.jpg "Sudska praksa")
Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev 12146/2024
06.11.2025. godina
Beograd
Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Mirjane Andrijašević, predsednika veća, Ivane Rađenović, Vladislave Milićević, Marine Milanović i Vesne Mastilović, članova veća, u parnici tužioca AA iz ..., Opština ..., čiji je punomoćnik Miloš Stević, advokat iz ..., protiv tužene BB iz ..., Opština ..., čiji je punomoćnik Miroslav Nikolić, advokat iz ..., radi utvrđenja prava svojine, odlučujući o reviziji tužene izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Kragujevcu Gž 3047/23 od 14.12.2023. godine, u sednici održanoj 06.11.2025. godine, doneo je
R E Š E NJ E
NE PRIHVATA SE odlučivanje o reviziji tužene izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Kragujevcu Gž 3047/23 od 14.12.2023. godine, kao izuzetno dozvoljenoj.
ODBACUJE SE, kao nedozvoljena, revizija tužene izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Kragujevcu Gž 3047/23 od 14.12.2023. godine.
ODBIJA SE zahtev tužioca za naknadu troškova odgovora na reviziju.
O b r a z l o ž e nj e
Presudom Osnovnog suda u Petrovcu na Mlavi P 1024/20 od 20.07.2023. godine, stavom prvim izreke, utvrđeno je prema tuženoj da je tužilac vlasnik i držalac jugoistočnog dela katastarske parcele br. ... u površini od 366 m2, koja je ukupne površine 3.941 m2, upisana u list nepokretnosti broj ... KO ..., a koji deo parcele je na skici veštačenja stalnog sudskog veštaka geodetske struke Saše Životića od 20.01.2023. godine označen plavom šrafurom u merama i granicama opisanim ovim stavom, što čini površinu od 182 m2 i zelenom šrafurom u merama i granicama opisanim ovim stavom, što čini površinu od 184 m2 (koja oba dela čine ukupnu površinu od 366 m2), po osnovu održaja više od 20 godina, što mu tužena priznaje i dozvoljava tužiocu da se na osnovu ove presude uknjiži kao vlasnik kod Službe za katastar nepokretnosti u Petrovcu na Mlavi bez njenog posebnog znanja i odobrenja (clausula intabulandi). Stavom drugim izreke, obavezana je tužena da tužiocu naknadi troškove parničnog postupka u iznosu od 263.850,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od dana izvršnosti presude do isplate.
Presudom Apelacionog suda u Kragujevcu Gž 3047/23 od 14.12.2023. godine, stavom prvim izreke, odbijena je kao neosnovana žalba tužene i potvrđena prvostepena presuda. Stavom drugim izreke, odbijen je zahtev tužioca za naknadu troškova drugostepenog postupka.
Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu, tužena je blagovremeno izjavila reviziju zbog pogrešne primene materijalnog prava, sa predlogom da se o reviziji odluči kao izuzetno dozvoljenoj, na osnovu člana 404. Zakona o parničnom postupku, radi razmatranja pravnog pitanja od opšteg interesa, ujednačavanja sudske prakse i novog tumačenja prava
Tužilac je podneo odgovor na reviziju tužene, sa zahtevom za naknadu troškova povodom njenog sastava.
Odlučujući o dozvoljenosti izjavljene revizije na osnovu člana 404. stav 2. Zakona o parničnom postupku - ZPP („Službeni glasnik RS“, broj 72/11, 55/14, 87/18, 18/20 i 10/23), Vrhovni sud je našao da nisu ispunjeni uslovi iz stava 1. istog člana za odlučivanje o reviziji kao izuzetno dozvoljenoj, jer po oceni Vrhovnog suda u konkretnom slučaju nije potrebno razmotriti pravno pitanje od opšteg interesa ili u interesu ravnopravnosti građana, ujednačiti sudsku praksu ili dati novo tumačenje prava.
U konkretnom slučaju, nižestepeni sudovi su odluku o tužbenom zahtevu zasnovali na relevantnim odredbama Zakona o osnovama svojinskopravnih odnosa, ceneći ispunjenost svih zakonskih uslova iz člana 28. stav 4. navedenog zakona za sticanje prava svojine na nepokretnosti vanrednim održajem u situaciji kada je utvrđeno da tužilac ima savesnu i mirnu državinu opredeljenog dela katastarske parcele tužene u površini od 366 m2 u periodu dužem od dvadeset godina. Stoga nema mesta odlučivanju o posebnoj reviziji tužene radi novog tumačenja materijalnog prava o institutu savesne državine i sticanja svojine održajem u situaciji kada tužilja nije dokazala nesavesnost tužioca (čija savesnost je zakonska pretpostavka), niti postoji potreba za razmatranjem pravnih pitanja od opšteg interesa ili u interesu ravnopravnosti građana. Po oceni Vrhovnog suda, nije potrebno ni ujednačavanje sudske prakse o ovom pravnom pitanju jer tužena uz reviziju nije dostavila, niti se pozvala na suprotne odluke iz kojih bi proizilazio zaključak o različitom odlučivanju sudova u bitno sličnim činjenično-pravnim situacijama, gde pravilnost primene materijalog prava zavisi upravo od utvrđenog činjeničnog stanja, a nepravilno ili nepotpuno utvrđeno činjenično stanje i ocena dokaza nisu razlozi da se dozvoli odlučivanje o posebnoj reviziji.
Iz navedenih razloga, Vrhovni sud je na osnovu člana 404. stav 2. ZPP odlučio kao u stavu prvom izreke.
Ispitujući dozvoljenost revizije na osnovu člana 410. stav 2. tačka 5. ZPP, Vrhovni sud je našao da revizija nije dozvoljena.
Odredbom člana 403. stav 3. ZPP je propisano da revizija nije dozvoljena u imovinskopravnim sporovima ako vrednost predmeta spora pobijenog dela ne prelazi dinarsku protivvrednost 40.000 evra po srednjem kursu Narodne banke Srbije na dan podnošenja tužbe.
Tužba u ovoj pravnoj stvari podneta je 18.09.2020. godine i u njoj je označena vrednost predmeta spora od 50.000,00 dinara, koju je prihvatio i prvostepeni sud.
Imajući u vidu da se radi o imovinskopravnom sporu gde je predmet spora nenovčano potraživanje (utvrđenje prava svojine na nepokretnosti), u kome označena vrednost predmeta spora očigledno ne prelazi zakonom propisani novčani cenzus za dozvoljenost revizije prema članu 403. stav 3. ZPP, to je Vrhovni sud našao da je revizija tužene nedozvoljena.
Iz navedenih razloga, Vrhovni sud je primenom člana 413. ZPP odlučio kao u stavu drugom izreke.
Troškovi odgovora na reviziju, po oceni Vrhovnog suda, nisu bili potrebni tužiocu za vođenje ove parnice, te je primenom člana 154. stav 1. u vezi člana 165. stav 1. ZPP odlučio kao u stavu trećem izreke.
Predsednik veća – sudija
Mirjana Andrijašević, s.r.
Za tačnost otpravka
Zamenik upravitelja pisarnice
Milanka Ranković
