prema utvrđenom činjeničnom stanju, to je i dosuđeno tužiocima kao naknada. Sledom izloženog, ne postoji potreba za razmatranjem navednog pravnog pitanja u opštem interesu ili u interesu ravnopravnosti građana, niti za ujednačavanjem sudske prakse ili novim tumačenjem prava.

Kako nisu ispunjeni uslovi za odlučivanje o reviziji tuženog kao izuzetno dozvoljenoj, Vrhovni sud je odlučio kao u stavu prvom izreke, primenom odredbe člana 404. stav 2. ZPP.

Ispitujući dozvoljenost izjavljene revizije, u smislu odredbe člana 410. stav 2. ZPP, Vrhovni sud je utvrdio da je revizija tuženog nedozvoljena u smislu odredbe člana 410. stav 2. tačka 5. ZPP.

Odredbom člana 403. stav 3. ZPP propisano je da revizija nije dozvoljena u imovinskopravnim sporovima ako vrednost predmeta spora pobijenog dela ne prelazi dinarsku protivvrednost od 40.000 evra po srednjem kursu NBS na dan podnošenja tužbe.

Tužba u ovoj pravnoj stvari podneta je 19.11.2021. godine. Vrednost predmeta spora pobijenog dela iznosi 1.124.607,45 dinara po tužiocu, odnosno 9.564,57 evra po tužiocu.

Imajući u vidu da vrednost predmeta spora ne dostiže zahtevani revizijski cenzus za odlučivanje, sledi da je revizija tuženog nedozvoljena.

U skladu sa iznetim odlučeno je kao u stavu drugom izreke, primenom odredbe člana 413. ZPP.

Predsednik veća - sudija

Tatjana Matković Stefanović, s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković